Luigi Diberti

Acteur

Luigi Diberti is acteur.
Er zijn 35 films gevonden.

L'ultimo bacio

2001 | Komedie, Romantiek, Drama

Italië 2001. Komedie van Gabriele Muccino. Met o.a. Stefano Accorsi, Giovanna Mezzogiorno, Stefania Sandrelli, Marco Cocci en Pierfrancesco Favino.

Komisch drama biedt veel goeds: jonge gepassioneerde acteurs, intrigerende montage en een verhaal over relaties. Het thema is de vraag in hoeverre een relatie vrijheid in de weg staat. Carlo (Accorsi) is achter in de twintig als zijn vriendin Giulia (Mezzogiorno) aankondigt zwanger te zijn. Voor de hele familie is dit feestelijk nieuws, maar Carlo is bang voor de verantwoordelijkheid en de beperkingen die vaderschap veroorzaken. Carlo's omgeving kent soortgelijke problemen. Adriano (Pasotti) bijv. is net vader, maar vindt dat zijn vrouw (Impacciatore) niet meer de oude is. Jammer dat scenarist en regisseur Muccino niet altijd onder de clichés van de relatiethematiek uit komt.

En vacances

2001 | Komedie

Frankrijk/Canada/België 2001. Komedie van Yves Hanchar. Met o.a. Luc Picard, Luigi Diberti, Didier De Neck, Jeremy Lippmann en Nicolas Scellier.

Tijdens de hete hondsdagen in augustus 1990 ontmoeten drie gezinnen elkaar op het strand. Het zijn de familie Bertini, Delper[KA1]ee en Foucher. Zij beschermen gezamenlijk een kolossaal zandkasteel in de vorm van een schip tegen het opkomende water. Ze sluiten vriendschap en komen op het idee om ieder een brief te schrijven met zijn of haar verwachtingen van de toekomst. Tien jaar later zullen ze de brieven lezen. In het jaar 2000 komen ze bij elkaar op de verjaardag van Fabrizio Bertini (Diberti). Ieder leest zijn eigen verhaal voor. Het blijkt een gedeeltelijk pijnlijke ervaring met hoogte- en dieptepunten, die in de vorm van flashbacks worden gepresenteerd. Daniel Delper[KA1]ee (Lippman) werd toen verliefd op Carole (Par[KA1]e), een lief log[KA1]eetje uit Canada, terwijl Daniels moeder Marianne (Hosmalin) zich zorgen maakt over Daniels vader Paul (Picard), die haar heeft laten zitten en zonder werk zit. Bovendien is hij verliefd op Maddalena Bertini (Devigne). Een jaar later krijgt de tobbende Marianne een dodelijk ongeval met haar auto. In de subplots heeft Micheline Foucher (Van Mieghem) haar man Robert (De Neck) verlaten, is Fabrizio failliet gegaan en blijkt zijn zoon Alexandre (Marciano) geobsedeerd van Rusland. Doch in feite draait de film om Daniel, die op voortreffelijke wijze gespeeld wordt door zowel Scellier als Lippmann. Het scenario van regisseur Hanchar en Jacky Cukier is overzichtelijk en goed te volgen, maar een aantal subplots zijn ongeloofwaardig en het is onduidelijk of de film nu anti-kapitalistisch is of pro arbeider (faillissement tegenover werkloosheid). Gelukkig vervalt de rolprent nooit in overdreven sentiment en het is misschien de eerste film die nostalgisch terugblikt op de jaren 1990. Het camerawerk van Virginie Saint-Martin ziet er tiptop uit, maar al met al zou deze film geschikter zijn als miniserie voor de tv.

In fondo al cuore

1997 | Misdaad, Thriller

Italië 1997. Misdaad van Luigi Perelli. Met o.a. Barbara De Rossi, Günther Maria Halmer, Sonja Kirchberger, Christine Boisson en Anita Zagaria.

Deze tv-film die meestal in twee delen wordt uitgezonden, begint met de vondst van twee slachtoffertjes van een lustmoordenaar. Het zijn de zestien-jarige Roberta en de viertien-jarige Anna (Minella). Roberta is vermoord, maar Anna heeft het overleefd. Anna is totaal niet meer aanspreekbaar. Commissaris Gennari (Halmer) wil Anna toch verhoren en ontdekt dat ze ooit behandeld werd voor anorexia na de scheiding van haar ouders door psychologe Laura (De Rossi). Aanvankelijk wil Laura niet meewerken, omdat ze haar vak na de zelfmoord van een patiënt heeft opgegeven. Uiteraard doet ze het en er ontstaat een band tussen haar en Gennari. Uiteindelijk zal Laura het spoor naar de ware moordenaar vinden en de sterke arm schiet haar op het juiste moment te hulp. Het scenario van Giorgio Mariuzzo en Francesco Scardamaglia is zo voorspelbaar als het maar kan ondanks modieuze subplots als een internetsite met een foto van de slachtoffers. De film grenst aan soapachtige suspense, maar de hoofdrollen zijn best aantrekkelijk, het verhaal gemakkelijk verteerbaar zodat het geheel te genieten valt. Typisch kijkvoer voor de massa, die voor tv-buis zit. Je bent het zo weer vergeten en dan kun je een paar later weer opnieuw kijken. Het camerawerk is van Sandro Grossi.

For Roseanna

1997 | Komedie, Experimenteel, Romantiek

Italië/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1997. Komedie van Paul Weiland. Met o.a. Jean Reno, Mercedes Ruehl, Polly Walker, Mark Frankel en Trevor Peacock.

De originele titel Roseanna's grave - de film is op video in omloop gebracht met de titel For Roseanna - is zwartgallig maar wel accuraat. Tegen de achtergrond van een lieflijk Italiaans dorpje is Marcello (Jean Reno) bezig met het regelen van een graf voor zijn vrouw Roseanna (Mercedes Ruehl). Zij is ziek, niets van te merken in de film, en er zijn nog drie plekken op de lokale begraafplaats waar enkele aftakelende dorpelingen ieder moment gebruik van kunnen gaan maken. De taak aan Marcello om de lieden in leven te houden. Zwaar geschmier alom, een vergezocht plot en toch een aanrader dankzij de inzet van Jean Reno.

L'avvocato delle donne I

1996 | Drama

Duitsland/Italië 1996. Drama van Andrea Frazzi, Antonia Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Mariangela Melato, Rüdiger Joswig, Mareike Carrière, Caroline Salome en Lorenzo Gioielli.

De eerste aflevering van een zes-delige advocatenserie met de 45-jarige alleenstaande Irene Salvi (Melato), moeder van de veertien-jarige, ziekelijke Lorenzo (Rodriguez) als strafpleitster uit Rome in de hoofdrol. In deze aflevering behartigt zij de belangen van Caterina Mariani (Pozzi) die voor een kleine esthetische ingreep behandeld zou worden, maar door een fatale vergissing van behandelende chirurg Riccardo Sforza (Carri[KA2]ere) geen kinderen meer kan krijgen. Er komt heel wat onwelriekends naar de oppervlakte als Irene de zaak gaat behandelen. Het ziet er eventjes naar uit dat ze het proces zal verliezen. Gelukkig staat de charmante openbare aanklager Sandro Gruber (Joswig) aan haar zijde, hetgeen voor een tv-film uit Latijns Europa een soort nieuwtje is. In verdere delen komen Sandro en Irene steeds dichter tot elkaar en we hopen dat ze gaan trouwen. Ons geduld wordt heel lang op de proef gesteld, al krijgen we in deel drie wel een soort voorproefje. Het scenario van Patrizia Fassio en Domenico Matteucci vermengt meer melo dan misdaad, maar de rolprent is in zijn geheel mooi om naar te kijken. Verwacht geen hoogstandjes. Het camerawerk is van Franco Lecca.

Non parlo piú

1995 |

Italië 1995. Vittorio Nevano. Met o.a. Lorenza Indovina, Giuseppe De Rosa en Luigi Diberti.

Als klein meisje maakte Zina mee, hoe haar vader door de maffia vermoord werd. Jaren later mislukt een wraakactie van haar broer, die dan zelf het slachtoffer wordt van een wrede moord. Als Zina en haar schoonzus naar de politie gaan, brengt dat hen in levensgevaar

Non parlo più

1995 | Drama, Misdaad

Italië 1995. Drama van Vittorio Nevano. Met o.a. Lorenza Indovina, Luigi Diberti, Giuseppe De Rosa, Totò Onnis en Giusi Cataldo.

Deze film over de lange armen van de octopusachtige maffia bevat het bekende verhaal dat het vrijwel onmogelijk is om dit kankergezwel in de maatschappij uit te roeien. De film is redelijk trendy en gaat over de volwassen dochter van een voormalige mafioso, die getuigen wil tegen de moordenaars van haar vader en broer. Het zit allemaal best goed in elkaar, met dito spelprestaties. Het conventionele scenario is van Giuseppe Badalucco, Nicola Badalucco en Damiano Damiani. Het camerawerk is van Claudio Bellero. Wordt meestal in twee delen uitgezonden.

La sindrome di Stendhal

1995 | Thriller

Italië 1995. Thriller van Dario Argento. Met o.a. Asia Argento, Thomas Kretshmann, Marco Leonardi, Luigi Diberti en Julien Lambroschini.

Op het spoor van een seriemoordenaar in Firenze komt de jonge politie-agente Argento in de beroemde Uffizi Gallerij terecht, waar juist een Pieter Breughel-tentoonstelling plaatsvindt. Bij het schilderij De vlucht van Icarus wordt ze duizelig en valt flauw. Een gedienstige jongeman helpt haar terug naar het hotel, waar hij echter zijn charme laat vallen en haar verkracht. Getraumatiseerd kan ze ontsnappen, maar ze is niet meer dezelfde. Nergens vindt ze nog rust. Bij zijn volgend slachtoffer laat de moordenaar een dreigende boodschap achter voor haar. Spannende thriller met als centraal gegeven het syndroom van Stendahl, dat het gevolg is van een psychische schok ten gevolge van een overdosis aan artistieke schoonheid. Ook al is dit zeker een genietbaar stukje suspens, toch loopt de toeschouwer geen gevaar bij het zien van deze film. De dochter van de regisseur/scenarist blijkt best getalenteerd te zijn. Argento liet zich inspireren door de roman van Graziella Magherini. Fotografie van Giuseppe Rotunno. Dolby Stereo.

Immortal Beloved

1994 | Biografie, Muziek, Historische film, Drama, Romantiek

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1994. Biografie van Bernard Rose. Met o.a. Gary Oldman, Jeroen Krabbé, Isabella Rossellini, Marco Hofschneider en Miriam Margolyes.

Anton Felix Schindler (Krabb[KA1]e) vindt na de dood van zijn werkgever, de grote compomist Ludwig van Beethoven (Oldman) een brief, gericht aan een `onsterfelijke geliefde` zonder naam en adres. Schindler besluit na te trekken voor wie dit epistel, dat geldt als een laatste wilsbeschikking, bestemd was om zo een erfgename of erfgenaam te vinden. De dove toondichter die grof, arrogant en onmogelijk kon zijn, had haast ontelbare liefdesaffaires. Het verhaal op deze manier in flashback gebracht, vormt het raamwerk waarbinnen de film zich over het leven van de componist voor de ogen van de kijker ontrolt. Het voert Schindler eerst naar Karlsbad, waar hij gravin Giulietta Guicciardi (Golino) ontmoet, die beweert Beethovens grote liefde te zijn. Sceptisch hierover via een interlude met de schoonzuster van het muzikale genie Johanna Reiss (Ter Steege), vestigt Schindler al zijn hoop op gravin Anna Marie Erdody (Rossellini) in Hongarije. Ludwig verbleef bij haar toen het leger van Napoleon een aanval op haar slot uitvoerde, waarbij een van haar kinderen om het leven kwam. Tenslotte zien we hoe Beethoven vijf jaar van zijn leven vruchteloos wijdde aan zijn neef Karl (North als kind, Hofschneider als volwassene) om van hem een wonderkind aan de piano te maken zonder dat hij in die periode ook maar [KA1]e[KA1]en noot op papier zette. Het probleem met deze film is dat het allemaal losse stukken zijn, die aan elkaar gelijmd zijn zonder dat de kijker het gevoel heeft een spannende speurtocht met Schindler te ondernemen. De spelprestaties zijn heel behoorlijk, de kostuums van Maurizio Millenotti prachtig en de settings (in Praag e.o.) van Jíři Hlupy zijn erg mooi. Het camerawerk van Peter Suschitzky is adembenemend, maar het scenario van regisseur Rose is nauwelijks opwindend. Beethovens muziek wordt passend uitgevoerd door The London Symphony Orchestra onder leiding van niemand minder dan Sir George Solti; de technische verantwoording over de muziek was in handen van John Stronach. Wel indrukwekkend, maar te dor en te lang. Tijdens de opnames had Krabbé uitvoerig de gelegenheid om met Rossellini te praten over zijn plan voor een film, waarin zij een hoofdrol zou gaan spelen, LEFT LUGGAGE, die later in 1998 bekroond zou worden. Rank color, Technicolor prints, Panavision widescreen en Dolby-geluid.

Due madri per Rocco

1994 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Italië 1994. Drama van Andrea Frazzi, Antonio Frazzi en Antonia Frazzi. Met o.a. Eleonora Brigliadori, August Zirner, Pietra Montecorvino, Ulrike Kriener en Amy Werba.

De Italiaanse Marta (Brigliadori) heeft een verhouding met de Berlijnse zakenman Thomas (Zirner). Hij durft echter niet bij zijn vrouw weg te gaan. Na de mislukte relatie keert Marta terug naar Rome. Daar leert ze toevallig het doofstomme kind Rocco (Gadaleta) kennen en door hem krijgt ze weer nieuwe levenslust. Ze wil het kind adopteren, maar zijn moeder die de jongen verwaarloost, wil daar niet van horen. Verschrikkelijk slijmerige en ouderwetse soap die totaal niet te pruimen is. Alle sentimentaliteit die je van een stationsromannetje kunt verwachten krijg je hier opgewarmd op je bord. En ja hoor, uiteindelijk zal Rocco weer kunnen horen en spreken. Afschuwelijk scenario van Lidia Ravera, Mimmo Rafele en het echtpaar Frazzi. Gianlorenzo Battaglia stond aan de camera.

Amico mio : Lieto evento

1994 | Drama

Italië/Duitsland 1994. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Katharina Böhm, Massimo Dapporto, Salvatore Marino, Billie Zöckler en Paolo Maria Scalondro.

Luisa (Gabriel) is bevallen van een baby. Ze krijgt van dokter Magri (Dapporto) te horen dat het aan het syndroom van Down lijdt en dat het (daarom) een mongooltje is. Luisa en haar echtgenoot Aldo (Bianchi) willen het ter adoptie afstaan. Magri brengt hen - met succes - op andere gedachten. Onderussen heeft dokter Angela Mancinelli (B[KA3]ohm) een miskraam gehad en probeert ze aan het idee te wennen dat ze nooit meer kinderen zal kunnen krijgen. Zevende en voorlaatste aflevering van de ziekenhuisserie waarvan de populariteit (in Italië) omgekeerd evenredig staat met de kwaliteit. De regisseur noemt zijn tv-films een 'sentimentele komedie', maar wat er zo leuk aan zou moeten zijn, valt ver te zoeken. Deze keer werden soap- cliché's voor het scenario op een rijtje gezet door Massimo De Rita, Marina Garroni, Giovanni Lombardo Radice en regisseur Poeti. Emilio Loffredo deed wederom de fotografie.

Magnificat

1993 | Fantasy, Horror

Italië 1993. Fantasy van Pupi Avati. Met o.a. Luigi Diberti, Arnaldo Ninchi, Massimo Bellinzoni, Delia Lahav en Lorella Morlotti.

Speelt in de Italiaanse provincie Emilia, in het jaar 962. In vijf verschillende maar met elkaar vervlochten verhalen, allen spelend tijdens de paasweek, staat een aantal mannen en vrouwen centraal. De personages bevinden zich op een gewijde plek, waar wonderen plaatshebben. Het gaat over een zwangere concubine, die met een dienstmeisje reist en hoopt de koning een zoon te baren, een stervende man die hoopt te sterven op de gewijde plaats, een veertienjarig meisje dat novice wil worden en twee beulen die elke drie maanden doodstraffen uitvoeren. Een nooit eerder vertoond Italië, met bijna voorchristelijke boeren, wanhopig wachtend op een teken uit de hemel dat nooit komt. Een verhaal over geloof en bijgeloof in de middeleeuwen met als voornaamste thema de dood. Schitterend opgenomen en geregisseerd.

L'ispettore anticrimine

1993 | Misdaad

Italië 1993. Misdaad van Paolo Findato. Met o.a. Maurizio Donadoni, Massimo Venturiello, Irene Papas, Elide Melli en Isabel Russinova.

Politie-inspecteur Antonio Anastasia (Donadoni) keert terug naar zijn woonplaats Bari waar zijn moeder en oudere broer, Giuseppe (Venturiello), wonen. Hij werkt samen in een team dat met een ogenschijnlijk routine-moordzaak bezig is, dat hen naar Griekenland en Afrika voert en uiteindelijk naar Bari, waar een misdaadorganisatie zetelt, aangevoerd door zijn broer Giuseppe. De twee broers zijn bovendien verliefd op dezelfde vrouw, Petra (Melli), ook al beseft Antonio meer en meer dat de vriendschap met zijn vrouwelijke collega Salice (Russinova) emotioneel steeds serieuzer aan het worden is. In de loop van het onderzoek, nadert het moment van de waarheid en Antonio moet de confrontatie met zijn broer aan, in een slot met fatale afloop. Een mini-serie in zes afleveringen.

La piovra 6 - L'ultimo segreto

1992 | Thriller, Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Italië 1992. Thriller van Luigi Perelli. Met o.a. Vittorio Mezzogiorno, Patricia Millardet, Remo Girone, Ferruccio De Ceresa en Bruno Cremer.

In de laatste sc[KA2]ene van LA PIOVRA 5 vertrekt het brein achter de mafia, Tano Cariddi (Girone), naar Afrika. In deze aflevering pakt anti-mafia smeris Davide Licata (Mezzogiorno) Cariddi in Afrika op en brengt hem terug naar Itali[KA3]e. In een spectaculair begin wordt Licata in het hoofd geschoten, maar hij overleeft deze aanslag. Carridi gaat samenwerken met de commissie onder leiding van generaal Amadei (De Ceresa). Hij wordt gesteund door Licata, die zich met het uitroeien van mafia-praktijken bezighoudt. Als zijn jongere zus wordt gekidnapt en verkracht, zint Cariddi alleen nog maar op wraak op zijn vroegere mafia- vrienden. De internationale zaken waarmee de mafia zich in deze zesdelige tv-serie bezighoudt, zijn wapen- en hero[KA3]inesmokkel tussen Turkije, Tsjechoslowakije en Itali[KA3]e, waarbij de mafiabazen Brenno (Mondy) en Ribeira (Deluc) tegen elkaar worden uitgespeeld. Een eersterangs produktie. Ook bekend als OCTOPUS 6: THE FORCE OF THE MAFIA.

Marie Curie : une femme honorable

1991 | Biografie

Frankrijk 1991. Biografie van Michel Boisrond. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Roger Van Hool, Jean-Luc Moreau, Piotr Machalica en Luigi Diberti.

Het priv[KA1]e-leven en het werk van Marie Curie (1867-1934), geboren Slodowska en Poolse, evenals van haar echtgenoot Pierre Curie (1859-1906), vanaf zijn kinderjaren in zijn vaderland via zijn universitaire studies in Parijs tot en met zijn beroemde jaren en zijn dood. Naar het gelijknamige en zeer succesvolle boek van Françoise Giraud. Een enigszins ironische titel want de 'weldenkenden' van haar tijd hadden juist grote kritiek op haar, vanwege haar privéleven. Knappe tijdsreconstructie maar de psychologische intensiteit van de roman komt er niet in terug. Het gaat meer om een reeks plaatjes dan om iets anders, hoewel Barrault zeer terecht prijzen heeft gekregen voor haar gevoelige en genuanceerde vertolking. Naast haar sterke aanwezigheid, kan Van Hool zich niet staande houden. Moreau is echter een perfecte professor Paul Langevin. Dankzij deze twee acteurs

Une femme honorable, Maire Curie

1990 | Biografie

Frankrijk 1990. Biografie van Michel Boisrond. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Jean-Luc Moreau, Roger Van Hool, Luigi Diberti en Monica Scattini.

Het leven van Maria Sklodowska, die bekend is geworden onder de naam Marie Curie (1867-1934), nauwgezet en trouw verfilmd naar het boek van Françoise Giroud. Boisrond, die een vakkundige maar van enige werkelijke persoonlijkheid gespeende filmregisseur is, levert hier een eerlijk, maar af en toe langdradig stukje werk af, dat tevens een goed beeld van die tijd geeft. Deze tv-film ontleent zijn glans echter vooral aan de uitstekende vertolkingen.

Due vite un destino

1990 | Thriller, Misdaad

Italië 1990. Thriller van Romolo Guerrieri. Met o.a. Michael Nouri, Fabio Testi, Carol Alt, Rod Steiger en Burt Young.

Vietnam-veteraan David Sloane (Nouri) wordt killer voor CIA- kolonel Haller (Argo) om de medische hulp voor zijn stervende vrouw te bekostigen. Hij moet iemand die naar de mafia is overgelopen uit de weg ruimen, die tevens een kroongetuige tegen de familie Dellacroce (Young) is. Daartoe infiltreert hij in de Cosa Nostra. In werkelijkheid werkt Haller echter voor de mafia. Het onderzoek naar en de bescherming van de afvallige, valt onder inspecteur Calarno (Testi). David slaagt erin de overloper te doden. Wanneer hij er achter komt dat hij om de tuin geleid is, trekken hij en Calarno samen ten strijde tegen de mafia, de een met wettelijke machtsmiddelen, de ander met geweld. De film werd opgenomen in Milaan en New York, een behoorlijke goede produktie maar met mager resultaat.

Raid contre la Mafia

1989 | Misdaad

Frankrijk/Italië/Duitsland 1989. Misdaad van Luigi Perelli. Met o.a. Patricia Millardet, Michele Placido, François Marthouret, Remo Girone en Mario Adorf.

Dure Europese produktie die verhaalt van de talrijke verwikkelingen in de strijd van een politiecommissaris tegen de kwalijke praktijken van een machtige mafia. Meerdere scenaristen, waaronder Ennio de Concini hebben deze pittige kost bereid, die het midden houdt tussen een amusementsfilm en een documentaire.

Piovra 4

1989 | Misdaad

Duitsland/Italië/Frankrijk 1989. Misdaad van Luigi Pirelli. Met o.a. Michele Placido, Patricia Millardet, Remo Girone, Simona Cavallari en Bruno Cremer.

Zeer geslaagde Italiaanse miniserie, met flitsen van de realiteit over de dodelijke strijd tussen de maffia en een moedige politiecommissaris. Sterke rolbezetting, uitstekend camerawerk en een hoog tempo in een film die de invloed van de maffia in de hoogste kringen van de financiële wereld en de politiek in kaart brengt. Prima acteerwerk, vooral van Placido als commissaris Cattani, Millardet als de vrouwelijke rechter, Girone als de gemene geldschieter en Cavallari als een tragisch personage. Een geweldige technische prestatie met mooie muziek van Morricone. Ook bekend als: OCTOPUS 4.

Un altare per la madre

1988 | Drama

Italië 1988. Drama van Edith Bruck. Met o.a. Franco Nero, Angela Winkler, Francesco Capitano, Lucio Rosato en Luigi Diberti.

Een jonge leraar die in de grote stad werkt, keert terug naar zijn geboortedorp voor de begrafenis van zijn moeder. De vader en de zoon vinden de leegte die door haar dood is ontstaan onverdraaglijk. De weduwnaar besluit een altaar voor zijn vrouw te bouwen op de plek waar ze tijdens de oorlog een man het leven heeft gered. De eenvoudige mensen blijken de ware heiligen van de aarde te zijn. Uitstekende acteerprestaties.

Storia d'amore

1986 | Drama

Italië 1986. Drama van Francesco Maselli. Met o.a. Valeria Golino, Blas Roca-Rey, Livio Panieri, Luigi Diberti en Gabriella Giorgelli.

Deze film draait helemaal om een hardwerkend meisje uit de achterbuurt dat kort achter elkaar twee verhoudingen heeft. Haar leven bestaat uitsluitend uit in de bus zitten, hard werken en zorgen voor haar broers en vader. Haar familie is geschokt, wanneer ze haar vriend bij hen laat intrekken in hun overvolle flatje en er later nog een minnaar bijneemt. De drie verhuizen naar een gebouw dat op de nominatie staat te worden afgebroken. De film slaagt er niet in de kijker echt te confronteren met de ellende van een armoedig bestaan.

La Brace dei Biassoli

1980 | Drama

Italië 1980. Drama van Giovanni Fago. Met o.a. Anna Maria Gherardi, Luigi Diberti, Remo Girone, Gianni Garko en Giuseppe Anatrelli.

De laatste overlevende vrouw uit een geslacht van rijke landeigenaars komt terug in haar geboorteplaats en haalt op haar (fatale) ziekbed herinneringen op aan haar jeugd, huwelijk en dorpsbewoners, die bij haar zoon weer eigen herinneringen opwekken aan de kinderjaren en het bewustzijn van een wereld buiten zijn directe omgeving. De onnadrukkelijke, maar stijlvolle verfilming weet zowel idealisering van een verloren gegane harmonie acceptabel te maken, als kritiek in te bouwen op een bevoorrecht collectief. Een soort ALBERÓ DEGLI ZOCCOLI van de hogere orde, dat zich laat bekijken als een vergeeld familie-album.

I Nuovi mostri

1977 |

Italië 1977. Mario Monicelli, Dino Risi en Ettore Scola. Met o.a. Vittorio Gassman, Ornella Muti, Alberto Sordi, Ugo Tognazzi en Orietta Berti.

Twaalf sketches over allerlei vormen van huichelachtigheid. Wisselend van toon, niveau en lengte, maar met enkele fikse uitschieters en voortdurend verrassend door het transformatievermogen van de drie voornaamste acteurs. Diverse scenarios van Age Scarpelli, Maccari en Zapponi.

All Screwed Up

1976 |

Italië 1976. Lina Wertmüller. Met o.a. Nino Bignamini en Luigi Diberti.

Twaalf sketches over allerlei vormen van huichelachtigheid. Wisselend van toon, niveau en lengte, maar met enkele fikse uitschieters en voortdurend verrassend door het transformatievermogen van de drie voornaamste acteurs. Diverse scenarios van Age Scarpelli, Maccari en Zapponi.

Tutto a posto e niente in ordine

1974 | Drama, Komedie

Italië 1974. Drama van Lina Wertmüller. Met o.a. Luigi Diberti, Lina Polito, Nino Bignamini, Sara Rapisarda en Giuliana Calandra.

Siciliaanse sub-proletariërs zijn genoodzaakt werk te zoeken in Milaan en hebben alleen hun volkse vitaliteit om zich staande te houden in de chaos van de wereldstad. Een soort 'remake' van MIM METALLURGICO, FERITO NELL'ONORE waarbij de tragikomische lotgevallen van Giannini in die film nu verspreid worden over een hele reeks personages, zodat de regisseuse zich nóg rumoeriger te buiten kan gaan aan karikaturale typeringen en bijzakelijke kluchtscènes. Af en toe is er een treffend moment in deze veel te lange film die een aanslag doet op het uithoudingsvermogen van de toeschouwer.

Ritorno

1973 | Drama, Experimenteel

Italië 1973. Drama van Gianni Amico. Met o.a. Luigi Diberti, Ilaria Occhini, Laura Betti, Carla Calò en Renato Chiantoni.

Een Romeinse ingenieur krijgt een telegram dat zijn vader stervende is en gaat met zijn vrouw naar zijn geboortedorp waar het bericht vals blijkt te zijn. Het verblijf is zowel een confrontatie met het verleden - de jeugd van het echtpaar - als met de toekomst - als de vader echt zal sterven. De interessante maar niet overtuigend uitgewerkte film van een voormalig criticus heeft boeiende momenten in incidentele ontmoetingen, maar verdoet veel tijd met een eindeloze autotocht, hoe fraai het landschap ook is.

Libera, amore mio

1973 | Drama, Oorlogsfilm

Italië 1973. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Claudia Cardinale, Bekim Fehmiu, Philippe Leroy, Adolfo Celi en Bruno Cirino.

De dochter van een gevangen anarchist verzet zich in woord en gebaar tegen het fascisme, meer op emotionele dan ideële gronden. Tijdens de oorlog wordt ze partizane, maar na 1945 blijken een aantal fascisten nog steeds in het zadel te zitten. De politieke bewustwording gevolgd door desillusies kreeg een verrassend goede vertolking van Cardinale. Scenario van de regisseur, Luciano Vincenzoni en Nicola Badalucco.

Mimi Metallurgico, ferito nell'onore

1972 | Erotiek

Italië 1972. Erotiek van Lina Wertmüller. Met o.a. Giancarlo Giannini, Mariangela Melato, Turi Ferro, Agostina Belli en Elena Fiore.

Een eenvoudige fabrieksarbeider haalt zich in het Italiaanse Zuiden per ongeluk de gram van de mafia op de hals en vlucht naar het Noorden, waar hij verliefd wordt op een militante communiste. Hij blijft echter gebonden aan de traditionele conventies en keert terug naar zijn woonplaats om zijn eer te wreken en verliest daarbij zijn ware liefde. De film maakte de regisseuse en de hoofdrolspelers beroemd door de aanvankelijk overrompelend uitbundige aanpak, maar het scenario (van de regisseuse) haalt politiek, sociaal en seksueel m[KA1]e[KA1]er overhoop dan Wertm[KA3]uller onder controle kan houden, waardoor de film ontspoort in steeds grovere komische effecten (die overigens allemaal ten koste van de vrouwen gaan). Giannini past zich aan en weet als acteur ook geen maat te houden. De fotografie is van Dario Di Palma. Opnieuw gefilmd als WHICH WAY IS UP?

Imputazione di omicidio per uno studente

1972 | Drama

Italië 1972. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Massimo Ranieri, Martin Balsam, Valentina Cortese, Turi Ferro en Salvo Randone.

Tijdens een treffen tussen politie en studenten wordt zowel een agent als een student gedood. Het onderzoek richt zich uitsluitend op de moordenaar van de politieman die de zoon blijkt te zijn van de verantwoordelijke rechter-commissaris. Deze wil zijn schuld alleen met bewijsvoering bekennen, als óók de dood van zijn vriend wordt opgelost. Dit interessante morele dilemma en de actuele problematiek worden door Bolognini, met zijn esthetisch gerichte regie, niet ideaal vormgegeven. Goed geacteerd, vooral door Cortese als de moeder die intuïtief de waarheid vermoedt.

Gli Ordini sono ordini

1972 | Komedie

Italië 1972. Komedie van Franco Grimaldi. Met o.a. Monica Vitti, Orazio Orlandi, Claudine Auger, Gigi Proietti en Luigi Diberti.

De vrouw van een bankdirecteur woont een feministencongres bij en luistert sindsdien alleen nog naar de `innerlijke stem van feminisme` die haar bedrog, een moordpoging en de scheiding van haar man influistert, een aan-en-uit-relatie met een ge[KA3]engageerd kunstenaar, en tenslotte gewond in het ziekenhuis doet belanden. Logge humor maakt de satire op de uit de hand gelopen emanicipatiebeweging demagogisch in plaats van zinnig en ontleent het voornaamste effect aan de intrigerende commentaarstem (als de stem van god in DON CAMILLO). Vitti houdt zich elegant staande temidden van alle ongein, de andere acteurs gaan er onderdoor.

Beau masque

1972 | Drama

Italië/Frankrijk 1972. Drama van Bernard Paul. Met o.a. Dominique Labourier, Luigi Diberti, Gaby Sylvia, Jean-Claude Dauphin en Evelyne Dress.

Een fabrieksarbeidster en tevens militant vakbondslid woont samen met een Italiaanse melkboer die het activisme van zijn vriendin met moeite accepteert. Bij een staking en protestdemonstratie neemt hij toch deel en wordt door de politie gedood. De roman van Roger Vailland uit jaren vijftig kreeg actuelere filmbewerking die in al te simplistische propaganda voor de Communistische Partij vervalt en daarnaast nogal overbodige idyllische scènes heeft. Labourier is opmerkelijk in de film een die breed publiek dat hij wil bereiken, te zeer onderschat, maar toch innemende en oprechte kwaliteiten heeft.

La classe operaia va in paradiso

1971 | Drama

Italië 1971. Drama van Elio Petri. Met o.a. Gian Maria Volonté, Mariangela Melato, Salvo Randone, Mietta Albertini en Luigi Diberti.

Een ijverige arbeider aan de lopende band is geliefder bij bazen dan bij collega's, tot hij een bedrijfsongeval krijgt dat resulteert in staking van de arbeiders. Hij komt tot inkeer en richt bij terugkeer op het werk een revolutionair comité op waardoor hij uiteindelijk ontslagen wordt. Nerveuze vormgeving plus nadrukkelijke geluidseffecten maken afmattend tempo en lawaai in fabriek voor toeschouwer voelbaar, met schitterende rol van Volontè in alle nuances tussen bravoure en vertwijfeling. Hij kreeg hiervoor een speciale vermelding op het filmfestival van Cannes, waar regisseur Petri de Gouden Palm in ontvangst mocht nemen voor de film. Deze prijs moest overigens gedeeld worden met Il caso Mattei van Francesco Rosi, maar Volontè zat in beide films en kreeg dus twee halve prijzen.

Au bon beurre

1971 | Komedie, Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1971. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Roger Hanin, Andréa Ferréol, Jean-Claude Dauphin, Christine Pascal en Paul Guers.

Parijse melkboer en zijn vrouw komen tijdens WO II tot welstand en aanzien door zonder politiek benul of stellingname op het juiste moment de passende stap te ondernemen: een gevluchte krijgsgevangene aangeven, met verse eieren maarschalk Pétain paaien, een Duitse soldaat tot huisvriend maken en afstoten wanneer de geallieerden oprukken, nog net vóór bevrijding een joodse onderduiker opnemen en zich bij het verzet aansluiten. Quasi gemoedelijke toon van film en acteren maken gedachteloos opportunisme des te schrijnender, hoewel verhaalopbouw en buurtbewoners ook andere kanten laten zien. In homogene rolbezetting springt Dauphin eruit als de jonge soldaat. TV-werk van Molinaro is aanzienlijk interessanter dan zijn bioscoopfilms.

Metello

1970 | Drama, Historische film

Italië 1970. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Massimo Ranieri, Ottavia Piccolo, Lucia Bosé, Tina Aumont en Frank Wolff.

Metello (Ranieri), een wees die op het platteland is opgevoed, keert terug in Florence, waar hij eerst via vrienden van zijn vader, maar geleidelijk aan steeds gemotiveerder betrokken raakt in de klassenstrijd. Hij trouwt met Ersilia (Piccolo), een bouwvakkersdochter, maar kan zijn gezin niet onderhouden. Dan neemt hij deel, aan de stakingen van 1872. Anders dan in de verwante film [KA9]ADALEN `31 (1969) van Bo Widerberg, versterkt de romantische en esthetische aanpak het sociaal pamflet niet, maar maakt hij van de film alleen maar een fraai prentenboek. De stakingsscènes zelf zijn echter indringend gefilmd en er zijn mooie rollen van Bosé als Viola, Wolff als Betto en vooral Piccolo, die in Cannes werd gelauwerd als Beste Actrice. Het scenario is van Suso Cecchi d'Amico, Luigi Buzzoni, Ugo Pirro en regisseur Bolignini naar de roman van Vasco Pratolini. Mono.

La Califfa

1970 | Drama, Erotiek

Italië/Frankrijk 1970. Drama van Alberto Bevilacqua. Met o.a. Ugo Tognazzi, Romy Schneider, Marina Berti, Roberto Bisacco en Massimo Serato.

Arbeider is bij protestdemonstraties om het leven gekomen en zijn weduwe stelt grootindustrieel verantwoordelijk. Deze wil alleen maar de orde herstellen, maar een vanuit confrontatie gegroeide liefde voor de vrouw zet hem aan tot sociale verbeteringen en rechtvaardigheid waarmee hij vijanden maakt die hem noodlottig zullen worden. Als regisseur debuterende romanschrijver zet alle scènes van sociaal en dramatisch belangwekkende stof te nadrukkelijk aan en Morricone-muziek doet er nog een schepje bovenop. Overtuigingskracht komt van gepassioneerde inzet van Schneider en Tognazzi.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Luigi Diberti op televisie komt.

Reageer