Micheline Presle

Acteur

Micheline Presle is acteur.
Er zijn 120 films gevonden.

Plein sud

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Sébastien Lifshitz. Met o.a. Yannick Renier, Léa Seydoux, Théo Frilet, Micheline Presle en Pierre Perrier.

Het interieur van een aftandse bruine Ford Taunus stationcar uit de vroege jaren zeventig is het passend weemoedige speelveld voor vier dolende zielen die onderweg naar het zuiden leren over moederschap, familiebetrekkingen, homoseksuele gevoelens en kalverliefde. Belgische theateracteur Renier speelt de 27-jarige bestuurder Sam, geflankeerd door een lifter. De achterbank wordt bezet door een wulps meisje (Seydoux) en haar broer (Frilet). Regisseur/scenarist Lifshitz (Wild side) is vermaard vanwege zijn omniseksuele thema’s en etaleert in Plein sud opnieuw zijn finesse met ongewone onderlinge verhoudingen. Een trage zomerfilm met vlotte verwikkelingen.

Candidat libre

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Jean-Baptiste Huber. Met o.a. Hippolyte Girardot, Olivier Gourmet en Micheline Presle.

Het interieur van een aftandse bruine Ford Taunus stationcar uit de vroege jaren zeventig is het passend weemoedige speelveld voor vier dolende zielen die onderweg naar het zuiden leren over moederschap, familiebetrekkingen, homoseksuele gevoelens en kalverliefde. Belgische theateracteur Renier speelt de 27-jarige bestuurder Sam, geflankeerd door een lifter. De achterbank wordt bezet door een wulps meisje (Seydoux) en haar broer (Frilet). Regisseur/scenarist Lifshitz (Wild side) is vermaard vanwege zijn omniseksuele thema’s en etaleert in Plein sud opnieuw zijn finesse met ongewone onderlinge verhoudingen. Een trage zomerfilm met vlotte verwikkelingen.

Le voyageur sans bagage

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. Florence Pernel, Micheline Presle, Jacques Gamblin en Danièle Lebrun.

In de tragische blik op de wereld van toneelschrijver Jean Anouilh is altijd plek voor Molière-achtige humor. Ook als het gaat om oorlog en disfunctionaliteit in zijn Le voyageur sans bagage. In de tweede verfilming van het stuk van de Franse meester heeft scriptschrijver en regisseur Boutron de elegante stijl van Anouilh weten te behouden. En de geroutineerde grootheden Gamblin en Presle voelen zich daar duidelijk in thuis. Gamblin speelt de aan aan geheugenverlies lijdende veteraan Gaston, die vijftien jaar na WO I herkend wordt als 'Jacques'. De vraag is of hij die Jacques wel wil zijn.

La cliente

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. François Marthouret, Micheline Presle, Francis Huster en Michel Robin.

Al snuffelend door het archief van de bezettingstijd, vindt Jean Delmas (Huster) een brief, die de uitzetting en moord van de familie van zijn beste vriend (Marthouret) tot gevolg gehad heeft. De brief is ondertekend met 'La cliente'. Jean is nu vastbesloten uit te vinden wie La cliente is, om haar met de neus op gerechtigheid te drukken. La cliente, naar een boek van Pierre Assouline, is een subtiele, intelligente thriller waarmee men van beeld tot beeld meeleeft.

Les âmes câlines

2002 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2002. Romantiek van Thomas Bardinet. Met o.a. François Berléand, Laetitia Coti, Valérie Donzelli, Laure Duthilleuil en Aurore Clément.

De zoveelste film over een hitsige vijftiger die meisjes van in de twintig achterna zit. In dit geval gaat het om Jacques (Berl[KA1]eand), die een vindingrijke, straatarme kunstschilder is en het hartje van studente Claire (Coti) probeert te veroveren, terwijl hij dankbaar misbruik maakt van de vrijgevigheid van zijn buurvrouw H[KA1]el[KA2]ene (Duthilleuil). Niet alleen dat hij bij haar eet, maar zij dekt hem als Jacques` ex Christine (Cl[KA1]ement) komt zeuren en wil weten, waar hun opstandige zoon S[KA1]ebastien (Boidin) kan zijn; Hélène legt dan snel uit dat Claire de vriendin van Sébastien is. Het wordt koddig als Jacques regelmatig in zijn ondergoed op de gang voor de dichte deur van zijn woning staat, omdat hij geen sleutel bij zich heeft. Met geleende kleren, die niet bij elkaar passen, gaat hij op de versiertoer en probeert Claire in de bistro om de hoek over te halen hem bij haar te laten slapen. Het tot op de draad versleten scenario is van regisseur Bardinet en Gilles Marchand naar een anekdote van Daniel Martínez, dat geïnspireerd zou zijn op een song uit de jaren 1960 van Michel Polnaref. De film is te harden dankzij Berléand's spel en de uitstekende rol van de oudere Presle als Juliette met wie Jacques een platonische verhouding heeft. Het camerawerk is van Antoine Roch. Ook bekend als LE FOSSÉ DES GÉNÉRATIONS EST UN LIT DOUILLET.

Charmant garçon

2001 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2001. Romantiek van Patrick Chesnais. Met o.a. Patrick Chesnais, Alexandra Vandernoot, Jean-François Balmer, Bernard Crombey en Samuel Labarthe.

Slordige, onverschillige, heetgebakerde Octave (Chesnais) is een flierefluiter die de avonden en nachten rondzwalkt in bars, caf[KA1]e`s en kleine restaurants met zijn maten. Hij geniet van het leven al is het weinig verheffend en een beetje cursorisch. Dan ontmoet hij Esther (Vandernoot). Zij is het tegenovergestelde van hem: ze is mooi, gecultiveerd, vrij en creatief. Hij wordt op slag verliefd, maar voordat het tot een echte romance kan komen, moet hij het nodige aan zichzelf veranderen. Zou het lukken en wil Esther zo lang op hem wachten? Een film, die eigenlijk geschikt is voor de tv, maar ook niet beter is dan bijvoorbeeld de talloze gelijksoortige rolprenten die de Duitse omroepen produceren. Het spel is OK. Het scenario is van regisseur Chesnais, Caroline Cochaux, Philippe Madral en Jean-Louis Milesi. Het camerawerk is van François Lartigue.

Le cœur à l'ouvrage

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Dussaux. Met o.a. Mathilde Seigner, Amira Casar, Marc Citti, Bruno Slagmulder en Catherine Jacob.

Bruno (Citti), die pornofilms regisseert, zou weleens een `echte` film willen draaien. Hij krijgt de nodige subsidies bijeen (zo gaat dat in Europa) voor een romantische film met in de hoofdrollen Julien (Slagmulder) en Chlo[KA3]e (Seigner), zijn favoriete pornosterren. Fran[KA10]coise is de productrice. Zij is bereid deze uitdaging aan te gaan. Sophie (Abascal) is de vriendin van Julien; zij is onvruchtbaar. Haar vriendin No[KA3]elle (Casar) wil graag een kind, maar heeft een probleem met haar vriend Marc (Catalifo). Ze vraagt of Sophie een nachtje wil gaan slapen met Marc, want in het donker merkt hij dat toch niet, terwijl zij dan een kindje kan maken met Julien. Het idiote scenario van Tonino Benacquista, die even te zien is als tatoeëerder, probeert te laten zien wat er normaal gesproken op de set gebeurt, nu privé gebeurt... Wie deze verwisselingsklucht ernstig neemt, kan beter eens een bezoekje aan de psychiater brengen. Het spel is beneden peil, de regie is krachteloos en het verhaal is bijzonder flauw. Het camerawerk is van Paco Wiser.

Anna en Corse

2000 |

Frankrijk 2000. Carole Giacobbi. Met o.a. Micheline Presle, Romane Bohringer en Françoise Christophe.

Bruno (Citti), die pornofilms regisseert, zou weleens een `echte` film willen draaien. Hij krijgt de nodige subsidies bijeen (zo gaat dat in Europa) voor een romantische film met in de hoofdrollen Julien (Slagmulder) en Chlo[KA3]e (Seigner), zijn favoriete pornosterren. Fran[KA10]coise is de productrice. Zij is bereid deze uitdaging aan te gaan. Sophie (Abascal) is de vriendin van Julien; zij is onvruchtbaar. Haar vriendin No[KA3]elle (Casar) wil graag een kind, maar heeft een probleem met haar vriend Marc (Catalifo). Ze vraagt of Sophie een nachtje wil gaan slapen met Marc, want in het donker merkt hij dat toch niet, terwijl zij dan een kindje kan maken met Julien. Het idiote scenario van Tonino Benacquista, die even te zien is als tatoeëerder, probeert te laten zien wat er normaal gesproken op de set gebeurt, nu privé gebeurt... Wie deze verwisselingsklucht ernstig neemt, kan beter eens een bezoekje aan de psychiater brengen. Het spel is beneden peil, de regie is krachteloos en het verhaal is bijzonder flauw. Het camerawerk is van Paco Wiser.

Un enfant, un secret

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van Paolo Barzman. Met o.a. Jacques Perrin, Micheline Presle, Gautier Kusnierek, Anaïs Giraud en Pascaline Ponti.

Een jaar geleden werd het leven van Pierre Ancelin (Perrin) ontwricht toen zijn vrouw bij een ongeluk om het leven kwam. Sindsdien staat hij alleen voor de opvoeding van hun twee kinderen, de dertienjarige Julien (Kusnierek) en de achtjarige Clara (Giraud). Geen van de drie hebben de dood van hun vrouw en moeder kunnen verwerken. Vooral met puber Julien heeft Pierre het moeilijk. De jongen richt niets meer uit, thuis niet en op school al evenmin. Pierre is ervan overtuigd van Julien zijn leven opzettelijk zuur wil maken. Dit doet hem terugdenken aan zijn eigen moeilijke jeugd en als hij op een dag zijn zelfbeheersing verliest en Julien een pak slaag geeft, wordt hij beschuldigd van kindermishandeling. Een prangend psychologisch drama over de onderlinge verhouding tussen een vader en zijn opgroeiende zoon. De film toont aan dat kindermishandeling dikwijls het gevolg is van een onverwerkt jeugdtrauma van een van de ouders. De film balanceert doorlopend op het randje van het melodramatische, maar dank zij de knappe vertolking van Perrin wordt hij nergens goedkoop. Een film die als aanleiding kan dienen voor een debat op school. Pierre Billon, Alain Robillard en Philippe Lauro- Baranes schreven het scenario. Fotografie is van Michel Van Laer. Dolby Surround.

Mauvaises fréquentations

1999 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Maud Forget, Lou Doillon, Robinson Stévenin, Maxime Mansion en Cyril Cagnat.

Delphine is een onschuldig jong meisje dat verliefd wordt op een ogenschijnlijk leuke jongen. Ze doet zo hard haar best om zijn liefde te mogen ontvangen, dat ze in de prostitutie belandt.

Le voyage à Paris

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marc-Henri Dufresne. Met o.a. Olivier Broche, François Morel, Micheline Presle, Marina Tomé en Valentin Morel.

Daniel Dubosc (Broche) werkt in een tolhuisje aan de p[KA1]eage van een Franse autoroute in de provincie. Hij is vrijgezel en wil tegen de uitdrukkelijke wens van zijn moeder (Presle) zeer beslist de Eiffeltoren in Parijs zien. Hij vertrekt naar de hoofdstad met de bedoeling bij zijn neef Jacques (Morel) in de banlieu te gaan logeren. Tijdens de taxirit naar Jacques stopt de chauffeur eventjes en verlaat de auto. Op dat moment stapt er een zwangere vrouw in, die persweeën heeft en Daniel aanspoort naar het ziekenhuis te rijden. Daniel is onhandig, veroorzaakt een ongeluk en zit met de brokken, die hem doen belanden in een psychiatrische inrichting. En daar begint de pret... Het scenario van regisseur Dufresne en bijrolspeler Morel is niet superorigineel, maar dankzij het aanstekelijke spel van Broche toch heel aangenaam vertier dat met een hoop toestanden behoorlijk de draak steekt. De film trok nauwelijks bezoekers in de bioscopen en is eigenlijk meer geschikt voor de thuisbuis. Mis hem dus niet als hij wordt uitgezonden. Het camerawerk is van Mathieu Poirot-Delpech.

Anne en Corse

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Carole Giacobbi. Met o.a. Romane Bohringer, Micheline Presle, Françoise Christophel, Maurice Chevit en Tanya Lopert.

Na de plotselinge en gewelddadige dood van haar man is de Parijse kapster Anna (Bohringer) alle levenslust kwijt. Om weer wat bij zinnen te komen trekt ze in bij haar grootmoeder Marie (Presle) in een klein dorpje op Corsica, waar nog amper een honderdtal oudjes wonen en dat nog niet ontdekt werd door toeristen. Anna is ervan overtuigd dat alles in het dorp nostalgie en `goede oude tijd` zal uitstralen, maar ze moet al vlug ondervinden dat deze kleine gemeenschap vol leven zit en dat is niet in de laatste plaats te danken aan haar levenslustige oma, die Anna, met de hulp van buurvrouw Marguerite (Christophel), wil opvrolijken. Anna krijgt zelfs de kans om hier aan de slag te gaan als haarkapster. Een levenslustige hulde aan zon, vriendschap en liefde. De film ademt de sfeer uit van Corsica, maar daardoor gaat wel het verhaal vervlakken daar het soms meer op een toeristische folder lijkt. Dank zij echter het uitstekende spel van Bohringer en Presle blijf je geboeid toekijken. Regisseur Giacobbi schreef zelf het scenario. Mooie fotografie van Antoine Roch.

Le comte de Monte-Cristo

1998 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1998. Avonturenfilm van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Ornella Muti, Jean Rochefort, Pierre Arditi en Sergio Rubini.

Groots opgezette verfilming in vier delen naar het heldenepos van Alexandre Dumas dat in 1845 verschenen is. De Franse tv- kijker heeft er kennelijk na een aantal bioscoopverfilmingen nog niet genoeg van en wil telkens weer de helden uit de 19e eeuwse (Franse) literatuur zien herleven. De drang naar macho-helden, avontuurlijke ondernemingen en nobele gevoelens, die de gerechtigheid laten zegevieren tegen valsheid en gekonkel, lijkt onverzadigbaar. G[KA1]erard Depardieu wilde al twee decennia lang gestalte geven aan zijn Graaf van Monte-Cristo, alias Edmond Dant[KA2]es, Abb[KA1]e Busoni, Lord Wilmore en Vader Dant[KA2]es. Er kwam een gigantisch budget (miljoenen Euro`s), er werd een prestigieuze rolverdeling ingehuurd, men zorgde voor oogverblindende locaties (24 in totaal, waaronder de Franse volksvertegenwoordiging, het Gr[KA1]evin-museum, de kastelen van Nandy en Saussay, de opera van San Carlo in Napels en het eiland Malta, waar de vroeg-19e eeuwse haven van Marseille werd nagebouwd. Men liet vijfduizend kostuums maken en plaatste de miniserie van bijna zeven uur in 26 landen om de kosten weer terug te halen. De bezielende kracht van G[KA1]erard Depardieu moest de film dragen en tegelijkertijd leert de kijker de Depardieu-clan verder kennen: dochter Julie als Valentine de Villefort en zoon Guillaume als de jonge Edmond Dant[KA2]es. In het begin zien we Dant[KA2]es als de jonge kapitein ter zee, die ten onrechte wordt ingesloten in een fort op een eilandje, Ch[KA4]ateau d`If. Na twintig jaar in de kerker hebben zitten verkommeren, kan hij op miraculeuze wijze ontsnappen. Hij vindt een grote schat, vermomt zich als Monte-Cristo en gaat systematisch zijn vijanden opsporen, ontmaskeren en vernietigen. In Parijs rekent hij af met Baron Danglars (Aumont), Fernand De Morcef (Rochefort) en officier van justitie Villefort (Arditi). Ook op het amoureuze vlak laat Monte-Cristo zich niet onbetuigd. Italiaanse actrice Muti speelt zijn onfortuinlijke verloofde Mercedes, die hij later terugvindt. Franse coryfee[KA3]en maken hun opwachting: de zanger Moustaki als abb[KA1]e Faria in de kerker, 76-jarige Presle als Madame de Saint Meran en good-old- Brialy als vader Morrel. Het scenario is van Didier Decoin, een Prix-Goncourt-winnaar en voormalig hoofd drama van staatszender France 2. De handeling komt traag op gang met een aanvankelijk te gespannen Depardieu. Het zijn de schoften, Arditi en Rochefort, die vaak de show stelen. Halverwege krijgt men het beste gedeelte: het is ritmisch, hartstochtelijk, magisch met een Monte-Cristo die aarzelt tussen haat voor zijn vijanden, medelijden voor de onschuldigen en zijn liefde voor Mercedes. In het slot zien we bij de wedergeboorte van Dant[KA2]es de triomf van de liefde, zijn vergevingsgezindheid en zijn menselijkheid. Hoewel deze vierdelige film lang genoeg is om bijfiguren te ontwikkelen, komen ze te weinig uit de verf. De alom aanwezige en dominerende Depardieu moet het qua vertolking wel degelijk afleggen tegen zijn Monte-Cristo voorgangers Louis Jourdan (1961), Jean Marais (1954) en zelfs Robert Donat (1934) en... Richard Chamberlain uit de tv-film anno 1975. Of de Franse kijker het hiermede eens zal zijn, valt ten zeerste te betwijfelen, want toen de serie werd uitgezonden in het najaar van 1998 was het 's avonds stil in de straten en onmogelijk om mensen bijeen te krijgen voor bijeenkomsten en vergaderingen.

(G)r[KA2]eve party

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Fabien Onteniente. Met o.a. Daniel Russo, Vincent Elbaz, Bruno Solo, Micheline Presle en Nini Crépon.

Monsieur Jean (Russo) heeft zijn boekhandel in het Quartier Latin van de Franse hoofdstad heel ge[KA3]engageerd L`Armurerie (De Wapensmid) genoemd. Monsieur Jean is zelf een `oudstrijder` van de Mei (19)68-beweging, de studentenoproer die gesteund door de vakbonden, het Franse openbare leven platlegde en Parijs barricadeerde in naam van sociale misstanden. Hij wil - twintig jaar later - als een dag in de meimaand benut wordt als historische mijlpaal om een algemene staking uit te roepen, zijn steentje bijdragen: geen boeken uitstallen en per telefoon oproepen tot een staking van de verspreiding van de dagbladen. Deze gelegenheid wordt in de film te baat genomen om allerlei figuren van bonte pluimage met elkaar oeverloos te laten babbelen en commentaar te geven op de pro`s en contra`s van de toestand, inclusief het niet hebben van een mening: Dan (Elbaz), de humorloze schrijver van sitcoms zonder inspiratie; Ange (Solo), een gestresste hoekman, die de schok van zijn leven krijgt als hij ontdekt dat zijn vriendin naakt poseert voor een herenblad en de eigenaar van de bistro op de hoek en de mooie meid van de straat (Japy). Zo`n typische Franse film over de mei 1968- nostalgie, die een buitenstaander algauw behoorlijk vervelend vindt. Het langdradige scenario is van regisseur Onteniente, medehoofdrol Solo, Manu Booz, Oulage Abour en Thomas Gilou. Het camerawerk is van William Watterlot. De titel is een soort woordspeling: een staking is [KA1]e[KA1]en groot feest (behalve voor de gedupeerden, lijkt het ons).

Madame Dubois, Hôtel Bellevue

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Micheline Presle, Robert Castel, Yvonne Clech, Dominique Marcas en Frédéric Gorny.

Nadat haar dochter en schoonzoon naar Belgi[KA3]e verhuisd zijn trekt Madame Dubois (Presle) zich terug in een hotel in Aix- en-Provence, dat tot haar grote verbazing zelfs in het naseizoen volgeboekt is met voornamelijk bejaarden. Ze kan het niet nalaten uit te pakken met haar schoonzoon die journalist is. Deze komt haar helaas nooit opzoeken en na een tijdje verliest ze alle geloofwaardigheid. Maar Madame Dubois is geen vrouw die bij de pakken blijft zitten en bedenkt al gauw een oplossing voor haar probleem. Een bitterzoete film over het ouder worden en het gebrek aan aandacht dat voor de meeste bejaarde mensen het leven ondraaglijke maakt. Presle speelt haar rol met de nodige verve en domineert moeiteloos de hele film. Julie Jezequel baseerde het scenario op de roman Miss Palfrey, Hotel Claremont van Elizabeth Taylor. Fotografie van François Kuhnel.

Les mille et une recettes du cuisinier amoureux

1996 | Komedie

Duitsland/Frankrijk/Rusland 1996. Komedie van Nana Dzhordzhadze. Met o.a. Pierre Richard, Micheline Presle, Nino Kirtadze, Jean-Yves Gautier en Temour Kamkhadze.

Tijdens de voorbereidingen voor een tentoonstelling in Parijs over de Georgische schilder Pirosmani ontmoet Anton Gogoladze (Gautier) Marcelle Ichac (Presle), een nicht van de illustere kok, tevens tenor, avonturier en reiziger Pascal Ichac (Richard). De oude dame overhandigt hem diens nimmer gepubliceerde manuscript, waarin Ichac zijn reis in Georgi[KA3]e, in de jaren 1915-20, beschrijft. Anton herinnert zich dat zijn moeder Prinses Cecilia Abachidz[KA1]e (Kirtadzé) een ware cultus opbouwde rond Pascal, en diens boek 'De 1001 recepten van de verliefde kok' als haar bijbel beschouwde. Vol verwachting begint Anton het manuscript te lezen. Een film die als onderwerp de liefde heeft met een hoofdletter. Een onverwoestbare passie die als een rots in de branding staat. Richard, nu eens niet de gebruikelijke hansworst, is grandioos en geeft zijn personage een verfijnd allure mee. Het scenario van Irakli Kvirikadzé valt wat lang uit, waardoor verveling niet helemaal vermeden kan worden. Het camerawerk is van Guiorgui Beridzé. Meervoudig bekroond in Oosteuropa.

Les mille et une recette du cuisinier amoureux

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Nana Dzhordzhadze. Met o.a. Nino Kirtadze, Micheline Presle en Pierre Richard.

Georgië, jaren '20. De Franse kok en globetrotter Pascal Ichac wordt verliefd op de levenslustige vorstin Cecilia Abachidze. Ze openen een goedlopend restaurant, maar hun geluk wordt door de revolutie de kop ingedrukt. (IdH/VPRO Gids)

Fallait pas ! ...

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, François Morel, Jean Yanne, Martin Lamotte en Thierry Lhermitte.

Directielid Bernard Leroy (Jugnot) is niet bepaald dynamisch. Hij deed er onverstandig aan een survival-stage in de bergen te aanvaarden, temeer hij op het punt staat te trouwen met de dochter van de prefect. Na zijn commando-taak verricht te hebben, achtervolgt hem genadeloos de tegenslag. Op een verlaten weg in de sneeuw krijgt hij pech met zijn auto. In de hoop hulp te krijgen, klopt hij op de deur van een ge[KA3]isoleerde chalet, dat toevallig in de buurt lag. Zo raakt hij betrokken bij de voorbereidingen voor de Dag des Oordeels, in casu de collectieve zelfmoord, georganiseerd door Magic (Yanne), de goeroe van een sekte. Alleen S[KA1]ebastien (Morel) wil het tijdelijke niet met het eeuwige verwisselen. Samen gaan ze er vandoor, maar dan krijgt Bernard in de gaten welk stuk ongeluk hij heeft aangetrokken. Een alles behalve subtiele aanval op sekten en hun behoefte om af en toe gezamenlijk deze wereld te verlaten. Wie Jugnot een beetje kent, weet allang dat het uiterst flauwe, weinig subtiele loltrapperij wordt. Daarvan kom je beslist niet bedrogen uit. Een scenario vol grove grappen die zelfs een blinde ziet aankomen en die vervolgens zeer overdreven en zeer nadrukkelijk uitgewerkt worden. Geschreven door Jugnot en Philippe Lopes Curval. De camera was in handen van Gérard De Battista.

Printemps, automne

1995 | Romantiek, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1995. Romantiek van Patrick Volson. Met o.a. Micheline Presle, Claude Piéplu, Sonja Codhant, Guillaume Canet en Agathe Chouchan.

De negentien-jarige Canet is bepaald geen sympathieke jongeman. Hij schaamt zich voor zijn ouders en heeft er een hekel aan met hen naar de camping te gaan. Hij wint een droomreis op een luxe-cruiser. Eindelijk een stapje dichterbij de jet-set waar hij zo van droomt. Minder leuk is dat hij gekoppeld wordt aan de opdringerige kassière Codhant. Voor de liefhebbers van lege, nietszeggende liefdesverhaaltjes, verteld met een lach en een traan, zal deze film ongetwijfeld een hoogtepunt zijn. Voor alle andere filmliefhebbers is het verveling geblazen. Zelfs veteranen als Presle en Pieplu zijn verloren in dit dunne scenario van David Pharao, dat heel luxueus in beeld gebracht werd door Jacques Boumendil. Formaat 16/9.

Les misérables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Boujenah, Alessandra Martines, Salomé Lelouch en Annie Girardot.

Lelouch die zijn eigen scenario schreef, verplaatste het epoque-verhaal van Victor Hugo naar de 20e eeuw. Belmondo speelt met verve een drievoudige rol: de chauffeur Henri Fortin die vlak na de eeuwwisseling in 1900 ten onrechte wordt veroordeeld, diens analfabete zoon Roger en verweerde Jean Valjean. De actie gaat dan naar de jaren 1930 en WO II (1939-45).

Enfants de salaud

1995 | Komedie

Frankrijk/België/Zwitserland 1995. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Anémone, Nathalie Baye, François Cluzet, Molly Ringwald en Jean Yanne.

Drie halfzusters en een halfbroer weten niet van elkaars bestaan af. Ze groeiden op bij hun resp. moeder of resp. grootouders. Ze werden allen door hun vader Julius Mandenne (Yanne) erkend, maar die verdween om nooit meer iets van zich te laten horen. De tijd vliegt voorbij tot op een kwade dag hun vader in Brussel terecht moet staan wegens een gruwelijke moord.

Un alibi en or

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Michele Ferrand. Met o.a. Charles Aznavour, Micheline Presle, Didier Flamand, Steve Kalfa en Marc Duret.

Met de hulp van de advocaat van kwaaie zaken Ma[KA4]itre Castang (Flamand), en omdat zijn vrouw Colette (Presle) hem een valse alibi verschaft, kan zij haar man Basien Navarre (Aznavour) vrijkrijgen die wegens een mislukte kraak van een bank in voorlopige hechtenis gevangen zit. Inspecteur Castellani (Kalfa) moet Navarre tandenknarsend laten gaan, maar zet hem een val. Met de hulp van zijn zogenaamde maîtresse weet hij vlak voordat Navarre in het vliegtuig naar Zürich wil stappen hem te arresteren. Redelijke politiefilm die in Lyon en omgeving speelt. Bij Aznavour beginnen de dagen wel te tellen, al blijft zijn stemgeluid fenomenaal - maar in deze tv-film hoeft hij niet te zingen. Scenario van Guy-Patrick Sanderichin, Natalie David-Weill en Mathieu Fabiani.

Pas très catholique

1994 | Komedie, Mysterie

Frankrijk 1994. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Anémone, Michel Didym, Roland Bertin, Denis Podalydès en Micheline Presle.

Priv[KA1]espeurneus Maxime Chabrier (Anémone) is rond de veertig. Ze een vrijgevochten, bi-seksueel persoontje. Ze komt via een tweetal zaken opnieuw in contact met haar verleden: haar zoon van 18, waarvan ze zelf zegt dat ze het bestaan vergeten was en haar ex-echtgenoot.

L'alibi en or

1994 |

Frankrijk 1994. Michele Ferrand. Met o.a. Didier Flamand, Micheline Presle en Charles Aznavour.

Priv[KA1]espeurneus Maxime Chabrier (Anémone) is rond de veertig. Ze een vrijgevochten, bi-seksueel persoontje. Ze komt via een tweetal zaken opnieuw in contact met haar verleden: haar zoon van 18, waarvan ze zelf zegt dat ze het bestaan vergeten was en haar ex-echtgenoot.

Casque bleu

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Victoria Abril, Gérard Jugnot, Valérie Lemercier, Jean-Pierre Cassel en Micheline Presle.

Om een klein moment van ontrouw in hun huwelijk weer goed te maken, bezoekt Jugnot met zijn vrouw Abril het hotelletje op een klein eiland in de Middellandse Zee, waar zij dertien jaar eerder hun wittebroodsweken doorbrachten. De hotelbaas is nog steeds Cassel en er verblijven enkele vreemde vogels: de gefrustreerde directiesecretaresse Lemercier, de aan video verslaafde gepensioneerde Piéplu met zijn echtgenote Presle, de ex- drugsverslaafde Brouté die onder de kalmeringspillen zit en de sportjournalist Saint-Macary. Het heterogene gezelschap belandt echter plotseling in een situatie van burgeroorlog, met gijzelnemingen en dreigende oorlogschaos. In zijn vijfde film als acteur-regisseur balanceert Jugnot weinig subtiel en gevaarlijk tussen slapstick en bittere ernst. Scenario van regisseur Jugnot en Christian Biegalski.

Fanfan

1993 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1993. Romantiek van Alexandre Jardin. Met o.a. Sophie Marceau, Vincent Perez, Marine Delterme, Gérard Séty en Micheline Presle.

Om zichzelf en het kind in zichzelf opnieuw te ontdekken, nam de jonge, succesvolle schrijver Jardin plaats achter de camera. Deze getrouwe bewerking van zijn eigen roman leverde een komedie op over hoofse liefde, ofwel: hoe de liefde in stand te houden door het met de vrouw in kwestie niet tot de daad te laten komen. Marceau is een typisch plattelandsmeisje: ongecompliceerd, levenslustig en vol zonne-energie. Perez speelt heel ingehouden de stille aanbidder. Ondanks perfect spel is de film niet zo leuk als verwacht. Het ontbreekt aan moed, zwierigheid en grandeur. Jardin wil ons per se doen geloven dat hij het over uitzinnige romantiek heeft, terwijl zijn verhaal een ode is aan de waanzin en de perversie.

Point d'orgue

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Vecchiali. Met o.a. Micheline Presle, Rüdiger Vogler, Béatrice Bruno, Dominique Lardenois en Maurice Tuech.

Op aanraden van zijn agent trekt de wereldberoemde klassieke pianist Vögler zich terug in een klein dorpje in de Haute- Provence. Daar logeert hij bij een oude vriendin van de agent, Presle, die hem uitstekend verzorgt. Hij komt er bij van een uitputtende wereldtoernee en een slopende echtscheiding. Gaandeweg leert hij de dorpelingen kennen en waarderen. Hij ontdekt dat de plaatselijke kapel over een uitzonderlijke akoestiek beschikt. Hij wil er een concert organiseren, bij wijze van liefdesverklaring voor een dorpje dat hij nooit zal vergeten. Een gevoelig portret van een haast verdwenen gemeenschap, een eenvoudig plattelandsleven zonder stress en drukdoenerij. Scenariste Danielle Chinsky tekent een prachtverzameling van typetjes met als uitgangspunt het concert in de kapel. Een film om rustig over je heen te laten gaan, met muziek om van te genieten. Met liefde in beeld gebracht door Georges Strouve.

Les yeux de Cécile

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Jean-Marie Winling, Micheline Presle, Karine Foviau, Marc Andreoni en Caroline Chaniolleau.

Het twaalfjarige titelpersonage Foviau is een pied noir (de benaming voor Fransen in Algerije) en woont in 1957 met haar vader-senator Winling op een uitgestrekt domein. De weduwnaar is dol op zijn dochtertje. Op een dag ontmoet Foviau een groep strijders van het FLN, die voor de onafhankelijkheid van Algerije ijveren. Zij vereenzelvigt zich met één van hen, maar het geweld neemt toe en het Franse leger moet het domein van de senator beschermen. Het meisje wordt een en weer gesleurd tussen haar fantasieën en de bittere realiteit. Gevoelig meisjesportret in de vorm van een gezins- en historische saga, met de Algerijse onafhankelijkheidsoorlog als decor. Het scenario is van de in Algerije geboren Jean-Claude Héberlé en van de Griekse auteur-scenarist Vassilis Vassilikos, die destijds de roman Z schreef, verfilmd door Costa Gavras. Muziek: Yves Gilbert. Camerawerk van Jacques Guerin.

Je m'appelle Victor

1992 | Drama, Familiefilm

Duitsland/Frankrijk 1992. Drama van Guy Jacques. Met o.a. Jeanne Moreau, Micheline Presle, Dominique Pinon, Julien Guiomar en Claudio Bucella.

De elf-jarige Basile (Bucella) woont bij zijn grootouders (Presle en Pinon). Zijn moeder ziet hij bijna nooit, want die heeft geen tijd voor hem. Grootvader is een excentrieke man, die krokodillen fokt. Op zolder woont oma`s halfzuster Rose (Moreau), die sedert WO II verlamd is. Rose liep tijdens de oorlog in een hinderlaag met haar vriend, Victor, die daarbij het leven liet. Basile en zijn tante Rose hebben een bijzondere relatie. Basile wordt verliefd op een zestien-jarig meisje, C[KA1]ecile (Bémol) en hij probeert haar in te palmen met de herinneringen, die zijn tante Rose hem verteld heeft. Gevoelige debuutfilm met een aankomende adolescent in de hoofdrol, hetgeen een Gallisch patent is. De regisseur schreef samen met Emmanuel List het scenario en de film kwam o.a. tot stand met fondsen van de Duitse bondsstaat Nordrhein-Westfalen, de Franse betaal-tv Canal Plus en de commerciële zender RTL-TVI, die franstalige uitzendingen in België verzorgt. Komt het best tot zijn recht op het kleine scherm en de confrontatie tussen veteranen Presle en Moreau is een fijn staaltje acteren. Camerawerk van Jerôme Robert.

Le jour des Rois

1991 | Drama, Komedie

Frankrijk 1991. Drama van Marie-Claude Treilhou. Met o.a. Paulette Dubost, Danielle Darrieux, Micheline Presle, Robert Lamoureux en Michel Galabru.

Drie zusters en twee echtgenoten, allen op zekere leeftijd, vieren Driekoningen rond een Chinese maaltijd, gevolgd door het traditionele driekoningenbrood. Dat is alles wat betreft het thema van deze film, die psychologische en gedragsobservaties bevat en waarin een scherpe blik niet ontbreekt, terwijl er evenmin concessies worden gedaan. Maar ondanks alles stelt de filmer zich welwillend op ten opzichte van wat met een uit de tijd geraakte term de 'ouderdom' heet. Geen realisme en geen vertedering. Er zit niets anders op dan ze te nemen zoals ze zijn met hun manies, de sleur in hun gewoonten die voor altijd vastligt, hun tics en de typische karaktertrekken van het merendeel van de mensen op die leeftijd. Een zeer genuanceerde film met opvallende acteerprestaties. Scenario van Noël Simsolo en de regisseuse. Camerawerk van Jean-Bernard Menoud en Pascale Granel.

Le flic de Moscou : Meurtre au monastère

1991 | Misdaad

SU/Frankrijk 1991. Misdaad van Stéphane Kurc. Met o.a. Gérard Klein, Margaret Mazzantini, Micheline Presle, Valentin Gaft en Oleg Yankovsky.

Kaminsky (Klein) wordt op een vreemde zaak gezet. Een oude monnik die gespecialiseerd is in het restaureren van oude iconen wordt vermoord. Vind voor zo`n misdaad maar eens een motief. Hij voert een avontuurlijk onderzoek uit in het gezelschap van de jonge Franse correspondente van een Frans blad in Moskou (het is immers een coproduktie). Kurc voert met veel vertoon een 'western' op in de straten van Moskou, die overigens niet onderdoen voor de straten van New York of Los Angeles. De film is vooral aardig door zijn cynische humor en door de beelden van een hoofdstad waar iedereen zoveel mogelijk sjachert naar het voorbeeld van moedertje Rusland. Een vrolijke zedenschets die op een bijzondere manier onderhoudend is. Handig en samenhangend acteerwerk. Laten we echter geen drama maken van wat ons onthuld wordt!

Un cane sciolto

1990 | Misdaad, Drama

Frankrijk/Italië 1990. Misdaad van Giorgio Capitani. Met o.a. Sergio Castellitto, Nancy Brilli, Laure Killing, Micheline Presle en Marc Adjadj.

In september 1966 valt een zestien-jarig meisje van de rotsen als ze probeert te ontsnappen aan een viertal achtervolgers. Meer dan twintig jaar later zijn de omstandigheden, waaronder zij de dood vond, nog steeds niet duidelijk. Haar moeder is nu een oude zwerfster, die nog steeds de waarheid probeert te achterhalen. Een van de achtervolgers krijgt gewetenswroeging en een jonge rechter kan, met nieuwe gegevens, de zaak heropenen. Film gaat mede over het privé-en familieleven van de rechter.

Après après-demain

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Gérard Frot-Coutaz. Met o.a. Simon de La Brosse, Anémone, Agnès Soral en Micheline Presle.

Paul (La Brosse) wordt verliefd op Isabelle (Anémone) die zich ook tot hem aangetrokken voelt, maar in geen geval voor hem haar carrière als modestyliste en haar onafhankelijkheid wil opgeven. Vrienden en buren om hen heen zijn de getuigen van een hartstocht vol hindernissen. Deze regisseur munt uit in wat 'de pathetische komedie' zou kunnen heten: een scherp observatievermogen, een subtiele schets van de controverses tussen hart en verstand en van warme, menselijke personages, die het er maar moeilijk mee hebben. Zeer verzorgd en strak camerawerk.

Lili Lamont

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Edouard Logereau. Met o.a. Micheline Presle en Michel Berto.

Een bewerking van een toneelstuk van Arthur Whitney. Een groep fans heeft een eredienst gewijd aan de ex-filmster Lili Lamont in een geheimzinnige grot waar zich allerlei sinistere dingen afspelen. Logereau beperkt zich tot het registreren van de acteerprestaties, die toch al niet geweldig zijn. Jammer dat Presle in een dergelijk wanprodukt meespeelt.

Le lien du sang

1989 | Drama

Zwitserland/Canada/Frankrijk 1989. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Ludmila Mikaël, Iliana Lolitch, Bruno Madinier, David McIllwraith en Micheline Presle.

Op achttienjarige leeftijd verneemt Nadia dat ze geadopteerd is. Ze vindt haar echte moeder terug en treedt bij haar in dienst als `babysitter` zonder haar ware herkomst te onthullen. Stukje bij beetje vertelt de moeder haar over haar dramatische verleden, dat zij ver weg had gestopt. Pierre Lary heeft dit moeilijke thema op tactvolle en subtiele wijze aangepakt. Voor de kijker zal niet alles wat er op het scherm gebeurt steeds even helder zijn, met name vanwege de zeer beladen dialogen en monologen. Desondanks moet worden toegegeven dat Mikael zich bewonderenswaardig heeft ingeleefd in de persoon van deze moeder, die al vroeg zo door het leven werd getekend. (Geselecteerd door de jury van het Festival van Monte Carlo).

I want to go home

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Alain Resnais. Met o.a. Gérard Depardieu, Adolph Green, Micheline Presle, Laura Benson en Linda Lavin.

In Frankrijk wordt een expositie georganiseerd ter ere van de tekenfilmregisseur Joe Wellman, die er voor de gelegenheid heenreist. Zijn dochter studeert in Parijs aan de universiteit en ziet haar vader zelden. Zij heeft weinig waardering voor zijn werk, dat zij nauwelijks als serieus kan zien. Wel zou ze graag de hoogleraar van Gauthier, gespecialiseerd in Flaubert, ontmoeten, maar weet niet dat deze weer bewondering voor haar vader heeft. Aan dit thema verbindt Alain Resnais schitterende variaties op de gevoelige en de wat de vormgeving betreft uiterst precieze wijze die we van hem kennen. Het zal niet zijn meest belangrijke film zijn, maar er gaat een bepaalde charme vanuit en natuurlijk gaat het ook altijd om rake typeringen. Scenario van Jules Feiffer. Camerawerk van C. Van Damme en Gilbert DuHalde.

Mignon è partita

1988 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk/Italië 1988. Komedie van Francesca Archibugi. Met o.a. Stefania Sandrelli, Jean-Pierre Duriez, Massimo Dapporto, Celine Beauvallet en Micheline Presle.

Heerlijke, frisse lachfilm over een jongen van veertien, die uitvoerig verhaalt over het half-jaarlijkse bezoek van zijn zestien-jarige nichtje uit Parijs die Mignon heet. Het gaat over zijn enorme verliefdheid en de eenzaamheid van zijn moeder die een kortstondige affaire heeft met haar zwager, en de relatie van de jongen met zijn zieke leraar Latijn. Tenslotte komt Mignon weer op haar beide benen terecht geholpen door haar Romeinse familieleden. Er wordt goed geacteerd, en een goed scenario helpt altijd.

Alouette je te plumerai

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Pierre Zucca. Met o.a. Valérie Allain, Claude Chabrol, Valerie Allain, Fabrice Luchini en Micheline Presle.

Een zestiger, die in het ziekenhuis is opgenomen vanwege een hartkwaal haalt een jong stelletje ertoe over hem bij hen thuis op te vangen 'zodat hij niet alleen sterft'. In ruil daarvoor zal hij hen zijn vermogen nalaten. Aldus geschiedt, maar al snel blijkt dat 'de stervende' zo gezond is als een vis én zonder een cent zit. Deze originele oplichtingsgeschiedenis is nogal vlak en slapjes gefilmd. Het komische schuilt in de dialogen en de gebaren. Deze film zou flauw en zelfs middelmatig zijn geweest als niet regisseur Chabrol de hoofdrol had gespeeld: hij maakt de film de moeite waard. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Paul Bonis.

Le Chien

1986 | Film noir

Frankrijk 1986. Film noir van Jean-François Gallotte. Met o.a. Micheline Presle, Véronique Silver, Jean-Luc Bideau, François Frappier en Marc Fege.

LE CHIEN is de bijnaam die twee Parijse schooiers een onbekende man hebben gegeven. Ze ranselen hem af omdat hij van de vrouw houdt die [KA1]e[KA1]en van de twee randfiguren eveneens begeert. De broers hebben een incestueuze relatie. De hond doodt de vrouw in kwestie. Open einde: de twee broers gaan weer naar hun krot. De jonge naturalistische en nihilistische filmer heeft deze film net als zijn vorige (CARBONE 14) met weinig middelen gemaakt. Gruweldaden, cynisme en spot vormen voor hem de inspiratie. Doordat hij daarbij stelselmatig in onsmakelijkheden vervalt overtuigt hij echter nauwelijks ondanks de goede regie. Zijn beide trieste 'helden' zijn geloofwaardig. Het is moeilijk een lange speelfilm te maken rond twee negatieve personages.

Beau temps mais orageux en fin de journée

1986 | Komedie, Drama

Frankrijk 1986. Komedie van Gérard Frot-Coutaz. Met o.a. Micheline Presle, Claude Piéplu, Xavier Deluc en Tonie Marshall.

Eerste veelbelovende film over een 'gewone' familie met de gebruikelijke spanningen, ruzies, verzoeningen, generatiekloven etc. Een moeilijk onderwerp dat met zorg behandeld dient te worden. De regisseur, een man die 'zowel van lachen als huilen houdt als ze onderling verhelderend werken, als een regenboog bij een stortbui', heeft het er goed van afgebracht, maar dat is mede te danken aan de zeer natuurlijke vertolking van de rolverdeling, en ook aan de moeite die hij heeft genomen niet te vervallen in populair gedoe. Kijk uit naar het volgende werk. Het scenario is van Jacques Davila en Frot-Coutaz. Het camerawerk is van Jean- Jacques Bouhon. Agfacolor, Mono.

Les Fausses confidances

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Daniel Moosmann. Met o.a. Jean-Pierre Bouvier, Roger Coggio, Fanny Cottençon, Brigitte Fossey en Michel Galabru.

Trouwe bewerking van de komedie van Marivaux maar een beetje te naturalistisch. De productie haalt het niet bij de prachtige opnames van Etienne Becker die de lichtsterkte, het klimaat en de schilderachtige atmosfeer van Marivaux' tijdperk heeft kunnen nabootsen zoals die te zien zijn op de schilderijen van De la Tour en Watteau; een plezier voor het oog, en zo doen de speler de dramaturg nog enige eer aan.

Les Voleurs de la nuit

1983 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1983. Drama van Samuel Fuller. Met o.a. Bobby Di Cicco, Veronique Jannot, Victor Lanoux, Stéphane Audran en Camille de Casabianca.

Werkeloze jongeren ontmoeten elkaar op het arbeidsbureau en besluiten uit wraak de hen vernederende ambtenaren te beroven, waarbij een van hun slachtoffers door eigen schuld een dodelijke val maakt, met als gevolg dat de politie de jongeren van moord verdenkt. Deze eerste Franse produktie van veteraan Fuller is eerder een liefdesfilm dan een sociaal drama of een thriller met actie die pas in de laatste helft aan bod komt. Prille liefde in een verloederende samenleving wordt in losstaande sc[KA2]enes getekend, die stuk voor stuk kleine bravoure-filmpjes zijn. De samenhang gaat daardoor te vaak verloren, zodat de film ondanks de boeiende elementen niet werkelijk geslaagd is. (De nasynchronisatie in Amerikaans bargoens van de exportversies is rampzalig).

En haut des marches

1983 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1983. Drama van Paul Vecchiali. Met o.a. Danielle Darrieux, Hélène Surgère, Françoise Lebrun, Nicholas Silberg en Giselle Pascal.

Een vrouw wier echtgenoot als Pétain-sympathisant na WOII is gedood, keert na jaren terug in Toulon om zich te wreken op degenen die haar destijds uit haar huis verdreven, maar confrontaties met haar zuster en nicht doen haar aan zichzelf twijfelen. De dwarse en marginale regisseur - een levenslange fan van Darrieux - geeft zijn idool de rol van zijn eigen moeder en wordt daarvoor beloond met opmerkelijk spel. De episodische opbouw van losse ontmoetingen en gesprekken geeft ook aan het spel van de andere actrices meer dramatiek dan de tekst aandraagt en het fantasierijke muzikaal intermezzo door Darrieux past wel in het eerbetoon, maar is inhoudelijk misplaatst. Het politiek revisionisme is in deze film interessant en discutabel.

L' Archipel des amours

1982 | Drama, Komedie, Experimenteel

Frankrijk 1982. Drama van Paul Vecchiali, Jacques Frenais, Gérard Frot-Coutaz, Michel Delahaye en Jean-Claude Guiguet. Met o.a. Jean-Christophe Bouvet, Jean-Claude Drouot, Françoise Fabian, Christine Fersen en Dénise Gence.

Deze episodenfilm, een manifestatie van een collectief rond Vecchiali van in de bioscoopmarge opererende acteurs als een demonstratie van eensgezindheid, schiet zijn doel voorbij omdat de formule juist de verschillen in kwaliteit en talent benadrukt. Lang niet elke filmer heeft de vereiste puntigheid voor dit korte bestek, hoewel de bijdrage van Frot-Coutaz een scenaristisch meesterstukje is met een reeks van parallel-intriges in een beperkt aantal minuten. De geestigste sketch is die van Davila, nota bene over de besmettelijkheid van platjes. Treilhous episode over een keutelig-ruziënd oud echtpaar tegen de absurde achtergrond van winters Lourdes met alle verwijzingen naar bedevaart-toerisme en -commercie viel als afzonderlijke film in diverse prijzen. De belangeloze medewerking van prominente toneel-acteurs zorgt soms voor andere boeiende momenten.

Tout dépend des filles

1979 |

Frankrijk 1979. Pierre Fabre. Met o.a. Jean-Luc Bideau, Jean-Pierre Sentier, Michel Galabru, Micheline Presle en Christine Murillo.

Lanterfantende kunstenaars en de anarchistische vader van één van hen aarzelen steeds om de verhouding met hun vriendinnen te legaliseren, tot besloten wordt tot een drievoudige bruiloft en de vrouwen zelf op het stadhuis er opeens de brui aan geven. Dit simpele verhaal is aanleiding voor een poëtisch-schilderachtige milieuschets naar vooroorlogse Frans voorbeeld. De grappen en personages zijn al te bekend, ook de meer eigentijdse elementen als ecologie en feminisme. De acteurs zijn beter dan hun rollen, maar de film blijft onderhoudende middelmaat.

S'il vous plait, la mer

1979 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1979. Drama van Martine Lancelot. Met o.a. Micheline Presle, François Marié en Maud Rimbaud.

Op een verlaten strand wandelen een koppel en hun dochtertje, terwijl op de sound-track flarden conversaties tussen deze drie personages te horen zijn. Dit gaat zo 75 minuten door. Wie deze zenuwslopende onzin langer dan tien minuten volhoudt zonder een meubelstuk richting televisietoestel te gooien, is naar alle waarschijnlijkheid al overleden.

Rien ne va plus

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Jean-Michel Ribes. Met o.a. Jacques Villeret, Roland Blanche, Evelyne Bouix, Patrick Chesnais en Eva Darlan.

Een 12-episodenfilm, met Villeret in de hoofdrol, over de modieuze uitwassen van de samenleving: van ecologie, psycho-analyse, ziekenhuisbureaucratie tot en met alternatief politieoptreden. De schrijver van absurde toneelkomedies maakt zijn regiedebuut met een serie op film gezette moppen, waaraan de clou òf ontbreekt òf onmiddellijk voorspelbaar is. Leuk is het in ieder geval niet. De dikke komiek Villeret heeft talent, maar zijn veelzijdigheid wordt te hoog aangeslagen, zodat de verschillende creaties niet meer worden dan verkleedpartijen.

La couleur du temps

1979 | Drama

België/Frankrijk 1979. Drama van Christian Paureilhe. Met o.a. Pierre Mondy, Sylvie Coste, Francis Lemaire, Francins Blistin en Micheline Presle.

Een werkloos kaderlid verlaat Parijs. Hij gaat op avontuur uit in Frankrijk en op zoek naar zijn vroegere geliefdes en kameraden. Paureilhe, cineast uit experimentele hoek, stelt diepgaand teleur met zijn gekunstelde, weinig verrassende scenario, en zijn rondtrekkende, zeer oppervlakkige personage. Een soort van armoedige LE FEU FOLLET (Louis Malle, 1963). Het ergste is dat hij in 1978 met DÉMONS DE NUIT opnieuw in dezelfde fout verviel, met precies hetzelfde thema en net zo'n mislukking. Daarna verdween hij voorgoed van de schermen.

Certaines nouvelles

1979 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1979. Drama van Jacques Davila. Met o.a. Micheline Presle, Bernadette Lafont, Gérard Lartigau, Caroline Cellier en Frédéric de Pasquale.

Twee Franse gezinnen wonen bij een afgelegen strand in de omgeving van Oran in 1961. Algerijnse oorlog, aanslagen en agitaties worden in door de hitte lome, dagelijkse gang van zaken met visites over en weer en een verjaardagsfeestje angstvallig niet besproken, evenmin als de tegengestelde politieke standpunten van beide mannen. Alleen de in Parijs studerende zoon kan bij bezoek aan ouders gebeurtenissen niet negeren die tenslotte toch hun voordeuren bereiken. Film toont nauwelijks meer dan futiele alledaagse gebeurtenissen die echter een beklemmende werking krijgen door de wetenschap van nabij woedende oorlog die vooral via de radio wordt gesuggereerd. Oogkleppenmentaliteit uit zelfbescherming krijgt daardoor indringende overtuigingskracht, met name in het spel van Presle als moeder van student.

On efface tout

1978 | Thriller

Frankrijk 1978. Thriller van Pascal Vidal. Met o.a. Yves Beneyton, Christine Pascal, Christine Murillo, Bruno Cremer en Bernard Fresson.

Een journalist van een linkse krant raakt via een vrouwelijke kennis - vriendin en medeplichtige van een militante terrorist - zijn baan kwijt en raakt steeds verder verstrikt in een onverkwikkelijke politieke affaire, waarbij zowel de politie als de media hem proberen te manipuleren. Het schandaal wordt gepubliceerd, maar niettemin snel in de doofpot gestopt. Het gebrek aan routine van de debutant ontneemt de impact aan de politieke thriller en doet de spanning nog wel eens verslappen. Ondanks een onevenwichtige vorm boeit deze film toch door een zinnige en interessante inhoud en toegewijde rollen van een sterke bezetting.

Les loges du crime

1978 | Misdaad

Frankrijk 1978. Misdaad van Jean Chapot. Met o.a. Jacques Debary, Parc Eurayd, Gérard Chevalier, Micheline Presle en Ginette Garcin.

Een jonge toneelspeler van een derderangs gezelschap wordt tijdens een toernee door de provincie in zijn kleedkamer vermoord. Commissaris Cabrol leidt het onderzoek en ontdekt het zo kleine en ambitieuze wereldje, dat eigenlijk alleen maar beklagenswaardig en zielig is. Chapot - afkomstig van het witte doek - toont zijn ware talent als de verteller en tegelijkertijd zijn realistische en verbitterde visie op de mens.

Je te tiens, tu me tiens par la barbichette

1978 | Musical, Drama

Frankrijk 1978. Musical van Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne, Mimi Coutelier, Micheline Presle, Jean-Pierre Cassel en Michel Duchaussoy.

Een inspecteur en zijn vrouwelijke collega worden aangewezen om de ontvoering van een populaire tv-presentator op te lossen. De tv organiseert een speciaal programma om losgeld van de kijkers te krijgen, maar de opbrengst verdwijnt in de zak van de omroepdirecteur, want de ontvoering was een stunt om de kijkcijfers op te vijzelen. Ondertussen wordt de agente ontdekt als disco-ster. Deze satire op de omroepwereld is best amusant, maar Yanne haalt zoveel overhoop - gastoptredens van David Carradine, Village People en Richie Family - dat hij zelf zijn doelen uit het oog verliest.

Demons de midi

1978 | Drama

Frankrijk/België/Spanje 1978. Drama van Christian Paureilhe. Met o.a. Pierre Mondy, Sylvie Coste, Micheline Presle, Robert Hossein en Francis Lemaire.

Interessant psychologisch drama met Mondy in een uitzonderlijk sterke rol als een werkloze veertiger die het op een dag gewoon allemaal beu is, een auto steelt en naar het zuiden trekt. Onderweg ontmoet hij verschillende andere zwervers, maar uiteindelijk blijft hij alleen. Om in leven te blijven pleegt hij een paar kleine overvallen, tot hij echter door de politie wordt neergeschoten. Ondanks een aantal storende onwaarschijnlijkheden in het scenario boeit de film door de sfeerrijke en relatief originele behandeling van het thema en de meer dan behoorlijke vertolkingen.

Va voir maman, papa travaille

1977 | Drama, Komedie

Frankrijk 1977. Drama van François Leterrier. Met o.a. Marlène Jobert, Philippe Léotard, Daniel Duval, Micheline Presle en Macha Méril.

Een romance tussen een getrouwde vrouw en gescheiden man loopt stuk, omdat haar zoontje zich opeens hevig aan zijn vader hecht. Ook haar vriendinnen worden in hun privéleven of carrière belemmerd door hun kinderen. De film een heeft onduidelijke strekking die alleen op een pleidooi voor géén kinderen lijkt neer te komen, maar houdt overwegend een lichte toon en er wordt innemend geacteerd.

Le diable dans la boîte

1977 |

Frankrijk 1977. Pierre Lary. Met o.a. Jean Rochefort, Dominique Labourier, Michael Lonsdale, Micheline Presle en Bernard LeCocq.

Een werknemer in een grote onderneming wordt onverwachts ontslagen en komt in verzet door zijn eigen bureau te bezetten. Hij krijgt voor zijn directeuren onaangename publiciteit en medestanders bij de collega's. Knappe en niet al te komische aangezette acteursprestaties in actuele satire waarmee assistent van Buñuel goed debuteert.

Néa

1976 | Drama, Erotiek

Frankrijk/Duitsland 1976. Drama van Nelly Kaplan. Met o.a. Sami Frey, Ann Zaccharias, Micheline Presle, Françoise Brion en Ingrid Caven.

Een zestienjarige wil uit rebellie tegen haar bourgeois milieu, onder een pseudoniem een erotische roman schrijven, en vraagt de uitgever haar te ontmaagden, zodat ze weet, waarover ze schrijft. Ondanks het succes van het boek wil hij daarna de relatie weer zakelijk maken, maar zij klaagt hem aan wegens aanranding, en zij verstoort de gezinsverhoudingen thuis door een lesbische relatie van haar moeder met haar tante aan te moedigen. Het verhaal van de EMMANUELLE-schrijfster werd verfilmd door Kaplan die het zelf óók als auteur beter kan. Ondanks de bekwame vormgeving, goed spel en een vage feministische invalshoek, blijft het effect van de film beneden zijn eigen niveau en intelligentie.

Mords pas, on t'aime

1975 | Komedie

Frankrijk 1975. Komedie van Yves Allégret. Met o.a. Bernard Fresson, Yves Coudray, Jean-Pierre Darras, Catherine Allégret en Sylviane Bressy.

Een ondernemend tien-jarig jongetje wordt door zijn grootouders opgevoed, omdat zijn gescheiden vader, een vrachtrijder, voortdurend onderweg is. Dan neemt zijn vader hem mee naar zijn woonstede, Bordeaux; er ontwikkelt zich een een goede verstandshouding tussen beiden. Zijn vader vertelt hem over zijn moeder, die tot de gegoede burgerij uit die stad behoort. Het ventje zou zo graag zijn inmiddels hetrouwde moeder (met twee dochtertjes) willen zien en hij bedenkt een list: hij pleegt een klein vergrijp, waarvoor de politie hem oppakt en hij geeft de naam van zijn moeder op, die hem van het politiebureau komt afhalen. Zijn moeder brengt hem naar zijn vader en ze blijft voor het avondeten. Als zij de volgende morgen zijn vader verlaat, moet het joch terug naar zijn grootouders. Het scenario wisselt treffende momenten af met ver gezochte zoals vertederende humor, die volwassenen zou moeten week maken. Ondanks de zinnige strekking blijft de film al te oppervlakkig en de jeugdige Coudray - inmiddels een veteraan uit de tv-serie Graine D'Ortie die ook door Allégret werd geregisseerd - getuigt meer van acteursflair dan dat hij zijn personage aannemelijk maakt. Ook bekend als BONNE FÊTE PAPA, LA FÊTE DES PÈRES, TA FÊTE PAPA et ROSE ET FRÉDEÉRIC.

Trompe-l'-oeil

1974 | Drama, Mysterie

België/Frankrijk 1974. Drama van Claude D'Anna. Met o.a. Max von Sydow, Laure Deschanel, Micheline Presle, François Arnal en Claire Wauthion.

Een zwangere schilderijenrestauratrice heeft last van geheugenverlies en bizarre visioenen, die te maken hebben met een schilderij dat op onverklaarbare wijze in haar bezit is gekomen. Haar echtgenoot en haar moeder hechten geen geloof aan haar verhalen over bedreigingen, hoewel uiteindelijk blijkt dat onder de bovenlaag een onbekende Raphaël schuilgaat, waaop de haar belagende kunsthandelaar het heeft voorzien. Mede dank zij de fotografie van Eddy van der Enden een visueel opmerkelijke en voor Frankrijk loffelijke poging tot het maken van een mysteriefilm. Helaas wordt deze bijna fataal ondermijnd door het zwakke spel van Deschanel, die ook als scenarioschrijfster veel van haar ideeën onvoldoende weet uit te werken.

Le Boucher, la star et l'orpheline

1974 | Experimenteel

Frankrijk 1974. Experimenteel van Jérôme Savary. Met o.a. Christopher Lee, Gérard Croce, Micheline Presle, Delphine Seyrig en Michel Simon.

Een zijn werk verafschuwende slager heeft een filmster en een regisseur als klanten en komt daardoor op het idee een film te financieren over de liefde tussen mens en dier. De opnamen verlopen uiterst moeizaam, omdat de producenten steeds scenarioveranderingen willen. Uiteindelijk wordt de slager gearresteerd wegens een reeks moorden op collega`s. Filmpoging van de befaamde theatergroep Grand Magic Circus, die internationaal opviel door de uitbundige spontaniteit en het genadeloos stoeien met stereotiepen. Helaas wisten ze die kwaliteiten niet werkzaam op celluloid te brengen, zodat het resultaat een vormeloos ratjetoe werd (scènes van een eerdere onvoltooide filmpoging worden hier gebruikt als film-in-de-film). De superieure fotografie en het zelf-parodiërend optreden van gast-sterren zijn de voornaamste lichtpunten.

La Preda

1974 | Avonturenfilm, Drama

Italië 1974. Avonturenfilm van Domenico Paolella. Met o.a. Zeudi Araya, Franco Gasparri, Renzo Montagnani, Micheline Presle en Luigi Antonio Guerra.

In een niet genoemd koloniaal land redt een aan lager wal geraakte man een negerin van belagers en wil met haar een nieuw leven beginnen, ver van zijn hysterische vrouw. Bij diefstal wordt hij gearresteerd en ze moet op een plantage gaan werken waar ze de vriend van haar minnaar leert kennen die hem uit de gevangenis heeft bevrijd. Er ontstaat rivaliteit tussen beide mannen en de jaloerse echtgenote is ook op haar hoede. Melodramatische B-film herinnert aan de jaren vijftig en is een bekwaam gemaakt curiosum.

La Gueule de l'emploi

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Roulland. Met o.a. Evelyne Buyle, Jean Carmet, Darry Cowl, Georges Géret en Jacques Legras.

Twee mislukte komedianten die platzak zijn (ze hebben niet het juiste uiterlijk voor een baan), halen schurkenstreken uit, waarbij ze gebruik maken van hun ervaring als acteur. Om te beginnen geven zij zich uit voor beroemde fijnproevers (lachwekkende scène met Jean Carmet als kok) en zij eindigen als echte kopstukken. Eenmaal zeer rijk geworden, krijgen zij belangrijke functies in staatsdienst toebedeeld, aangezien ze 'er nu het juiste uiterlijk voor hebben'. Ongetwijfeld een film die onder vrienden is gemaakt, maar het is een vrolijke, fantasievolle komedie en een tamelijk scherpe satire op de hedendaagse samenleving.

Deux grandes filles dans un pyjama

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Philippe Nicaud, Jacques Jouanneau, Micheline Presle, Michel Galabru en Marcha Grant.

De afwezigheid van hun vrouwen geeft de echtgenoten de kans om in Parijs aan de rol te gaan met buitenlandse toeristes. Door zijn onhandigheid realiseert een van hen niet wat zijn slippertje veroorzaakt, maar de onverwachte terugkeer van zijn vrouw verandert de zaak, en ze gaat zich wreken op de vriend die van alles de schuld was. Deze filmversie van de afgetrapte boulevardklucht laat de te versieren toeristes wat vaker uit de kleren gaan, maar blijft verder doorzichtig theatraal. De acteurs doen rumoerig hun best, maar alleen Presle is soms echt leuk als de temperamentvolle echtgenote.

L'Oiseau rare

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Micheline Presle, Anny Duperey, Jacqueline Maillan en Barbara.

Een uiterst correcte en charmante huisknecht is zeer in trek bij zijn vrouwelijke werkgevers, maar komt keer op keer in moeilijkheden, waarna hij telkens nieuw emplooi moet zoeken. Een reeks episodes rond verschillende actrices die goed op dreef zijn, vooral chansonnière Barbara als opera-diva. Het scenario heeft te weinig esprit en Brialy zelf is in de regie van anderen beter.

L' Evénément le plus important depuis que l'homme a marché sur la lune

1973 |

Frankrijk/Italië 1973. Jacques Demy. Met o.a. Catherine Deneuve, Micheline Presle, Marcello Mastroianni, Marisa Pavan en Raymond Gérôme.

Rijleraar is getrouwd met kapster en krijgt opeens klachten die na doktersconsult zwangerschapssymptomen blijken te zijn. Hij wordt studieobject voor medische wetenschap en reclame-object voor prenatale industrie tot op moment van bevalling het alleen hysterische schijnzwangerschap blijkt. Gegeven is voor meer films gebruikt en dient vooral als aanleiding voor kleurrijke reacties van buurtbewoners en satire op gretige publiciteit, maar door triviale voorspelbaarheid blijven ook die elementen wat slap. Film lijkt op musical waaruit alle muzikale elementen zijn verwijderd.

Il Diavolo nel cervello

1973 | Drama, Thriller

Italië 1973. Drama van Sergio Sollima. Met o.a. Keir Dullea, Micheline Presle, Maurice Ronet, Renato Cestié en Tino Buazzelli.

Het lijk van een man - die om haar geld met een jonge gravin is getrouwd en ook begeerd wordt door zijn schoonmoeder - wordt gevonden met zijn zoontje bij zich, die een nog rokende revolver in zijn hand heeft. De weduwe krijgt een psychische inzinking, terwijl een verliefde buurman probeert om samen met de psychiater klaarheid in de affaire te brengen. De complete rolbezetting gedraagt zich z[KA1]o verdacht dat het publiek alleen maar gelaten de (gezochte) ontknoping kan afwachten, zonder zelf mee te denken bij psychothriller die een dosis Britse ironie had kunnen gebruiken.

Les Pétroleuses

1971 | Western

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Italië/Spanje 1971. Western van Christian-Jaque. Met o.a. Michael J. Pollard, Micheline Presle, Patty Sheppard, Emma Cohen en France Dougnac.

Een bende van vijf zusters en een bende van vier broers met hun zuster aan het hoofd bestrijden elkaar in New Mexico om een olie-concessie. Het idee van een western-parodie met mooie actrices in de hoofdrollen strandt op de amechtige regie. Cardinale overtuigt in haar kordate dynamiek veel meer dan Bardot. Scenario van Guy Casaril, Clément Bidole en Daniel Boulanger naar een verhaal van Marie-Ange Anies en Jean Nemours.

Peau d'âne

1970 | Fantasy, Jeugdfilm, Musical, Familiefilm, Romantiek

Frankrijk 1970. Fantasy van Jacques Demy. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean Marais, Jacques Perrin, Micheline Presle en Delphine Seyrig.

Wanneer in het Blauwe Koninkrijk de beeldschone koningin sterft, zweert de koning (Marais) dat hij niet met iemand zal trouwen die minder knap is; de enige die in aanmerking komt is zijn dochter. Peau d'âne (Ezelsvel) is een van de minder bekende sprookjes van Charles Perrault, de 17de-eeuwse auteur van 'Sprookjes van moeder de gans'. Regisseur Demy (Les parapluies de Cherbourg) maakte binnen de nouvelle vague films vol verbeelding en spektakel. Zijn Peau d'âne werd een fraaie en bontgekleurde sprookjesmusical, met een dubbelrol voor een zingende Deneuve als koningin én haar dochter.

Le Bal du Comte d'Orgel

1970 | Drama

Frankrijk 1970. Drama van Marc Allégret. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Sylvie Fennec, Bruno Garcin, Micheline Presle en Gérard Lartigau.

Jonge vrouw van aristocraat is verliefd geworden op leeftijdsgenoot en bekent dat schuldbewust aan echtgenoot. Deze observeert tijdens door hem gegeven bal passief hun toenadering. Beroemde roman van Raymond Radiquet kreeg zorgvuldige reconstructie van jaren twintig, maar regie doet stof in kitsch ontaarden. Goede titelrol van Brialy, maar het schuldige liefdespaar is uiterst flets. (Françoise Sagan schreef filmdialoog.)

Le roi de coeur

1966 | Komedie, Drama

Italië/Frankrijk 1966. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Alan Bates, Pierre Brasseur, Jean-Claude Brialy, Geneviève Bujold en Adolfo Celi.

Het Duitse leger heeft in een Frans dorpje in 1918 landmijnen gelegd waarna de bevolking is gevlucht en heeft de patiënten van een krankzinnigengesticht aan hun lot overgelaten. Zij zijn de enigen die worden aangetroffen door een vooruitgestuurde Britse soldaat, als ze eindelijk de gedaante en kleding kunnen aannemen van degenen die ze in hun waan zijn. Dit poëtisch en filosofisch sprookje is De Broca's beste film die bij de première geen succes had, maar geleidelijk aan een cult- succes werd, vooral in V.S., en zelfs tot Broadway-musical werd omgewerkt.

La Réligieuse

1966 | Drama, Historische film

Frankrijk 1966. Drama van Jacques Rivette. Met o.a. Anna Karina, Liselotte Pulver, Micheline Presle, Francine Bergé en Francisco Rabal.

Een jonge aristocrate is door haar ouders voor het klooster voorbestemd, maar wijst aanvankelijk de aflegging van de gelofte af tot ze uit bewondering voor de moeder-overste haar weigering intrekt. In verschillende kloosterordes wordt ze onderworpen aan martelpraktijken en vasten. Ze wordt bovendien van bezetenheid beschuldigd. Evenmin als haar verzet geeft ze haar geloof in God op. Deze opmerkelijk in beeld gebrachte en schitterend gespeelde film naar de roman van Denis Diderot werd bij zijn première verboden wegens antikerkelijke strekking en daardoor een schandaalsucces. Zoiets is nu onvoorstelbaar, maar de uitzonderlijke kwaliteiten van de film laten zich onbevangener beoordelen.

Mafia Hail

1965 | Misdaad

Verenigde Staten 1965. Misdaad van Raoul Lévy. Met o.a. Henry Silva, Jack Klugman, Eddie Constantine, Elsa Martinelli en Micheline Presle.

Redelijk interessant melodrama over huurmoordenaars die achter een getuige van een slachtpartij door gangsters aanzitten; film heeft enkele goede Europese spelers en mooie fotografie door Raoul Coutard.

Les Pieds Nickelés

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Jean-Claude Chambon. Met o.a. Charles Denner, Jean Rochefort, Michel Galabru, Micheline Presle en Francis Blanche.

Oplichterstrio faalt in al hun ondernemingen, maar slaagt er wel in om uit handen van de politiecommissaris te blijven. Tijdens het festival van Cannes geven ze zich uit voor Bulgaarse filmproducenten die een superspektakel gaan opzetten. Deze film van debutant - Philippe de Broca keek toe - mist de stijl en specifieke humor van de beroemde oude stripverhalen van Forton, maar de drie hoofdrollen spelen met vermakelijke verve.

La Chasse à l'homme

1964 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1964. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Françoise Dorléac, Bernadette Lafont, Micheline Presle, Francis Blanche en Noël Roquevert.

Jongeman, die op het punt van trouwen staat, wordt de huwelijkse staat door verhalen van vrienden z[KA1]o tegengemaakt dat hij zijn bruiloft ontvlucht en samen met een makker met vakantie gaat in plaats van op huwelijksreis. Uiteindelijk lopen alle drie toch (weer) in de val. Komedie onderscheidt zich van andere episodefilms door een verbindende lijn in het verhaal, maar afzonderlijke sketches zijn van zeer wisselend gehalte. Aardigste zijn Rich tussen Presle en Deneuve en Brialy met Dorléac. Verdere rolbezetting krijgt in onaangename en niet zeer geestige humor weinig kansen.

The Prize

1963 | Misdaad, Komedie, Thriller

Verenigde Staten 1963. Misdaad van Mark Robson. Met o.a. Paul Newman, Edward G. Robinson, Elke Sommer, Diane Baker en Micheline Presle.

Een Amerikaanse schrijver (Newman) gaat naar Stockholm om de Nobelprijs voor de literatuur in ontvangst gaat nemen. Hij verdient echter al jaren zijn brood met het schrijven van detectiveromans. Zijn speurdersneus vertelt hem dat een andere Nobelprijswinnaar (Robinson) vervangen is door een dubbelganger. Newman is leuk als recalcitrante auteur en Sommer biedt hem aantrekkelijk tegenspel. Naar de roman van Irving Wallace. De vaardige hand van scenario-schrijver Ernest Lehman is echter ook onmiskenbaar aanwezig. Gefilmd in Panavision door William Daniels.

Coup de bambou

1963 | Komedie

Frankrijk 1963. Komedie van Jean Boyer. Met o.a. Micheline Presle, François Périer, Jean Richard, Jacques Dufilho en Noël Roquevert.

De vrouw van een caféhouder veinst geheugenverlies omdat ze het geld waarvoor haar man zijn café heeft verkocht in een taxi heeft laten liggen. De echtgenoot krijgt van de schok echte amnesie, zodat zijn ober van de gelegenheid misbruik maakt om met de identiteit van zijn baas zelf achter het geld aan te gaan. Deze zouteloze en geroutineerd geregiseerde klucht krijgt nog een schijn van esprit door de inzet van de bekwame acteurs.

Vénus impériale

1962 | Romantiek, Historische film

Frankrijk/Italië 1962. Romantiek van Jean Delannoy. Met o.a. Gina Lollobrigida, Stephen Boyd, Raymond Pellegrin, Micheline Presle en Gabriele Ferzetti.

Terwijl Napoleon Bonaparte steeds meer roem verwerft veroorzaakt zijn zuster Paulina schandalen met de familie onwelvallige minnaars. Ze wordt uitgehuwelijkt aan Prins Borghese, maar wordt in Parijs verliefd op een Franse officier die door Bonaparte naar het front in Rusland wordt gestuurd. De letterlijke kasteelroman in de marge van de historie moet het vooral van decors en aankleding hebben.

Venus Imperiale

1962 | Romantiek

Frankrijk 1962. Romantiek van Jean Delannoy. Met o.a. Raymond Pellegrin, Micheline Presle, Gabriele Ferzetti, Gina Lollobrigida en Stephen Boyd.

Terwijl Napoleon Bonaparte steeds meer roem verwerft veroorzaakt zijn zuster Paulina schandalen met de familie onwelvallige minnaars. Ze wordt uitgehuwelijkt aan Prins Borghese, maar wordt in Parijs verliefd op een Franse officier die door Bonaparte naar het front in Rusland wordt gestuurd. De letterlijke kasteelroman in de marge van de historie moet het vooral van decors en aankleding hebben.

Les sept péchés capitaux

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Sylvain d' Homme, Jacques Demy, Philippe de Broca, Claude Chabrol en Edouard Molinaro. Met o.a. Jean-Pierre Aumont, Claude Brasseur, Jean-Claude Brialy, Jean-Pierre Cassel en Eddie Constantine.

Het nouvelle vague-antwoord op het onder dezelfde titel gemaakte zevenluik van de gearriveerde regisseurs uit de jaren vijftig geeft door het beperkt bestek de beroemde regisseurs, acteurs en schrijvers weinig speelruimte, waardoor het resultaat vlak en nauwelijks onderhoudend is. Een aardige sketch van Godard met Constantine, die zelfs te lui is om op de avances van een starlet in te gaan, en zowaar een uitschieter van Vadim, die een overspelrelatie laat stuk lopen op de verongelijkte hoogmoed van de gelieven ten aanzien van hun huwelijkspartners. Een gaaf klein verhaal dat de barokke ontsporingen van zijn lange films mist.

Le Diable et les dix commandements

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Julien Duvivier. Met o.a. Françoise Arnoul, Charles Aznavour, Lucien Baroux, Maurice Biraud en Jean-Claude Brialy.

De duivel stelt alles in het werk om de mensheid van de Tien Geboden te laten afwijken in zeven episoden (die soms een paar zonden tegelijk combineren). Wisselend van niveau, maar evenwichtiger dan episodefilms van andere regisseurs. Simon als de vloekende knecht in een klooster en Darrieux als een actrice die in uitbestede, volwassen zoon Delon een bewonderaar vermoedt, stelen de show. Zwakste sketches - met Brialy-De Funès en Saval-Tisot - werden bij bioscooproulatie afwisselend gecoupeerd, vanwege de lengte.

La Loi des hommes

1962 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1962. Misdaad van Charles Gérard. Met o.a. Micheline Presle, Philippe Leroy, Arletty, Pierre Mondy en Marcel Dalio.

Een journaliste die zich door haar relaties in hoge kringen boven elke verdenking waant, heeft een overval georganiseerd. Een inspecteur is niettemin hardnekkig in zijn achtervolging en reist haar na naar Zwitserland, waar een ontmoeting met een jeugdvriend die priester geworden is haar slechte geweten aanwakkert. Deze fantasieloze misdaadfilm heeft fraaie locatie-opnamen en een reeks incidentele rollen voor de goede acteurs, die de verhaalsvoortgang alleen maar stagneren.

If A Man Answers

1962 | Komedie, Muziek

Verenigde Staten 1962. Komedie van Henry Levin. Met o.a. Sandra Dee, Bobby Darin, Stefanie Powers, Cesar Romero en Micheline Presle.

Een alledaags, niemendalletje over Dee en Darin die elkaar de loef afsteken met potsierlijk jaloers gesar.

Time Out For Love

1961 |

1961. Jean Valère. Met o.a. Maurice Ronet, Micheline Presle en Jean Seberg.

Een alledaags, niemendalletje over Dee en Darin die elkaar de loef afsteken met potsierlijk jaloers gesar.

L'assassino

1961 | Drama, Misdaad

Italië/Frankrijk 1961. Drama van Elio Petri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Micheline Presle, Christina Gaioni, Salvo Randone en Andrea Checchi.

Maatschappelijk geslaagde antiquair wordt gearresteerd op verdenking van moord op ex-geliefde. Uit onderzoek blijkt hoe hij zijn huidige status heeft bereikt. Politie-intrige is aanleiding voor psychologisch portret van karakterzwakke streber. Zeer goed geacteerd in alle rollen. De officiële debuutfilm van Petri.

L'amant de cinq jours

1961 | Komedie

Italië/Frankrijk 1961. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Jean Seberg, Micheline Presle, Jean-Pierre Cassel, François Périer en François Maistre.

De maintené van een mode-ontwerpster begint een verhouding met een getrouwde vrouw die in haar huwelijk romantiek mist. De gelieven houden voor elkaar een blasé rollenspel op, maar keren binnen een week terug bij hun oorspronkelijke partners. Een sierlijke en melancholieke liefdeskomedie met een ideaal gecast sterrenkwartet, waarbij vooral Presle en Périer als de half berustende, bedrogen partijen uitblinken. Het karikaturale beeld van de couturewereld zorgt voor de flauwere grappen. Scenario van Daniel Boulanger en regisseur De Broca, die het boek van Françoise Parturier bewerkten. Het camerawerk is van Jean-Bernard Penzer.

I Briganti Italiani

1961 | Avonturenfilm, Historische film, Komedie

Frankrijk/Italië 1961. Avonturenfilm van Mario Camerini. Met o.a. Ernest Borgnine, Vittorio Gassman, Micheline Presle, Katy Jurado en Rosanna Schiaffino.

Napolitaanse bandiet wiens vrouw door een Piëmontees legerleider is gevangen, krijgt de leiding van Siciliaanse troepen die zich tegen de onderdrukking verzetten, maar komt onmiddellijk in conflict met de leider van Bourbonse troepen, waardoor overwinningskansen gevaar lopen. Avonturenfilm die banditisme laat zien tijdens de annexatie van verdeeld Sicilië, wisselt dramatische en komische momenten willekeurig af, maar blijft een kleurrijk spektakel waarin sterbezetting onduidelijk geschetste personages compenseert.

Five Day Lover

1961 |

1961. Philippe de Broca. Met o.a. Jean-Pierre Cassel, Micheline Presle en Jean Seberg.

Napolitaanse bandiet wiens vrouw door een Piëmontees legerleider is gevangen, krijgt de leiding van Siciliaanse troepen die zich tegen de onderdrukking verzetten, maar komt onmiddellijk in conflict met de leider van Bourbonse troepen, waardoor overwinningskansen gevaar lopen. Avonturenfilm die banditisme laat zien tijdens de annexatie van verdeeld Sicilië, wisselt dramatische en komische momenten willekeurig af, maar blijft een kleurrijk spektakel waarin sterbezetting onduidelijk geschetste personages compenseert.

Les Grandes personnes

1960 | Drama

Italië/Frankrijk 1960. Drama van Jean Valère. Met o.a. Jean Seberg, Micheline Presle, Maurice Ronet, Françoise Prévost en Annibale Ninchi.

Mode-ontwerpster heeft na bedrog van haar minnaar zelfmoordpoging gedaan en wordt verzorgd door een Amerikaans nichtje van haar arts. Meisje leert toevallig een man kennen die heel anders lijkt dan ze uit verhalen vermoed had en wordt verliefd. Spel en formele kwaliteiten kunnen modieus lamlendig scenario niet redden dat alle psychologische diepten van de roman van Roger Nimier mist. (Hij schreef overigens zelf aan filmbewerking mee.)

Le baron de l'écluse

1960 | Komedie

Frankrijk/Italië 1960. Komedie van Jean Delannoy. Met o.a. Jean Gabin, Micheline Presle, Jean Desailly, Jacques Castelot en Blanchette Brunoy.

De berooide baron Jérôme Antoine (Gabin) probeert zijn luxueuze leventje van weleer voort te zetten met leningen en winsten aan de goktafels. Op een dag wint hij 11 miljoen francs en krijgt als aanbetaling een jacht, waarmee hij samen met zijn vroegere geliefde Perle (Presle) naar Monte Carlo vaart. In de buurt van een sluis krijgen ze pech. Perle leert intussen de rijke Maurice (Desailly) kennen en wil wel trouwen. Baron Jérôme staat er alleen voor en zit voorlopig nog zonder geld. Pittig geschreven komedie dankt meer aan de acteurs dan aan de regie die zich beperkt tot vlakke registratie.

Herrin der Welt

1960 | Thriller, Sciencefiction

Duitsland/Italië/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1960. Thriller van William Dieterle. Met o.a. Martha Hyer, Gino Cervi, Micheline Presle, Carlos Thompson en Sabu.

Nieuwe versie van de Joe May film DIE HERRIN DER WELT uit 1919 door de naar Duitsland teruggekeerde William Dieterle. Een professor heeft de formule voor de wereldheerschappij ontdekt; de dochter van de professor brengt de formule in veiligheid in een Aziatisch klooster. Scenario van Jo Eisinger en H.G. Petersson. Camerawerk van Richard Angst. De film werd uitgebracht in twee delen van circa 90 minuten. Deel twee is getiteld ANGKOR-VAT. Ook bekend als APOCALISSE SUL FIUME GIALLO en LES MYSTÈRES D'ANGKOR en MISTERIO DEI TRE CONTINENTI.

Une Fille pour l'été

1959 | Komedie

Italië/Frankrijk 1959. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Pascale Petit, Michel Auclair, Micheline Presle, Georges Poujouly en Claire Maurier.

Een meisje maakt in een bar aan de Côte d'Azur kennis met een man die in haar een ideaal vakantievriendinnetje ziet. Als ze onverwachts verdwijnt, beseft hij echt van haar te houden. Hij kan haar echter niet meer terugvinden. Simpele tragikomedie kreeg door de regie en rolbezetting een ongewone en vanzelfsprekende charme, die blijft hangen, ook als het verhaaltje al volledig vergeten is. Auclair speelt de voor Gérard Philipe bestemde rol die vlak voor de opnamen stierf.

Blind Date

1959 | Misdaad, Thriller

Verenigd Koninkrijk 1959. Misdaad van Joseph Losey. Met o.a. Hardy Krüger, Stanley Baker, Micheline Presle, Robert Flemyng en Gordon Jackson.

Kafka-achtig verhaal over een schilder die opzettelijk vals beschuldigd wordt van moord op zijn vriendin. Aanvankelijk een intrigerend mysterie, maar het wordt een praatfilm en verliest de vaart, waarmee hij begon. Scenario van Ben Barzman en Millard Lampell naar de roman van Leigh Howard. Camerawerk van Christopher Challis. Amerikaanse titel: CHANCE MEETING.

Demoniaque

1958 |

1958. Luis Saslavsky. Met o.a. François Périer, Micheline Presle en Jeanne Moreau.

Kafka-achtig verhaal over een schilder die opzettelijk vals beschuldigd wordt van moord op zijn vriendin. Aanvankelijk een intrigerend mysterie, maar het wordt een praatfilm en verliest de vaart, waarmee hij begon. Scenario van Ben Barzman en Millard Lampell naar de roman van Leigh Howard. Camerawerk van Christopher Challis. Amerikaanse titel: CHANCE MEETING.

Christine

1958 | Romantisch drama

Frankrijk/Italië 1958. Romantisch drama van Pierre Gaspard-Huit. Met o.a. Alain Delon, Micheline Presle, Sophie Grimaldi, Fernand Ledoux en Jean-Claude Brialy.

Wenen, 1906. Ondanks zijn liefde voor een jong meisje kan een officier er niet toe komen om een eind te maken aan zijn verhouding met een getrouwde barones. Als hij in een duel met haar echtgenoot gedood wordt, merkt het meisje pas dat ze werd bedrogen. Deze nieuwe versie van Schnitzlers Liebelei - in 1932 door Max Ophüls verfilmd met Romy's moeder Magda Schneider - mist de melancholieke poëzie van het origineel, zodat er een sentimentele smartlap overbleef. Curiositeitswaarde door de combinatie Schneider-Delon, die zich verloofden na de draaiperiode.

Bobosse

1958 | Komedie

Frankrijk 1958. Komedie van Etienne Périer. Met o.a. François Périer, Micheline Presle, Elizsabeth Manet, Jacques Jouanneau en Armanda Navarre.

Een acteur die een stuk speelt over een man die het vertrek van zijn echtgenote filosofisch incasseert, wordt privé met dezelfde situatie geconfronteerd, bedrinkt zich en wil het toneel niet meer op. In de kleedkamer vertelt zijn teruggekeerde vrouw hem een doorzichtige leugen die hij al te graag wil geloven. Deze filmversie voegt aan het spitse toneelstuk van André Roussin niets eigens toe, maar registreert de briljante rol van Périer die er in het theater ook succes mee had. Acteur en debuterende regisseur zijn geen familie.

Treize à table

1956 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1956. Komedie van André Hunebelle. Met o.a. Micheline Presle, Fernand Gravey, Germaine Montero, Misha Auer en Annie Girardot.

De onverwachte gaste op een kerstdiner brengt het aantal aanwezigen op dertien, zodat de bijgelovige gastvrouw ijlings nog iemand probeert te inviteren om het aantal even te maken. Ze vindt die in een vroegere Zuidamerikaanse minnares van haar man die echter moordplannen blijkt te koesteren. Deze geoliede klucht is met vaart (maar zonder fantasie) gemaakt en werkt aanstekelijk door de sterke rolbezetting. Het filmdebuut van Girardot.

Les Louves

1956 | Drama, Thriller

Frankrijk 1956. Drama van Luis Saslavsky. Met o.a. Micheline Presle, François Périer, Jeanne Moreau, Madeleine Robinson en Pierre Mondy.

Een man komt om het leven bij een ontsnappingspoging uit zijn krijgsgevangenschap tijdens WO II, waarna zijn makker zich, gebruik makend van zijn identiteit, begeeft naar zijn correspondentievriendin, op wier foto hij verliefd is geworden. Zij heeft de dode nooit gezien. De bedrieger raakt verstrikt in een intrige betreffende een erfenis, waarbij niemand blijkt te zijn die hij of zij voorgeeft. De intrige vol verrassende maar geforceerde clous van het duo Boileau-Narcejac, gecombineerd met de zwartgallige mensvisie van de regisseur, levert een onsympathieke, maar spannende film op, waarin de actrices excelleren in hun rollen met dubbele bodem.

La Mariée était trop belle

1956 | Komedie, Erotiek, Romantiek

Frankrijk 1956. Komedie van Pierre Gaspard-Huit. Met o.a. Brigitte Bardot, Micheline Presle, Louis Jourdan, Marcel Amont en Roger Dumas.

Een redactrice van een tijdschrift wil als stunt fotomodellen die voor de camera een ideaal koppel zijn echt met elkaar laten trouwen. Haar verloofde en directeur wordt tijdens de voorbereiding zelf verliefd op de aanstaande bruid. De regisseur concentreert alle aandacht op de boezem en decolleté van B.B., zodat er voor romantische verwikkelingen in deze satire op het 'wereldje' te weinig overbleef.

Beatrice Cenci

1956 | Historische film, Romantiek, Drama

Frankrijk/Italië 1956. Historische film van Riccardo Freda. Met o.a. Micheline Presle, Gino Cervi, Frank Villard, Fausto Tozzi en Mireille Granelli.

Een tirannieke graaf wordt gevangen gehouden, terwijl zijn tweede vrouw samen met haar stiefzoon tegen zijn leven complotteert. Zijn dochter wordt verliefd op een revolutionaire burger, die tijdens een duel haar vader per ongeluk ombrengt. Het meisje wordt gearresteerd en bekent onder martelingen de schuld van zichzelf en haar geliefde. De decoratieve aanpak van dit befaamde kostuummelodrama geeft de film sfeer, maar er wordt zwak geacteerd, met uitzondering van Presle en Cervi als het kwalijke echtpaar Cenci.

Napoléon

1955 | Avonturenfilm, Historische film, Romantiek

Frankrijk 1955. Avonturenfilm van Sacha Guitry. Met o.a. Jean-Pierre Aumont, Pierre Brasseur, Gianna Maria Canale, Jean Chevrier en Danielle Darrieux.

Een film over het leven van Napoleon Bonaparte, met meer aandacht voor zijn liefdes, familie-affaires en politieke intriges dan voor zijn militaire en politieke verrichtingen. (Alle veldslagen zijn houterig geënsceneerd op zichtbaar steeds dezelfde locatie en met dezelfde figuranten.) In de opmerkelijke sterbezetting, die weinig te doen krijgt, speelt Gélin de jonge Bonaparte, terwijl Pellegrin de rol van keizer halverwege overneemt - hoewel de acteurs ongeveer even oud zijn en helemaal níet op elkaar lijken. Guitry zelf speelt Talleyrand. Het scenario is van de regisseur. Het camerawerk is van Pierre Montazel.

Les Impures

1954 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1954. Drama van Pierre Chevalier. Met o.a. Micheline Presle, Raymond Pellegrin, Dora Doll, René Sarvil en Jo Dest.

Handelaars in blanke slavinnen hebben het op een nachtclubzangeres voorzien die in opdracht verleid moet worden door een aan lager wal geraakte jongeman. Hoewel hij echt verliefd op haar wordt, belandt ze toch in Tanger, waar de aanbidder haar met verlies van zijn leven weet te redden. De kwaliteitsacteurs en de uitstekende fotografie (van Henri Alékan) zijn verspild aan het driestuiversscenario waar de regie óók niets van weet te maken.

Casa Ricordi

1954 | Historische film, Muziek, Drama

Italië/Frankrijk 1954. Historische film van Carmine Gallone. Met o.a. Roland Alexandre, Elisa Cegani, Andrea Checchi, Gabriele Ferzetti en Marcello Mastroianni.

Geslacht van Milanese muziekuitgevers stimuleert carrière van de operacomponisten Rossini, Donizetti, Verdi en Puccini en is onderwijl actief in Italiaanse onafhankelijkheidsstrijd. Episodische biografie houdt zich aan alle clichés van verfilmde componistenlevens maar heeft niet de tijd om ze breed uit te bouwen, zodat resultaat onderhoudender is dan gewoonlijk. Internationale cast heeft nauwelijks rollen om te acteren, maar film biedt gelegenheid om reeks bekende gezichten in jonger jaren terug te zien.

Villa Borghese

1953 | Komedie

Italië/Frankrijk 1953. Komedie van Gianni Franciolini. Met o.a. Maurizio Arena, Anna-Maria Ferrero, Eduardo De Filippo, François Périer en Gérard Philipe.

Het Romeinse park van de Villa Borghese is op verschillende uren van de dag ontmoetingsplek voor kinderen, atleten, bejaarden en geliefden. Een geslaagd stramien voor een verhalende film in de traditie van het neo-realisme. Hier echter geen amateurs en onbekende acteurs, maar een sterbezetting. De vluchtigheid maakt sommige ontmoetingen al te oppervlakkig. Een geestige sketch met Presle en Philipe als voormalige geliefden die hun breuk rationeel proberen uit te praten aan de hand van het werk van Freud.

Si Versailles m'était conté

1953 | Historische film, Romantiek

Frankrijk 1953. Historische film van Sacha Guitry. Met o.a. Michel Auclair, Jean-Pierre Aumont, Jean-Louis Barrault, Bourvil en Gino Cervi.

De geschiedenis van het paleis van Versailles, verteld van de bouw onder Lodewijk XIII tot en met 1919 als het in de feestroes na WO-I een toeristenattractie is geworden. Dit luxueus opgezet fresco haalt zoveel anekdotes uit het leven van diverse vorsten overhoop dat in de vluchtigheid de ironie van Guitry's eerdere, verwante films grotendeels verloren gaat en alleen een fraai aangeklede presentatie van bijna alle Franse acteurs en actrices overblijft.

La dame aux camélias

1953 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1953. Drama van Raymond Bernard. Met o.a. Micheline Presle, Roland Alexandre, Maurice Escande, Gino Cervi en Jean Paradès.

De bewerking voor de film van de beroemde roman van de zoon van Alexander Dumas, nog altijd belangrijk omdat er een goed tijdsbeeld in wordt gegeven maar die op ons tamelijk achterhaald overkomt wat betreft het uiten van gevoelens door en het gedrag van de hoofdpersonen. Wat betreft de film, die is even oubollig als overjarig ondanks het spel, dat van grote klasse is.

L' Amour d'une femme

1953 | Drama

Italië/Frankrijk 1953. Drama van Jean Grémillon. Met o.a. Micheline Presle, Massimo Girotti, Gaby Morlay, Paolo Stoppa en Julien Carettte.

Een vrouwelijke arts krijgt een aanstelling op een Bretons eiland en weet daar geleidelijk aan de vooroordelen van de bevolking te overwinnen. Ze wordt verliefd op een daar tijdelijk werkzame ingenieur, die verwacht dat ze haar werk zal opgeven. De onsentimentele regie, de aandacht voor milieu en locaties en het authentieke beeld van de medische werkzaamheden behoeden de film voor ontsporing in een smartlap en maken er een vroegtijdig feministisch pleidooi van. Goed spel van Presle en Morlay in Grémillons laatste speelfilm.

Adventures of Captain Fabian

1951 | Avonturenfilm, Romantiek

Verenigde Staten 1951. Avonturenfilm van William Marshall. Met o.a. Errol Flynn, Micheline Presle, Agnes Moorehead en Vincent Price.

Slordig sterk verhaal over scheepskapitein Flynn die te maken krijgt met meisje dat beschuldigd is van moord; kostuumfilm zonder glans. Scenario van Flynn.

Under My Skin

1950 | Drama

Verenigde Staten 1950. Drama van George Blair. Met o.a. John Garfield, Micheline Presle, Luther Adler en Steven Geray.

Een doordachte weergave van de pogingen van een jockey die ooit de verkeerde weg opging, om terwille van zijn zoon zijn leven te veranderen. Gebaseerd op Hemingway's My Old Man. Voor tv opnieuw gefilmd onder deze titel.

Under My Skin

1950 |

1950. Jean Negulesco. Met o.a. Orley Lindgren, John Garfield, Micheline Presle en Luther Adler.

Een doordachte weergave van de pogingen van een jockey die ooit de verkeerde weg opging, om terwille van zijn zoon zijn leven te veranderen. Gebaseerd op Hemingway's My Old Man. Voor tv opnieuw gefilmd onder deze titel.

American Guerilla in the Philippines

1950 | Oorlogsfilm, Avonturenfilm

Verenigde Staten 1950. Oorlogsfilm van Fritz Lang. Met o.a. Tyrone Power, Micheline Presle, Tom Ewell, Jack Elam en Tommy Cook.

Overdreven patriottisme in het script daargelaten toch nog een acceptabel verhaal over officier Power achtergelaten achter de vijandelijke linies op een eiland in de Stille Oceaan tijdens WO II. Hij helpt de bevolking in de strijd tegen de Japanners.

Tous les chemins mènent à Rome

1949 | Komedie

Italië/Frankrijk 1949. Komedie van Jean Boyer. Met o.a. Gérard Philippe, Micheline Presle, Marcelle Arnold, Marion Delbo en Jacques Louvigny.

Een wereldvreemde geleerde hoort op weg naar een congres in Rome een vrouw vertellen dat ze in levensgevaar verkeert. Het is echter een filmster die haar rol repeteert en zij vindt het misverstand zó komisch, dat ze de man meesleept in een wereld, steeds verder van de wetenschap vandaan. De verrassing het tragisch liefdespaar uit Le diable au corps in een uitbundige komedie te zien, wordt grotendeels teniet gedaan door een matte en gemakzuchtige regie die zelfs op het tempo geen vat heeft.

Les Jeux sont faits

1947 | Drama, Mysterie, Horror, Experimenteel

Frankrijk 1947. Drama van Jean Delannoy. Met o.a. Micheline Presle, Marcello Pagliero, Charles Dullin, Marguerite Moreno en Fernand Fabre.

In het hiernamaals ontmoeten een door haar echtgenoot vermoorde vrouw en een door de politie gedode stakingsleider elkaar en merken dat ze op aarde een ideaal liefdespaar zouden zijn geweest. Ze krijgen vierentwintig uur herkansing, maar de strijdige interesses en milieus blijken obstakels, zodat het lot geen andere wending krijgt. Het oorspronkelijk scenario van Jean- Paul Sartre is kenmerkend voor zijn existentialisme, maar het krijgt een bekwame, maar ongeïnspireerde filmvorm en een onvoldoende bezetting van de mannelijke hoofdrol. Gevolg: een film die interessanter is om over na te denken of te praten dan om te zien. Het scenario is van regisseur Delannoy, Jacques- Laurent Bost en Jean-Paul Sartre. Het camerawerk is van Christian Matras.

Le Diable au corps

1947 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1947. Drama van Claude Autant-Lara. Met o.a. Micheline Presle, Gérard Philipe, Denise Grey, Jean Debucourt en Jean Varas.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog raken verpleegster Marthe en gymnasiumleerling François verliefd op elkaar. Maar ook na haar huwelijk met Jacques kan ze François niet vergeten.

Fausse alerte

1945 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1945. Oorlogsfilm van Jacques de Baroncelli. Met o.a. Micheline Presle, Joséphine Baker, Gabrielle Dorziat, Lucien Baroux en Saturnin Fabre.

Twee Parijse onroerend goed-eigenaren haten elkaar terwijl hun kinderen van elkaar houden. Dankzij het feit dat zij elkaar weer tegenkomen in een gemeenschappelijke schuilkelder, zien de ouders onder het ritme van de bombardementen uiteindelijk hun kleingeestigheid ten overstaan van een oorlog in. Een magere intrige en een hele serie schilderachtige personages. Een minder interessante tweederangsfilm, die echter geen moment verveelt, in het omvangrijke en soms schitterende oeuvre van De Baroncelli.

Falbalas

1945 | Drama

Frankrijk 1945. Drama van Jacques Becker. Met o.a. Raymond Rouleau, Micheline Presle, Jean Chevrier, Gabrielle Dorziat en Jeanne Fusier-Gir.

Klassiek melodrama in prachtige noir-stijl van regisseur Becker (Casque d'Or), voormalig assistent van grootmeester Jean Renoir, die voor even zijn geliefde arbeidersmilieu inruilde voor de intriges van de Parijse modewereld. Antiheld van het verhaal is Philippe Clarence (Rouleau), de Don Juan van de Franse haute couture, voor wie zelfs de verloofde van een goede vriend en collega geen verboden terrein is. Maar juist die toekomstige bruid, Micheline, brengt het hoofd van de normaal zo berekenende modeontwerper volledig op hol, en drijft hem uiteindelijk tot waanzin.

Boule de suif

1945 | Drama

Frankrijk 1945. Drama van Christian-Jaque. Met o.a. Micheline Presle, Louis Salou, Berthe Bovy, Roger Karl en Alfred Adam.

Een meisje van lichte zeden neemt in 1870 de diligence en wordt geminacht door haar medepassagiers, totdat ze het reisgezelschap redt van een Pruisische bezetter. Beroemd verhaal van Guy de Maupassant waarin voor het scenario ook elementen uit zijn Mlle Fifi zijn verwerkt, kreeg een ideale titelrol van Presle die in kleurrijke bravoure en aandoenlijkheid de film boven de middelmaat van regie en medespelers uittilt.

La Nuit fantastique

1942 | Familiefilm, Fantasy, Komedie, Romantiek, Experimenteel

Frankrijk 1942. Familiefilm van Marcel L'Herbier. Met o.a. Fernand Gravey, Micheline Presle, Saturnin Fabre, Bernard Blier en Charles Granval.

Een werkstudent sjouwt `s nachts groenten in de Hallen. Tijdens zijn werk valt hij oververmoeid weleens in slaap en droomt dan van een onbekend mooi meisje, tot hij een keer wordt gewekt door haar evenbeeld: de dochter van een goochelaar die hem in allerlei avonturen meesleept. Dit charmante sprookje biedt door het kader van de droom bijna onbeperkte mogelijkheden en blijkt ook niet te verouderen (behalve dat Gravey naar huidige maatstaven een wel erg overjarige student is).

La Belle aventure

1942 | Komedie

Frankrijk 1942. Komedie van Marc Allégret. Met o.a. Micheline Presle, Giselle Pascal, Suzanne Dehelly, Pauline Carton en Berthe Bovy.

Trouwe maar luchtige verfilming van de komedie van Robert de Flers, Gaston Arman de Caillavet en Etienne Rey. Het mooie landschap van de Dordogne dient als decor voor een traditionele zedenkomedie. Het neusje van de zalm.

Félicie Nanteuil

1942 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1942. Drama van Marc Allégret. Met o.a. Micheline Presle, Claude Dauphin, Louis Jourdan, Marcelle Praince en Roland Armontel.

Een meisje uit de provincie volgt een acteur, die haar een toneelcarrière voorspiegelt naar Parijs. Onder zijn jaloerse protectie kan haar grote talent zich niet ontwikkelen en als zich een nieuwe aanbidder aandient, pleegt de acteur zelfmoord. Ze ziet af van de liefde en wijdt haar leven alleen aan het theater. Deze filmversie van Histoire Comique van Anatole France biedt een zorgvuldige reconstructie van Parijs anno 1900 en de bezielde hoofdrollen van Presle en Dauphin redden het scenario van overdreven melodrama.

Paradis perdu

1939 | Drama

Frankrijk 1939. Drama van Abel Gance. Met o.a. Fernand Gravey, Micheline Presle, Elvire Popesco, Robert Le Vigan en Gérard Landry.

Een kunstschilder wordt vòòr WO I verliefd op een meisje, dat in het kraambed sterft als hij aan het front is. In het fronthospitaal ziet hij de prinses terug die het portret van zijn geliefde heeft gekocht, als verpleegster. De ongeremd romantische benadering van regisseur Gance en de frisheid van de jonge Presle redden het melodrama van vals sentiment.

Je chante

1939 | Komedie, Musical

Frankrijk 1939. Komedie van Christian Stengel. Met o.a. Charles Trenet, Janine Darcey, Nina Sinclair, Jean Tissier en Félix Oudart.

Een zingende muziekleraar weet een noodlijdend meisjesinternaat uit de financiële moeilijkheden te helpen. De chansons van Trenet hebben de tand des tijds beter doorstaan dan de film zelf: de braafheid en opgewektheid van de kostschoolmeisjes geeft anderszins aanleiding tot glimlachen dan destijds was bedoeld.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Micheline Presle op televisie komt.

Reageer