Podcast Stop Rewind: The Lost Boy is een adoptiedrama vol bizarre wendingen

Je hoort wat gekraak, gevolgd door de stem van een kind. Een jongetje dat een liedje zingt in een vreemde taal. Niemand om hem heen begrijpt die taal, want deze opname is kort na zijn aankomst in Amerika gemaakt. Nu woont hij bij wildvreemde mensen die zeggen dat ze zijn vader en moeder zijn. Maar dit jongetje heeft al een vader en moeder. Alleen weten zijn nieuwe ouders dat niet.

In Stop Rewind: The Lost Boy vertelt BBC-journalist Emma Jane Kirby het werkelijk ongelofelijke verhaal van de man die nu Taj heet, maar die begin jaren zeventig in het zuiden van India geboren werd als Chellamuthu. Daar werd hij als jongetje van een jaar of zeven bij een busstation ontvoerd en naar een weeshuis gebracht. Aan de andere kant van de wereld, in Utah, wilde een mormoonse familie na drie geadopteerde jongetjes graag nog een meisje. Het weeshuis in India beloofde hen een klein meisje, maar het kind dat vlak voor kerst op zijn slippers naar Amerika werd gevlogen was een jongen. Een jongen van zeven, misschien wel acht jaar die helemaal niet blij en dankbaar bleek, maar verdrietig en opstandig. Want hij wilde gewoon naar huis, naar zijn eigen familie.

Wat er vervolgens met dit jongetje gebeurde, is bijna niet te bevatten. Zijn adoptiemoeder Linda besloot haar moeizame gesprekken met haar nieuwe zoon op te nemen en liet hem bovendien in Tamil, zijn eigen taal, tegen de cassetterecorder praten. Die krakerige opnamen zouden twintig jaar later een sleutelrol spelen in Taj’s wanhopige zoektocht naar zijn familie. In tien slim gemonteerde afleveringen vol krankzinnige wendingen en adembenemende cliffhangers wordt het leven van Taj, die door zijn goedbedoelende maar onwetende adoptieouders vernoemd werd naar de Taj Mahal, gereconstrueerd.

In een tijd waarin adoptiepraktijken onder vuur liggen is dit een onthutsend, hartverscheurend en belangwekkend verhaal, dat duidelijk maakt hoe enorm de impact van adoptie is op alle betrokkenen.