Philippe Sarde (1948) is acteur, cameraman en componist.
Er zijn 196 films gevonden.

Rodin

2017 | Biografie, Drama, Romantiek

Frankrijk/België/Verenigde Staten 2017. Biografie van Jacques Doillon. Met o.a. Vincent Lindon, Izïa Higelin, Séverine Caneele, Bernard Verley en Anders Danielsen Lie.

Biografische film over de stormachtige romance tussen de Franse beeldhouwer Auguste Rodin (Lindon) en zijn even getalenteerde, maar getormenteerde leerling Camille Claudel (Higelin). Veel kunstzinnig naakt en grijperige seks in deze helaas nauwelijks opwindende biopic, die nooit echt weet te raken. Ook veel te lang met z'n twee uur looptijd. Want hoe vaak wil je Rodin zien staren naar een hoop klei, die hij dan vervolgens furieus te lijf gaat. Kleurloze 'cinéma de papa' van de 73-jarige regisseur Doillon.

Les deux amis

2015 | Romantische komedie

Frankrijk 2015. Romantische komedie van Louis Garrel. Met o.a. Golshifteh Farahani, Louis Garrel, Vincent Macaigne, Pierre Maillet en Mahaut Adam.

Wanneer schlemiel Clément verliefd wordt op Mona, broodjesverkoopster in het Parijse Gare du Nord, belandt de ongelijke vriendschap tussen hem en vrouwenhengelaar Abel in zwaar weer. Garrels regiedebuut, in de verte gebaseerd op Alfred de Mussets Les caprices de Marianne uit 1833, lijdt onder een gênant slordig scenario en foeilelijke fotografie. Reddend: de rauwe acteursregie en Farahani. Terwijl het vurige naturel van de Iraanse van het doek spat, vormen Macaigne en Garrel een irritant ontroerend stel pathetische klungelaars. Farahani's solodansscène in een leeg café is prachtig. Enkele mooie treurthema's van Philippe Sarde.

Quai d'Orsay

2013 | Komedie

Frankrijk 2013. Komedie van Bertrand Tavernier. Met o.a. Thierry Lhermitte, Raphaël Personnaz, Niels Arestrup en Bruno Raffaelli.

Groentje Arthur Vlaminck (Personnaz) belandt als tekstschrijver in de hoogste echelons van het departement Buitenlandse Zaken. Werken voor de flamboyante minister Alexandre Taillard de Worms (Lhermitte) blijkt bepaald geen zondagmiddagklusje. Soms vermakelijke komedie over het Franse politieke bedrijf is summa summarum ietwat lichte kost voor Tavernier. Lhermittes personage is geïnspireerd op Dominique de Villepin, de Chirac-minister die mordicus tegen de inval in Irak was. Arestrup ontving een César voor zijn vertolking van de onverstoorbare kabinetschef Maupas. Naar het striptweeluik van Christophe Blain en Abel Lanzac.

Le mariage à trois

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Pascal Greggory, Julie Depardieu, Louis Garrel en Agathe Bonitzer.

Toneelauteur Auguste (Greggory) ontvangt in zijn Charente-villa de twee eventuele hoofdrolspelers voor zijn nieuwe productie. Pikantje: de gasten in kwestie zijn ex-echtgenote Harriet (Depardieu), van wie Auguste nog steeds droomt, plus haar jonge vlam Théo (Garrel). Voeg daar hun agent en een amoureus-avontuurlijke rechtenstudente/assistente aan toe en al spoedig lijkt het samenzijn op een boulevardstuk inclusief verknipt masochistenrandje. Met, Doillon zij dank, beduidend fijnzinnigere dialogen en wispelturige personages. Voor de ene kijker gaapverwekkend Frans relatiegeneuzel, voor de andere het summum van subtiel.

La Princesse de Montpensier

2010 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2010. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Mélanie Thierry, Lambert Wilson, Grégoire Leprince-Ringuet, Gaspard Ulliel en Raphaël Personnaz.

Frankrijk 1562. Tijdens de godsdienstoorlogen vertolkt Marie de Mézières een even ongewilde als tragische rol in het machtsspel tussen aristocratische katholieken onderling. Met zijn adaptatie van Madame de la Fayettes novelle uit 1662 stijgt de filmtovenaar van Lyon eens te meer tot olympische hoogten. Literair-levendige Jean Cosmos-dialogen, briljante Bruno de Keyzer-widescreenfotografie, vol vuur spelende acteurs en Taverniers virtuoze mise-en-scène met dat onmiskenbare gevoel voor drama, waarachtigheid en periodedetail – dit meeslepende kostuumepos staat fier naast de Franse topstukken La reine Margot en Le hussard sur le toit. Grootse cinema.

La fille du RER

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van André Téchiné. Met o.a. Émilie Dequenne, Catherine Deneuve, Michel Blanc, Mathieu Demy en Ronit Elkabetz.

Oudgediende Téchiné liet zich voor dit in twee episodes opgedeelde psychodrama inspireren door een incident uit 2004, waarbij een meisje aangifte deed van mishandeling met antisemitische achtergrond. Hier heet zij Jeanne en wordt met stille-wateren-diepe gronden-finesse vertolkt door Waals talent Dequenne. Motieven van de jonge vrouw voor haar zonderlinge handelwijze blijven impliciet, duister. Zowel personage als film herinneren sterk aan uitspraak van rechercheur Alex (Daniel Auteuil) uit de eerdere Téchiné-film Les voleurs: 'Ik heb altijd al gedacht dat de wereld een kwade droom was en niets anders.'

Les témoins

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van André Téchiné. Met o.a. Michel Blanc, Sami Bouajila, Emmanuelle Béart, Johan Libéreau en Julie Depardieu.

De Parijse, homoseksuele arts Adrien (Blanc) is verliefd op de jongere Manu, maar meer dan vriendschap zit er niet in. De beide mannen brengen in 1984 met een kinderboekenschrijfster (Béart) en haar man, politieagent, aan de kust een weekend door dat het leven van ieder binnen een jaar grondig zal veranderen. Met zijn stuk voor stuk uitstekende acteurs toont Téchiné de raadselachtigheid en angst rond de destijds nieuwe ziekte aids en verweeft daarbij op ontroerende wijze realisme en poëzie. Gouden Beer-nominatie in Berlijn voor regisseur Téchiné.

Le grand Meaulnes

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Nicolas Duvauchelle, Jean-Baptiste Maunier en Clémence Poésy.

Frankrijk, 1910. In Saint-Agathe in de Sologne sluit scholier Augustin Meaulnes, nieuwe kostganger bij dorpsleraar Seurel en diens echtgenote, vriendschap met hun zoon François. Een groot avontuur begint. In deze tweede filmadaptatie van de enige roman van Alain-Fournier (1886-1914), wondermooie vertelling over de magie en het einde van de kinderjaren, maakt Verhaeghe de onvergeeflijke fout om de tijdloosheid en het poëtische mysterie van het boek door perioderealisme te vervangen. Onbegrijpelijkerwijs voegde scenarist Jean Cosmos, toch niet de minste, ook nog een literair-biografische metalaag toe. De uitgelezen cast is kansloos.

Je m'appelle Elisabeth

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Alba Gaïa Kraghede Bellugi, Benjamin Ramon, Stéphane Freiss, Maria de Medeiros en Yolande Moreau.

Een huis op het naoorlogse Franse platteland. Alsof angst voor spoken en het donker de tienjarige Betty nog niet genoeg parten speelt, gaan haar ouders scheiden en is haar zusje naar een internaat vertrokken. Maar dan verschijnt er een vreemde, schichtige jongen in de tuin; Betty verbergt hem in het schuurtje en verzorgt hem. Opgroeidrama met soms somber-sprookjesachtige sfeer. Invoelend bewerkte Améris de gelijknamige roman van François Mauriacs acterende kleindochter Anne Wiazemsky, die de ware geschiedenis optekende uit de mond van een goede vriendin.

Le parfum de la dame en noir

2005 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 2005. Komedie van Bruno Podalydès. Met o.a. Denis Podalydès, Pierre Arditi, Sabine Azéma, Jean-Noël Brouté en Olivier Gourmet.

Verfilming van een van de romans over journalist/speurneus Rouletabille van schrijver Gaston Leroux (Het spook van de opera). Met behulp van zijn rechterhand, fotograaf Sainclair, onderzoekt de held de dood van een illusionist en gaat op zoek naar zijn moeder, de vrouw in het zwart uit de titel, van wie hij zich alleen haar opvallende geur herinnert. Er gebeurt nog veel meer in dit overvolle avontuur, maar veel leuker dan de plot zijn de absurdistische bijrollen en prachtige decors, die doen denken aan de films van Jean-Pierre Jeunet.

Un mundo menos peor

2004 | Drama

Argentinië 2004. Drama van Alejandro Agresti. Met o.a. Mónica Galán, Carlos Roffé, Julieta Cardinali, Agustina Noya en Rodrigo Noya.

Na twintig jaar niets van hem gehoord te hebben ontdekt de Argentijnse Isabel (Galán) dat haar man Cholo (Roffé) een teruggetrokken bestaan leidt in een dorpje bij de zee. Met haar twee dochters reist ze af naar het gehucht, maar ze worden bepaald niet met open armen ontvangen. Cholo werd tijdens zijn gevangenschap door de militaire junta vernederd en gemarteld en wilde naderhand alles vergeten, zelfs zijn huwelijk. De Argentijn Agresti, ooit in Nederland gelauwerde maker van Valentin (2002), poogde een beeld te schetsen van de verscheurde cultuur in zijn vaderland, maar maakte een gelikt, plakkerig en stroperig drama.

Colette, une femme libre

2004 |

Frankrijk 2004. Nadine Trintignant. Met o.a. Jacques Higelin, Marie Trintignant, Wladimir Yordanoff, Lambert Wilson en Lio.

Eind juli 2003 sloeg de Franse rockster Bertrand Cantat zijn vriendin Marie Trintignant in een coma. Vijf dagen later stierf zij. Marie was in Litouwen voor de opnames van Colette. De film, nog wel geregisseerd door Marie's moeder Nadine, is ondanks alle ontsteltenis toch uitzendklaar gemaakt. In haar laatste rol speelt Trintignant de veelzijdig getalenteerde vrije vrouw Sidonie-Gabrielle Colette, die leefde van 1873 tot 1954. In dit uit 2 delen bestaande drama zien we Colette huwen met de overspelige schrijver Henry Gauthier-Villars (Yordanoff) en overlopen naar Missy (Jacob). Sommige teksten uit Trintignant's mond hebben achteraf een schrijnende extra lading, zoals 'De liefde ken ik wel; die is gecompliceerd, tiranniek en verstikkend'.

Les égarés

2003 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2003. Drama van André Téchiné. Met o.a. Emmanuelle Béart, Gaspard Ulliel, Grégoire Leprince-Ringuet, Clémence Meyer en Jean Fornerod.

Begin juni 1940 verlaten duizenden veronruste burgers Parijs. Onder hen Odile (Béart) met haar twee kinderen. Ze komen terecht in een verlaten villa op het rustige, zonovergoten platteland, samen met de mysterieuze puber Yvan (Ulliel). Als daar het normale leven enigszins wordt hervat, begint er een zekere erotische spanning te broeien tussen Odile en Yvan. Téchiné's bewerking van Gilles Perraults roman 'Le garçon au yeux gris' werd voor een Gouden Palm genomineerd maar stelt toch licht teleur. Het drama komt maar niet echt op gang.

Le mystère de la chambre jaune

2003 | Mysterie, Komedie

België/Frankrijk 2003. Mysterie van Bruno Podalydès. Met o.a. Jean-Noël Brouté, Claude Rich, Denis Podalydès, Christophe Beaucarne en Michael Lonsdale.

In de vijfde filmadaptatie van Gaston Leroux' misdaadfeuilleton uit 1907 buigt reporter-speurneus Joseph Rouletabille (Podalydès) zich op Château du Glandier over de moordaanslag op Mathilde Stangerson (de immer verrukkelijke Azéma). De gele kamer waarin het delict heeft plaatsgegrepen blijkt van binnenuit hermetisch afgesloten en de dader spoorloos. Mysterie! Ondanks de lengte en de voor het genre nogal contraproducteve lolbroekerij biedt deze versie van de klassieke breinbreker topacteurs in fruitige rollen en fraaie 'Scope-composities van Christophe Beaucarne. Hetzelfde team tekende twee jaar later voor de evenwichtigere Rouletabille-film Le parfum de la dame en noir.

Claude Sautet, ou la magie invisible

2003 | Documentaire, Biografie

Frankrijk/Duitsland 2003. Documentaire van N.T. Binh. Met o.a. Bertrand Tavernier, Philippe Sarde, Jean-Paul Rappenau, José Giovanni en Jean-Louis Livi.

Geslaagd portret van de in 1924 geboren en in 2000 overleden Franse regisseur Sautet, die zijn carri[KA2]ere begon als assistent van Georges Franju en Jacques Becker. Hij bewerkte zonder daarvoor op de aftiteling terecht te komen heel wat scenario`s. In 1959 kwam zijn kans om bekend te worden met een actiefilm, overigens zijn tweede, toen hij Maurice Labro moest vervangen als regisseur van CLASSE TOUS RISQUES met Jean-Paul Belmondo en Lino Ventura. Zijn pech was dat deze Hollywoodachtige B-film overstemd werd door de nouvelle vague. Met LES CHOSES DE LA VIE (1969) sloeg Sautet een geheel eigen richting in; jaren later werd van deze film in Amerika een remake gedraaid, getiteld INTERSECTION (1994), die lang zo sterk niet was. Sautet werd ondere andere ook bekend door films als MAX ET LES FERRAILLEURS (1970), de klassieker C[KA1]ESAR ET ROSALIE (1972) en NELLY ET M. ARNAUD (1995). Binh's film is gebaseerd op interviews, die hij kort voor het overlijden van Sautet had opgenomen, gesprekken met diens vrouw, en commentaren van Sautet's medewerkers. Bovendien heeft Binh heel veel fragmenten van het werk van Sautet in zijn boeiende documentaire verwerkt. Deze film wekt het verlangen op om Sautet's films te willen bekijken. Jammer is alleen dat er maar één Sautet-acteur aan het woord komt, Jean-Pierre Marielle. Binh bereidde de interviews voor met Dominique Raboursin. Het camerawerk is van Jean-Paul Meurisse. Voor filmstudenten en cinefielen een must.

Sister Mary Explains It All

2001 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 2001. Komedie van Marshall Brickman. Met o.a. Diane Keaton, Brian Benben, Wallace Langham, Jennifer Tilly en Max Morrow.

Schrijver-regisseur Brickman en Diane Keaton kennen elkaar van Woody Allen-klassiekers als Annie Hall, waaraan Brickman als co-scenarist zijn bijdrage leverde. In deze televisiebewerking van een toneelstuk van scenarist Durang regisseerde hij haar. Keaton speelt een non die wordt geconfronteerd met voormalige leerlingen die onplezierige herinneringen hebben aan haar zondagschool. Daar weet zij wel wat op en zo krijgt deze satire een duistere wending. Niet voor devote katholieken.

Mademoiselle

2001 | Romantisch drama

Frankrijk 2001. Romantisch drama van Philippe Lioret. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jacques Gamblin, Isabelle Candelier, Zinedine Soualem en Jacques Boudet.

Pierre (Gamblin) maakt deel uit van een kleinkunstenaarstrio dat op recepties en dergelijke bijeenkomsten wordt ingehuurd om de boel komisch in het honderd te laten lopen. Claire (Bonnaire), een licht verveelde, getrouwde zakenvrouw, is een van zijn slachtoffers tijdens een conferentie. Als ze haar trein mist, krijgt ze een lift van het gezelschap. Ze raakt geïntrigeerd door Pierres improvisatievermogen en beleeft voor ze het weet een kortstondige affaire met hem. Charmante hoofdrolspelers, slimme dialogen en stijlvolle regie maken deze tragikomedie tot een pareltje.

Victoire ou la douleur des femmes : Été 1939

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Yves Lambrecht, Jean-Michel Fete en Christine Citti.

In september 1939 wordt Arnaud (Lambrecht) gemobiliseerd. Als hij afscheid neemt van zijn verloofde Victoire (Trintignant) gaan ze voor de eerste keer samen naar bed. De weken verstrijken en Victoire merkt dat ze zwanger is. Het dorp waarin ze woont is klein en er wordt over het minste geroddeld. Dus besluit haar moeder dat Victoire het kind moet laten aborteren. De illegale operatie mislukt echter en Victoire besluit dat ze het kind wil houden. Samen met haar vriendin Jeanette (Citti) trekt ze naar Parijs, waar ze voor het eerst kennis maakt met vrouwen die strijden voor hun rechten. Eerste deel van een driedelige film die de feministische strijd illustreert over drie decades. De sfeer van het Parijs, juist voordat de stad bij WO II betrokken raakte, is uitstekend weergegeven met veel gevoel voor detail. Trintignant schittert in haar veeleisende hoofdrol en wordt uitstekend bijgestaan door Vlady als Natacha. Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Nadine & Marie Trintignant baseerden het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Schlögel. Nostalgisch ogende fotografie van Patrick Blossier. Stereo.

Victoire ou la douleur des femmes : Printemps 1954

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Sergio Castellitto, Sabine Haudepin en Jean-Michel Fete.

We schrijven juni 1954. Victoire (Trintignant) is gynaecologe. In haar armen sterft een baby aan ondervoeding. Ze trekt zich het lot aan van de moeder, Ad[KA2]ele Bratt (Teboule). Deze is vijfentwintig, heeft nog vier kinderen, maar geen echtgenoot. De marginale vrouw moet voor de rechter verschijnen. Tijdens het proces onmoet Victoire Gianni Fizzi (Castellitto), een journalist die zich steeds heeft ingezet voor de strijd der feministen. Toch blijft ze hopen op de terugkeer van Nicolas (Fete). Ze is ervan overtuigd dat deze nog in leven is. Ze komt in contact met enkele vrouwen met wie ze de eerste organisatie opricht voor gezinsplanning. We zijn midden jaren 1950 op het moment dat de strijd van de vrouw concrete vormen aanneemt en de eerste resultaten boekt. Ook dit tweede deel van de feministische trilogie staat op een hoog niveau, met prachtrollen van Trintignant en Vlady. Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Marie & Nadine Trintignant bewerkten de roman van Gilbert Schlögel tot scenario. Fraaie fotografie van Patrick Blossier. Stereo.

Victoire ou la douleur des femmes : 1967

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Marina Vlady, Sabine Haudepin, Jean-Michel Fete en Yves Lambrecht.

In 1967 barst de strijd voor de vrije verkoop van de anticonceptiepil in volle hevigheid los. Victoire (Trintignant) betoont zich een voorstander van deze wet. Van actrice Anouk Aim[KA1]ee (die zichzelf speelt), die juist terugkeert van het Filmfestival van Moskou, verneemt ze dat Nicolas (Fete) nog steeds leeft en zich in Moskou bevindt. Nadat hij in Duitsland gevangen genomen werd door Russische soldaten heeft hij tien jaar ellende en ontbering gekend in de Goelag. Nadien werd hij onder huisarrest geplaatst in een Siberisch dorpje. Nu tracht hij wanhopig een uitreisvisum te bemachtigen om terug te keren naar Parijs. Via haar contacten slaagt Victoire erin hem dit visum te bezorgen, maar de man die ze in haar armen verwelkomt is gebroken en uitgeleefd. Slot van de trilogie over de vrouwenstrijd in Frankrijk tussen 1939 en 1970. Ook al wordt hier vooral aandacht besteed aan de terugkeer van Nicolas, toch blijft het duidelijk een film van, over en voor vrouwen. Het peil van zowel bewerking als van acteren staat op hoog niveau. Ook voor dit laatste deel werd de roman van Gilbert Schlögel bewerkt door Yves Belaubre, Évelyne Pisier, Éva Darlan en Marie & Nadine Trintignant. Fotografie was ook nu weer van Patrick Blossier. Stereo.

Princesses

2000 | Drama, Film noir

België/Frankrijk 2000. Drama van Sylvie Verheyde. Met o.a. Emma de Caunes, Jean-Hugues Anglade, Karole Rocher, Jeannick Gravelines en Johan Leysen.

Sophie (De Caunes) heeft haar vader al in geen tien jaar meer gezien. Ze is begin twintig en weet zich te handhaven en ze doet dat niet eens slecht. De politie laat haar naar het bureau komen, waar een gedeprimeerde inspecteur Lo[KA3]ic (Gravelines) haar vragen stelt over haar gewelddadige en drankzuchtige vader (Leysen), die onvindbaar is en gezocht wordt voor moord. De zaak heeft iets te maken met gestolen diamanten. Op het politiebureau ontmoet ze Virginie (Rocher), haar halfzus, waarvan ze het bestaan niet eens wist. Voor Virginie geldt natuurlijk hetzelfde en algauw wordt duidelijk dat de twee geen boodschap aan elkaar hebben. Hoewel ze geen van beiden iets met hun vader te schaften hebben, raken ze evenwel ge[KA3]intrigeerd door de gebeurtenis en gaan samen op onderzoek. Ze ontmoeten op verzoek van hun vader een zekere Simon (Anglade) in Amsterdam, in eerste instantie niet een bepaald aardige vent. De tweede film van regisseuse Verheyde, die met Alexis Galmot het ijzige scenario schreef, ontkomt niet aan een vergelijking met haar eerste film FRÈRE, waarin de heldin afrekent met de onderdrukking door haar grotere broer. In deze rolprent gaat het om een ongelukkige jeugd als gevolg van een gebroken gezin, een slechte vader en een onbekende halfzus. Helaas bevat de film weinig dialoog, maar wel de nodige gebaren en nauwelijks een ontroerend verhaal. De drie hoofdrollen met als eerste De Caunes, op de voet gevolgd door Rocher en Anglade doen het goed, maar het aantal boeiende scènes is te klein voor een mooie film. Het camerawerk is van Rémy Chevrin.

Là-bas... mon pays

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Antoine de Caunes, Nozha Khouadra, Samy Naceri, Saïd Amadis en Mathilda May.

Pierre Nivel (De Caunes), eind veertig, presenteert het nieuws van dertien uur op de tv. In Frankrijk is hij een personality. Niemand weet dat hij in 1962 op zeventien-jarige leeftijd uit Algerije kwam en een z.g. pied-noir is. Dat zijn Fransen, die in allerijl het land verlaten moesten, omdat Algerije onafhankelijk werd. Een oudere Algerijn wacht hem op en geeft hem een boodschap van Le[KA3]ila (in flashbacks Khouadra), zijn sweetheart toen hij op het lyc[KA1]ee in Algiers zat. Ze smeekt hem naar Algerije te komen omdat haar dochter Amina (wederom Khouadra) uitgehuwelijkt dreigt te worden aan een revolutionaire fundamentalist. Zij wil niet dat de geschiedenis zich herhaalt. Zijn baan riskerend vertrekt Pierre naar Algiers, waar hij zich onder een voorwendsel bij de autoriteiten heeft aangekondigd. Hij wordt afgehaald door Nader Mansour (Amadis) van het ministerie. Hij vraagt Mansour te stoppen bij het appartementsgebouw, waar hij vroeger gewoond heeft en waar Le[KA3]ila nog steeds woont. Hij ontsnapt aan het toezicht van Mansour en belooft Le[KA3]ila te helpen. Amina is niet van plan zich te laten dwingen door de zeden en gewoontes van haar land (of in plat Hollands: ze wil zich niet laten naaien). Zo raakt Pierre betrokken in een familievete, een kidnapping en problemen met zijn offici[KA3]ele gastheren. Het onderwerp Algerije is in Frankrijk nog steeds taboe en wie de waarheid spreekt, zoals een eenogige generaal b.d. onlangs deed in een boek over schandelijke folteringen van het Franse leger, verliest zijn rang, ook al loop je tegen de negentig. Verwacht dus geen film, die voor de Fransen een eye-opener is in de stijl van grote drama`s zoals THE DEER HUNTER (1978) van Michael Cimino of APOCALYPSE NOW (1979) van Francis Ford Coppola. Avontuur, romantiek en nostalgie is het beste wat je hopen mag. Toch 'vertelt' Arcady uit eerste hand, want hij verliet zijn geboorteland als dertien-jarige. Het scenario van Antoine Lacomblez, regisseur Arcady en Benjamin Stora naar de roman Grande vacance van René Bonnell wordt boeiend gebracht en het spel van de hoofdrollen is heel goed. In Frankrijk liep het geen storm bij de bioscoop: bijna een kwart miljoen bioscoopbezoekers, maar van een succes is pas sprake als er tien keer zoveel mensen komen kijken. Met de stemmen van Nadia Samir, Kahina Aït Younes, Daniel Saint- Hamont en Richard Berry. Het camerawerk is van Robert Alazraki.

Je suis vivante et je vous aime

1998 | Komedie, Romantiek, Oorlogsfilm, Drama

België/Frankrijk 1998. Komedie van Roger Kahane. Met o.a. Agnès Soral, Dorian Lambert, Alain Cauchi, Yvette Merlin en Olivier Gourmet.

Het verhaal van de film speelt enkele dagen voor de invasie van 1944 in Normandi[KA3]e. Julien (Deschamps), een Franse spoorwegarbeider, vindt in een treinwagon een stuk papier, waarop gekrabbeld staat: `Ik leef nog en hou van jullie. Sarah` en er staat een adres op. Julien begrijpt dat deze boodschap afkomstig moet zijn van iemand die weggehaald is en op transport gesteld is naar een vernietigingskamp. Hij besluit het briefje af te leveren en ontmoet op die manier de ouders van Sarah. Het zijn oudere mensen die voor hun kleinzoon van vier, Thibault (Lambert), zorgen. Ze zijn oorspronkelijk afkomstig uit Hongarije. Na zijn bezoek gaat Julien naar zijn moeder in zijn geboortedorp. Enige tijd later keert Julien terug naar Sarah`s ouders, maar tot zijn ontzetting zijn ze ook weggehaald. In de kelder vindt hij de kleine Thibault en het dagboek van zijn moeder. Hij leest het en neemt het jongetje onder zijn hoede, zodat het kind niet in handen valt van de gehate Duitse bezetters. Sarah (Ameyrie) overleeft de verschrikkingen van het kamp en keert na de onvoorwaardelijke capitulatie van de nazi`s terug. Julien zorgt dat Thibault weer bij zijn moeder komt. Als Julien vertrokken is, spoort Thibault hem op een perron van het station op. Het scenario van regisseur Kahane en Roger Vrigny valt op door de afwezigheid van de vader en de tamelijk pathetische poging van de personage Julien om ersatzvader te worden. Helaas lijkt het spel van de hoofdrol nergens naar en dat doet afbreuk aan de geloofwaardigheid van deze ongebruikelijke liefdesgeschiedenis, die in WO II (1939-44) speelt. Niettemin is deze poging tot het maken van een romance via een dagboek zeer lovenswaardig en wordt de nodige kracht bijgezet door het fraaie camerawerk van János Kende.

Alice et Martin

1998 | Drama

Frankrijk/Spanje 1998. Drama van André Téchiné. Met o.a. Juliette Binoche, Alexis Loret, Mathieu Amalric, Carmen Maura en Jean-Pierre Lorit.

Regisseur Téchiné, maker van het ondergewaardeerde meesterwerk Les roseaux sauvages, heeft de gave onvoorspelbaarheid te kunnen koppelen aan een coherent verhaal. In wat we wel een typisch Franse film mogen noemen - prachtige beeldtaal en aanvankelijk wat verwarrende tijd- en karakterduiding - zijn we getuige van de gecompliceerde verhouding tussen violiste Alice (Juliette Binoche) en gekneusde Martin (Alexis Loret). In de proloog zien we Martins trauma in wording wanneer zijn moeder hem op zijn tiende wegbrengt naar zijn echte, tirannieke, vader. Tien jaar later vlucht hij weg en via omzwervingen belandt hij in Parijs waar hij de veel oudere Alice leert kennen. Martin hunkert naar vergetelheid, Alice naar intimiteit. Téchiné heeft zijn film opgetuigd met verscheidene dramatische breekpunten en het voert te ver om zijn doorwrochte plotontwikkelingen prijs te geven. Het volstaat te zeggen dat Martin wordt verteerd door schuldgevoelens en het is aan de kijker om zich over te geven aan zijn lijdensweg. De jonggestorven Jeff Buckley verwoordt het treffend in de wonderschone soundtrack, 'why is everything so hazy, or am I just going crazy, dear.' (VM/VPRO Gids)

Un frère

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Sylvie Verheyde. Met o.a. Jeannick Gravelines, Emma de Caunes, Nils Tavernier, Karole Rocher en Emmanuel Nicolas.

Ontwapenend coming of age-debuut van de 33-jarige Verheyde, die eveneens het scenario schreef. De jonge modefotograaf Loic (Gravelines) wil Sophie (De Caunes), zijn jongere zus, een rijp kindvrouwtje, driftig afschermen voor al het kwaad in de wereld. Voor haar debuut kreeg De Caunes, dochter van de Franse tv-beroemdheid Antoine de Caunes, de aanmoedigings César, de Franse 'Oscar'. Jammer dat de muziek van Philippe Sarde zo dramatisch klinkt.

Le bossu

1997 | Historische film, Avonturenfilm

Frankrijk/Italië/Duitsland 1997. Historische film van Philippe de Broca. Met o.a. Daniel Auteuil, Fabrice Luchini, Vincent Perez, Marie Gillain en Yann Collette.

Heerlijke Franse swashbuckler, of cape & degen-film, speelt zich begin achttiende eeuw af en vertelt een niet al te stevig verhaal over rivaliserende graven en hertogen. Het plezier zit 'm in fraai geënsceneerde degengevechten, intriges, zwijmelromantiek en mooie locaties. Auteuil, in strakke broek en wijde blouson, is bijzonder charmant als de held die zich ontfermt over een erfgename, een vrolijke baby die uitgroeit tot mooie jongedame. In eigen land genomineerd voor negen Césars, alleen die voor de kostuums van Christian Gasc werd verzilverd.

Le Rouge et le Noir

1997 | Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk/Duitsland/Italië 1997. Romantiek van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Carole Bouquet, Judith Godrèche, Claude Rich, Bernard Verley en Pierre Vernier.

De slim gecaste Kim Rossi Stuart - die de rol speelt van timmermanszoon Julien Sorel - is zo'n onmiskenbaar mooie jongen, denk aan het type prins William, dat het al vanaf het begin op z'n minst twijfelachtig is of hij ooit priester zal worden. Zelfs al lijkt iedereen, hijzelf incluis, daar van uit te gaan. Als onbedoeld rokkenjager heeft hij in ieder geval een gouden toekomst. Sorel zelf laat zijn ware kwaliteiten in deze eerste aflevering nog zo'n beetje in het midden. Wie 'Le rouge et le noir' nog helder 'op het netvlies heeft', weet wat er gaat volgen, al valt er hier en daar nog wel wat nieuws te beleven. Met fraai versneden beelden, geraffineerde close-ups en een muziekje op z'n tijd levert regisseur Verhaeghe appetijtelijk en eigentijds kostuumwerk af. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Henri Stendhal.

K

1997 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1997. Thriller van Alexandre Arcady. Met o.a. Patrick Bruel, Isabella Ferrari, Marthe Keller, Pinkas Braun en Jean-François Stévenin.

Parijs, 1990. Politie-inspecteur Sam Bellamy is geschokt dat zijn oude vriend, de joodse kunsthandelaar Joseph Katz, een van zijn klanten heeft neergeschoten. Het slachtoffer was een voormalige SS'er, die de moord van Katz' familie in WO II op zijn geweten had. Sam helpt Katz te ontsnappen, maar even later komt de kunsthandelaar om tijdens een explosie in zijn winkel. Daarop gaat Sam op zoek naar de daders

Lucie Aubrac

1996 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1996. Oorlogsfilm van Claude Berri. Met o.a. Carole Bouquet, Daniel Auteuil, Jean-Roger Milo, Éric Boucher en Patrice Chéreau.

Lyon, maart 1943. Raymond Samuels (Auteuil) en zijn vrouw Lucie zijn actief in het verzet tegen de Duitse bezetters. Hun naam is veranderd in Aubrac - dat is in ieder geval minder joods. Hun leven is voortdurend in gevaar. Raymond wordt met een tweetal kameraden aangehouden tijdens een geheime bespreking, maar Lucie weet hem te bevrijden in de morgen van 14 mei, want dat is de dag waarop zij elkaar vier jaar geleden leerden kennen in Straatsburg. Kort erna, 21 juni, wordt Raymond opnieuw gepakt als hij op weg is naar een geheime ontmoeting met Max, de verzetsheld Jean Moulin (Ch[KA1]ereau), bij dokter Dugoujon in Caluire. Hij krijgt de doodstraf wegens sabotage. Lucie is nu tot alles in staat om haar man uit de klauwen van de nazi`s te bevrijden. De film is een banale oorlogsromance die totaal niet boeiend is. De handeling verloopt traag en in intiem-romantische momenten stierlijk vervelend. Als een gerenommeerde regisseur van Berri`s kaliber (JEAN DE FLORETTE, GERMINAL) er al niet meer in slaagt een klassiek oorlogsdrama boeiend te maken dan is het droevig gesteld met de Franse film; verwonder je dan ook niet dat die duidelijk in het slop zit. Het scenario van Berri en Arlette Langmann is gebaseerd op de autobiografische roman Ils partiront dans l'ivresse van Lucie Aubrac. Lucie en Raymond hebben de oorlog overleefd en toen de film werd gedraaid, waren ze de tachtig gepasseerd. Fotografie van Vincenzo Marano. Dolby Stereo.

Les voleurs

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Daniel Auteuil, Laurence Côte, Didier Bezace en Benoît Magimel.

De jonge Juliette (Côte) is zowel de geliefde van de biseksuele filosofie professor Marie (een fascinerende rol van de tijdloos mooie Deneuve) als van politieagent Alex (Auteuil). Alex' broer Ivan wil niet deugen, en laat Juliettes broer klusjes voor hem opknappen. Les voleurs is een vlechtwerk van verhaallijnen waarin stukje bij beetje een broedertwist, een driehoeksrelatie en een misdaadverhaal worden blootgelegd. Regisseur Téchiné creëerde een ambitieuze, intelligente, maar ook pessimistische film, waarin hij spanning combineert met een grondige karakteranalyse en een snufje filosofie.

Ponette

1995 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1995. Familiefilm van Jacques Doillon. Met o.a. Victoire Thivisol, Delphine Schiltz, Matiaz Bureau Caton, Léopoldine Serre en Marie Trintignant.

Ponette die vier jaar is en net uit het ziekenhuis, hoort van haar vader dat haar moeder bij een verkeersongeluk is omgekomen. Ponette komt in huis bij haar tante Claire en haar neefje en nichtje. Ponette weigert echter met hen te spelen en trekt zich terug.

Nelly & Monsieur Arnaud

1995 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Italië/Duitsland 1995. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Emmanuelle Béart, Michel Serrault, Jean-Hugues Anglade, Françoise Brion en Michèle Laroque.

Sautet, die vooral bekendheid verwierf met zijn verhalen over de middenklasse in midlife crisis in films als Vincent, François, Paul... et les autres en Une histoire simple, richt zich hier op de relatie tussen een jonge typiste en een gepensioneerde rechter. Voor de een moet het leven nog beginnen, de ander heeft het er zo'n beetje opzitten. Zoals gebruikelijk bij Sautet wordt het subtiele en gelaagde verhaal mooi traag verteld. Maar de film, die prachtig gefotografeerd is door Jean-François Robin, moet het vooral hebben van het spel en de dialoog. Césars voor Sautet en Serrault.

Dis-moi oui...

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Alexandre Arcady. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Julia Maraval, Claude Rich, Valérie Kaprisky en Patrick Braoudé.

Kinderarts dokter St[KA1]ephane Villiers (Anglade) is de benijdenswaardigste vrijgezel van Bordeaux. Hij is rond de dertig, succesvol en werkt in de chique priv[KA1]ekliniek van zijn vader, professor Villiers (Rich). Ooit zal dat alles aan hem toebehoren. Het leven in de stad aan de Gironde is mooi, iedereen bezit de nieuwste electronische speelgoedjes, luxe terreinwagens en fraaie appartementen. Tussen het rokkenjagen en het wagen van een gokje in een illegale speelhol, is er ook nog wat werk. Op een avond wordt St[KA1]ephane geconfronteerd met een meisje op zijn stoep, Eva (Maraval). Hij denkt dat het een scholiere is die de bus of de trein gemist heeft, maar het verleidelijke wichtje vertelt hem dat ze thuis mishandeld wordt. Hij wil haar wel voor de nacht onderdak verlenen, maar hij raakt niet meer van haar af. Om een lang verhaal kort te maken: ze lijdt aan een bijzondere hersentumor, die dokter Villiers moet verhelpen. Een dergelijke operatie is nog nooit uitgevoerd! De afloop laat zich raden. De kwaal is overigens authentiek, maar verder is de film volslagen ongeloofwaardig en het scenario van Olivier Dazat, Antoine Lacomblez en Arcady is ronduit slecht en oppervlakkig. Positief aan deze idiote, stroperige film zijn de volgende zaken die de waardering bepaald hebben: hunkerende ziekenhuispsychologe Nathalie, is lief, mooi en echt; Laforêt als moeder van Eva stelt haar oude fans niet teleur; de beelden van Robert Alazraki geven je zin om eens tijdens een vakantie Bordeaux te bezoeken en last, but not least, de muziek van Philippe Sarde beantwoordt aan de verwachtingen. Dolby-geluid.

André Téchiné: Après la nouvelle vague

1995 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1995. Documentaire van Laurent Perrin.

Portret van de Franse regisseur die praat over zijn bewondering voor Brecht, de betovering die uitgaat van de films van Jacques Demy en hij bekent dat hij in de jaren 1960 dweepte met de Amerikaanse film. Hij heeft het over zijn jeugd en over de moeilijkheden die hij ondervond om zijn eerste film, SOUVENIRS D`EN FRANCE (1974) op stapel te zetten in zijn geboortestad. Er worden fragmenten getoond uit deze film en uit LE LIEU DU CRIME (1986) en LES ROSEAUX SAUVAGES (1993). Téchiné noemt zichzelf een 'streekfilmer' en daar is hij trots op. Zijn gesprekspartner is zijn vriend en fetish-acteur Jacques Nolot. Het geheel werd tot een boeiende documentaire gemonteerd door Alice Lary, Françoise Besnier en Kentaro Matsuo. Het camerawerk was in handen van Maurice Perrimond en Olivier Chambon.

Uncovered

1994 | Mysterie, Misdaad, Thriller

Spanje/Verenigd Koninkrijk 1994. Mysterie van Jim McBride. Met o.a. Kate Beckinsale, John Wood, Sinéad Cusack, Paudge Behan en Art Malik.

Julia Darro restaureert een oude Vlaamse meester met een schaaktafereel: twee ridders spelen een partij onder het toeziend oog van een jonkvrouwe. Ze ontdekt een verborgen inschrift dat verwijst naar een moord. Schaakgenie Domenec helpt haar de stukjes van deze spannende wie-is-de-dader puzzel in elkaar te passen. Werktitel: THE FLEMISH BOARD.

Le fils préféré

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Gérard Lanvin, Jean-Marc Barr, Bernard Giraudeau, Margherita Buy en Roberto Herlitzka.

Jean-Paul (Lanvin) is gescheiden en heeft voldoende tijd om zijn oude zieke vader te bezoeken. Om uit de financiële problemen te komen, de zaken lopen slecht en hij heeft schulden bij de maffia, besluit hij een levensverzekering voor zijn vader af te sluiten. Wanneer vader verdwijnt gaat hij samen met zijn twee totaal verschillende broers naar hem op zoek. Fraai portret van een Frans-Italiaans gezin, met vaste hand geregisseerd en mooi gespeeld door de hoofdrollen. Lanvin hield er in 1995 een César voor beste acteur aan over.

La fille de d'Artagnan

1994 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1994. Avonturenfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Sophie Marceau, Sami Frey, Jean-Luc Bideau, Raoul Billerey en Nils Tavernier.

De drie musketiers, de rechtschapen zeventiende-eeuwse helden van auteur Alexandre Dumas, keren terug in deze kleurrijke avonturenfilm. De dochter van de vierde musketier, D'Artagnan (Noiret), is opgegroeid in een klooster maar vindt nu haar roeping aan de zij van de inmiddels wat stramme, maar nog immer goedgemutste heren. De energieke Marceau in de titelrol heeft leuke schermscènes - én een nadrukkelijk uitgelicht decolleté - maar wordt toch een beetje overschaduwd door de veteranen. De muziek van Philippe Sarde werd genomineerd voor een César.

Poisson-lune

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Anémone, Robin Renucci, Aurélie Berrier, Rosa Khoudadra en Mahmoud Benyacoub.

An[KA1]emone speelt Anne, een vrouw die samen met haar broer Tom (Renucci) een bouwproject van een sportcomplex leidt. Ze heeft een vijftien-jarige dochter Fabienne (Berrier). Deze gaat om met jonge Noord-Afrikanen - in het bijzonder met Latifa (Khoudadra) die zich proberen te integreren in de Franse maatschappij. Anne wil met haar broer Tom haar dochter ter gelegenheid van diens zestiende verjaardag een verrassing voorbereiden. Dat is ook zo'n beetje het tijdstip, waarop het bouwwerk klaar moet zijn. Anne hoort dat haar broer hierna zijn eigen weg wil gaan en ze voelt zich door hem in de steek gelaten. Uit wraak vernietigt zij het cadeau. Fabienne, die toch al niet zo geweldig met d'r moeder kon opschieten, ziet haar verjaardag in duigen vallen en vlucht naar haar oom. Anne hangt ondertussen de beest uit in vrachtrijderskringen. Nog een teleurstelling: het blijkt dat Fabienne's oom haar eigen vader is. Ze zoekt vervolgens haar heil bij haar Magrebijnse vrienden. Van Effenterre, die samen met Anne Bragance het scenario naar Bragrance's verhaal schreef, heeft te veel hooi op zijn vork genomen om het allemaal te doen slagen: verhouding moeder- dochter, incest, adolescentie, immigratie, etc. In documentaire stijl gefilmd drama met toch een te excentrieke rol voor de geëmancipeerde Anémone. Camerawerk van Yorgos Ollivier.

Ma saison préférée

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Daniel Auteuil, Marthe Villalonga, Jean-Pierre Bouvier en Chiara Mastroianni.

De afzonderlijke acteurs in Ma saison préférée zijn (zoals vaker bij Téchiné) interessanter om naar te kijken dan hun verknipte en onsympathieke personages. Auteuil en Deneuve spelen een van elkaar vervreemde broer en zus die ter gelegenheid van een kerstdiner met hun alleenwonende moeder (Villalonga) na jaren weer bij elkaar komen. Een feestelijk samenzijn levert dat niet op, wel het omwoelen van het verleden. Aldus krijgen de mooie fotografie van Thierry Arbogast en traditionele mineurtonen van componist Philippe Sarde iets van een vals vernisje. Chiara Mastroianni, de liefdesbaby van Deneuve en Marcello Mastroianni, debuteert in een bijrol.

Le petit garçon

1993 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1993. Oorlogsfilm van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Jacques Weber, Brigitte Rouan, Stanislas Forlani, Ludmila Mikaël en Serge Reggiani.

Het is 1942, Frankrijk tijdens WO II. De 8-jarige Fran[KA10]cois (Forlani-Crevill[KA1]en) is verhuisd uit Parijs en hij woont nu op een ch[KA4]ateau op het platteland in de vrije zone in de Midi (de Tarn). Ze hebben daar gelukkig weinig last van de oorlog. Zijn vader (Weber) heeft zijn ma[KA4]itresse, Madame Roussel (Mikael), in de buurt aan een baantje bij het onderwijs geholpen. Fran[KA10]cois` moeder Christina (Rouan) heeft het door, maar doet net alsof ze het niet merkt.

Le jeune Werther

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Ismaël Jolé-Ménébhi, Mirabelle Rousseau, Thomas Brémond, Miren Capello en Faye Anastasia.

Guillaume, de schoolvriend van Ismaël, heeft zelfmoord gepleegd. Een groepje vrienden en vriendinnen probeert achter het waarom te komen. Werd zijn liefde, zoals die van Goethe's Werther, niet beantwoord? De kinderen vinden het meisje waar Guillaume verliefd op was, en ook Ismaël raakt gefascineerd door de blonde schoonheid. De jonge acteurs, die geen van allen eerder voor de film speelden, hebben onder de liefdevolle, virtuoze regie van Doillon iets heel natuurlijks en grote overtuigingskracht. Een uitzonderlijke film, intelligent en emotioneel, gefotografeerd door Christophe Pollock op een bijna documentaire manier.

Room service

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Michel Serrault, Michel Galabru, Renée Saint-Cyr, Jacques Jouanneau en Daniel Prévost.

Onbenullige klucht - al honderd keer eerder vertoond - over bakker Galabru die miljonair wordt door de lotto en een hebzuchtige adellijke familie onder aanvoering van Saint-Cyr, die een slachtoffer zoeken om hun vervallende bezit weer op te vijzelen. Daartussen beweegt zich oplichter Serrault, die meent alle domoren een oor aan te kunnen naaien. De karakterspelers werken lekker langs elkaar heen, maar wie erop uit is zijn verstand op nul te zetten, merkt het niet. Scenario van Albert Kantof en regisseur Lautner. Achter de camera stond Yves Rodallec.

Max et Jérémie

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Claire Devers. Met o.a. Philippe Noiret, Jean-Pierre Marielle, Christophe Odent, Feodor Chaliapin jr en Thierry Gimenez.

Devers pakt met dit verhaal over een gepensioneerde huurmoordenaar de misdaadfilm van de jaren 1950-60 weer op. De beroepskiller gaat zorgen voor een naïeve, kinderlijke en aan videospelletjes verslaafde jongeling die hij later moet doden. Een confrontatie tussen twee generaties en een mooie vertelling over vriendschap. De twee rollen worden respectievelijk gespeeld door Noiret en Lambert, die het heel goed doen. Hoewel de actiescènes een staaltje van prachtig vakwerk laten zien, geeft Devers de psychologie van zijn personages voorrang, uitgewerkt tot in details als kleding en kleuren. De film verkrijgt hierdoor een zeer Franse oorspronkelijkheid. Het scenario is van regisseuse Devers en Bernard Stora. Het camerawerk is van Bruno de Keyzer.

La voix

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Nathalie Baye, Sami Frey, Laura Morante, Jean-Claude Dreyfus en George Claisee.

Lorraine en Gilles zijn verliefd op elkaar en willen hun leven samen delen. Ze bevinden zich in Rome op het terras van een restaurant, wanneer plotseling een stem opklinkt, afkomstig uit het verleden van Gilles, uit een vroegere hartstocht, die hun tête-à-tête komt verstoren. Jaloezie. Dubbelzinnigheid. Granier-Deferre, die zijn liefde voor de psychologie weer opneemt, maar dan met veel minder lef dan vroeger, maakt van zijn film een theatrale gebeurtenis. Door het trage tempo en de voorspelbare liefdesstrategieën, wordt de film al gauw saai. De enige die deze brave mise-en-scène doorbreekt is Dreyfus, die een voortreffelijke ober neerzet. Scenario van Christine Miller en regisseur Granier-Deferre. Het camerawerk is van Pascal Lebeque.

La petite apocalypse

1992 | Komedie

Italië/Polen/Frankrijk 1992. Komedie van Costa-Gavras. Met o.a. Pierre Arditi, Anna Romantowska, Maurice Bénichou, Carlo Brandt en Jacques Denis.

Een uit Polen geëmigreerde schrijver woont bij zijn ex- vrouw die getrouwd is met burgeois henry. De dromerige en gedesillusioneerde auteur verwisselt al grappenmakend een gloeilamp, waarna alles verandert. Henry en zijn depressieve vriend Jacques geloven dat het zelfmoord is, en besluiten van hem een held en martelaar te maken, zodat zijn dood dragelijk wordt en niet voor niets is geweest. Costa-Gavras die politieke films maakt, waagt zich deze keer op het komische vlak zonder dit helemaal in de vingers te hebben.

L.627

1992 | Misdaad, Experimenteel, Thriller, Drama

Frankrijk 1992. Misdaad van Bertrand Tavernier. Met o.a. Didier Bezace, Jean-Roger Milo, Nils Tavernier, Charlotte Kady en Philippe Torreton.

Franse cineast Tavernier houdt van volksrealisme, getuige zijn docudrama's Ça commence aujourd'hui - over een bevlogen kleuterleraar - en L'appât - over gewetenloze tieners. In zijn 145 minuten durende politiefilm L.627 volgt de camera een in burgerkleding gestoken drugsagent in Parijs. De alledaagse sleur van het politiewerk staat centraal waarbij de nadruk ligt op de ellendige werkomstandigheden van de agenten (L.627 is een verwijzing naar een tijdrovend reglement). De actie komt er bekaaid af met een enkel opstootje, gefilmd op afstand. Politiewerk blijkt dweilen met de kraan open. Het draait om speurwerk en camaraderie, niet om misdaadbestrijding, volgens Tavernier. Aangenaam langdradig.

l'Amérique en otage

1991 | Misdaad, Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk 1991. Misdaad van Kevin Connor. Met o.a. Arliss Howard, Valérie Kaprisky, Jeff Fahey, Daniel Gélin en Alice Krige.

Een Iraanse diplomaat en zijn vrouw worden zich pijnlijk bewust van de tirannie van de Sjah van Iran wanneer een van hun vrienden vermoord wordt door de nationale geheime dienst. Ze roepen president Carter te hulp, maar dat is voor niets, want genoemde diplomaat komt in de gevangenis terecht, waaruit hij uiteindelijk weet te ontsnappen. Wat te denken van dit gekonkel en van deze twijfelachtige ideologie? Want, tiran of niet, enerzijds is de Sjah een gemakkelijke prooi nu hij er niet meer is om zich te verdedigen en anderzijds zijn zijn opvolgers nog een graadje erger. Deze Amerikaanse cineast, die goed is in het brengen van galgehumor (MOTEL HELL, 1980), nam met zijn overstap naar televisie zijn wezenlijke talent niet mee. Hij doet dan wel zijn best duidelijk te maken dat er niets veranderd is sinds de val van genoemde Sjah (vertolkt door Daniel Gélin!!) maar op zeer onbeholpen wijze. Wat Grizzard berteft als president Carter, die is nauwelijks geloofwaardiger dan Gélin. Overbodig en

Warburg, un homme d'influence

1991 | Biografie

Duitsland/België/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1991. Biografie van Moshé Mizrahi. Met o.a. Sam Waterston, Julian Glover, Dominique Sanda, Alexandra Stewart en Paul Herzberg.

Zeer nauwkeurige bewerking, naar de geest en naar de letter, van het succesvolle boek van Jacques Attali (Fayard en vervolgens Livre de poche, Parijs) over het leven van Siegmund G. Warburg (1902-1982) en zijn familie. Het is het verhaal van [KA1]e[KA1]en van de machtigste bankdynastie[KA3]en die Duitsland ooit gekend heeft, die vanwege haar joodse afkomst een bewogen tijd heeft meegemaakt van het verdrag van Versailles via het nazisme tot aan de akkoorden van Camp David. Gewetensvolle bewerking waarin het priv[KA1]eleven van Siegmund bewust is weggelaten. Toch zit het wel goed met de historische juistheid van dit fresco. Helaas beschikte de regisseur weliswaar over voldoende middelen, maar niet over genoeg talent om een onderneming van deze omvang tot een goed einde te brengen. Een moza[KA3]iek van sc[KA2]enes in verschillende stijlen komt voorbij, zonder eigen mening van de regisseur en zonder overtuigende personages. Pluspunten zijn daarentegen de literaire waarde en de nauwkeurigheid van het acteerwerk. Het scenario is van Jacques Attali (voormalige rechterhand van wijlen president Fran[KA1]cois Mitterand en gewipte directeur van de Europese Ontwikkelingsbank, auteur van talloze boeken, w.o. de gewraakte drie-delige Verbatim die gedeeltelijk geplagiëerd zou zijn) en Stephen Geller.

Pour Sacha

1991 | Romantiek

Frankrijk 1991. Romantiek van Alexandre Arcady. Met o.a. Sophie Marceau, Richard Berry, Frédéderic Quiring, Gérard Darman en Emmanuelle Riva.

De mooie Laura (Marceau) is van Parijs vertrokken en leeft nu in een kibboets in Isra[KA3]el. Haar vriend is Sacha (Berry), die voor Marceau zijn liefje in de steek liet. Dat leidde tot een drama: Berry's vriendin kon het niet verkroppen en pleegde zelfmoord. Marceau krijgt bezoek van Orcier, Dubost en Quiring uit de Franse hoofdstad. Ze zijn allemaal verliefd op haar, maar ze blijft Berry trouw. Deze sterft door een terroristische kogel als hij bij de klaagmuur is. Regisseur Arcady brengt in deze love-story de boodschap 'heb uw naasten lief', zeker als dat vredelievende arabieren zijn. Helaas is de situatie in het Midden-Oosten veel ingewikkelder. Goed spel, maar een dun verhaaltje; het scenario is van Daniel Saint-Hamont en regisseur Arcady. Het camerawerk is van Robert Alazraki. Opgenomen op locatie in Israël en geproduceerd met participatie van de Franse privézender TF1.

La vieille qui marchait dans la mer

1991 | Komedie

Frankrijk/Italië 1991. Komedie van Laurent Heynemann. Met o.a. Jeanne Moreau, Michel Serrault, Luc Thuillier, Géraldine Danon en Jean Bouchaud.

Jeune premier Lambert (Thuillier) volgt de rijpe Lady M. en haar kompaan-in-ladelichterij Pompilius van Guadeloupekust naar Côte d'Azurstrand: luxe, avontuur en wie weet wat nog meer liggen in het verschiet. Heynemanns adaptatie van een apocriefe roman van Frédéric Dard (auteur van de vermaarde San-Antonio-misdaadreeks) ontbeert de oorspronkelijke tragiek, maar is als ouderwetse zwendelaarskomedie met een schaduwrandje best genietbaar. Moreau, vaak afstandelijk, speelt naturel naar haar leeftijd als de dame die het ouder worden niet kan accepteren. Serrault verleent, in zijn ietwat ondergestoffeerde factotumrol, het drama subtiel reliëf.

L'envers du décor

1991 | Biografie

Frankrijk 1991. Biografie van Robert Salis. Met o.a. Pierre Guffroy, Roman Polanski, Nastassja Kinski, Milos Forman en Harrison Ford.

Nadat zijn eerste film LETTRES D`AMOUR PERDUES (1983) een flop geworden was, moest deze regisseur zeven jaar wachten voordat hij de kans kreeg een tweede film te maken. Die zou minder ambitieus worden omdat hij zich ten dienste stelde van decorateur Guffroy, die al veertig jaar in het vak zat met films als LE TESTAMENT D'ORPHEE, PIERROT LE FOU, MOUCHETTE, LA VOIE LACTEE, QUE LA FETE COMMENCE, TESS of PIRATES met zijn beroemde galjoen. Hij vertelt dit allemaal en een hoop andere dingen. Door zijn sterke aanwezigheid komt hij opvallend goed over op het scherm met zijn immense eruditie en zijn grote ingetogenheid, want hij beschouwt zichzelf als een bescheiden vakman. Misschien had de montage een beetje aangetrokken moeten worden, maar de autobiografie is over het algemeen zeer boeiend.

J'embrasse pas

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van André Téchiné. Met o.a. Manuel Blanc, Philippe Noiret, Emmanuelle Béart, Hélène Vincent en Yvan Desni.

Pierre (Blanc) is een jongeman uit de provincie, die zijn geluk wil beproeven in Parijs. De realiteit van het dagelijkse bestaan blijkt keihard te zijn en om zich in leven te houden, moet hij zich prostitueren. Hierdoor heeft hij talloze ontmoetingen met de meest uiteenlopende mensen. De vergelijking met MIDNIGHT COWBOY dringt zich op, maar Téchiné is geen Schlesinger en deze film is ook geen meesterwerk. Het onderwerp is ongenuanceerd behandeld, de personages zijn vaag en de film is nauwelijks geloofwaardig. De som van het totaal is onaangenaam. Jammer. Scenario van Jacques Nolot, Michel Grisolia en de regisseur. Camerawerk van Thierry Arbogast.

Eve of Destruction

1991 | Fantasy, Sciencefiction, Thriller, Actiefilm

Verenigde Staten 1991. Fantasy van Duncan Gibbins. Met o.a. Renée Soutendijk, Gregory Hines, Michael Greene, Kurt Fuller en John M. Jackson.

Indrukwekkende Nederlandse Soutendijk in haar debuut in de V.S. als een wetenschappelijke manitoe die een robot naar eigen beeld en gelijkenis creëert maar dan wel voorzien van nucleaire mogelijkheden. Een en ander loopt uit de hand en het mooie monster ontsnapt uit de greep van Soutendijk in een dubbele rol. Als robot pulkt zij zelfs weefsels van haar lichaam om beschadigde delen van haar robottenlijf zelf te herstellen. Scenario van Yale Huddoff en de regisseur. Alan Hume schoot de beelden.

Lord of the Flies

1990 | Drama, Avonturenfilm, Sciencefiction

Verenigde Staten 1990. Drama van Harry Hook. Met o.a. Chris Furrh, Daniel Pipoly, Gary Rule, Badgett Dale en Terry Wells.

Een aantal kinderen - kadetten van een Amerikaanse militaire akademie - overleeft een vliegramp en strandt op een verlaten eiland. Ze imiteren de wereld van de volwassenen en maken dezelfde fouten: hebzucht, bedrog, corruptie, uiteindelijk leidend tot moord.

Le petit criminel

1990 | Thriller, Drama

Frankrijk 1990. Thriller van Jacques Doillon. Met o.a. Gérard Thomassin, Richard Anconina, Clothilde Coureau, Jocelyne Perhirin en Cécile Reigher.

Een eenzame jongen die geen vader heeft, maar een moeder die aan de drank is, ontdekt dat hij een oudere zus heeft. Hij gaat op zoek naar haar en gijzelt daarbij een politieman. Als zijn zus is opgespoord, zoeken ze gedrieën naar een oplossing om de situatie, die uit de hand gelopen is, weer in het gareel te krijgen. Een petite histoire, dat ontleend is aan een krantenbericht, maar briljant uitgewerkt. Naarmate de film vordert, gaan we van het stugge joch houden, dat met zijn wanhoopsdaad zijn leven in eigen hand probeert te nemen. Aangrijpend, niet sentimenteel en ongelooflijk naturel gespeeld.

La tribu

1990 |

Frankrijk 1990. Yves Boisset. Met o.a. Stéphane Freiss, Catherine Wilkening, Maxime Leroux, Kader Boukhanef en Jean-Pierre Bacri.

Als dokter Freiss dienst heeft, wordt hij door collega Bisson en bevriende zakenman Wilson, de plaatselijke kandidaat van een extreem-rechtse partij, geroepen bij het ziekbed van een jongeman. Freiss meent dat hij opgenomen moet worden in het ziekenhuis, maar de heren weigeren. Enkele dagen later overlijdt de patiënt. Als Wilkening, journaliste bij de plaatselijke radio en hartsvriendin van Freiss, door de ether kritische geluiden laat horen over een 'beschermer', wordt zij het dodelijke slachtoffer van een verkeersongeval. Dokter Freiss kan niet anders dan op onderzoek uitgaan en ontdekt een slangenkuil, die gevuld is met fascistisch addergebroed, homoseksualiteit en drugs. Typische gallische film over het roeren in de politieke stront, die helaas mank gaat aan het gespring van de hak op de tak, en die voor kijkers buiten Frankrijk maar nauwelijks gevolgd kan worden. Scenario van Alain Scoff en regisseur Boisset. Fabio Conversi stond achter de camera.

La fille des collines

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Robin Davis. Met o.a. Florent Pagny, Nathalie Cardone, Tchéky Karyo, Jean-Pierre Sentier en Laure Killing.

Naar de roman van Charles Williams, die zich in 1958 in de Pyreneeën afspeelt. Over de bloedige wraak en rivaliteit rond een veels te uitdagende dochter, wier vader zich uit de gratie acht. Het klassieke thema van de Corsicaanse 'vendetta', overigens niet geheel foutloos overgenomen, want het plot en de personages missen geloofwaardigheid. Dit ondanks enkele sterke scènes, de heldere beelden van Michel Abramowicz en de tamelijk obsederende muziek.

La Baule-les Pins

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Nathalie Baye, Richard Berry, Zabou Breitman, Jean-Pierre Bacri en Vincent Lindon.

De dertienjarige Frédérique en haar zusje Sophie gaan met een nanny in 1958 gedurende de zomer naar zee. Het ziet er naar uit dat hun ouders uit elkaar gaan. De Franse Diane Kurys (Coup de foudre, Sagan) lijkt misschien niet precies te weten waar ze met haar scenario heen wil, maar schetst evengoed door de ogen van een meisje onderweg naar volwassenheid, de bitterzoete herinneringen aan een zomervakantie die het gezin zal veranderen. Nathalie Baye speelt de moeder van de meisjes, die hevig verliefd raakt op een jongere kunstenaar.

Faux et usage de faux

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Philippe Noiret, Robin Renucci, Laure Killing, Monique Chaumette en Jean-Claude Brialy.

Een verfilming van de roman [KL]L`homme que l`on croyait[KLE] van Paul Pavlowitch. Nauwelijks na te vertellen, aangezien het gaat om verdwijning en terugkeer van een identiteit, valse gelijkenissen, waarheden die er niet zijn en leugens die de waarheid benaderen. Dit alles speelt zich af tussen twee mannelijke personages, wier onderlinge betrekkingen steeds meer parano[KA3]iede en beklemmende vormen aannemen. Deze cineast verkent opnieuw zijn wereld, dat wil zeggen die van intriges en geknoei (IL FAUT TUER BIRGITT HAAS of LES MOIS D'AVRIL SONT MEURTRIERS). Zo nu en dan hapert de machine of vervalt hij in herhalingen, maar deze schemerige en grauwe wereld gaat niet aan je voorbij zonder te fascineren.

Reunion

1989 | Drama, Oorlogsfilm

Verenigd Koninkrijk/Duitsland/Frankrijk 1989. Drama van Jerry Schatzberg. Met o.a. Jason Robards, Christian Anholt, Samuel West, Françoise Fabian en Maureen Kewin.

Benauwend, veelzeggend drama, gesitueerd in de schaduw van de holocaust. Een chagrijnige oude Robards, als Henry Strauss, brengt zijn vakantie door in Stuttgart, klaarblijkelijk met de bedoeling enkele geesten te exorceren. Via flashbacks komen wij in een tijdperk terecht van een onbevlekt Duitsland, met hoop op de toekomst en eeuwigdurende vriendschapsbanden.

Music Box

1989 | Drama, Thriller

Verenigde Staten 1989. Drama van Costa-Gavras. Met o.a. Jessica Lange, Armin Mueller-Stahl, Frederic Forrest, Lukas Haas en Donald Moffat.

De Hongaarse immigrant Mike Laszlo (Mueller-Stahl) is een schat van een man en niemand uit zijn omgeving kan het dan ook geloven als hij ervan wordt verdacht in werkelijkheid een gevluchte oorlogsmisdadiger te zijn. Zeker zijn dochter (Lange) niet, die als zijn advocate er alles aan doet zijn uitwijzing te verhinderen. Effectief ondergraaft zij de geloofwaardigheid van de Holocaust-overlevers die gruwelijke verhalen over vader vertellen. Niet echt heel verrassende thriller speelt zich voornamelijk in de rechtszaal af. Scenarist Eszterhas (Basic Instinct, Showgirls) schreef eerder Jagged Edge dat wel heel veel gelijkenissen met dit verhaal vertoont.

Lost Angels

1989 | Drama, Familiefilm

Verenigde Staten 1989. Drama van Hugh Hudson. Met o.a. Donald Sutherland, Adam Horovitz, Amy Locane, Don Bloomfield en Celia Weston.

Na een hardhandig treffen met een concurrerende jeugdbende, wordt de zestien-jarige Horovitz twee weken opgesloten in een jeugdgevangenis. Zijn moeder brengt hem naar een psychiater. Na een onderhoud, waarbij hij verdovende middelen toegediend krijgt, ontwaakt de jongen in een isoleercel van een psychiatrische instelling. Onsamenhangend melodrama over de 'rebels without a cause' van de jaren 1980-90. Door gebrek aan sympathieke personages, verliest de film aan impact. Tegen het einde kost het moeite om de aandacht vast te houden. Sutherland is de sympathieke psychiater. Na het uitstekende GREYSTOKE, verloor regisseur Hudson al zijn krediet met deze pretentieuze flop, geschreven door Michael Weller en in beeld gebracht door Juan Ruiz-Anchia. Horovitz is bekend van de popgroep The Beastie Boys. Gefilmd in Super 35. Ook bekend als THE ROAD HOME.

L'orchestre rouge

1989 | Oorlogsfilm

België/Frankrijk/Italië 1989. Oorlogsfilm van Jacques Rouffio. Met o.a. Claude Brasseur, Daniel Olbrychski, David Warrilow, Dominique Labourier en Etienne Chicot.

Een opmerkelijke, bijna letterlijke bewerking naar Gilles Perrault, die overigens scenario en dialogen schreef ofwel de geschiedenis van het meest efficiënte spionagenetwerk uit WO II, waarnaar deze film is genoemd. Zorgvuldige tijdsreconstructie en overtuigende personages maar zonder het niveau van een meesterwerk te bereiken want Rouffio - een talentvol persoon die zich met wisselend resultaat met van alles en nog wat bezighoudt - heeft de inhoud van het boek niet in een eigen, nieuwe taal weten om te zetten. Desondanks is er een in meer dan één opzicht spannende film uitgerold. Er is ook een tv- bewerking gemaakt van 170m. Het camerawerk is van Pierre William Glenn.

L'invité surprise

1989 |

Frankrijk 1989. Georges Lautner. Met o.a. Victor Lanoux, Eric Blanc, Jean Carmet, Michel Galabru en Jacques François.

Een vage en verwarde spionagegeschiedenis, waarin de opgejaagde anti-held een jonge, zwarte Parijzenaar is. Lautner is datgene wat voor een scenario moet doorgaan niet meester. Zijn bedoeling was in de eerste plaats een satire op de media te maken, die de mist ingaat vanwege een gebrek aan scherpzinnigheid en inspiratie. Het gaat er in deze parodie allemaal veel te bot aan toe, terwijl Blanc in de hoofdrol zijn zaakjes niet in orde heeft en zich eigenlijk alleen maar aanstelt. Het trio Galabru- Carmet-Lanoux tracht nog wat van de regie te maken. Scenario van Didier Van Cauwelaert en Georges Lautner. Camerawerk van Yves Rodallec.

L' Invite Surprise

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Georges Lautner. Met o.a. Eric Blanc, Michel Galabru en Victor Lanoux.

Een vage en verwarde spionagegeschiedenis, waarin de opgejaagde anti-held een jonge, zwarte Parijzenaar is. Lautner is datgene wat voor een scenario moet doorgaan niet meester. Zijn bedoeling was in de eerste plaats een satire op de media te maken, die de mist ingaat vanwege een gebrek aan scherpzinnigheid en inspiratie. Het gaat er in deze parodie allemaal veel te bot aan toe, terwijl Blanc in de hoofdrol zijn zaakjes niet in orde heeft en zich eigenlijk alleen maar aanstelt. Het trio Galabru- Carmet-Lanoux tracht nog wat van de regie te maken. Scenario van Didier Van Cauwelaert en Georges Lautner. Camerawerk van Yves Rodallec.

Hiver 54, l'abbé Pierre

1989 | Biografie, Drama

Frankrijk 1989. Biografie van Denis Amar. Met o.a. Lambert Wilson, Maxime Leroux, Claudia Cardinale, Robert Hirsch en Antoine Vitez.

In de barre winter van 1954 is Henri Grouès alias Abbé Pierre (Grouès’ schuilnaam tijdens zijn Résistance-jaren) onthutst door het doodvriezen van daklozen in de straten van Parijs. De pastoor zet een hulpactie op touw, die zal leiden tot oprichting van de Emmaüs-Stichting. Innmiddels strijdt de liefdadigheidsorganisatie mondiaal tegen armoede en sociale uitsluiting. Wilson, veelzijdig speler in aanbouw, is een gedenkwaardige Abbé Pierre en ontving er de Prix Jean Gabin voor. Bijrol van Bernie Bonvoisin, geëngageerd filmmaker en ex-zanger/-tekstschrijver van de legendarische Franse hardrockgroep Trust.

Der wiedergefundene Freund

1989 | Romantiek

Frankrijk/Duitsland/Verenigd Koninkrijk 1989. Romantiek van Jerry Schatzberg. Met o.a. Jason Robards, Christian Anholt, Samuel West, Françoise Fabian en Mauren Kerwin.

Hans Strauss, de zoon van een joodse arts, werd als kind naar familie in Amerika gestuurd om zo aan de vervolging van de nazi's te ontkomen. Na vele jaren keert hij terug om een jeugdvriend op te zoeken. De film laat door middel van flash-backs zien hoe het leven was ten tijde van het Derde Rijk; helaas is dit een te simplistisch beeld van de werkelijke historische gebeurtenissen geworden; iets wat zeker niet de bedoeling van de regisseur is geweest. Harold Pinter bewerkte een roman van Fred Uhlman. Camerawerk van Bruno De Keyzer.

Chambre à part

1989 | Komedie

Frankrijk/België 1989. Komedie van Jacky Cukier. Met o.a. Michel Blanc, Jacques Dutronc, Frances Barber, Catherine Frot en Christine Murillo.

Gekruide debuutfilm van wisselende kwaliteit over liefde, bedrog, jaloezie en andere hartstochten van twee echtparen: de keurige Blanc-Barber dat in Londen een alledaags bestaan leidt en het oridinaire duo Dutronc-Lio dat op oudejaarsavond hun leven binnendringt. Na hun kennismaking laat de verlegen Blanc zich door de lonkende Lio verleiden en Dutronc is niet ontroostbaar met Barber. Cukier is van huis uit scenarioschrijver en hij maakte samen met Serge Frydman deze film. Het scenario biedt een eigenaardig en boeiend portret van morele afzondering en is doorspekt met wrange humor. De regie doet wat aarzelend aan en komt vooruit met behulp van niet goed uitgewerkte scènes, die helaas het verhaal soms meer en meer op een klucht doen lijken, maar het spel is uitmuntend.

Quelques jours avec moi

1988 | Drama, Film noir

Frankrijk 1988. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Daniel Auteuil, Sandrine Bonnaire, Danielle Darrieux, Vincent Lindon en Gérard Ismaël.

Martial (Auteuil) heeft een tijdje in een psychiatrische inrichting gezeten vanwege onbeheersbare indolentie. Als hij eruit ontslagen wordt denkt zijn moeder (Darrieux) dat werk hem goed zal doen. Ze stuurt hem naar Limoges om uit te zoeken waarom een filiaal van het familiebedrijf, een supermarktketen, het slecht doet. Daar valt hij als een blok voor het dienstmeisje van de vestigingsdirecteur. De film begint als een vrolijke afrekening met de hypocriete bourgeoisie uit de provincie, maar eindigt in mineur. Sterk spel over de hele linie.

Mangeclous

1988 | Komedie, Drama

Frankrijk 1988. Komedie van Moshé Mizrahi. Met o.a. Bertrand Blier, Jacques Villeret, Pierre Richard, Jacques Dufilho en Bernard Pivot.

Om het extravagante werk van Albert Cohen te verfilmen was een genie als Fellini nodig geweest. Mizrahi is dat bepaald niet en het resultaat is een banale film. De acteurs stellen allemaal teleur, ze voelen zich blijkbaar slecht op hun gemak in de rollen van Rabelais-achtige figuren, met uitzondering van Blier, die de rol van Saltiel met vuur vertolkt, en Villeret als een aandoenlijke Salomon. Pivot in de rol van verteller is onverteerbaar.

La maison de Jade

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Jacqueline Bisset, Vincent Perez, Véronique Silver, Yves Lambrecht en Pascal Decolland.

Een bewerking van de autobiografische roman van Madeleine Chapsal. Hoewel zij dicht bij de tekst bleef, pleegde de regisseuse hoogverraad door de strekking weer te geven als een sentimenteel verhaaltje, dat wemelt van de cliché's uit een fotoroman. En dat ook nog in een al even pretentieuze als goedkope filmstijl. Jacqueline Bisset voorkomt een algehele afgang door haar talent in enkele sterke scènes in te zetten. Maar waar is de Nadine Trintignant van LE VOLEUR DE CRIMES gebleven?

La maison assassinée

1988 | Mysterie, Thriller, Drama

Frankrijk 1988. Mysterie van Georges Lautner. Met o.a. Patrick Bruel, Anne Brochet, Ingrid Held, Agnès Blanchot en Sophie Brochet.

Deze duistere en intrigerende verfilming van het gelijknamige boek van Pierre Magnan verhaalt van een jongeman (gespeeld door de populaire zanger-acteur Patrick Bruel) die na WO I terugkeert naar zijn geboorteplaats. Daar komt deze wees erachter dat zijn hele familie is vermoord toen hij nog maar een baby was. Vastbesloten de daders te vinden gaat hij op onderzoek uit. Al doende leert hij een paar charmante jonge vrouwen kennen die hem zijn zoekwerk bemoeilijken. Ingrid Held speelt een van de jonge vrouwen en werd als 'veelbelovende jonge actrice' genomineerd voor een César.

La Couleur du Vent

1988 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1988. Komedie van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Philippe Léotard, Fabrice Luchini en Jean-Pierre Bisson.

Louise werkt bij een grote uitgeversmaatschappij. Ze heeft een manuscript van de in de Verenigde Staten woonachtige schrijver Paul Madison ontvangen, en zij wil koste wat koste tot publicatie overgaan. Ze onderhoudt een correspondentie met de schrijver en geleidelijk aan gaat zij van hem houden. Deze delicate maar niet wonderlijke film heeft een ietwat wisselend tempo en tamelijk veel gepraat. Hij past wel helemaal in de stijl van deze regisseur van gematigd kaliber, die zijn onderwerpen op een gevoelige manier benadert en talentvolle acteurs gebruikt. Geraffineerde decors van Jacques Saulnier.

L'ours

1988 | Familiefilm

Frankrijk/Verenigde Staten 1988. Familiefilm van Jean-Jacques Annaud. Met o.a. Tchéky Kario, Jack Wallace, André Lacombe, Youk the Bear en Bart the Bear.

Unieke wildernisfilm vanuit het perspectief van kleine beer Youk die zijn moeder verliest en een nieuwe vader vindt in de aangeschoten brombeer Bart. Met een groepje jagers op de hielen leert Bart zijn pupil de kneepjes van het vak: vissen, rechtop staan, bomen omduwen en soortgelijke onontbeerlijke handigheden. Vier jaar training (onder andere om Youk uit de klauwen van Bart te houden) en massa's 'marshmallows, appels, zalm en kippenpoten' (een beer acteert naar verluidt alleen voor voedsel) resulteerden in de absolute Franse kaskraker van 1988. De film werd voornamelijk gefilmd in Italië (Dolomieten) en Oostenrijk (Tirol) met een majestueuze slotscène in Canada (MacKenzie Delta).

Noyade interdite

1987 | Film noir, Misdaad, Thriller

Italië/Frankrijk 1987. Film noir van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Philippe Noiret, Guy Marchand, Elizabeth Bourgine, Anne Roussel en Gabrielle Lazure.

Bewerking van een roman in de stijl van de série noire geschreven door Andrew Coburn, Widow's Walk. Op een kwade morgen vindt de mooi-ogende Roussel het lijk van de echtgenoot van de licht hysterische Ferréol op het strand aan de Atlantische kust. Inspecteur Noiret komt uit Bordeaux afgereisd om het geval te onderzoeken. Later komt inspecteur Marchand op de proppen, die Noiret gaat tegenwerken. Een duel tussen de politiemannen is het gevolg. Soms is de mysterieuze intrige verwarrend. De sfeer komt echter in de buurt van Chabrol en Simenon. Het verontrustende klimaat bekoort, hoewel de regisseur het te serieus heeft aangepakt. Het geheel blijft een beetje koud. Goede spelprestaties van de acteurs. Pierre Granier- Deferre en Dominique Roulet schreven het scenario. Camerawerk van Charles van Damme.

Les mois d'avril sont meurtriers

1987 | Film noir, Misdaad, Horror, Thriller

Frankrijk 1987. Film noir van Laurent Heynemann. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Jean-Pierre Bisson, Brigitte Rouan, Guylaine Péan en Luc Béraud.

Een bewerking van de roman The Devil's Home on Leave van Robin Cook, wiens ON NE MEURT QUE DEUX FOIS Jacques Deray al eens had geïnspireerd. Het overplanten van deze griezelroman van Engeland naar Frankrijk, waarin twee vernuftige geesten - een halsstarrige detective en een onderwereldfiguur - het tegen elkaar opnemen, tast de authenticiteit ietwat aan. In ieder geval doet de stijl, die met een ijzingwekkende precisie uitsluitend is gericht op het gedrag en die is verstoken van psychologische kletskoek, ons in een angstaanjagende nachtmerrie belanden. Bertrand Tavernier leverde als scenario- en dialoogschrijver een belangrijke bijdrage aan de film.

Les innocents

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van André Téchiné. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jean-Claude Brialy, Simon de La Brosse en Abdellatif Kechiche.

De Noord-Franse Jeanne (Bonnaire) begeeft zich naar Toulon voor de bruiloft van haar zuster. Bovendien is ze op zoek naar haar doofstomme broertje, die zijn kostje bij elkaar scharrelt als zakkenroller, onder de hoede van de Algerijnse Saïd. Ze raakt verward in een ingewikkeld patroon van verliefdheden en relaties, tegen de achtergrond van de opkomst van extreem rechts. Rommelig maar interessant drama, warm en spetterend gefotografeerd door Renato Berta. De rol van Saïd wordt gespeeld door Abdellatif Kechiche, die later het meesterlijke La vie d'Adèle zou regisseren.

Les Deux Crocodiles

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Joël Séria. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Jean Carmet, Julien Guiomar, Jean-Paul Farré en Marie-Christine Adam.

Prestaties, avonturen en tegenspoed van een oplichter die tegen woekerrente geld uitleent. Deze film is vooral een tentoonstelling van grimmige portretten zoals Séria dat goed kan. Een regisseur die met succes werkt met de cynische, pikante en bijtende boosaardigheid. Deze zedensatire treft de roos. Marielle is nog nooit zo goed geweest.

Funny Boy

1987 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1987. Komedie van Christian Le Hémonet. Met o.a. Gérard Lecaillon, Valérie Mairesse, Anaïs Jeanneret, Jean-Pierre Kalfon en Sacha Briquet.

De ouders van Micky weten niets van zijn travestienummer in het cabaret waar hij zingt. Zij geloven ook dat Marianne zijn verloofde is. Dat wil zij ook graag, maar ze moet wedijveren met alle vrouwen die om Micky heendraaien. Alles loopt echter goed af. Ondanks de onwaarschijnlijkheid van het gegeven, (een travestiet aangerand door vrouwen), onbeduidende regie en het zeer magere verhaal is dit toch een leuke komedie.

Ennemis intimes

1987 | Avonturenfilm, Film noir

Frankrijk 1987. Avonturenfilm van Denis Amar. Met o.a. Michel Serrault, Wadeck Stanczak, Ingrid Held, Anne Gauthier en Roch Leibovici.

Twee mannen, rivalen in de liefde, wedijveren met elkaar in een gebouw dat op de top van een woestijnklif staat. Zij moeten het eensgezind opnemen tegen een bende wilde lieden, die er uiteindelijk in slagen de voorgevel met een bulldozer te doorboren. Dan komt de vrouw, waarvan onze twee mannen houden, in het spel. Dankzij zijn talent bij het hanteren van de sabel (!) redt een van onze makkers haar van de aanvallen van de vandalen. Onsamenhangende mengeling van diverse genres en goedkope effecten. Knoeiwerk en af en toe belachelijk. Ook de psychologische karaktertekening stelt niets voor. Dit pretentieuze werk kan slechts bogen op de prachtige decors van Kohut-Svelko, vervaardigd op Madeira.

De guerre lasse

1987 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1987. Oorlogsfilm van Robert Enrico. Met o.a. Nathalie Baye, Christophe Malavoy, Pierre Arditi, Philippe Clévenot en Jean Bouise.

Wat doe je wanneer rondom je de terreur zichtbaar is van een zelfuitgeroepen afsplitsregering die collaboreert met een misantropenregime dat de wereld in een oorlog heeft gestort? Die gewetenskwestie wordt acuut voor industrieel Charles, tijdens WO II beneden de Vichy-demarcatielijn comfortabel conflictafzijdig. Totdat vieux copain en Résistance-man Jérôme binnenvalt met de mooie en getroebleerde artsenweduwe Alice, en alles uit de manipulatiekast haalt om een Joods gezin te redden. Sterk bezet drama met grijstonen en hartsvalkuilen, ouderwets behoedzaam geënsceneerd door genremeester Enrico (1931-2001).

Comédie!

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Jane Birkin en Alain Souchon.

Deze hele film is niet meer dan een voorstelling zonder publiek. Twee personages zitten in een afgelegen huis in het kreupelhout. Hij en zij houden van elkaar, haten elkaar, botsen en vergelijken hun herinneringen met elkaar. Het huis is even duidelijk aanwezig als een levend iets en is getuige van de scènes die zich er afspelen. Komedie? Drama? Ongetwijfeld geen van beide: de film bevat geen enkele handeling, al is die wel steeds voelbaar dichtbij. Deze schitterende film neigt soms naar kunstmatigheid of naar een stijloefening, vanwege met name een literaire dialoog, een beetje in de stijl van Marguerite Duras. Met als gevolg onnodige uitweidingen en minder overtuigende momenten. Opmerkelijk camerawerk, geheel in contrasten, van William Lubtchansky.

État de grâce

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Nicole Garcia, Sami Frey, Pierre Arditi, Philippe Léotard en Dominique Labourier.

Langdradige geschiedenis over de problematische liefdes van een staatssecretaris, een vrouwelijke president-directeur en een bankier. Zij vinden elkaar weer, verlaten elkaar, vinden elkaar weer, enz. De regisseur heeft een dergelijk thema in een modern jasje willen steken door het in een sociaal-politieke context te plaatsen. Maar de personages en de situaties zijn zo stereotiep dat het geheel nauwelijks geloofwaardig aandoet. De acteurs doen alles om er wat van te maken, maar het wordt maar niet aannemelijk. ETAT DE GRACE laat de kijker onverschillig; van Rouffip zijn we beter gewend.

The Manhattan Project

1986 | Komedie, Sciencefiction, Avonturenfilm, Drama

Verenigd Koninkrijk 1986. Komedie van Marshall Brickman. Met o.a. John Lithgow, Christopher Collet en Cynthia Nixon.

Onschuldige, redelijk onderhoudende avonturenfilm met Collet als whizkid die toevallig ontdekt dat in het 'veilige' laboratorium van professor Lithgow met atomen gespeeld wordt. Hij breekt in en knutselt met de buit. Hij zet zelf een atoombom in elkaar om op die manier de praktijken van Lithgow aan de kaak te stellen. Het doet een beetje denken aan WarGames, maar Brickman is duidelijk geen Badham en slaagt er niet in de talloze onwaarschijnlijkheden in het scenario van Brickmann en Thomas Baum efficiënt te verdoezelen.

Pirates

1986 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk/Tunesië/Verenigde Staten 1986. Avonturenfilm van Roman Polanski. Met o.a. Walter Matthau, Chris Campion, Damien Thomas, Olu Jacobs en Ferdy Mayne.

Zeven jaar al had cineast Polanski geen film meer gemaakt. Pirates moest van de geldschieters een grote, spannende actiefilm worden, maar Polanski maakte er een parodie van. Komiek Matthau ziet er ook zonder houten poot, baard en zwaard al als piraat uit en speelt hier de morsige kapitein Red. Hij komt samen met scheepsmaat Frog (Campion) op een Spaans galjoen terecht dat een schat vervoert. Polanski had waarschijnlijk het soort succes voor ogen dat de recente piratenparodie Pirates of the Caribbean oogstte, maar Pirates werd gekielhaald aan de kassa omdat de spotternij nergens duidelijk of grappig is. Polanski waagde zich nooit meer aan komedie.

Le lieu du crime

1986 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1986. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Victor Lanoux, Danielle Darrieux, Wadeck Stanczak en Jacques Nolot.

Familiedrama en suspense vloeien naadloos samen in André Téchiné's Plaats delict, een stemmig werk waarin jonge tiener Thomas (Giraudi) en zijn moeder Lili (Téchiné's muze Deneuve) worden bevangen door de charme van ontsnapte gevangene Martin (Stanczak). Thomas vanwege hunkering naar zijn volwassenheid, en Lili vanwege verlangen naar zijn jeugdigheid. Componist Philippe Sarde (La grande bouffe) dikt de dreigende sfeer verder in met onheilspellende muziek, terwijl Téchiné de talloze personages als makke schapen richting de slachtbank dirigeert. Kwaliteit alom, met stijl als gangmaker en theatraal acteerwerk als bindmiddel.

La Puritaine

1986 | Drama

Frankrijk/België 1986. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Michel Piccoli, Sandrine Bonnaire, Laurent Malet, Brigitte Coscas en Anne Coesens.

Doillon lijkt geobsedeerd te zijn door het thema van Oedipus. Na LA FILLE PRODIGUE en LA VIE DE FAMILLE krijgen we hier voor de derde keer het pijnlijke weerzien tussen een vader en zijn dochter voorgeschoteld. Uitgezonderd een korte scène op het station van Antwerpen en een andere op het appartement van Manon, de dochter van Pierre, speelt de hele film zich in het theater af, waarvan Pierre de directeur is. Het toneelgezelschap voert LE RETOUR DE MANON op. Beklemmend, frustrerend, fascinerend, dramatisch, veel psycho-analyse en desondanks uitmondend in een zekere sereniteit. Misschien wel de beste film van Doillon met een mise en scène die aan die van Ingmar Bergman doet denken.

L'état de grâce

1986 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1986. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Nicole Garcia, Sami Frey, Pierre Arditi en Dominique Labourier.

De man is weinig productief en zijn oeuvre prettig ongrijpbaar, maar Jacques Rouffio (Violette & François) weet altijd het maximum uit zijn sterke rolbezettingen te halen. Zo ook in deze, min of meer tussen de genres opererende liefdesgeschiedenis. Daarin zet de stiekeme affaire tussen een socialistische minister en een gehuwde succesonderneemster hun levens op scherp. De film, een soms ietwat soaperige middenmoter, heeft last van typisch Frans salonsocialisme. Casting van het iets-te-mooie-mensenkoppel Garcia/Frey doet natuurlijk aan hun spel niets af. Warme composities van Philippe Sarde.

I love you

1986 | Komedie

Italië/Frankrijk 1986. Komedie van Marco Ferreri. Met o.a. Christopher Lambert, Eddy Mitchell, Agnès Soral, Anémone en Flora Barillaro.

Ferreri beschouwt provocatie als een van de schone kunsten en vertelt ditmaal het verhaal van een man die verliefd is op een... sleutelhanger die het gezicht van een vrouw heeft en hem bedriegt met anderen. Uiteindelijk verdrinkt de fetisjt zich in zee. Achter deze geschiedenis die over een wat 'dwaze gewoonte' lijkt te gaan, tekent zich het gebruikelijke pessimisme van de maker af, die bezeten is van personen die zichzelf vernietigen. Helaas mist het scenario vindingrijkheid en blijft het ergens halverwege steken, zodat de belangstelling van de filmliefhebber afneemt. Ook al is deze soms hartstochtelijke film niet overal even sterk, toch kan worden gesproken van een uitstekende prestatie. In elk geval niet een van de betere films van Ferreri.

Every Time We Say Goodbye

1986 | Romantisch drama, Oorlogsfilm

Verenigde Staten/Israël 1986. Romantisch drama van Moshé Mizrahi. Met o.a. Tom Hanks, Cristina Marsillach, Benedict Taylor, Anat Atzmon en Gila Almagor.

Tijdens WO II wordt de gewonde Amerikaanse piloot David Bradley (Hanks), die bij de RAF is ingedeeld, verpleegd in Jeruzalem dat in het Engelse mandaatgebied Palestina ligt. Hij wordt verliefd op een verpleegstertje (Marsillach) en zij op hem. Hanks is de zoon van een (protestante) predikant en zij behoort tot een sefardische (joodse) familie; beide families zijn tegen hun verhouding. Vroege film van Tom Hanks met een van zijn eerste dramatische rollen, voordien maakte hij voornamelijk lichte komedies als Splash. Hanks doet het heel aardig, maar er is weinig chemie met zijn tegenspeelster.

Cours privé

1986 | Drama, Thriller

Frankrijk 1986. Drama van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Michel Aumont, Xavier Deluc, Sylvia Zerbib en Emmanuelle Seigner.

Jeanne, een verleidelijke lerares op een privé- instelling, komt in opspraak door anonieme brieven en foto's van pornografische aard. Eenmaal ontslagen heldert zij de zaak op en blijkt de directeur - verliefd op haar en afgewezen - de hoofdschuldige te zijn. Hij pleegt zelfmoord en Jeanne kan haar carrière op een andere school weer oppakken. Een interessant scenario en goede spelers, maar de regisseur kon zijn thema niet de baas. Scenario van regisseur Granier-Deferre, Jean-Marc Roberts en Christopher Frank naar het verhaal Portrait craché van Frank.

Signé Charlotte

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Isabelle Huppert, Niels Arestrup, Christine Pascal, Nicolas Wostrikoff en Jean-Michel Ribes.

Mathieu leeft gelukkig met zijn vrouw en zoon als Charlotte, een ex-minnares opeens voor de deur staat. Haar metgezel is volgens haar vermoord. Later geeft zij toe hem gedood te hebben. Zij komt bij hen inwonen, Mathieu wordt weer verliefd op haar maar zij vlucht naar Spanje en laat hem achter met zijn gezin. Een film vol clichés en onwaarschijnlijkheden, zonder enige samenhang en bovendien is de regie erg onpersoonlijk. Caroline Huppert is even vervelend als vroeger. Scenario van Caroline Huppert, Luc Béraud en Joëlle Goron. Camerawerk van Bruno de Keyzer.

Rendez-vous

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van André Téchiné. Met o.a. Juliette Binoche, Lambert Wilson, Wadeck Stanczak, Jean-Louis Trintignant en Dominique Lavanant.

Juliette Binoche in een vroege rol speelt de jonge Nina die in Parijs arriveert. Ze wil het theater in, maar belandt allereerst in het bed van de conventionele Paulo. En in dat van zijn huisgenoot, de enigszins gestoorde Quentin. Mooi geacteerd coming of age verhaal verplaatst zich uiteindelijk toch naar het theater waar Nina de rol van Juliet krijgt. Voor de fans: regisseur André Téchiné zorgt voor nogal wat blootscènes met Binoche, die daarna internationale bekendheid zou krijgen met Mauvais sang en The Unbearable Lightness of Being.

Mon beau-frère a tué ma soeur

1985 | Mysterie, Misdaad, Komedie

Frankrijk 1985. Mysterie van Jacques Rouffio. Met o.a. Michel Serrault, Michel Piccoli, Juliette Binoche en Jean Carmet.

Dit is een bewerking van de thriller van Georges Conchon, die opk het scenario schreef. Kennelijk heeft men Hitchcocks THE TROUBLE WITH HARRY willen nabootsen. Surrealisme met een knipoog alom. De film is moeilijk te volgen met soms teveel, soms weer te weinig wonderbaarlijks. Het is echter een goede poging om de Franse filmgewoontes kwijt te raken.

La Tentation d'Isabelle

1985 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1985. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Fanny Bastien, Ann-Gisel Glass, Jacques Bonnaffé, Xavier Deluc en Françoise Brion.

Alain schenkt de mooie Lio aan Isabelle, wier man Bruno daardoor jaloers wordt. Hij realiseert zich dat Isabelle nog van Alain (haar ex-man of ex-minnaar?) houdt en Lio realiseert zich dat ook. Bruno doet een poging tot zelfmoord om Isabelle te heroveren. Het verhaal heeft iets van een drama van Bernstein of Henri Bataille. 'Uit realistisch oogppunt' zijn de dialogen niet verstaanbaar. Merkwaardige vertolking, mooi camerawerk van William Lubtchansky en discrete muziek van Philippe Sarde. Geen film die hemelhoog geprezen moet worden, maar één die in het kader van zijn beperkingen gezien moet worden.

L'homme aux yeux d'argent

1985 | Misdaad, Film noir, Drama

Frankrijk 1985. Misdaad van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Alain Souchon, Jean-Louis Trintignant, Tanya Lopert, Lambert Wilson en Wladimir Ivanovsky.

Als Thierry Berger na vijftien jaar brommen uit de bak ontslagen is, keert hij terug naar zijn geboortestreek om de buit van een bankoverval op te graven. Fanatieke smeris Mayene gaat hem schaduwen en wil zich wreken op de dood van zijn collega. Om aan het geld te komen heeft Thierry de hulp nodig van bibliothecaresse Francine. Mayene speelt ze tegen elkaar uit.

Harem

1985 | Romantiek

Frankrijk 1985. Romantiek van Arthur Joffé. Met o.a. Nastassja Kinski, Ben Kingsley, Dennis Goldson, Zohra Segal en Michel Robin.

Diane laat haar drukke Newyorkse leven achter zich en komt terecht in een geheimzinnige harem in de woestijn. Langdradige momenten in een film die het van een onhandige en grove tegenstelling tussen het moderne westen en een eeuwenoude, gelukkige maatschapppij moet hebben. Ongeloofwaardige idylle. Blijven slechts over de fotografie van Pasqualino de Santis en de prachtige decors van Alexandre Trauner. Scenario van Tom Rayfield, Richard Prieur en de regisseur.

Ça n'arrive qu'à moi

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Francis Perrin. Met o.a. Francis Perrin, Vëronique Genest, Bernard Blier, Franços Perrot en Roland Blanche.

Prudence (Genest), de dochter van een krantenmagnaat, en haar ongelukkige geliefde Fran[KA10]cois (Perrin) worden achtervolgd door gangsters maar overwinnen uiteindelijk alle hindernissen. Een zwakke komedie met afgezaagde situaties, een uitermate zwak scenario, naast de teleurstellende dialogen van Gilles en Didier Jacob.

Le Cow-boy

1984 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1984. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Aldo Maccione, Renée Saint-Cyr, Michel Beaune, Michel Peyrelon en Corinne Lorrain.

César Cappucino, een politie-inspecteur uit Nice die zowel onhandig als incompetent blijkt te zijn, krijgt te maken met drugshandelaren in de Chinese wijk van Parijs. Na diverse zotte verwikkelingen zet hij de bende buitenspel. Het onderwerp is aardig, maar het scenario en de dialogen van Georges Wolinski zijn zwak, de personages zijn stereotypen, Maccione maakt zichzelf keer op keer bespottelijk, en bovendien is het komische element nogal lomp.

La garce

1984 | Drama, Film noir, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1984. Drama van Christine Pascal. Met o.a. Isabelle Huppert, Richard Berry, Vittorio Mezzogiorno, Jean Benguigui en Jean-Claude Legay.

Dit is het bijzonder ingewikkelde verhaal van een zeventien- jarig meisje dat verkracht wordt door een politie-agent, een bons als vriend neemt, vervolgens van naam verandert nadat zij en haar vriend een ouder echtpaar hebben vermoord, en uiteindelijk de politie-agent weer tegenkomt en met hem wegloopt. Van een chronologische volgorde is hier totaal geen sprake. Het is een onwaarschijnlijk verhaal over gespuis in Frankrijk dat op Chicago in de jaren 1930 lijkt. En dat terwijl het zich afspeelt in de wijk van de confectiemagazijnen van de Sentier, die in werkelijkheid heel rustig is! Een vergezochte en domme film, maar het camerawerk van Raoul Contard is opmerkelijk.

La Pirate

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Jane Birkin, Marushka Detmers, Philippe Léotard, Andrew Birkin en Laure Marsac.

De dramatische driehoeksverhouding tussen een vrouw, haar echtgenoot en een lesbische vriendin wordt geobserveerd en beslissend beïnvloed door een cynische huisvriend en een mysterieus klein meisje. Dit psychodrama krijgt een imponerende emotionaliteit in het acteren van Birkin en de aandachtige fotografie van Bruno Nuytten met voor de intimiteit van de situatie tegendraadse cinemascope beelden. Hoewel in deze crisissituatie zorgvuldige formuleringen onwaarschijnlijk zouden zijn, wekken de onbeholpen dialoogclichés soms even de lachlust op. Landgenote Detmers doet haar best, maar is nog te jong om haar personage de noodzakelijke achtergrond te kunnen geven.

L' Eté prochain

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Nadine Trintignant. Met o.a. Philippe Noiret, Claudia Cardinale, Jean-Louis Trintignant, Fanny Ardant en Marie Trintignant.

Analyse van gevoelens en emotionele en psychologische geschillen tussen enkele echtparen die verblijven in een chalet in de zuidelijke Franse Alpen. De film straalt een huiselijke sfeer uit en is typisch een familiefilm. Het draait om een deftig gezelschap waarbij niemand naar enige fianciële zorgen heeft. Een traditionele film die geheel naar het beeld van het werk van Nadine Trintignant is gemaakt, dat wil zeggen elegant, schitterend verzorgd...en volkomen nutteloos.

Joyeuses Pâques

1984 | Komedie, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Sophie Marceau, Marie Laforêt, Michel Beaune en Rosy Varte.

Terwijl echtgenote Sophie (Lafôret) voor het paasweekeinde de deur uit is, biedt rijke stinkerd Stéphane (Belmondo) jonge blom Julie (Marceau) onderdak. Vanwege een wilde luchtvaartpersoneelstaking staat zijn wederhelft plotsklaps weer op de stoep en Stéphane improviseert een excuus: Julie is de dochter die hij heeft verzwegen. Aldus stapelen zich in dit onbezorgd stukje volksvertier, waarin Bébel stunt zonder dat het scenario er last van heeft, de perikelen op. Naar de Parijse boulevardhit van cabaretveteraan Jean Poiret (1926-1992), auteur van de klassieker La cage aux folles.

Hors-la-loi

1984 | Misdaad

Frankrijk 1984. Misdaad van Robin Davis. Met o.a. Clovis Cornillac, Wadek Stanczak, Nathalie Spilmont, Isabelle Pasco en Madeleine Robinson.

Vijftien jongeren van diverse etnische groeperingen (misschien wil de cineast beschouwd worden als iemand die ook namens anderen spreekt?) richten een bloedbad aan na provocerende opmerkingen van een haatdragende racist tijdens een dansavond. Omdat ze gezocht worden door de politie proberen ze een verlaten dorp te bereiken - met de nodige pech onderweg - waar de politie hen uiteindelijk omringt. Het onderwerp spreekt voor zich, maar de manier waarop de maker te werk is gegaan is net zo eenzijdig als de racistische houding van sommige personages: alle jongeren stuiten tegen een muur van onbegrip en alle volwassenen (behalve een excentrieke boerin) zijn diep in hun hart bruten! Het is begrijpelijk dat het publiek zich niet bepaald aangetrokken voelt tot deze film die door een 'bevooroordeelde' pers aangeprezen is. De jongeren kunnen zich er niet mee identificeren, en de volwassenen zijn het geweld van het dagelijkse leven beu.

Fort Saganne

1984 | Drama, Oorlogsfilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1984. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Gérard Depardieu, Philippe Noiret, Catherine Deneuve, Michel Duchaussoy en Sophie Marceau.

Een jonge militair neemt tijdens WO I (1914-18) deel aan de Franse invasie van de Sahara, waardoor hij carrière maakt. Hij raakt echter steeds meer betrokken bij het lot van de Arabieren die worden geofferd aan militaire ambities en kolonialisme. Dit zorgvuldig gemaakte, kostbare koloniale drama - naar de succesroman van Louis Gardel - mist door de te episodische aanpak en de overmatige concentratie op de rol van Depardieu een epische adem, waardoor de individuele scènes en rollen sterker zijn dan hun optelsom. De fotografie - van Bruno Nuytten - en de aankleding zijn perfect. Scenario van Henri De Turenne, Louis Gardel en Alain Corneau.

Storia di piera

1983 | Drama, Erotiek

Italië/Duitsland/Frankrijk 1983. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Marcello Mastroianni, Isabelle Huppert, Hanna Schygulla, Tanya Lopert en Angelo Infanti.

Eugenia (Schygulla), de vrouw van professor Lorenzo (Mastroianni), etaleert naar de maatstaven van de Italiaanse provincie in de jaren 1950 een uitdagende seksuele vrijheidsbeleving. Wanneer ze dat niet doet, verblijft ze steeds in psychiatrische inrichtingen. Ze betrekt haar twaalf-jarige dochter Piera (Gr[KA3]uhn) in haar affaires; deze pleegt als een volwassen actrice (Huppert) incest met haar demente vader en troost haar moeder in de kliniek. Door de opmerkelijke rol van Schygulla als de moeder raakt de vraag of zij een positieve of funeste invloed op haar dochter heeft (actrice Pierra degli Esposito wier autobiografie het startpunt was) op de achtergrond. Het slotbeeld van de twee naakte vrouwen aan het strand is Ferreri's handelsmerk, meer dan dat het in dramatisch opzicht iets verduidelijkt of oplost. Het scenario is van regisseur Ferreri, Piera Degli Esposti en Dacia Maraini naar het verhaal van deze laatste twee en bovengenoemde autobiografie. Het camerawerk is van Ennio Guarnieri. Eastmancolor, Mono.

Stella

1983 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1983. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Nicole Garcia, Thierry Lhermitte, Victor Lanoux, Jean-Claude Brialy en Charles Denner.

Een jonge verkoper gaat tijdens de WO II in dienst bij de Gestapo om zijn joodse geliefde van deportatie te redden, maakt door protectie van zijn chef zelfs carrière en bereikt een zekere welstand. Hoewel hij zich niet aan feitelijke oorlogsmisdaden schuldig heeft gemaakt, wordt hij na de bevrijding wegens collaboratie gearresteerd. Hij verliest zijn geliefde, die geen nieuwe vernederingen en discriminatie meer kan verdragen. Dit boeiende politieke liefdesdrama toont sterk spel van een verrassende rolbezetting; Lhermitte echter geeft zijn personage onvoldoende diepte en vormt géén goede combinatie met Garcia, waardoor hun alles motiverende grote liefde te weinig reliëf krijgt.

Premiers désirs

1983 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1983. Drama van David Hamilton. Met o.a. Monica Broeke, Patrick Bauchau, Inger Maria Granzow, Emmanuelle Baert en Anja Shute.

Een schoolmeisje - met vakantie op een voor de Franse kust gelegen eiland - wordt verliefd op een miljonair die haar van de verdrinkingsdood lijkt te hebben gered. Deze is aanvankelijk trouw aan zijn echtgenote, maar die verongelukt tijdens een tournee als concertpianiste, zodat de heldin toch nog haar kans bij de weduwnaar kan grijpen. Het zoveelste [KL]soft-focus[KLE] prentenboek met een n[KA2]og zwakker scenario dan die van Hamilton, die het regisseren van het spel aan collega Serge Leroy overliet. (Dat zie je er niet aan af, overigens). De Nederlandse Monica is fraai, maar absoluut verwisselbaar met Hamiltons eerdere ontdekkingen.

Lovesick

1983 | Romantiek, Komedie

Verenigde Staten 1983. Romantiek van Marshall Brinckman en Marshall Brickman. Met o.a. Dudley Moore, Elizabeth McGovern, Alec Guiness, John Huston en Wallace Shawn.

Moore is een gerespecteerde psychiater met een overvloed aan patiënten. Hij leidt een ongedwongen, geordend leventje zonder stress, maar hier komt verandering in wanneer hij patiënte McGovern overneemt van een overleden collega. Hij raakt totaal bezeten van haar en begint zijn andere patiënten te verwaarlozen. Milde, nutteloze satire over de verhouding psychiater/patiënt in het hedendaagse Amerika. De personages zijn oninteressant en de situaties raken je niet. Goede nevenpersonages zoals Guinness, Saks, Shawn, Strathairn en vooral Huston en Silver redden de film van de ondergang. Het scenario is van de hand van de regisseur zelf. Het werd in beeld gebracht door Gerry Fisher. Philippe Sarde zorgde voor een luchtige score.

L'ami de Vincent

1983 | Drama, Komedie

Frankrijk 1983. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Philippe Noiret, Jean Rochefort, Jane Birkin, Fanny Cottençon en Marie Dubois.

Een als rokkenjager te boek staande trompettist van een revue-orkest wordt getroffen door een wraakactie vanwege een vroegere geliefde. Hij vraagt de met hem bevriende dirigent uit te vinden welke vrouw uit zijn verleden erachter kan zitten. De wie-is-de-dader-structuur is vooral de aanleiding voor een indirecte nadere verkenning van de relatie tussen de twee mannen, maar deze gaat niet erg diep en biedt weinig verrassingen. De gastrollen die door een aantal top-actrices worden gespeeld, bieden staaltjes van bravoure-acteren, maar nauwelijks meer dan dat. Fabian, als de stabiele dirigentenechtgenote, maakt het meest indruk.

Garçon!

1983 | Komedie

Frankrijk 1983. Komedie van Claude Sautet. Met o.a. Yves Montand, Jacques Villeret, Nicole Garcia en Rosy Varte.

Zoals de titel al impliceert speelt Sautets film zich grotendeels in een restaurant af. De kelner van een vooraanstaand Parijs restaurant besluit de charme en dienstbare flair die bij uitstek bij zijn beroep past, ook in te zetten in zijn privéleven. Hij wil op een geërfd stukje grond een pretpark beginnen. Maar Garçon! (kelner, dus) gaat vooral over mannen & vrouwen: hun relaties, hun dromen, hun onzekerheden. De reünie van regisseur Sautet en schrijver Jean-Loup Dabadie levert een aantrekkelijke tragikomedie op, met een prettig overacterende Montand. De film is rijkelijk voorzien van fraaie vrouwenrollen en de dynamische restaurant-scènes zijn meesterstukjes van cameraregie en mise-en-scène.

Attention, une femme peut en cacher une autre!

1983 | Komedie

Frankrijk 1983. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Miou-Miou, Roger Hanin, Eddy Mitchell en Dominique Lavanant.

Medisch assistente Alice (Miou-Miou) leeft een deel van de week met Philippe (Hanin), ze hebben samen een kind. Op andere momenten leeft ze samen met Vincent (Mitchell), met wie ze ook een gezin heeft. Haar dubbelleven gaat lange tijd goed, totdat het onvermijdelijke gebeurt: de beide mannen komen elkaar tegen. Zedenkomedie met jaren zeventig-thema's heeft prima acteurs, met Miou-Miou (die met regisseur Lautner ook Pas de problème! maakte) als stralend middelpunt. Een aardige rol is weggelegd voor Alice' vroegwijze zoontje Simon (Ferrache).

Que les gros salaires lèvent le doigt !

1982 |

Frankrijk 1982. Denys Granier-Deferre. Met o.a. Jean Poiret, Daniel Auteuil, Michel Piccoli, Marie Laforêt en Jeanne Lalleman.

Bewerking van de roman [KL]Les B[KA4]etes curieuses[KLE] van Jean Marc Roberts. Een werkgever jaagt vijf van zijn werknemers de WW in door het sadistische spelletje `stoelendans`. Een hachelijk thema, helaas oppervlakkig uitgewerkt. Geen enkele mogelijkheid een pittige satire op het zakenleven te maken wordt uitgebuit. Regie waarbij ieder zijn eigen nummertje afdraait, want de regisseur beperkt zich tot beschrijvingen in plaats van iets te laten zien. Men komt zodoende uit bij een akelige en tamelijk schandelijke film. Sommige acteurs (Piccoli) maken zich er gemakkelijk vanaf, terwijl anderen (Poiret) zich ontzettend uitsloven. Scenario van Jean-Marc Roberts en Yves Stavrides.

Mille milliards de dollars

1982 | Misdaad, Thriller, Drama

Frankrijk 1982. Misdaad van Henri Verneuil. Met o.a. Patrick Dewaere, Caroline Cellier, Charles Denner, Edith Scob en Jeanne Moreau.

Lang voordat de termen neoliberaal, globalisering, multinational en destructie synoniem werden schreef en regisseerde Verneuil (1920-2002) deze sterke, visionaire melange van politiek-economische thriller en drama. Daarbij hoefde de Armeens-Franse genremeester geen spandoek met 'Ik ben geëngageerd' omhoog te houden: het sinistere verhaal spreekt voor zich. Waarin de werkverslaafde onderzoeksjournalist Paul Kerjean (een gedreven Dewaere) na een tip over een duistere industriële overname verzeild raakt in de schaamteloze wereld van het internationale zakendoen. Op het grote Verneuil-bijrollenfeest present: Jeanne Moreau, Annie Duperey, Edith Scob, Mel Ferrer, Jean-Pierre Kalfon.

Le choc

1982 | Misdaad, Thriller, Actiefilm

Frankrijk 1982. Misdaad van Robin Davis en Alain Delon. Met o.a. Alain Delon, Catherine Deneuve, Stéphane Audran, Etienne Chicot en François Perrot.

Een beroepskiller wil uit het vak stappen en komt daarmee op de zwarte lijst van zijn opdrachtgever te staan. Hij duikt onder op een boerderij in Bretagne waar een commando hem komt liquideren. Hij weet samen met de gastvrouw wier man is gedood, te ontkomen en gaat op jacht naar de verrader. Bekwame regie vol vaart maakt het scenario dat lijkt op tientallen andere, niet boeiender of verrassender en de slappe film met veel sterren laat Delon binnen een eigen behandeling van de tekst en geeft Deneuve weinig kansen. De combinatie is ook minder explosief dan de titel suggereert. Audran steelt in een kleine rol de show als Delon's tipgeefster. Naar de roman La position du tireur couché van Jean-Patrick Manchette.

L'étoile du Nord

1982 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1982. Misdaad van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Simone Signoret, Philippe Noiret, Fanny Cottençon en Julie Jezequel.

Verfilming van roman van Georges Simenon over een misdaad in de 'Étoile du Nord', een TEE-trein op het traject Amsterdam, Brussel en Parijs. Een eerbiedige maar erg klassieke bewerking. Vele flash-backs houden de boel op. Het tweede deel van de film, dat in Charleroi speelt, is nog langdradiger door overvloedige aandacht voor pittoreske details. Lof voor het spel van Signoret en Noiret. Tevens schitterende dialogen van J. Aurenche en M. Grisolia. Het scenario is van Michel Grisolia, Jean Aurenche en regisseur Granier-Deferre. Het camerawerk is van Pierre-William Glenn.

L'honneur d'un capitaine

1982 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1982. Drama van Pierre Schöndörffer. Met o.a. Nicole Garcia, Jacques Perrin, Charles Denner, Claude Jade en Georges Marchal.

In een tv-uitzending over twintig jaar Algerijnse onafhankelijkheid wordt een Franse officier beschuldigd van oorlogsmisdaden. Zijn weduwe begint een proces wegens smaad, wat leidt tot een reconstructie van het Algerijnse drama, waarvan ze alleen incidenteel tijdens verloven van haar man iets had vernomen. De werking van deze boeiende en genuanceerde oorlogsfilm-in-retrospectief wordt ondermijnd door de conventionele en ietwat onhandige flash-backstructuur. Het juridische steekspel biedt de acteurs in de rechtszaal flamboyante mogelijkheden.

J'ai épousé une ombre

1982 | Thriller, Drama

Frankrijk 1982. Thriller van Robin Davis. Met o.a. Nathalie Baye, Francis Huster, Richard Bohringer, Madeleine Robinson en Guy Tréjean.

Een ongehuwde zwangere vrouw wordt na een ontsporing van een trein verward met een verongelukte, pasgetrouwde passagiere. Haar schoonouders, die haar nooit ontmoet hebben, nemen haar liefderijk op. Er ontstaat een romance met de 'zwager' en de jonge 'weduwe', maar de ondeugdelijke vader van het kind duikt weer op en wil haar chanteren. Een bekwame, meer op het psychologisch realisme dan op suspense gerichte verfilming van William Irish' roman, met goede rollen van Baye en Robinson als de schoonmoeder. De film is echter niet altijd geloofwaardig. Scenario van Patrick Laurent en Robin Davis. Eerder werd het boek van Irish verfilmd als NO MAN OF HER OWN.

Une étrange affaire

1981 | Drama, Komedie

Frankrijk 1981. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Michel Piccoli, Nathalie Baye, Gérard Lanvin, Jean-Pierre Kalfon en Jean-François Balmer.

Met de Prix Louis Delluc bekroond, fascinerend drama over de bijna hypnotische werking van een Svengali-achtige manager op een jonge protégé. Piccoli speelt de raadselachtige Bertrand Malair (let op de achternaam) die in een warenhuis wordt aangesteld om de ingedutte boel op te schudden. Lanvin is reclameman Louis Coline die voor zijn chef-manipulateur huis, haard en zichzelf verloochent. Jean-Pierre Kalfon is Malairs passend akelige handlanger. Somber-profetische blik op de hedendaagse, vaak weinig scrupuleuze managerscultuur. Ambachtsman Granier-Deferre (Le chat, L'Étoile du Nord) overtreft zichzelf met deze psychologisch doordachte, subversieve adaptatie van Jean-Marc Roberts' roman Affaires étrangères.

Storie di ordinaria follia

1981 | Drama

Italië/Frankrijk 1981. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Tanya Lopert, Ornella Muti en Ben Gazzara.

Schrijver Charles Serking leidt een extreem leven met veel vrouwen en alcohol, wat hem echter niet gelukkig maakt. Als de prostituee Cass in zijn leven komt, leeft hij weer op, maar het geluk is slechts van korte duur. Losse, volstrekt humorloze verfilming van Ejaculations, Exhibitions, and General Tales of Ordinary Madness (1972) van Charles Bukowski.

Storia di ordinaria follia

1981 | Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1981. Komedie van Marco Ferreri. Met o.a. Ben Gazzara, Ornella Muti, Susan Tyrrell, Tanya Lopert en Roy Brocksmith.

Een aan de zelfkant levende, alcoholische dichter wordt verliefd op een prostitu[KA1]ee die hem er bovenop probeert te helpen, maar die na zijn ergste aanval zich op de meest drastische manier van de liefde afsluit. Stof van Charles Bukowski geeft Ferreri gelegenheid om zijn thema`s in een ander milieu en decor te plaatsen (Amerikaanse West Coast), maar de literaire afkomst lijkt eerder een beperking dan een stimulans, ook in het spel van Gazzara dat geen echte eenheid van toon heeft. Niettemin een boeiende film, met een schokkend optreden van Muti. Het scenario is van regisseur Ferreri, Sergio Amidei en Anthony Foutz naar de roman van Bukowski Erection, Ejaculations, Exhibitions and General Tales of Ordinary Madness. Het camerawerk is van Tonino Delli Colli.

Les Ailes de la colombe

1981 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1981. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Isabelle Huppert, Dominique Sanda, Michele Placido, Jean Sorel en Loleh Bellon.

Avonturierster leert in Venetië een naïeve en dodelijk zieke erfgename kennen en zet haar minnaar aan om met haar te trouwen zodat ze samen erfenis kunnen incasseren. Slachtoffer bloeit echter in haar huwelijk weer op. Eigentijdse situering in toeristisch bekeken Venetië maakt klassieke roman van Henry James banaal; het is een esthetisch prentenboek waaruit iedere emotie is weggefilterd. Huppert is als stil-water- met-diepe-grond een cliché van zichzelf, maar Sanda is met dynamisch raffinement openbaring als de kwade genius en maakt film toch nog aanzien waard.

Le choix des armes

1981 | Misdaad, Drama, Thriller

Frankrijk 1981. Misdaad van Alain Corneau. Met o.a. Yves Montand, Gérard Depardieu, Catherine Deneuve, Michel Galabru en Gérard Lanvin.

Klassieke policier van de veelzijdige Corneau (1943-2010). Waarin vervroegd uitgetreden gangster Noël Durieux (Montand) op zijn paardenfokkerij nabij Parijs ongenode gasten krijgt: zwaargewonde Serge en dolle hond Mickey, ontsnapte bandieten op de vlucht. Meteen is de fatalistische toon gezet, zoals in Série noire en Police Python 357, de andere Corneau-hoogvliegers uit deze periode. Scenario van de regisseur en journalist/romanauteur Michel Grisolia snijdt en passant zaken aan als ouder worden, loyaliteit en liefde. Muziek van Philippe Sarde en cameravoering van Pierre-William Glenn lijken welhaast in symbiose.

La guerre du feu

1981 | Avonturenfilm

Canada/Frankrijk/Verenigde Staten 1981. Avonturenfilm van Jean-Jacques Annaud. Met o.a. Everett McGill, Rae Dawn Chong, Ron Perlman, Nicholas Kadi en Gary Schwartz.

Fascinerende rolprent over drie prehistorische Ulam krijgers die op zoek gaan naar vuur nadat een horde Neanderthalers hun vuurbron heeft gedoofd. Deze volstrekt unieke film, die op subtiele wijze de overgang verbeeldt van beest naar mens, heeft niet alleen een imponerende en overtuigende buitenkant, maar weet vrijwel zonder dialoog ook humor en ontroering over te brengen en steeds parodie te vermijden. Gebaren en lichaamstaal werden bedacht door Desmond Morris en het vocabulaire door Anthony Burgess. Een Oscar voor de beste grime (met name de maskers).

Il faut tuer Birgitte Haas

1981 | Misdaad, Drama, Romantiek

Duitsland/Frankrijk 1981. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Philippe Noiret, Jean Rochefort, Lisa Kreuzer, Bernard LeCocq en Monique Chatel.

Franse en Duitse geheime diensten spannen samen om een terroriste te liquideren. Van haar veronderstelde nymfomanie wordt gebruik gemaakt om haar samen te brengen met een wilszwakke en ontredderde Fransman die zal moeten opdraaien voor 'crime passionel'. Deze vindt in de nieuwe liefde onverwachte levensmoed, terwijl de Franse supervisor aan het komplot onverkwikkelijke nevenaspecten ontdekt. Het politieke thriller- gegeven is niet meer dan een aanleiding voor een tragisch- romantische bespiegeling die zowel in de vormgeving als in het acteren van de hoofdrollen opmerkelijk overtuigend wordt gemaakt, al blijft het verwaarlozen van de maatschappelijke actualiteit ietwat storend.

Hôtel des Amériques

1981 | Drama

Frankrijk 1981. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Patrick Dewaere, Etienne Chicot, Sabine Haudepin en Josiane Balasko.

De personages in deze eerste samenwerking tussen regisseur Téchiné en scenarist Gilles Taurand zijn niet erg sympathiek. Gilles (Dewaere) leeft in Biarritz op kosten van zijn moeder, uitbater van het hotel uit de titel. Wanneer hij op een avond bijna door de getroebleerde Hélène omver wordt gereden, start een turbulente relatie. Dewaere (1949-1982) is geknipt voor zijn rol, zoals de meeste rollen in Téchiné-films geheel verankerd in een psychologiserend script. Niet geschikt voor iedereen, dit kille universum zonder verlossing, maar wel zeer goed geregisseerd en vertolkt.

Ghost Story

1981 | Horror

Verenigde Staten 1981. Horror van John Irvin. Met o.a. Fred Astaire, John Houseman, Melvyn Douglas, Douglas Fairbanks jr en Craig Wasson.

De advocaten Astaire en Houseman, dokter Douglas en burgemeester Fairbanks jr zijn vier voorname, oude inwoners van Milburn, Vermont. Ze zijn verbonden door een vijftig jaar oud geheim, dat een onuitwisbare stempel heeft gedrukt op hun leven en de dood van een meisje heeft veroorzaakt. De geest van het meisje komt terug om recht te doen geschieden. Meeslepend spookverhaal, dat vier oude rotten in het vak de kans geeft nog eens een sterk personage op het doek te zetten. Hoewel het einde teleurstelt, valt er wel te genieten van hun unieke prestatie. Lawrence D. Cohen vereenvoudigde de roman van Peter Straub, en door het weglaten van de vele neventhema's kon hij zich helemaal concentreren op het verhaal van het duivelse kwartet. Astaires laatste rol. Schitterende fotografie van Jack Cardiff.

Coup de torchon

1981 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1981. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Noiret, Isabelle Huppert, Stéphane Audran, Jean-Pierre Marielle en Eddy Mitchell.

Regisseur Bertrand Tavernier reisde naar Senegal voor deze vrije bewerking van het boek 'Pop. 1280' van Jim Thompson (dat zich overigens in Amerika afspeelt). Een uitstekende Philippe Noiret speelt een politieman die zich eind jaren dertig in de West-Afrikaanse Franse kolonie stierlijk verveelt. Erger is dat hij door de dorpelingen, inclusief zijn echtgenote (een vileine Isabelle Huppert) wordt genegeerd dan wel belachelijk gemaakt. Op een dag is het genoeg en begint hij uit wraak aan een moordactie waarvan niemand hem verdenkt. Existentialistisch, verontrustend drama van de maker van onder meer La vie et rien d'autre en Daddy Nostalgie.

Beau-père

1981 | Drama

Frankrijk 1981. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Patrick Dewaere, Ariel Besse, Maurice Ronet, Nathalie Baye en Geneviève Mnich.

Na het verongelukken van zijn vriendin blijft een barpianist achter met de 14-jarige dochter van zijn vriendin, die hem verkiest boven haar echte vader, omdat ze hem - op grond van zijn relatie met haar moeder - de aangewezen man vindt om haar in de liefde in te wijden. Ondanks afweer en aarzelingen blijkt hij niet bestand tegen haar logica, tot zijn verliefdheid op een collega-musicienne de situatie ogenschijnlijk weer normaliseert. Deze psychologische komedie wordt door het gevoelige acteren van Dewaere en het natuurlijke spel van de jeugdige Besse, boven het niveau van enkel scabreuze situaties uitgetild, waarbij Blier zijn briljante scenario vorm geeft door een werkzame afstandelijkheid.

Allons Z'enfants

1981 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1981. Drama van Yves Boisset. Met o.a. Lucas Belvaux, Jean-Pierre Aumont, Jean Carmet, Jacques Denis en Jean-Pierre Kalfon.

Zoon van een oorlogsveteraan wordt tegen zijn zin op militaire academie geplaatst en maakt zich door verzet tegen de discipline tot doelwit van zijn superieuren. Vlucht- en zelfmoordpogingen hebben geen ander resultaat dan celstraf of overplaatsing. Bij het uitbreken van WO II is hij een van de eersten die sneuvelt en hij wordt op graf gëeerd als een held. Regisseur Boisset greep autobiografische roman van Yves Gibeau aan voor nieuwe anti-autoritaire film, met gedoemdheid van een individuele revolte, en brengt nuancering aan waardoor de 'schurken' evenzeer slachtoffers van systeem blijken. Goed spel in overwegend episodische rollen.

Un mauvais fils

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Patrick Dewaere, Brigitte Fossey, Yves Robert, Jacques Dufilho en Claire Maurier.

Bruno Calgagni (Dewaere), een ex-drugsverslaafde, keert na jaren terug in Frankrijk, waar zijn vader (Robert) en hij elkaar de zelfmoord van de moeder verwijten. Er groeit wederzijds begrip met de al even moeizaam verlopende maatschappelijke herintegratie. De specialist in de problematiek van de bourgeois van middelbare leeftijd, Sautet, richt zich nu op jongere personages in een proletarischer milieu, maar de gevoelige aandacht voor de personages en hun omgeving plus de liefdevolle regie van de niet zo voor hun rol geschikte acteurs zijn van gelijke kwaliteit. Het scenario is van Jean-Paul Torok, regisseur Sautet en Daniel Biasini naar diens verhaal. Het camerawerk is van Jean Boffety. Mono.

Loulou

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Isabelle Huppert, Gérard Depardieu, Guy Marchand, Humbert Balsan en Christian Boucher.

'Ik zou zo nog meer films met hem maken, met de ogen dicht,' zei Isabelle Huppert na Loulou over cineast Pialat (1925-2003). Met haar hele hebben en houden was de actrice in het confronterende script van Pialat en co-scenariste Arlette Langmann gedoken. Resultaat: een hyperrealistisch psychodrama over verveelde bourgeoise Nelly die aan haar ziekelijk jaloerse wederhelft (Marchand) ontsnapt met semi-analfabete ex-bajesklant en uitvreter Loulou (Depardieu). Ongemakkelijk schurende cinema van een man voor wie het acteurtje tergen tot de modus operandi behoorde - en die daarmee vaak opmerkelijke resultaten boekte.

Est-ce bien raisonnable!

1980 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1980. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Miou-Miou, Gérard Lanvin, Michel Galabru, Henri Guybet en Renée Saint-Cyr.

Een jonge misdadiger neemt een rechter van instructie zijn kleding en identiteitspapieren af en botst bij zijn ontsnapping uit het gerechtshof op een journaliste die op de rechter een beroep kwam doen voor een affaire waarover ze schrijft. Persoonsverwisseling leidt tot verwarrende complicaties. Ondanks de aantrekkelijke rolbezetting en bekwame regie is dit een nogal mat uitgevallen misdaadkomedie, waarbij het inzakkende tempo en de onvoldoende verrassingen, de opgewekte toon en geamuseerde interesse van de toeschouwer steeds meer gaan saboteren. Scenario van Jean-Marie Poiré.

Chère inconnue

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Moshé Mizrahi. Met o.a. Jean Rochefort, Simone Signoret, Delphine Seyrig, Dominique Labourier en Geneviève Fontanel.

De al wat oudere, gehandicapte Gilles Martin (Rochefort) wordt verzorgd door zijn inwonende zuster Louise (Signoret). Dan begint hij een correspondentie met een onbekende vrouw, op wie hij langzaam maar zeker verliefd wordt. Wat hij niet weet is dat deze penvriendin zijn zuster is, die wél weet dat Gilles haar brieven beantwoordt, en verbaasd is over de tedere kant die ze in haar broer ontdekt. Regisseur Mizrahi en Signoret werkten eerder samen in het fraaie La vie devant soi. Ook Chère inconnue is geslaagd te noemen, door het uitstekende spel van de hoofdrolspelers.

Tess

1979 | Drama, Romantiek, Historische film, Komedie

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1979. Drama van Roman Polanski. Met o.a. Nastassja Kinski, Peter Firth, Leigh Lawson, John Collin en Arielle Dombasle.

Tess (Nastassja Kinski) is een arm meisje dat een betrekking als dienster accepteert bij haar verre en welvarende familie de D'Urbervilles. In haar nieuwe thuis wordt ze onteerd door 'neef' Alec (Leigh Lawson) en vervolgens verstoten door echtgenoot Angel (Peter Firth). Na de dood van haar vader vindt de innerlijk verteerde Tess opnieuw werk bij Alec. Haar roerige leven lijkt eindelijk tot rust te komen. Totdat de berouwvolle Angel ten tonele verschijnt en Tess zich genoodzaakt ziet om het heft in eigen hand te nemen. Naar Thomas Hardy's roman 'Tess of the d'Urbervilles - a pure woman', één van zijn meest neerslachtige werken over rurale beslommeringen.

Les soeurs Brontë

1979 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1979. Drama van André Téchiné. Met o.a. Isabelle Huppert, Isabelle Adjani, Marie-France Pisier, Patrick Magee en Pascal Greggory.

In 1834 wonen de Brontë-zussen in Haworth, een dorp op de woeste Yorkshire-moors. Emily (Adjani), Charlotte (Pisier) en Anne (Huppert) schrijven stiekem, broer Branwell (Greggory) schildert. Téchinés film chroniqueert hun harde levens getekend door ziekte, eenzaamheid, onbeantwoorde liefde, rigide mores en stands- en sekseverschillen. Zelden dringt er door het sombere palet van meestercameraman Bruno Nuytten een lichtstreepje. Het typeert deze onbarmhartig authentieke productie, die met zijn cineliteraire zwaarmoedigheid evenzeer kan hypnotiseren als afstoten. De drie topactrices ademen hun personages.

Le toubib

1979 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1979. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Alain Delon, Véronique Jannot, Bernard Giraudeau, Francine Bergé en Michel Auclair.

Na een mislukt huwelijk leidt een verbitterde chirurg tijdens WO III een front-hospitaal. Een jonge verpleegster, Harmonie (Jannot) heeft ondanks alle gruwelen hoop voor de toekomst bewaard en geeft hem ook weer vertrouwen tot ze het slachtoffer wordt van gifgassen. Een lofwaardige poging van Delon - tevens producent - om van zijn succesformule af te wijken, maar de film blijkt in zijn uitwerking een doorsnee doktersromance die door het decor van een toekomstige oorlog alleen pretentieuzer wordt gemaakt. Het scenario is van regisseur Granier-Deferre en Pascal Jardin naar een roman van Jean Freustié. Het camerawerk is van Claude Renoir.

Le guignolo

1979 | Komedie, Misdaad, Actiefilm

Frankrijk/Italië 1979. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Mirella D'Angelo, Carla Romanelli, Michel Galabru en Charles Gérard.

Een internationale kunstdief krijgt in het vliegtuig naar Venetië een koffertje in handen dat een microfilm bevat. Terwijl hij met een bevriende museumsuppoost zijn culturele diefstallen voortzet, zit zowel de Franse geheime dienst als een Arabische bende achter hem aan. Deze brengt ook nog aantrekkelijke dames in het spel. Zo mogelijk absoluut dieptepunt in Belmondo's filmcarrière, waarbij iedere fantasie is uitgeschakeld en alles alleen aanleiding is om hem talloze malen eerder vertoonde stunts en grappen met onuitstaanbare bravoure te laten uitvoeren. Bij deze ergernis dwingt zelfs zijn lenigheid op gevorderde middelbare leeftijd geen respect meer af. Regisseur en medespelers kijken passief toe. Scenario van Jean Herman. Camerawerk van Henri Decae.

La femme flic

1979 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Misdaad van Yves Boisset. Met o.a. Miou-Miou, Jean-Marc Thibault, Leny Escudero, Jean-Pierre Kalfon en Niels Arestrup.

Een vrouwelijke politie-inspecteur, die overgeplaatst is naar een noordelijk provinciestadje ontdekt georganiseerde kinderprostitutie, waarbij notabelen en industriëlen betrokken zijn. Gebaseerd op feiten, maar vooral bijzonder omdat het dit keer een vrouw is die stuk loopt op de corruptie van hogerhand. Scenario van de regisseur en Claude Veillot.

L'adolescente

1979 | Komedie, Drama

Frankrijk/Duitsland 1979. Komedie van Jeanne Moreau. Met o.a. Simone Signoret, Laetitia Chaveau, Francis Huster, Edith Clever en Jacques Weber.

Moreau verfilmde haar eigen jeugdherinneringen in dit verhaal over de 11-jarige Marie, die tijdens de zomervakantie bij grootmoeder Signoret op het platteland haar eerste verliefdheid beleeft en haar illusies over de volwassenen verliest. Het streven naar sfeer en de poëtische effecten verdoezelen de scherpe kanten van het anti-semitisme en de oorlogsdreiging anno 1939, maar het opmerkelijke acteren in de talrijke rollen houdt de aandacht toch vast.

Flic ou voyou

1979 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Misdaad van Georges Lautner. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Galabru, Georges Géret, Jean-François Balmer en Charles Gérard.

Nice wordt beheerst door een Corsicaanse gangsterbende die de politiecommissaris ongestraft doodt. Een commissaris van een speciale afdeling van de politie komt een onderzoek instellen, ontdekt dat de inspecteurs van de zedenpolitie connecties met de onderwereld hebben en schakelt hen en de gangsters uit. Belmondo in het voetspoor van Clint Eastwood als politieman die de wet in eigen hand neemt met een nog gewelddadiger methodiek dan de opponenten.

Chiedo asilo

1979 | Komedie, Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk 1979. Komedie van Marco Ferreri. Met o.a. Roberto Benignini, Dominique Laffin, Luca Levi, Girolamo Marzano en Chiara Moretti.

Een jonge kleuterleider laat zijn leerlingen in een betonwijk van Bologna hun eigen gang gaan en trekt daar lessen uit voor zichzelf en andere volwassenen. Hij neemt hen en zijn zwangere vriendin mee naar de vrije natuur van haar Siciliaanse geboortedorp, maar kan de verantwoordelijkheid niet aan en pleegt zelfmoord door een jongetje met zelfmoordneigingen bewust de zee in te volgen. Deze derde film in successie die eindigt met zelfmoord van de man, terwijl de vrouw met een baby achterblijft is symptomatisch voor Ferreri's 'optimisme' dat de nieuwe mens alleen een ontwikkelingskans krijgt na de dood van de oude mens. De ongeforceerde registratie van de kleuters en het spontaan daarop inspelen van de clowneske Benignini geven de film een ongekende warmte die de strekking des te wranger maakt. Het scenario is van Gerard Brach en regisseur Ferreri met medewerking van Benigni. Het camerawerk is van Pasquale Rachini. Eastmancolor, Mono. Ook bekend als PIPICACADODO.

Buffet froid

1979 | Thriller, Komedie

Frankrijk 1979. Thriller van Bertrand Blier. Met o.a. Gérard Depardieu, Jean Carmet, Bernard Blier, Denise Gence en Carole Bouquet.

'Ik ben de autodidact van de glimlach,' aldus cineast Bertrand Blier. Voeg vóór glimlach 'sarcastische' in en ziedaar het karakter van vrijwel alle inktzwarte Blier-komedies met hun hatelijk-aimabele personages en bizarre plotwendingen. Het surreële Buffet froid (César Beste Scenario '80) volgt drie toevallig samenkomende mannen (een werkloze, een eigenmachtig executerende politiecommissaris en een zwaarmoedige wurger van vrouwen) die tegen het decor van de Parijse designerbanlieue La Défense een onzalig moordtraject afleggen. Tijd en realiteit zijn even verknipt als het drietal en hun woordenwisselingen. De metropassagier met het mes in zijn buik is Michel Serrault.

Une histoire simple

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Romy Schneider, Bruno Cremer, Claude Brasseur, Arlette Bonnard en Roger Pigaut.

Meedeinend op de tweede feministische golf van de jaren zeventig maakte schrijver-regisseur Sautet met zijn favoriete actrice Romy Schneider deze 'vrouwenfilm' over een einddertiger die na haar scheiding en een affaire op geheel eigen wijze richting aan haar leven geeft. Schneider, die met Sautet eerder ondermeer César et Rosalie, Mado en Les choses de la vie maakte, heeft een prachtrol, onderscheiden met een César. Ze wordt omgeven door andere prima acteurs, zoals Eva Darlan als Anna. De film werd genomineerd voor een Oscar voor beste niet-Engelstalige film.

Le sucre

1978 | Drama, Thriller

Frankrijk 1978. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Gérard Depardieu, Michel Piccoli, Jean Carmet, Nelly Borgeaud en Roger Hanin.

Een speculant weet een rentenier over te halen om diens kersverse erfenis te investeren in aandelen op de suikermarkt waarvan de beursnotities worden gecontroleerd door een financiële haai. Minder een sociale satire op de paniek die bij marktfluctuaties kan ontstaan dan een karikaturale karakterstudie die een reeks uitgelezen acteurs alle kansen op ongewone types geeft. Scenario van Georges Conchon en de regisseur.

Le Passe-montagne

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Jean-François Stévenin. Met o.a. Jean-François Stévenin, Texandre Barberat, Yves Lemoigne, André Riva en Jean-François Balmer.

Een gescheiden man leidt als autoreparateur een kluizenaarsbestaan in een bergdorpje in de Jura, waar hij een Parijzenaar ontmoet die panne heeft. De man blijft in afwachting van de reparatie overnachten. Ze brengen de volgende dagen en nachten door met bergbeklimmen, boswandelingen, doorzakken in de herberg etcetera... zonder dat er naar de auto wordt omgekeken. Een ongewone Franse variant op de road movies in de trant van Hellman en Wenders door een als regisseur debuterende acteur. Doelloze zwerftochten groeien geleidelijk tot een expeditie naar de eigen identiteit. De losse vormgeving en verteltrant met een handjevol acteurs te midden van lokale bewoners wordt ietwat ontsierd door binnen de context misplaatste en overnadrukkelijke symboliek en poëtische effecten. Het scenario is van regisseur Stévenin, Babou Rappeneau. Stéphanie Granel en Michel Delahaye. Het camerawerk is van Lionel Legros en Jean- Yves Escoffier.

La Clé sur la porte

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Yves Boisset. Met o.a. Annie Girardot, Patrick Dewaere, Stéphane Jobert, Eléonore Klarwein en Barbara Steele.

Anti-autoritaire lerares en moeder kan geen greep op probleemleerling krijgen en gaat aan haar aanpak en aan zichzelf twijfelen. Romance met jonge arts helpt haar over de crisis heen, terwijl tijdelijke afwezigheid duidelijk maakt hoe ze op prijs wordt gesteld. Interessante onderwijsproblemen - uit roman van Marie Cardinal - krijgen gladde optimistische oplossing en de overigens goed spelende acteurs zijn erg steriotiep gecast.