portret van samson

, Lennart van der burg

Doordeweeks is hij een gewone boer, maar van vrijdag tot zondag is Jonah ‘Samson’ Ndirangu portretfotograaf.

Kenia im Fokus eines Straßenfotografen
Arte, 18.25-19.10 uur

Het kistje met fotovoorbeelden en rolletjes noemt Samson zijn bureau, een zwarte vuilniszak is zijn cameratas en het stadspark van Nairobi is zijn studio. Daar staat het Nyayo Monument: voor veel mensen is een foto voor dat monument het bewijs dat ze in Nairobi zijn geweest. Een portretfoto kost bij Samson slechts vijftig cent.
Vroeger verkocht Samson zo’n zestig foto’s per dag. Anno 2013 staat Kenia er economisch beter voor en trekken steeds meer plattelandsmensen naar Nairobi, maar loopt Samsons ‘studio’ minder goed. Hij fotografeert nog met een analoge Kodak uit de jaren tachtig en ontwikkelt de foto’s in de weinig overgebleven fotospeciaalzaken. Klanten moeten daarom soms enkele dagen wachten op het resultaat – een foto met een mobieltje is een stuk sneller gemaakt. Samson blijft echter overtuigd van zijn businessplan. ‘De kwaliteit van analoge foto’s blijft ongeëvenaard,’ vindt de straatfotograaf. ‘Ik leg herinneringen voor de eeuwigheid vast.’ Een vaste klant is blij met Samson: zijn broer is al lange tijd overleden, maar dankzij Samson hebben ze gelukkig de foto’s nog.
In Nairobi overnacht Samson in een krot van acht vierkante meter. Hij mist zijn familie en vindt het vervelend dat hij zelf zijn ontbijt moet klaarmaken. Zodra het weekend erop zit maakt Samson een vier uur durende busreis naar zijn ‘gewone’ woning in Nyeri, waar zijn vrouw en twee zoons op hem wachten. Daar verbouwt hij groente en houdt hij koeien en geiten. ‘Het voedsel is hier beter dan in Nairobi. Lekker vers’, zegt Samson tevreden.
Documentairemaakster Silke Gondolf noemt Samson ‘al vijfentwintig jaar de officieuze kroniekschrijver van het altijd veranderende Kenia’. Dat is wat overdreven. Hoewel het opmerkelijk is dat hij ondanks alle nieuwe technologieën stug vasthoudt aan zijn analoge camera, is Samson een heel normale man, die heel normale portretfoto’s maakt. Hij heeft geen kunstzinnige ambities en zegt alleen te hopen dat hij zijn huis in goede staat kan overdragen aan zijn zoons.
Een eerlijk inkijkje in het leven van een ander: daar houden we dankzij Man Bijt Hond en Metropolis wel van. Drie kwartier is echter te lang voor een documentaire over een normale portretfotograaf, zelfs voor liefhebbers van Kenia en fotografie. Of u moet zelf een originele Samson aan de muur hebben hangen. Zo niet: vijftig cent, stadspark Nairobi, van vrijdag tot zondag – volgens Gondolfs laatste beelden staat hij er nog.