settebou

, Colin van Heezik

Een driedelig vervolg op Bloed, zweet en snaren heeft méér aandacht voor muziek, instrumenten en concertfragmenten.

Nienke

Bloed, zweet en concerten
Nederland 2, 23.30-0.05 uur

‘Settebou’ was een van de eerste woorden die Marinus sprak, als kind. Hij bedoelde ‘concertgebouw’. Nu is hij slagwerker bij het Koninklijk Concertgebouworkest, dat dit jaar 125 jaar bestaat. Reden voor de Avro voor drie belangrijke producties. Ten eerste de achtdelige realityserie Bloed, zweet en snaren, die dit voorjaar een breed publiek bereikte: meer dan 400.000 kijkers per keer. Ten tweede, vanaf vandaag, een driedelig vervolg op Bloed, zweet en snaren, dat onder de titel Bloed, zweet en concerten dieper ingaat op de muzikale kant van het verhaal, daar waar de reality-serie vooral inzoomde op de menselijke kant. Ten derde een documentaire door Heddy Honigmann die op dit moment in de maak is.
Dorette Kuipers, eindredacteur Kunst Avro tv, deed de interviews voor Bloed, zweet en concerten dat vandaag van start gaat: ‘In elke aflevering vertellen drie musici uit één orkestgroep over hun instrument en hun passie voor muziek. We beginnen met de strijkers en dan volgen de blazers en de slagwerkers. Wij kwamen elke keer weer ontzettend geïnspireerd bij die gesprekken vandaan. De orkestleden praten veel makkelijker over muziek dan over de human interest-onderwerpen waar de eerste reeks op focuste. Welk fragment van een concertregistratie willen ze graag laten zien? En wat is de rol van hun instrument daarin? Waarom hebben ze eigenlijk gekozen voor viool en niet voor trompet? Ze vertellen ook over hun eigen viool, bijvoorbeeld, en hoe ze die gevonden hebben. “Het is als een man,” zegt een violiste. “Als je hem ziet dan weet je dat deze viool bij jou past.” Ze hebben allemaal een persoonlijke band met hun instrument.’
De interviews worden afgewisseld met concertfragmenten, waarmee we echt wat leren over een specifiek stuk, door de toelichting van de muzikanten. Veel aandacht voor Mahler, de componist die onlosmakelijk met het Concertgebouworkest verbonden is, en ook voor de speciale ‘Mahler-pauken’ die de componist zelf als gastdirigent liet maken en die nog steeds gebruikt worden. Een rustiger tempo, kortom, dan de vorige serie en veel aandacht voor de muziek als kunst én als topsport.
Toegift bij de serie is, bij wijze van vierde aflevering, een herhaling van het jubileumconcert van afgelopen april met Janine Janssen, Thomas Hampson en Lang Lang.