Black Bombain, Peter Brötzmann, Cemîl Qoҫgîrî, Terrakota, Marc Perrenoud Trio, Urbem, Steve Reich, Terry Riley

Black Bombain, Peter Brötzmann, Cemîl Qoҫgîrî, Terrakota, Marc Perrenoud Trio, Urbem, Steve Reich, Terry Riley

opmerkelijke nieuwe releases

CD Black Bombain & Peter Brötzmann (Clean Feed) - Black Bombain & Peter Brötzmann
De Duitse saxofonist Peter Brötzmann mag dan 75 jaar zijn, blazen kan hij nog als een malle. Zet hem dus in dezelfde studio als de Portugese rockgroep Black Bombaim en je krijgt een geweldige plaat die barst van de energie. Black Bombaim maakt niet zomaar gitaarmuziek, maar stonerrock. Lage gitaren, zware bas, vette drums. Net geen echte metal, maar stevig genoeg om je buren op de kast te krijgen. Een ideale begeleiding dus voor Brötzmann die zijn sporen in de freejazz bewezen heeft. De plaat werd live opgenomen. Wat er in de studio gebeurde, komt hiermee ongefilterd in onze oren terecht. Rocktrio enerzijds en saxofonist anderzijds doen niet voor elkaar onder. Album bleef titelloos, net als de redelijk lange stukken. Een vijfde track wordt op albumhoes niet eens vernoemd, maar is net zo goed als de rest. MvH

CD Zalâl (Dest Music) – Cemîl Qoҫgîrî
Het vijfde album van de tenburspeler Cemîl Qoҫgîrî draagt de volgende ernstige boodschap over: “als taal, muziek, kunst en cultuur zijn verloren, zijn het begrip en de communicatie tussen mensen ook verloren”. Specifiek gaat het hierbij om het geluid van Zazaki, een Iraanse taal die voornamelijk in Turkije wordt gesproken door de Zaza. De taal sterft uit omdat het net als het Koerdisch een tijd lang verboden was in Turkije en er geen Zazaki literatuur is. Alles wordt mondeling overgedragen. Cemîl, geboren en getogen in Duitsland, komt uit een familie van Koerd-Alevieten. Hij breekt een lans voor de taal en de muziek. Hij speelt de tenbur, een snaarinstrument, en wordt begeleid door een ensemble van cello, bas, viool, gitaar en percussie. De teksten zijn van Dogan Munzuroglu die aan de bel trok. Samen met Cemîl en het ensemble leveren ze dit mooie album af. CC

CD Oxalá (Zephyrus) – Terrakota
De Portugese groep Terrakota plukt letterlijk de vruchten van de veelkleurige diversiteit die de wereld te bieden heeft. Vooral in het begin van hun tienjarige bestaan lieten deze positivo’s zich inspireren door hun reizen naar West-Afrika en Zuid-Amerika. Daar bleef het niet bij want ze voegden aan hun Afro-explosive melting pot Afro-Braziliaanse ritmes, reggae, Afrobeat, gnawa en invloeden uit India en verder. Geen grenzen. Het is tegelijkertijd ook een politiek statement. Ze verlangen naar een maatschappij waar mens en natuur met elkaar in harmonie zijn. Een wereld zonder grenzen. Culturele ontmoetingen zijn de norm in plaats van nationalistische sentimenten. Op dit zesde album is deze ideale wereld wederom verklankt met dit keer de focus op hun eigen Portugese roots en rock. De titeltrack Oxalá verwijst naar candomblé (een vorm van voodoo in Brazilië). Oxalá schijnt van het Arabische “inch ‘Allah” (als God het wil) te komen. Het nummer is ook het meest rustige van het album dat voor de rest heel druk en feestelijk is. CC

CD Nature Boy (Deutsche Media Productions) - Marc Perrenoud Trio
2016 is volgens sommigen het Jaar Van Het Pianotrio geworden. Hier is er weer eentje. Marc Perrenoud (Genève, 1981) heeft sinds 2007 een trio met Marco Müller (bas) en Cyril Regamey (drums), waarmee hij nu zijn vierde CD uitbrengt. En waar in de Zwitserse jazz de precisie en de strakke groove vaak klankbepalend zijn (Nik Bärtsch, Plaistow) koppelt Perrenoud een fijn gevoel voor precieze timing aan ruime aandacht voor mooie melodieën en zachtaardige (maar nooit overdreven sentimentele) harmonie. ‘Nature Boy’ klinkt daardoor met mooie door elkaar gevlochten lijnen van piano, bas en marimba bijna alsof het een stuk van Bach is, maar dan losjes geïmproviseerd. Twee nummers verder, in ‘Industry’, stampen de machines er duchtig op los en word je om de oren geslagen met roffels en ritmes. Overigens steeds met behoud van een mooie, echt akoestische klank. Toffe CD! AvN

CD Living Room (Odradek Records) - URBEM
Dit opmerkelijke CD’tje is misschien een fraai muzikaal potje begeleiding van de onbestemde gevoelens die de moderne mensch kunnen bekruipen in de kerstperiode. De volkomen eclectische mix van stijlen van URBEM is zó grenzeloos dat je tijdens elk nummer heen en weer geslingerd wordt tussen herkenning en verbazing. Ja, het is latin. Of zoiets. En ja, het is jazz. Of zoiets. Soms is het eigenlijk een tikje melig. En dan wordt het plotseling superlevendig en groovy. Zeg, waarde sitebezoeker, wat vind jij? Is dit niet bijzonder of is het een fraaie ontdekking zo aan het eind van het jaar? AvN

CD Steve Reich, Terry Riley (Forever records) - Hauschka e.a.
Six pianos van Steve Reich met op de virtuele flipside Keyboard Study # 1 van Terry Riley. Hardcore minimal music! De zes pianisten - Gregor Schwellenbach, Hauschka, Daniel Brauer, Paul Frick, Esrol Sarp, Lukas Vogel en John Kameel Farah, met zeer verschillende muzikale roots - willen deze opname beschouwen als een liefdesverklaring aan de inmiddels 80-jarige Reich. Six pianos ontstond in 1973, toen Reich oefende op de piano’s in de Baldwin Piano & Organ Company in New York. Als ik nou eens stuk maak voor alle vleugels waar ik hier op mag spelen, dacht hij. Dat waren er uiteindelijk zes, vandaar dus. Hauschka en consorten hebben de opname niet gemaakt in één studio, laat staan één pianohandel. Integendeel: ieder heeft met z’n eigen piano en eigen studio-apparatuur zijn aandeel in het geheel opgenomen en de opname doorgestuurd naar de volgende pianist. Het effect is een ongebruikelijke klank - niet een mooie gepolijst geheel zoals je zou krijgen als je in een concertzaal zes gelijke vleugels door dezelfde stemmer zou laten intoneren, en door dezelfde Tonmeister zou laten opnemen. Het is een wonderlijke maar ook intrigerende mix geworden van heel verschillende ‘stemmen’. Een eigentijdse invalshoek, die alleen met hedendaagse techniek gerealiseerd kon worden. Initiator Gregor Schwellenbach zou eens gezegd hebben: pianisten zijn van nature solisten. Als dat waar is, dan heb je ze met deze uitgave mooi tuk, want het is in elk geval virtueel een indrukwekkend staaltje samenspel geworden. AvN

Helaas nog niet op YouTube of Spotify, wel via iTunes te beluisteren.