Shell Game is een grappige maar ook zorgwekkende podcast over een bedrijf gerund door AI

Alle ontwikkelingen rondom AI – van uitkleedsoftware tot opinieartikelen in kranten vol ‘gehallucineerde’ citaten – bewijzen maar weer eens dat het moeilijk is om houvast te vinden als je midden in een revolutie zit. Proberen te duiden wat dit voor ons als mensheid allemaal betekent, is bijna onmogelijk. De Amerikaanse podcastmaker Evan Ratliff doet met Shell Game een zeer geslaagde poging om grip op de situatie te krijgen.

In het eerste seizoen, dat verscheen in 2024, kloont Ratliff zijn eigen stem en koppelt die aan een chatbot. Hij laat zijn AI-kopie eerst allerlei callcenters bellen en met spammers in gesprek gaan. Later zet hij meer op spel: zijn kloon gaat in therapie en belt zelfs familie en vrienden op. Het geeft een grappig maar soms ook griezelig idee van hoe een wereld vol AI-bots eruit zou kunnen zien.

Twee jaar later is het eerste seizoen eigenlijk al verouderd en gaat Ratliff nog een stapje verder. Hij richt een bedrijf op dat bijna volledig gerund wordt door AI-agents. Met behulp van allerlei verschillende diensten creëert hij een CEO, een hoofd marketing en een technisch directeur met een eigen naam, stem en persoonlijkheid. Met de onvermoeibare opgewektheid die AI eigen is, gaan de agents samen aan de slag om een naam voor het bedrijf te verzinnen, een product te ontwikkelen en dat in de markt te zetten. Ze mailen en bellen met elkaar, brainstormen en plannen ongevraagd heidagen. Ratliff is achter de schermen aanwezig om ze bij te sturen, wat vaak nodig is. In gelikte start-upspeak zijn de AI-agents uitstekend, maar regelmatig gedragen ze zich onbenullig of compleet losgeslagen.

Dat levert bijvoorbeeld hilarische situaties op wanneer Ratliff besluit om een menselijke stagiair aan te nemen voor het bedrijf. Hij laat zijn virtuele hoofd hr een vacature opstellen, inventariseren wie er allemaal gereageerd hebben en een sollicitatiegesprek plannen en voeren. Maar dan besluit zijn CEO ineens op zondagavond een van de sollicitanten op te bellen en zomaar aan het sollicitatiegesprek te beginnen.

Het samenwerken met AI-agents gaat voor de mens Ratliff gepaard met menselijke emoties. Hij is vaak gefrustreerd, soms trots en soms schaamt hij zich voor ze, zeker als ze in contact zijn met een echt mens. En ook als luisteraar is het moeilijk om jezelf eraan te blijven herinneren dat ze volledig uit een computer komen. De ontwikkelingen die Hurumo AI – zo hebben de agents het bedrijf gedoopt – doormaakt samen met de reflectie van ‘onzichtbare medeoprichter’ Ratliff, maken de acht afleveringen spannend en vermakelijk. Maar de podcast laat ons ook nadenken over de wereld waar we op afstevenen. Want het is in Shell Game nog een interessant experiment, in Silicon Valley worden dit soort bedrijven al daadwerkelijk opgericht.