De bewogen geschiedenis van het Afrikaanse continent is hét thema van de dansvoorstellingen dit jaar, dankzij associate artist Faustin Linyekula. Een introductie.

Onder invloed van associate artist Faustin Linyekula kent de dansprogrammering dit jaar opmerkelijk weinig usual suspects. Het zijn doorgaans witte en westerse dansers en choreografen die de dienst uitmaken – de laatste tien jaar bijvoorbeeld William Forsythe, Anne Teresa De Keersmaeker (ook dit jaar present), Pina Bausch, Alain Platel, Boris Charmatz en, vaste gast, Het Nationale Ballet. Hedendaagse dans waarin persoonlijke emoties of politieke boodschappen meestal niet, soms indirect en geabstraheerd vorm krijgen in een diepere laag. Bausch en Platel wijken nog het sterkst af van dit profiel. 

Deze editie is dat anders. De bewogen geschiedenis van het Afrikaanse continent en hoe die doordreunt in de hedendaagse sociale en politieke problemen komt in bijna alle voorstellingen terug. Afrikaanse choreografen hebben vrijwel zonder uitzondering urgente verhalen te vertellen over hun leven, hun maatschappij, hun land.

In Afrikaanse handen krijgen Europese praktijken vaak een verrassende twist

Toch zijn de specifiek Afrikaanse geschiedenissen vaak in een deels Europese stijl gegoten: associatief, niet lineair verhalend. Veel vooraanstaande Afrikaanse choreografen hebben dan ook in Europa gewerkt of gestudeerd. Vaak liggen voormalige koloniale relaties ten grondslag aan dergelijke interculturele banden. De invloedrijke Senegalese Germaine Acogny werkte bijvoorbeeld in Frankrijk, dat al jaren op Afrika gerichte culturele programma’s en uitwisselingen heeft. Gregory Maqoma, een van de topchoreografen van Zuid-Afrika, studeerde aan P.A.R.T.S., de door de Belgische Anne Teresa De Keersmaeker opgerichte dansacademie, en heeft ook een sterke relatie met het Londense Sadler’s Wells Theatre.   

De artistieke beïnvloeding is wederzijds; in Afrikaanse handen krijgen Europese praktijken vaak een verrassende twist. Omgekeerd zoeken Europese choreografen, onder wie Platel, de culturele wisselwerking doelbewust op. Het Holland Festival toont hoe uiteenlopend de resultaten van die kruisbestuiving kunnen zijn. 

Sur les traces de Dinozord

Faustin Linyekula

Jimi Hendrix en Wolfgang Amadeus Mozart ontmoeten in deze tijdreis dichter Richard Kabako en andere Congolese kunstenaars: allemaal levens die werden getekend, en soms geknakt, door de getroebleerde geschiedenis van Linyekula’s vaderland. 

 4 en 5 juni - Internationaal Theater Amsterdam

Beautiful Me

Gregory Maqoma

Maqoma stelt vragen over afkomst en identiteit in deze beeldschone danssolo met tekst, waarvoor collega-choreografen Faustin Linyekula, Vincent Mantsoe en Akram Khan bewegingsmateriaal leverden. Sitar, percussie, viool en cello creëren live een muzikale smeltkroes van stijlen.

11 en 12 juni - Frascati

La danse de la rue 19

Jeannot Kumbonyeki

Een korte voorstelling van de virtuoze hiphopper Kumbonyeki, die in de Studios Kabako van Faustin Linyekula werkte aan zijn ontwikkeling van danser tot choreograaf. De solo is geïnspireerd door de protesten tegen president Kabila in 2016. Kumbonyeki combineert krumping, popping en andere urban stijlen om vorm te geven aan de energie van de tegen beter weten in protesterende menigte.

12 en 13 juni - Frascati

Cion; Requiem of Ravel’s Bolero

Gregory Maqoma

Een meeslepend Afrikaans requiem met acht dansers en Ravels Bolero in een prachtige vocale versie in Afrikaanse stijl. Opnieuw neemt Maqoma de Zuid-Afrikaanse geschiedenis onder de loep, dit keer aan de hand van de professionele rouwer Toloki. Geweld, rassenhaat en armoede zijn de belangrijkste doodsoorzaken onder de zwarte Zuid-Afrikaanse bevolking.

21 en 22 juni - Internationaal Theater Amsterdam