Overzicht

‘Competities zijn voor paarden, niet voor artiesten’ zei componist Béla Bartók. Een quote die ik graag en vaak aanhaal en volmondig beaam. Maar soms is het wel erg lucratief om toch een gooi naar een prijs te wagen: omwille van de bijkomende naamsbekendheid of, omdat de prijs inhoudelijk ongelooflijk waardevol is. En dat is het geval bij een van de oudste kunstprijzen die we kennen: Prix de Rome.

Noa is groot fan van Downton Abbey en de Schotse componist John Lunn, die voor zowel de serie als de films de muziek schreef. Zó groot fan dat Lunn onderdeel was van haar bevalling. Anne-Maartje heeft alleen de tweede film gezien, die haar terugbracht naar een traumatische poging om stille film pianist te worden. Iets met het Canadese volkslied?

Componist en vrijdenker Hermeto Pascoal is niet meer. Pascoal had de bijnaam de tovenaar, omdat hij muziek wist te maken met bijna letterlijk alles. Niet voor niets noemde jazzlegende Miles Davis hem ooit "the most impressive musician in the world".

De hoop op een wereld vol vrede, met die gedachte in het achterhoofd reisde dit pianotrio met topmusici afgelopen zomer de wereld rond. De Oekraïense pianist Alexey Botvinov, de Russische cellist Anastasia Kobekina en de Turks/Georgische violist Veriko Tchumburidze speelden samen hoopvolle Oekraïense én Russische muziek tijdens een nogal winderige editie van Wonderfeel.

In deze aflevering ontvangen Noa en Anne-Maartje een Gouden Kalf-winnaar: de Zwitsers-Nederlandse filmcomponist Ella van der Woude. Ze groeide op in Zwitserland, met uitzicht op de Alpen. Daarom vormt de alpenhoorn in haar score voor de film Alpha een mooi aanknopingspunt voor Noa en Anne-Maartje om meer te weten te komen over deze succesvolle filmcomponist.

De liefde voor Rock 'n Roll, Europese folk en muziek uit het Midden-Oosten brengt de Italiaanse slagwerker, zanger en violist Mauro Durante samen met de Engelse zanger, gitarist Justin Adams, een gouden combinatie. Rafelig, rauw, hypnotiserend en ook gewoon bloedmooi.

Je gaat pianospelen, studeert piano aan The Juilliard School of Music in New York, vervolgt je weg naar Harvard en wordt hedge fund manager. Daarnaast speel je in een hiphopband en voor je het weet schrijf je muziek voor de grootste filmproducties. Het overkwam Nicholas Britell.

In de eerste aflevering van de podcast ‘SoundTrek’, die de redactie van Vrije Geluiden maakt voor NPO Luister, gaan Anne-Maartje Lemereis en Noa Johannes op zoek naar waar John Williams zijn inspiratie voor de muziek van de film Jaws vandaan moet hebben gehaald. Op de NPO Klassiek-vleugel klinken die angstaanjagende twee noten, die wel héél erg lijken op de opening van Antonín Dvořák’s 9e symfonie. En ook de echo’s van Igor Stravinsky’s Le Sacre du Printemps zijn te horen in de muziek van Jaws.

Anne-Maartje en Noa buigen zich deze keer over de soundtrack van Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain, gecomponeerd door Yann Tiersen. Deze muziek klinkt op menig stationspiano en staat op het repertoire van zo’n beetje iedereen die piano leert spelen. Wat schuilt er achter de muziek? En waarom klinkt het eigenlijk best wel lekker?

Deze zomer reed ik door de Tabernaswoestijn in Spanje. Wat luister je dan? Ik wilde The Desert Music van Steve Reich draaien tijdens de tocht, maar kon het niet zo snel vinden. Omdat ik zou gaan paardrijden en samen met paard Mika langs plekken wilde struinen waar vroeger spaghettiwesterns met Clint Eastwood werden opgenomen, en waar ook Harrison Ford als Indiana Jones in gevecht ging met een tank, kwam ik ineens op het idee om countrymuziek te gaan draaien.

Twee noten. Meer had John Williams niet nodig om iedereen de stuipen op het lijf te jagen. Maar hoe origineel zijn die beruchte Jaws-akkoorden eigenlijk?
Noa Johannes en Anne-Maartje Lemereis duiken in de muziek van Jaws en leren we meer over de muziekvoorkeur van haaien

In Soundtrek nemen filmjournalist Noa Johannes en componist Anne-Maartje Lemereis je mee in de wereld van film, muziek en alle mogelijke combinaties van beeld en geluid. Met muziekfragmenten, soms live gespeeld aan de NPO Klassiek vleugel in de studio, maken we een reis langs kaskrakers en arthouse, legendarische en onbekende componisten en we onderzoeken de klankuniversa van games en series.

De overweldigende schoonheid van de fjorden, de imposante bergketens die je nietig doen voelen en de eindeloze dagen in de zomers en winterse nachten zonder einde, dat alles hoor je de muziek van Edvard Grieg.

Componist Jasmine Karimova maakte de muzikale beleving ‘Boomverzen’; een mediatie met live muziek - fluit, klarinet, cello en contrabas - en teksten die werden voorgedragen door Jasmine en haar 9-jarige zusje Mira. Designer Johannes Offerhaus ontwierp speciaal een boomtent, waar je heerlijk onder kon liggen naast de stam van de boom.

Dit is je kans om kennis te maken met een groot zang talent. Hij zingt kraakhelder, hoog en met een groot inlevingsvermogen. Countertenor Arturo den Hartog komt uit Suriname en timmert al een aantal jaren aan de weg in Nederland. Arturo begon zijn zangcarrière als 8-jarige kerkzanger in Suriname, waar hij zich ook aansloot bij de koorschool van de Sint-Petrus-en-Paulusbasiliek in Paramaribo. In 2017 verhuisde hij naar Nederland en zette zijn zangstudies voort aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag

Ik groeide op met de opera’s van Frank Groothof. Hij nam een serie grote opera’s onder zijn creatieve vergrootglas en hertaalde en bewerkte ze naar een Nederlandstalige versie die voor jong en oud te begrijpen was. En dat alles met een goede dosis humor en zelfspot. Ik was verkocht. Zijn bewerking van de Russische opera Boris Godoenov was een extra grote hit bij ons thuis, want mijn oudste broertje heet Boris. En toch waren het niet alleen de herkenning van de naam en ook niet het begrijpelijk gemaakte verhaal alleen die Boris Godoenov tot mijn favoriete opera maakten: het was vooral de muziek van Modest Moessorskgy, met die kale melodielijnen en schitterende invloeden van volksmuziek.

Na de opname van Kristina Vårlid in Amare wist ik het zeker: ik wil ook gitaar spelen! Dat gaat niet meer gebeuren, maar dat geeft niet -de gedachte alleen is goud waard. Ik vroeg me ook af: waarom klinkt ieder stuk op de klassieke gitaar alsof het ter plekke wordt geboren? Waarom zie ik altijd een verliefd iemand onder een robuuste eik zitten -met het instrument op schoot, in alle rust en uit de zon.

Elke week twee afleveringen met actuele, verfrissende, grensverkennende en soms ronduit verbluffende staaltjes al-dan-niet-klassieke muziek.