Jeanne Moreau

Regisseur, Acteur, Scenarist, Componist

Jeanne Moreau is regisseur, acteur, scenarist en componist.
Er zijn 128 films gevonden.

Le talent de mes amis

2015 | Komedie

Frankrijk 2015. Komedie van Alex Lutz. Met o.a. Alex Lutz, Bruno Sanches, Tom Dingler, Anne Marivin en Audrey Lamy.

Gezworen kameraden Alex en Jeff trippelen als multinationalmuisjes onbekommerd door hun niksaandehandleventjes. Dan komt Alex' jeugdvriend Thibault, vertegenwoordiger in warm scheerwater, een peppraatje houden. Bij Alex slaat de bliksem in: wat heb ik er tot dusver van gebakken? Na jaren in het graptheater en de loltelevisie beproefde bezige bij Lutz zijn geluk in de bioscoop. Daar zonk zijn kluchtige mix van boezemvriendenverhaal en midlevencrisiskomedie als een baksteen. Sommige gags zijn leuk, maar Lutz zelf heeft de lach gewoon niet aan zijn kont hangen. Bijrolletjes van Sylvie Testud en Jeanne Moreau.

La mauvaise rencontre

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Jeanne Moreau en Jean-Hugues Anglade.

Gevoelig, sfeerrijk drama over Parijse boezemvrienden Loup en Mando die gaande de jaren uit elkaar groeien. Loup, gefascineerd door de psychoanalyse en Montparnasse-levenskunstenares Gaby, ontgaat niet alleen de onvoorwaardelijkheid van Mando's vriendschap, maar ook diens langzame geestelijke verval. Sterk scenario van Philippe Besson vertaalt de naar binnen gerichte roman van psychoanalyticus Philippe Grimbert zonder de subtiliteit ervan te offeren. Van laatstgenoemde verfilmde Claude Miller in 2007 de donkere WO II-geschiedenis Un secret. Elfde samenwerking tussen veteranes Dayan en Moreau.

Bouquet final

2011 | Komedie

Frankrijk/België 2011. Komedie van Josée Dayan. Met o.a. Jeanne Moreau, Jean-Pierre Marielle, Claude Rich, Julie Depardieu en Jean-Luc Bideau.

De drie beginzeventigers Marie, Jean-Pierre en Jules bewonen een klein château nabij Angoulême in de kustregio Charente. Om de prachtplek te kunnen behouden moeten echter de pensioentjes aangevuld. Aldus biedt het trio op internet hun diensten aan als substituut-grootouders. Televisiefilm van uiterst productieve veterane Dayan dankt zijn lekkerwegkijkfactor aan het brille van Moreau, Marielle en Rich. Bijrollen van Julie Depardieu, Jean-Luc Bideau en Noémie Lvovsky. Moreaus opvallende mantel in violet met kunstbontkraag komt uit haar eigen garderobe: ze kocht hem in 1961.

Visage

2009 | Drama

Frankrijk/Taiwan/België/Nederland 2009. Drama van Tsai Ming-liang. Met o.a. Lee Kang-sheng, Jean-Pierre Léaud, Laetitia Casta, Fanny Ardant en Lu Yi-Ching.

Meester-cineast Tsai stelt teleur met dit op uitnodiging van het Parijse Louvre gemaakte drama. Museumfilm of niet, ergens tussen de verdwaalde edelherten, talloze acteurscameo's, musicalnummers en onopzettelijke zelfparodieën gaat het Bijbelse verhaal van Herodes en Salomé schuil - met Tsais vaste hoofdrolspeler Lee Kang-sheng als de Taiwanese regisseur die het in Frankrijk verfilmen wil. Het ziet er allemaal prachtig uit, en sommige scènes zouden als video-installatie in een museum inderdaad niet misstaan. Maar als speelfilm is Visage zware kost.

Plus tard

2008 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Israël 2008. Drama van Amos Gitai. Met o.a. Jeanne Moreau, Hippolyte Girardot en Emmanuelle Devos.

Een Frans-Joodse vrouw praat pas heel laat met haar kleinkinderen over haar ervaringen tijdens WO II. Haar eigen kinderen heeft zij daarover altijd in het ongewisse gelaten.

Château en Suède

2008 | Drama

Frankrijk/België 2008. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Jeanne Moreau, Guillaume Depardieu en Géraldine Pailhas.

Een Frans-Joodse vrouw praat pas heel laat met haar kleinkinderen over haar ervaringen tijdens WO II. Haar eigen kinderen heeft zij daarover altijd in het ongewisse gelaten.

Disengagement

2007 | Drama

Israël/Frankrijk/Duitsland/Italië 2007. Drama van Amos Gitai. Met o.a. Juliette Binoche, Liron Levo, Jeanne Moreau, Dana Ivgy en Hiam Abbass.

Ana (Binoche) en Uli (Levo) zijn halfzus en -broer die elkaar na de dood van hun vader in Frankrijk beter leren kennen. Ana is in alle opzichten een westerling, Uli is in de Gaza-strook grootgebracht. Om van haar vader te erven moet Ana naar Israël reizen om een pijnlijk hoofdstuk uit haar verleden af te sluiten. De Israëlische regisseur Gitai (Kadosh, Promised Land) laat, met prima hoofdrolspelers, de complexe werkelijkheid van het Israëlisch-Palestijns conflict zien via de ogen van een complexe familie.

Les rois maudits

2005 |

Frankrijk/Italië 2005. Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu en Jeanne Moreau.

Ana (Binoche) en Uli (Levo) zijn halfzus en -broer die elkaar na de dood van hun vader in Frankrijk beter leren kennen. Ana is in alle opzichten een westerling, Uli is in de Gaza-strook grootgebracht. Om van haar vader te erven moet Ana naar Israël reizen om een pijnlijk hoofdstuk uit haar verleden af te sluiten. De Israëlische regisseur Gitai (Kadosh, Promised Land) laat, met prima hoofdrolspelers, de complexe werkelijkheid van het Israëlisch-Palestijns conflict zien via de ogen van een complexe familie.

Le temps qui reste

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van François Ozon. Met o.a. Melvil Poupaud, Jeanne Moreau, Valeria Bruni Tedeschi, Daniel Duval en Marie Rivière.

Hoe ga je om met het naderende einde? Laura (Moreau) wapent zich tegen de dood met potten vol vitaminepillen en een jeugdige levenshouding. Haar kleinzoon Romain heeft geen verdediging. Hij komt haar vertellen dat hij nog maar een paar maanden te leven heeft. Ozon vermijdt grote woorden, maar slaagt er niet in clichés te omzeilen. Losse scènes, waaronder die met Jeanne Moreau, zijn sterk getroffen en ontroerend, maar in grote lijnen doet Le temps qui reste schematisch aan. Ozons kundigheid als regisseur blijkt uit details, maar het eindresultaat valt onherroepelijk tegen.

La petite prairie aux bouleaux

2003 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Duitsland/Polen 2003. Drama van Marceline Loridan-Ivens. Met o.a. Anouk Aimée, August Diehl, Marilu Marini, Zbigniew Zamachowski en Claire Maurier.

Filmmaker Marceline Loridan-Ivens (1928) was de vrouw en rechterhand van cineast Joris Ivens (1898-1989). In 2003 debuteerde ze als regisseur met de autobiografische film La petite prairie aux bouleaux (Birkenau und Rosenfeld) waarin haar alter-ego Myriam (Anouk Aimée) vanuit woonplaats New York terugkeert naar Auschwitz-Birkenau, de plek waarnaar Loridan-Ivens in 1944 werd gedeporteerd. In droombeelden en herinneringen herleeft de oude Myriam de traumatische ervaringen van het vijftienjarige meisje dat ze ooit was, samen met een Duitser die een heel andere band heeft met de onheilsplek. Een fraai en betekenisvol egodocument. Internationale titel: The Birch-Tree Meadow.

Zaïde, un petit air de vengeance

2001 | Thriller, Drama, Actiefilm

Frankrijk 2001. Thriller van Josée Dayan. Met o.a. Julie Depardieu, Guillaume Depardieu, Jeanne Moreau, Mathieu Amalric en Denis Podalydès.

Een oudere vrouw (boven de zestig) pleegt een aantal moorden. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Puzzel thriller met mooie hoofdrol van Jeanne Moreau.

Les misérables

2001 | Drama, Historische film, Actiefilm

Frankrijk/Duitsland/Spanje/Verenigde Staten/Italië/Verenigd Koninkrijk 2001. Drama van Josée Dayan en Lewis Milestone. Met o.a. Gérard Depardieu, John Malkovich, Virginie Ledoyen, Christian Clavier en Enrico LoVerso.

Miniserie in vier delen met mooie hoofdrollen, bewerking van de beroemde gelijknamige roman van Victor Hugo uit 1862. Depardieu kruipt in de huid van Jean Valjean, de ex-gevangene die zijn leven betert, maar desondanks 17 jaar lang door de Franse justitie wordt achtervolgd. Malkovich speelt de rol van Javert en Moreau is een ideale Moeder Innocence.

Für mich gab's nur noch Fassbinder - Die glücklichen Opfer des Rainer Werner Fassbinder

2001 | Documentaire

Duitsland 2001. Documentaire van Rosa von Praunheim. Met o.a. Irm Herrmann, Peer Raben, Ursula Strätz, Hanna Schygulla en Doris Mattes.

Rainer Werner Fassbinder is de geschiedenis ingegaan als de productiefste filmer uit de golf van de Nieuwe Duitse Film, al stierf hij op 36-jarige leeftijd aan drugs en drank in 1982. Hij liet een omvangrijk en indrukwekkend [KL21]uvre na. Hij was een ongemakkelijke man in de omgang en werkte heel dikwijls met vaste acteurs en actrices; de bekendsten uit de laatste categorie zijn wellicht Hanna Schygulla en Barbara Sukowa - hij maakte ze (als het ware). Fassbinder werkte ook met gevestigde actrices zoals Brigitte Mira of Jeanne Moreau. Hoewel hij een tijd gehuwd was met de actrice Ingrid Caven, maakte hij nimmer een geheim van zijn biseksualiteit, openlijk en in zijn films. Von Praunheim, zelf een nicht, meent dat Fassbinder door zijn tweeslachtige seksuele voorkeur als niemand beter kon aanvoelen hoe vrouwen denken, zich gedragen en presenteren. In zijn documentaire, die slechts toegankelijk is voor cinefielen die bekend zijn met Fassbinders werk, laat hij grotendeels de vrouwen uit Fassbinders artistieke carri[KA2]ere aan het woord. Hieronder bevinden zich Schygulla, Caven, Mira, Moreau, Doris Mattes, Eva Mattes, Ursula Str[KA3]atz, Irm Hermann e.a., maar vreemd genoeg ontbreekt Sukowa. Ook mannen, die met Fassbinder gewerkt hebben komen aan bod zoals cameraman Michael Ballhaus, producent Peter Berling, componist Peer Raben, maar wederom ontbreken hier El Hedi Ben Salem en Gunther Kaufmann, niet alleen zijn fetisj acteurs, maar minnaren en voetvegen; verder missen wij G[KA3]unther Lamprecht, Gottfried John en Mario Adorf, Armin Mueller-Stahl e.v.a. Wellicht had Von Praunheim te weinig budget en was een trip naar Griekenland, waar Sukowa woont, te duur of was er geen geld voor een vliegticket. Om die reden ontbreken ook de talloze clips uit het werk van Fassbinder, die kennelijk niet zonder zeer forse bedragen in een dergelijk belangwekkend portret van een groot regisseur (zowel Fassbinder als Von Praunheim) konden binnenkomen. De door Von Praunheim ingelaste screenings van Leonardo DiCaprio slaan nergens op, al hebben we wel begrip voor zijn zwakheid (als gevolg van een natte droom kennelijk). Von Praunheim werd in 1942 in Riga geboren als Holger Mitschwitzky en is altijd jaloers geweest op het succes van Fassbinder. Het camerawerk is Elfi Mikesch. HD Video, Mono.

Cet amour-là

2001 | Biografie, Romantiek

Frankrijk 2001. Biografie van Josée Dayan. Met o.a. Jeanne Moreau, Aymeric Demarigny, Christiane Rorato, Sophie Milleron en Stanislas Sauphanor.

De Franse literaire schrijfster Marguerite Duras (Moreau) werd in 1905 geboren. In door de nazi`s bezet Frankrijk begon zij te schrijven. Eerst over haar jeugd in Vietnam ([KL]L`amant[KLE], succesvol en prachtig verfilmd in 1992, waarvan Duras afstand nam) en later ge[KA3]engageerde romans. Kort na de bevrijding werd zij lid van de communistische partij, maar zag binnen vijf jaar in dat de partij niet aan haar verwachtingen beantwoordde. Veel van haar werk werd verfilmd en in de beginjaren 1950 was haar reputatie als schrijfster definitief gevestigd. In 1975 maakt een jonge student, Yann Andr[KA1]ea (Demarigny), kennis met haar werk en is diep onder de indruk. Iedere dag, soms twee maal per dag, schrijft hij haar een brief, die onbeantwoord blijft. Duras heeft inmiddels een turbulent leven achter de rug, waaronder een m[KA1]enage [KA2]a trois. Ze rookt en drinkt veel (zij moest in een kliniek behandeld worden). In 1980 nodigt zij haar briefschrijvende fan uit om naar haar zomerappartement in een badplaats te komen. Yann was van plan na deze ontmoeting een einde aan zijn leven te maken, maar het liep anders. Het tweetal ontwikkelde een relatie - Duras was toen 66 en Yann 28 - die zou duren tot haar dood. Hij werd haar minnaar, vertrouweling en privé-secretaris. Dit alles was niet zonder berekening van de eenzaam geworden grande dame litéraire, wiens karakter gevoegelijk bekend was. Over de zestien jaar met Duras schreef Yann een boek dat hij met Gilles Taurand en Maren Sell tot scenario bewerkte. De 75-jarige Moreau levert een krachttoer als Duras, maar de dialogen staan bol van de literaire citaten, waardoor deze weinig dramatische film beperkt blijft tot Duras- adepten. Demarigny is vooral mooi, terwijl hij weggespeeld wordt door Moreau, die de egoïstische, drakerige diva met verve uitbeeldt. Het camerawerk is van Caroline Champetier.

Lisa

2000 | Drama, Oorlogsfilm

Zwitserland/Frankrijk/België 2000. Drama van Pierre Grimblat. Met o.a. Jeanne Moreau, Benoît Magimel, Marion Cotillard, Sagamore Stévenin en Michel Jonasz.

Sam (Magimel) wil filmer worden. Zijn vader Benjamin (Jonasz) en zijn moeder Simone (Chalem) hebben een noodlijdend platenzaakje, dat Sam nooit zou willen overnemen. Hij wil een korte documentaire draaien als eerste stap op het pad van zijn voorgenomen carri[KA2]ere in de wereld van de cinema. Hij interesseert zich voor een jonge acteur, Sylvain Marceau (St[KA1]evenin), die kort voor het uitbreken van WO II (1939-44) een rolletje speelde in de niet afgemaakte historische film Princesse Maruschka. Hij is het onderwerp van de documentaire, maar Marceau is op mysterieuze wijze verdwenen. Sam ontdekt dat hij een vriendin had, die Lisa heette. Hij spoort haar (Moreau) op en begint haar te interviewen. Nu kan hij de puzzel in elkaar passen. Lisa vertelt hem, dat zij op 22-jarige leeftijd (nu gespeeld door Cotillard), de joodse Marceau had leren kennen toen zij voor tbc in een sanatorium in de Franse Alpen een kuur maakte. Er onstond een romance, die door het uitbreken van de oorlog verkeerd afliep. Het bleek, dat Lisa`s vriendin in het sanatorium, Henriette (Vaidis-Bogard), een collaboratrice was. Een sanatorium was een goede onderduikplaats, omdat de nazi`s zich uit angst voor besmetting er niet in waagden. Door het onderzoek naar het verleden van Marceau, ontdekt Sam het een en ander over zijn eigen afkomst, die zijn ouders voor hem uit angst voor herhaling hadden verzwegen. Het scenario van regisseur Grimblat (in Frankrijk heel bekend door de serie NAVARRO), G[KA1]erard Mordillat en Didier Cohen (L'INSTIT) vrij naar de roman van Patrick Cauvin Théâtre dans la nuit is autobiografisch. De film laat zich vergelijken met Louis Malle's AU REVOIR LES ENFANTS uit 1987, maar hier gaat het om jonge volwassenen. De spelprestaties zijn prachtig en de in elkaar gevlochten verhalen zijn een bijzonder genoegen voor de kijker, die genieten wil van een mooie film met het niveau van bijvoorbeeld THE ENGLISH PATIENT. Het camerawerk is van Walter Vanden Ende.

Balzac

1999 | Drama, Historische film

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Jeanne Moreau, Fanny Ardant, Virna Lisi en Katja Riemann.

Prestigieuze en door de Académie Balzac hemelhooggeprezen biopic van Balzac concentreert zich vooral op zijn literaire activiteiten en de vrouwen in zijn leven. De schrijver van 'Eugénie Grandet', 'Le Père Goriot' en 'Le Colonel Chabert' die is begonnen als een mislukte zakenman, houdt van het leven, van luxe, van mooie kleren, en vooral van vrouwen. De 'lastigste' vrouw in zijn leven, is zijn moeder Charlotte-Laure (Jeanne Moreau). Zij beschouwt haar zoon als een nietsnut, een dromer en een mislukkeling. Balzacs eerste liefde, in 1820, is Madame de Berny (gespeeld door de Italiaanse actrice Virna Lisa), die 20 jaar ouder is dan hij. Zij is een soort moederfiguur die hem volop steunt in zijn literaire ambities. Balzac flirt ondertussen ook met de jonge Laure d'Abrantès (Katja Riemann). Maar zijn grote liefde was de getrouwde Poolse gravin Evelyne Hanska (Fanny Ardant). Het scenario van Balzac werd geschreven door Didier Decoin, die eerder tekende voor Le Comte de Monte Cristo en Les Misérables, tv-series waarin hoofdrolspeler Gérard Depardieu ook acte de présence gaf.

Ever After

1998 | Romantische komedie, Fantasy, Familiefilm

Verenigde Staten 1998. Romantische komedie van Andy Tennant. Met o.a. Drew Barrymore, Anjelica Huston, Dougray Scott, Patrick Godfrey en Jeroen Krabbé.

Assepoester heeft echt bestaan. Ze heette eigenlijk Danielle en raakte bevriend met een Franse prins. Er bestaat volgens Ever After, ook een portret van haar, onmiskenbaar vervaardigd door Leonardo da Vinci. De historische setting is snel geschetst: Danielle's (kroon)prins moet Hendrik II zijn geweest. De makers nemen overigens een loopje met de geschiedenis om Danielle - conform het sprookje - legaal aan haar Hendrik te kunnen koppelen (in het echt was hij getrouwd met Catharina de' Medici). Ook het glazen muiltje speelt een rol. Een beetje geforceerd, maar toch. Al met al een leuk, fraai aangekleed verhaal met Anjelica Huston als een heerlijk boze stiefmoeder.

Un amour de sorcière

1997 | Fantasy, Romantiek

Frankrijk 1997. Fantasy van René Manzor. Met o.a. Vanessa Paradis, Gil Bellows, Jean Reno, Jeanne Moreau en Dabney Coleman.

Het tijdperk der heksen loopt ten einde. Er blijven er nog welgeteld zes over en vijf hiervan oefenen de witte magie uit. Alleen Molok (Reno) doet nog aan zwarte magie. Morgane (Paradis), een van de goede heksen, heeft een zoontje dat bijna [KA1]e[KA1]en jaar is. Voor het zover is moet het een peetvader hebben. Als ze die niet op tijd vindt zal het kind onder invloed komen van Molok en het kwaad dienen. De enige die in aanmerking komt is de wereldvreemde Amerikaanse uitvinder Michael Firth (Bellows), maar tijdens het ritueel waarmee ze Michael tracht te bezweren, wordt ze verliefd op hem. Als je denkt dat deze korte synopsis lullig is, wacht dan tot je de hele film hebt gezien. Al is Reno intrigerend en Paradis best leuk om naar te kijken, de geloofwaardigheid van het scenario van Manzor is nihil en een man die het métier geleerd heeft van George Lucas en Adrian Lyne totaal onwaardig. Fotografie van Pal Gyullay. Dolby Stereo.

Amour & confusions

1997 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1997. Romantiek van Patrick Braoudé. Met o.a. Patrick Braoudé, Michèle Garcia, Gérard Darmon, Kristin Scott Thomas en Valeria Bruni Tedeschi.

Romantische komedie waarin Dan (Braoudé) en Sarah (Scott Thomas) ten prooi vallen aan liefde op het eerste gezicht. Na een romantische nacht vertrekt Sarah zonder Dan wakker te maken, voor ze weggaat schrijft ze haar telefoonummer op een vaas. Helaas: die wordt gebroken door de werkster.

I Love You, I Love You Not

1996 | Romantisch drama

Verenigde Staten/Duitsland/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1996. Romantisch drama van Billy Hopkins. Met o.a. Jeanne Moreau, Claire Danes, Jude Law, James Van Der Beek en Kris Park.

Daisy is dol op poëzie en op haar grootmoeder. Het feit dat ze joods is verbergt ze maar liever voor haar klasgenoten van een sjieke New Yorkse school. In dit tamelijk brave, sentimentele drama wordt Daisy met zichzelf geconfronteerd wanneer ze verliefd raakt op Ethan: mooi en charmant, maar benauwd voor het commentaar van zijn 'vrienden'. Moreau heeft een wat geforceerde rol als de begripvolle oma die haar kampverleden met haar kleindochter bespreekt om het meisje bij haar groeipijnen te helpen.

Catherine the Great

1995 | Biografie, Drama, Historische film

Verenigde Staten/Duitsland/Oostenrijk 1995. Biografie van Marvin J. Chomsky en John Goldsmith. Met o.a. Catherine Zeta-Jones, Paul McGann, Ian Richardson, Mel Ferrer en Jeanne Moreau.

Op verzoek van tsarina Elizabeth wordt de vijftienjarige prinses Sophia onder de naam Catharina uitgehuwelijkt aan Peter, de Russische troonopvolger. Met hem heeft Catharina echter niets gemeen en ze wordt verliefd op de jonge edelman Saltykov. Nadat zij een troonopvolger gebaard heeft, wordt het kind haar meteen afgenomen en wordt haar minnaar naar het buitenland gestuurd, waarna Catharina zich erg eenzaam voelt. Als Elizabeth sterft onstaat een harde strijd om de macht.

Al di là delle nuvole

1995 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk/Duitsland 1995. Drama van Michelangelo Antonioni en Wim Wenders. Met o.a. Jeanne Moreau, Marcello Mastroianni, Jean Reno, Vincent Perez en Chiara Caselli.

De bundeling van krachten door surrealisme-grootmeesters Antonioni (L´avventura) - sinds zijn hersenbloeding in 1985 inactief - en Wenders (Der Himmel über Berlin) leverde weliswaar geen klassieker op, toch is Par-delà les nuages door zijn vorm een interessant werk. In deze vorm zijn beeld, gevoel en associatie belangrijker dan karakter en verhaal. De film is een vierluik. De gemene deler wordt gevormd door het personage van Malkovich, een regisseur die op zoek is naar materiaal voor zijn film. In vier verhalen zien we de potentiële kandidaten voor de film. Telkens gaat het om een geïdealiseerde, afstandelijke jonge vrouw en een gedesillusioneerde man die de liefde samen niet goed kunnen vinden. Veel onrealistisch gedrag en uit het raam staren van gevestigde acteurs die hun kans grepen om (nog) eens met Antonioni te werken.

Les cent et une nuits de Simon Cinéma

1994 |

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1994. Agnès Varda. Met o.a. Michel Piccoli, Marcello Mastroianni, Henri Garcin, Julie Gayet en Mathieu Demy.

Ter gelegenheid van Honderd Jaar Film maakte Varda een compilatie in combinatie met een filmverhaal met gastoptredens. Piccoli is de honderd jaar oude monsieur Simon Cin[KA1]ema, die een eenzaam bestaan voert in zijn kasteel. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd. Jonge schoonheid Gayet, studente aan de filmacademie wordt door hem ingehuurd om gedurende 101 dagen, telkens een dagje te besteden aan zijn herinneringen en bespiegelingen. Ze wordt overrompeld door alles wat met film te maken heeft: posters, memorabilia, (korte en lange) filmfragmenten (w.o. L`AGE D`OR, LADRI DI BICICLETTI, THE THIEF OF BAGDAD, ORPH[KA1]EE, UN CHIEN ANDALOU, THE WIND uit 1928, etc. etc.). Zijn vriend is Mastroianni, Garcin is zijn butler, Demy (de zoon van Varda en Jacques Demy) een produktie-assistent, die een romance beleeft met Gayet. Tot en met de naam op de credits van Schygulla langere optredens van de `acteur of actrice van de dag` en erna (vanaf Azema tot en met Toscan Du Plantier) cameo's, de z.g. 'steelse en stralende verschijningen'. Muziek van o.a. Max Steiner, Bernard Herrmann, Maurice Jarre, Michel Legrand, George Delarue, Francis Lai en Henri Mancini. Varda heeft in de prent al haar passie voor- en al haar ervaring met het filmvak gestopt van de laatste veertig jaar. Haar keuze is typisch continentaal Europees en zal bij haar eigen landgenoten de hartstochten het meeste doen oplaaien, al kan geen enkele cinefiel om dit eerbetoon aan de Tiende Muze heen. Camerawerk van Eric Gautier.

The Summer House

1993 |

1993. Waris Hussein. Met o.a. Jeanne Moreau, Maggie Steed, Lena Headey, John Wood en David Threlfall.

Ter gelegenheid van Honderd Jaar Film maakte Varda een compilatie in combinatie met een filmverhaal met gastoptredens. Piccoli is de honderd jaar oude monsieur Simon Cin[KA1]ema, die een eenzaam bestaan voert in zijn kasteel. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd. Jonge schoonheid Gayet, studente aan de filmacademie wordt door hem ingehuurd om gedurende 101 dagen, telkens een dagje te besteden aan zijn herinneringen en bespiegelingen. Ze wordt overrompeld door alles wat met film te maken heeft: posters, memorabilia, (korte en lange) filmfragmenten (w.o. L`AGE D`OR, LADRI DI BICICLETTI, THE THIEF OF BAGDAD, ORPH[KA1]EE, UN CHIEN ANDALOU, THE WIND uit 1928, etc. etc.). Zijn vriend is Mastroianni, Garcin is zijn butler, Demy (de zoon van Varda en Jacques Demy) een produktie-assistent, die een romance beleeft met Gayet. Tot en met de naam op de credits van Schygulla langere optredens van de `acteur of actrice van de dag` en erna (vanaf Azema tot en met Toscan Du Plantier) cameo's, de z.g. 'steelse en stralende verschijningen'. Muziek van o.a. Max Steiner, Bernard Herrmann, Maurice Jarre, Michel Legrand, George Delarue, Francis Lai en Henri Mancini. Varda heeft in de prent al haar passie voor- en al haar ervaring met het filmvak gestopt van de laatste veertig jaar. Haar keuze is typisch continentaal Europees en zal bij haar eigen landgenoten de hartstochten het meeste doen oplaaien, al kan geen enkele cinefiel om dit eerbetoon aan de Tiende Muze heen. Camerawerk van Eric Gautier.

Map of the Human Heart

1993 | Romantiek, Oorlogsfilm, Drama

Australië/Canada/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1993. Romantiek van Vincent Ward. Met o.a. Jason Scott Lee, Anne Parillaud, Patrick Bergin, Jeanne Moreau en John Cusack.

De fraaie beelden en het interculturele karakter maken het vergezochte plot goed: een liefdesdriehoek tussen een Eskimojongen, een Amerikaans Indianenmeisje en de Britse poolonderzoeker (Bergin), brengt hen samen in 1930. Hun onderlinge verhouding bereikt een beslissende climax in WO II, wanneer alledrie betrokken zijn bij het bombarderen van Duitsland, en de Eskimo er getuige van is, hoe de blanke man in staat is tot enorme vernietiging (van Dresden). Regisseur Ward (THE NAVIGATOR: A MEDIEVAL ODYSSEY) brengt zijn talent voor simpele beeldspraak op elke opname over, zoals de scènes van de luchtoorlog, die gedragen worden door vuurflitsen en duisternis in plaats van gedetailleerd modelwerk om B-52 bommenwerpers in actie te suggereren. Het scenario is van de regisseur. Het camerawerk is van Eduardo Serra.

L'abscence

1993 |

Spanje/Frankrijk/Duitsland/Verenigd Koninkrijk 1993. Peter Handke. Met o.a. Jeanne Moreau, Sophie Semin en Eustaquio Barjau.

De fraaie beelden en het interculturele karakter maken het vergezochte plot goed: een liefdesdriehoek tussen een Eskimojongen, een Amerikaans Indianenmeisje en de Britse poolonderzoeker (Bergin), brengt hen samen in 1930. Hun onderlinge verhouding bereikt een beslissende climax in WO II, wanneer alledrie betrokken zijn bij het bombarderen van Duitsland, en de Eskimo er getuige van is, hoe de blanke man in staat is tot enorme vernietiging (van Dresden). Regisseur Ward (THE NAVIGATOR: A MEDIEVAL ODYSSEY) brengt zijn talent voor simpele beeldspraak op elke opname over, zoals de scènes van de luchtoorlog, die gedragen worden door vuurflitsen en duisternis in plaats van gedetailleerd modelwerk om B-52 bommenwerpers in actie te suggereren. Het scenario is van de regisseur. Het camerawerk is van Eduardo Serra.

A Foreign Field

1993 | Drama, Komedie

Verenigd Koninkrijk 1993. Drama van Charles Sturridge. Met o.a. Alec Guinness, Leo McKern, John Randolph, Jeanne Moreau en Lauren Bacall.

McKern en Randolph, een Britse en een Amerikaanse WO II veteraan, komen na bijna vijftig jaar terug naar Normandi[KA3]e om er enerzijds het graf van een gevallen vriend te bezoeken en anderzijds een geliefde terug te vinden. De [KA1]e[KA1]en is vergezeld van de mentaal gehandicapte Guinness, de ander van dochter (Chaplin) en schoonzoon (Herrmann). De mysterieuze weduwe Bacall - gefotografeerd op respectabele afstand - voegt zich bij het gezelschap. Blijkt dan dat beide mannen dezelfde minnares hadden, Moreau en die beantwoordt niet meer aan hun voorstelling. Een uiterst intelligent scenario van Roy Clarke geeft enkele van de grootste acteurs van hun generatie nog een droom van een rol. Met zijn haast woordeloze rol domineert Guinness probleemloos de unieke cast. Een film met alle emoties van tragedie tot komedie, vreugde en verdriet, herinnering en hoop. Niet te missen voor liefhebbers van sterke acteursfilms. Magistrale fotografie van Richard Greatex. In Amerika uitgebracht in de bioscoop als WE SHALL MEET AGAIN.

À demain

1992 | Familiefilm

Frankrijk 1992. Familiefilm van Didier Martiny. Met o.a. Jeanne Moreau, François Cluzet, François Perrot, Yasmina Reza en Margot Capelier.

Martiny dook in zijn verleden om details uit zijn kindertijd te doen herleven en over het familieleven van Pierre te vertellen, in 1963 acht jaar oud. Die kleine wereld, waargenomen door de ogen van een jongetje, wordt opgevrolijkt door allerlei malligheden, zodat het dagelijks leven een ander aanzien krijgt. De film is weliswaar verwant aan TOTO LE HÉROS maar bezit niet diens kracht en magie, is een stuk conformistischer en veel minder poëtisch. Desalniettemin de moeite waard, alleen al vanwege de perfecte rol van Moreau als grootmoeder.

The Clothes In The Wardrobe

1992 | Komedie

Verenigd Koninkrijk 1992. Komedie van Waris Hussein. Met o.a. Jeanne Moreau, Joan Plowright, Julie Walters, Lena Headey en David Threlfall.

Na een lang verblijf in Egypte, bij een vriendin van haar moeder Walters, kan de jonge Headey niet meer aarden in het Britse provinciestadje waar ze opgroeide. Ze gaat in op een huwelijksaanzoek van de oudere Threlfall, zonder te beseffen waar ze aan begint. Oude vrienden van de familie arriveren om het huwelijksfeest bij te wonen, onder wie Moreau, een vrijgevochten vriendin van zowel Walters als de moeder van de bruidegom, Plowright. Die ziet onmiddellijk dat het meisje niet verliefd is op haar verloofde, en in haar rijpt een plan om het huwelijk te verhinderen, wat resulteert in een onverwachte climax. Knappe dramatische komedie, die haast onmerkbaar een parallel trekt tussen het leven in Egypte en op het Britse platteland, de twee culturen waardoor Headey beïnvloed is. Het script van Martin Sherman, gebaseerd op een roman van Alice Thomas Ellis, is niet formidabel, maar het spel van met name het trio Moreau/Walters/Plowright is schitterend. Alleen al om hun prestatie is de film het bekijken waard. Mooie, sobere fotografie van Rex Maidment en gevoelige muziek van Stanley Myers.

L'absence

1992 | Drama

Duitsland/Spanje/Frankrijk 1992. Drama van Peter Handke. Met o.a. Jeanne Moreau, Alex Descas, Bruno Ganz, Sophie Semin en Eustaquio Barjau.

Vijf mensen zijn op de vlucht voor de dagelijkse sleur. Een oude schrijver (Barjau), zijn vrouw (Moreau), een speler (Ganz), een soldaat (Descas) en een jonge vrouw (Semin). Ze zwerven rond zonder doel. De handelingen worden uitsluitend gedragen door hun gesprekken, monologen en dromen. Een overambitieuze, literaire film. Voer voor snobs die alles slikken wat Handke hen voorschotelt. Voor gewone filmliefhebbers blijft er een hol, langdradig schouwspel over dat verdrinkt in bolle symboliek. Anderhalve ster waardering voor de cast die zich door het scenario van Handke zelf, dat op zijn roman uit 1987 is gebaseerd, heen worstelde zonder al te veel kleerscheuren op te lopen. Als bijkomende moeilijkheid wordt er afwisselend Frans, Duits en Spaans gesproken. Mooi camerawerk van Agnès Godard.

Je m'appelle Victor

1992 | Drama, Familiefilm

Duitsland/Frankrijk 1992. Drama van Guy Jacques. Met o.a. Jeanne Moreau, Micheline Presle, Dominique Pinon, Julien Guiomar en Claudio Bucella.

De elf-jarige Basile (Bucella) woont bij zijn grootouders (Presle en Pinon). Zijn moeder ziet hij bijna nooit, want die heeft geen tijd voor hem. Grootvader is een excentrieke man, die krokodillen fokt. Op zolder woont oma`s halfzuster Rose (Moreau), die sedert WO II verlamd is. Rose liep tijdens de oorlog in een hinderlaag met haar vriend, Victor, die daarbij het leven liet. Basile en zijn tante Rose hebben een bijzondere relatie. Basile wordt verliefd op een zestien-jarig meisje, C[KA1]ecile (Bémol) en hij probeert haar in te palmen met de herinneringen, die zijn tante Rose hem verteld heeft. Gevoelige debuutfilm met een aankomende adolescent in de hoofdrol, hetgeen een Gallisch patent is. De regisseur schreef samen met Emmanuel List het scenario en de film kwam o.a. tot stand met fondsen van de Duitse bondsstaat Nordrhein-Westfalen, de Franse betaal-tv Canal Plus en de commerciële zender RTL-TVI, die franstalige uitzendingen in België verzorgt. Komt het best tot zijn recht op het kleine scherm en de confrontatie tussen veteranen Presle en Moreau is een fijn staaltje acteren. Camerawerk van Jerôme Robert.

B.B. en chansons

1992 | Muziek, Documentaire

Frankrijk 1992. Muziek van Jean-Luc Prévost. Met o.a. Brigitte Bardot, Serge Gainsbourg, Jane Birkin, Sacha Distel en Gilbert Becaud.

Een compilatie van liedjes die de Franse ex-seksdiva B.B. zong tussen 1957 en 1974. Opnamen voor tv-shows, soms samen met bekende namen als Claude Bolling, Gilbert Becaud, Jane Birkin, Sacha Distel en Serge Gainsbourg, soms alleen, worden afgewisseld met gezongen fragmenten uit BOULEVARD DU RHUM, VIE PRIVEE en VIVA MARIA. Tussendoor vertelt de reeds oudere B.B. over haar zangcarrière, haar muziekleraar, haar professionele relatie met Gainsbourg en hoe deze zijn klassieker Je t'aime moi non plus eigenlijk neerpende als een duet tussen hen beiden. Allemaal ontspannend en onderhoudend, maar je mag er niet bij denken dat deze glamour-queen ondertussen een van de boegbeelden van het Front National geworden is, door haar huwelijk met de rechterhand van Le Pen. Hierover wordt met geen woord gerept, zodat alles onschuldig en ontspannend blijft. Met een bijsmaak.

A demain

1992 | Drama, Komedie

Frankrijk 1992. Drama van Didier Martiny. Met o.a. François Perrot, Yasmina Reza, François Cluzet en Jeanne Moreau.

Parijs 1963. In een ruim appartement wonen drie huisartsen: het oude echtpaar Bouddha en Tete en hun zoon Gilles. Gilles en zijn vrouw Helène hebben twee kinderen: de 8-jarige Pierre en zijn zusje Isabelle. Met drie dokters in huis is het geen wonder dat er de hele dag patiënten in en uit lopen. Nog meer drukte in huis wordt veroorzaakt door onderlinge haat en nijd en door vreemde hobbies en obsessies. Kleine Pierre denkt veel aan oorlogen. Hij is altijd bang of er wel een dag van morgen zal zijn. 's Avonds in bed probeert hij die angst te bestrijden door steeds maar A demain (Tot morgen) te roepen, vaker dan zijn ouders lief is. Hij heeft een speciale band met zijn grootmoeder, die hem leert dat ook dokters dood kunnen gaan. Deze kennis is een stap naar volwassenheid, maar het maakt er het 'Tot morgen' alleen maar vragender door

To meteaora vima tou pelargou

1991 | Drama

Frankrijk/Italië/Griekenland/Zwitserland 1991. Drama van Theodoros Angelopoulos. Met o.a. Marcello Mastroianni, Jeanne Moreau, Gregory Karr, Dora Chrysikou en Ilias Logothetis.

Tv-verslaggever Karr reist naar de Grieks-Turkse grens om een reportage te maken over asielzoekers, die zich aan de poorten van West-Europa verzameld hebben. In een oude spoorwagon meent hij tussen de bonte verzameling van Albaniërs, Iraniërs, Koerden en Turken de onder mysterieuze omstandigheden verdwenen Griekse minister Mastroianni en zijn vrouw Moreau te herkennen. De reporter vraagt zich af of de voormalige minister soms uit vrije wil een nieuw bestaan heeft gezocht; een vraagstuk dat in deze intellectualistische film over nieuwe culturele verschillen met de landsgrens als de symbolische scheiding, onbeantwoord blijft. De titel slaat op de precaire balans, die kan doorslaan voordat men het beseft. De regisseur schreef samen met Tonino Guerra, Petros Markaris en Thanassis Valtinos het scenario. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis en Andreas Sinanos.

La vieille qui marchait dans la mer

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Laurent Heynemann. Met o.a. Jeanne Moreau, Michel Serrault, Luc Thuillier, Géraldine Danon en Jean Bouchaud.

Krengerige Moreau is Lady M., ooit een gewetenloze mannenverslindster en gemene oplichtster, die aan het einde van haar carri[KA2]ere d`r centen kan tellen en haar dagen niet in eenzaamheid hoeft te slijten dankzij haar gezel en sul Serrault. Op vakantie in Guadeloupe ontmoet zij de jonge, maar sexy nietsnut Thullier, die zij meeneemt naar de Franse Rivi[KA2]era ondanks enig zwak protest van Serrault. Ze beramen daar de juwelenroof van Danon, een rijke prinses, maar Thullier raakt verliefd op haar, wat Moreau die hun driehoeksverhouding verstoord ziet, niet kan uitstaan. Fraai vertolkt, vooral door Moreau, al is het plot wat dunnetjes. Scenario van Dominique Roulet die een roman van San Antonio (pseudoniem van Frédéric Dard) bewerkte. De mooie fotografie is van Robert Alazraki.

Bis ans Ende der Welt

1991 | Sciencefiction, Thriller

Duitsland/Frankrijk/Australië/Verenigde Staten 1991. Sciencefiction van Wim Wenders. Met o.a. Solveig Dommartin, William Hurt, Pietro Falcone, Sam Neill en Jeanne Moreau.

Autorenkino-veteraan Wenders doorkneedt zijn aloude omzwervingencinema met humanistische science fiction. Waarin, anno 1999, de levens van de stuurloze Claire Tourneur (Dommartin) en de man-met-een-missie Trevor McPhee (Hurt) elkaar kruisen. Terwijl een uit zijn baan geraakte nucleaire satelliet de aarde bedreigt, bloeit er iets moois. De oorspronkelijke 279 minuten-versie van deze episch geflopte 'ideeënfilm' is zelfs voor de Wim-fanclub een uitdaging. De thematische veelkantigheid fascineert, de gevoelsarmoede saboteert. Bijrollen van Rüdiger Vogler, Jeanne Moreau en Eddy Mitchell, geliefd Frans zanger-acteur-cinefiel.

Nikita

1990 | Misdaad, Drama, Actiefilm, Thriller

Frankrijk/Italië 1990. Misdaad van Luc Besson. Met o.a. Anne Parillaud, Jean-Hugues Anglade, Tchéky Karyo, Jean Reno en Jeanne Moreau.

Bij een overval schiet de drugsgebruikende en criminele Nikita (Parillaud) een agent dood. Ze wordt gepakt, ter dood veroordeeld, en dan naar een geheime gevangenis gebracht terwijl haar begrafenis wordt geënsceneerd. Ze krijgt de keus: alsnog geëxecuteerd worden, of meewerken aan een opleidingsprogramma tot top-agente, zodat ze ingezet kan worden om voor een schimmige overheidsorganisatie smerige klusjes op te knappen. Sterke genrefilm van Luc Besson, die daarmee definitief zijn naam vestigde tot ver buiten de landsgrenzen. Later maakte Besson een - mindere - Amerikaanse remake en produceerde hij de spin-off tv-serie La femme Nikita.

La femme fardée

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Jeanne Moreau, Jacqueline Maillan, Laura Morante, Anthony Delon en Jean-Marc Thibault.

Een (middelmatige) roman van Françoise Sagan plus een zwerm bewerkers levert een onverteerbare snertfilm op over bont gezelschap dat een pleziervaart op een schip gaat maken: Moreau is een voormalige diva, Maillan is door het huwelijk steenrijk geworden en vormt het middelpunt; ze heeft veel te veel belangstelling voor homo Khorsand; verder zijn er de hoofdredacteur van een linkse krant, die een rijke drankzuchtige, opzichtige burger juffer heeft getrouwd, een filmer met een aankomend actricetje, een gigolo en een oplichter. Zoiets levert stof op voor oninteressant dialoog. De film is onbeholpen geregisseerd en is bovendien slecht gecut en gemonteerd. Het camerawerk is banaal en de acteurs vervelen zich flink... en dat is te begrijpen! Pinheiro is het prototype van de opzichtige regisseur wiens misplaatste lef op geen enkele wijze serieus gerechtvaardigd wordt.

L'intoxe

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Françoise Dorin. Met o.a. Jeanne Moreau, Jacques Dufilho, Jean-Laurent Cochet, Anne Parillaud en Gabriel Cattand.

Banaal geregisseerde komedie rond een radiopresentatrice die zo'n een hekel aan haar vak heeft dat ze instort. Oppervlakkig, uitgerekt, onbeduidend, nietszeggend en lang. Een modeprodukt dat mooi is ingepakt en waarin alle clichés uit de bestsellers van Dorin terug zijn te vinden. Hoe je een zenuwinzinking als komedie kunt brengen!

Ennemonde

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Claude Santelli. Met o.a. Jeanne Moreau, André Marcon, Valérie Alane, Catherine Alcover en Jean-Pierre Bagot.

De verfilming van een van de laatste novelles van Jean Giono, die hij in 1968 schreef. Het drama speelt zich af in een klein, afgelegen dorpje in de Haute-Provence, waar een ongelukkig getrouwde vrouw op haar retour voor het eerst in haar leven verliefd wordt en vastbesloten is van deze liefde wat te maken. Een tegelijk symbolische en realistsiche schets van een besloten wereldje, waarin verbittering zegeviert. De personages staan boven goed en kwaad, zoals Giono ze in al zijn werk beschrijft. Een zeer fatsoenlijke regie die, hoewel de novelle soms als een tragedie aandoet, daar niet in meegaat. De film dankt veel aan het grote talent van Moreau.

Alberto Express

1990 | Mysterie, Komedie

Frankrijk 1990. Mysterie van Arthur Joffé. Met o.a. Sergio Castellitto, Nino Manfredi, Marie Trintignant, Marco Messeri en Jeanne Moreau.

De vijftigjarige Alberto woont al vijftien jaar in Parijs. Hij wordt vader. Hij herinnert zich dat zijn eigen vader die in Rome woont, nog een heleboel geld van hem krijgt. Verteerd door wroeging stapt hij op een wat merkwaardige trein, waarin hij een soort van lange droom in wakende toestand beleeft. Vreemde personages, waaronder enkele uit zijn verleden, duiken plotseling op. Een surrealistische film. Het originele thema doet enigszins denken aan UN SOIR UN TRAIN van Andr[KA1]e Delvaux, maar de toonzetting is wat minder somber. Het is beurtelings lachen en huilen geblazen. Geheel in de stijl vam de vaak eigenaardige vertellingen van Italo Calvino. Deze Franse film bezit in feite dan ook een zeer Italiaans accent. Een bijzondere rol, opmerkelijk gebracht door een weinig bekende acteur (Castellitto), en ook Moreau als barones van 102 jaar maakt het al moeite waard om te gaan kijken. Romantische beelden van Philippe Welt.

Jour après jour

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Alain Attal. Met o.a. Jacques Penot, Pierre-Loup Rajot, Jeanne Moreau, Gérard Blain en Sandrine Caron.

Drie onafscheidelijke vrienden: Bruno, Charlie en Fred. Door een stom ongeluk sterft Bruno. Vanaf dat moment storten zijn vrienden zich in een jacht op succes, macht, geld en liefde om de dood van Bruno te wreken, die ze wijten aan hun vroegere saaie bestaan. Door een jonge vrouw worden ze echter elkaars rivalen. Een goed gegeven, maar debuterend regisseur Attal maakte er een slappe film van. Scenario van de regisseur, camerawerk van Georges Barski.

Le miraculé

1987 | Komedie, Drama

Frankrijk 1987. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Michel Serrault, Jean Poiret, Jeanne Moreau, Sylvie Joly en Roland Blanche.

Zonder noemenswaardig budget gedraaide farce van agent provocateur Mocky. Waarin stomme verzekeringsagent Roland Fox-Terrier (Serrault) de slinkse scharrelaar-ballonverkoper Papu (Poiret) op de bedevaartskermis Lourdes tracht te betrappen op verlammingssimulatie. Bezaaid met Mockyaans bizarre personages – daaronder ex-prostituee ‘La Major’ gespeeld door Moreau – stootte deze boosaardige komedie bourgeois Frankrijk enigszins voor het vroom-paapse hoofd. Indertijd door de regisseur zelf per geestige bioscooptrailer aangekondigd. Coscenarist was cinefiel-filmhistoricus Jean-Claude Romer, medegrondlegger van het mythische genrefilmperiodiek Midi-minuit Fantastique. Laatste film waarin het gouden duo Serrault-Poiret samen speelde.

La rencontre

1987 |

Frankrijk 1987. Edouard Molinaro. Met o.a. Michèle Morgan, Marie-France Pisier, Jeanne Moreau, Daniel Gélin en Michael Lonsdale.

Deze film maakt deel uit van de cyclus LE TIROIR SECRET, een serie films waarin dezelfde hoofdpersonen verschillende avonturen beleven. Deze keer is het plot opgebouwd rond een reis naar Rome en een autentieke Stradivarius. Het fantasieloze scenario, dat van Danièle Thompson zelf is, doet weinig degelijk aan en is over het geheel genomen tamelijk wee. Deze onderneming, waaraan Molinario met zijn vakkennis een duidelijke bijdrage levert door nog maar net te voorkomen dat er te veel toeristische plaatjes in zitten, bevat dan ook weinig belangwekkends. Afgezien van dit alles is deze onbeduidenende familiegeschiedenis ook een film waarin wij weer zes leden van de familie Morgan tegenkomen.

Sauve-toi Lola

1986 | Drama

Canada/Frankrijk 1986. Drama van Michel Drach. Met o.a. Carole Laure, Sami Frey, Jeanne Moreau, Dominique Labourier en Robert Charlebois.

Een serieus onderwerp want het gaat om het van dag tot dag bijgehouden verslag van een behandeling die acht vrouwen in het ziekenhuis tegen kanker krijgen: sommigen sterven, anderen niet. Een moeilijk onderwerp dat Drach correct heeft aangepakt, ook al vallen enkele tussengevoegde komische momenten - zonder twijfel om de sfeer wat minder sinister te laten zijn - teveel uit de toon, met betrekking tot waar het om gaat in de film. Deze scènes lijken duidelijk achteraf toegevoegd terwijl het spel eerder wat wisselvallig van kwaliteit is. Het totaal komt niettemin sympathiek over.

Le tiroir secret

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Michèle Morgan, Marie-France Pisier, Daniel Gélin, Heinz Bennent en Jeanne Moreau.

Morgan wordt weduwe en vindt in een geheime lade aardig wat zaken over haar man, die ze niet wist. Hij blijkt een dochter te hebben, terwijl zij ook in contact komt met vroegere vrienden van haar zoon, die zich met terroristische activiteiten bezighouden. Zijzelf raakt betrokken in een spionagezaak. Voor elk wat wils in een Franse miniserie, opgesmukt met een sterke rolbezetting.

Le Paltoquet

1986 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1986. Thriller van Michel Deville. Met o.a. Thuy An Luu, Fanny Ardant, Daniel Auteuil, Richard Bohringer en Philippe Léotard.

Er is een misdaad gepleegd en zeven verdachten worden ondervraagd door een treurige inspecteur in een sinister caf[KA1]e precies als in het hier verfilmde boek [KL]On a tu[KA1]e pendant l`escale[KLE] van Franz-Rudolph Falk (1945). Een beklemmende film met een opmerkelijke acteursregie, maar met helaas een magere intrige. Deville gaat wel erg ver in het analyseren van de karakters en hun gedrag waardoor de film af en toe irriteert. Het camerawerk is van Max Pantera.

Portrait of Lillian Gish

1984 | Biografie, Documentaire

Frankrijk 1984. Biografie van Jeanne Moreau. Met o.a. Lillian Gish en Jeanne Moreau.

Moreau, god zij dank minder neurotisch dan we van haar gewend zijn, interviewt Gish over haar indrukwekkende carrière als onbetwiste koningin van de zwijgende film. De fragmenten uit haar films zijn uiteraard in zwart-wit. Conventioneel, maar in dit geval beslist boeiend en interessant.

Querelle

1982 | Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 1982. Drama van Rainer Werner Fassbinder. Met o.a. Franco Nero, Jeanne Moreau, Brad Davis, Dieter Schidor en Natja Brunckhorst.

Fassbinders laatste film: als testament een meesterwerk over de frustraties van het homo-zijn in een kleinburgerlijke samenleving. Moreau is de universele hoer uit Jean Genet's geruchtmakende boek, dat door Fassbinders dramatisering een geweldige verheviging kreeg. Het resultaat is een meeslepend verhaal over de moordzuchtige, drugssmokkelende zeeman Querelle. Deze wordt door een Grote Opofferende Liefde gered uit de hel die een gokkende kroegbaas in de havenstad Brest heeft geschapen. Hij kiest voorgoed voor de veilige, verre einders van de zee. Camerawerk van Xavier Schwarzenberger. De decors zijn van Rolf Zehetbauer en de montage is van Juliane Lorentz. Naar de roman Querrelle de Brest.

Mille milliards de dollars

1982 | Misdaad, Thriller, Drama

Frankrijk 1982. Misdaad van Henri Verneuil. Met o.a. Patrick Dewaere, Caroline Cellier, Charles Denner, Edith Scob en Jeanne Moreau.

Lang voordat de termen neoliberaal, globalisering, multinational en destructie synoniem werden schreef en regisseerde Verneuil (1920-2002) deze sterke, visionaire melange van politiek-economische thriller en drama. Daarbij hoefde de Armeens-Franse genremeester geen spandoek met 'Ik ben geëngageerd' omhoog te houden: het sinistere verhaal spreekt voor zich. Waarin de werkverslaafde onderzoeksjournalist Paul Kerjean (een gedreven Dewaere) na een tip over een duistere industriële overname verzeild raakt in de schaamteloze wereld van het internationale zakendoen. Op het grote Verneuil-bijrollenfeest present: Jeanne Moreau, Annie Duperey, Edith Scob, Mel Ferrer, Jean-Pierre Kalfon.

La truite

1982 | Drama

Frankrijk 1982. Drama van Joseph Losey. Met o.a. Isabelle Huppert, Jean-Pierre Cassel, Jeanne Moreau, Daniel Olbrychski en Isao Yamagata.

Frédérique, bijgenaamd 'Truite' ('Forel'), zwemt van jongs af aan in de tegenstroom. Ze ontvlucht de afstomping van de traditioneel-maatschappelijke conventies door met welgestelde types aan te pappen, zonder daarbij echter haar lichaam te verkopen. Haar cynische opportunisme brengt haar tot in Japan. Zo onaangenaam als het hoofdpersonage is ook deze Losey-adaptatie van Roger Vaillands roman uit 1964. Huppert, tegendraads filmicoon van de vrouwelijke vrijgevochtenheid, lepelt de titelrol helemaal uit: narcistisch, hatelijk, koud als een vis. De twee sterren zijn voor Alexander Trauners decors en Henri Alekans fotografie.

Der Bauer von Babylon

1982 | Documentaire

Duitsland 1982. Documentaire van Dieter Schidor. Met o.a. Rainer Werner Fassbinder, Brad Davis, Jeanne Moreau, Franco Nero en Laurent Malet.

Vrij conventionele documentaire over de Duitse regisseur Fassbinder, gemaakt tijdens de opnames van QUERELLE door de co-producent van die film, Schidor. De film bevat het laatste interview met Fassbinder, opgenomen enkele uren voor zijn dood, en werd vermoedelijk vooral daardoor een bescheiden festivalsuccesje. Niet echt vervelend, maar in ieder geval vrij overbodig.

Plein Sud

1980 | Avonturenfilm, Romantiek, Komedie

Frankrijk/Spanje 1980. Avonturenfilm van Luc Béraud. Met o.a. Patrick Dewaere, Clio Goldsmith, Jeanne Moreau, Guy Marchand en Jose Luis Lopez Vasquez.

Een jonge vrouw die als lokvogel in een politiek complot wordt gebruikt, verzet zich tegen verdere manipulatie en dringt zich op aan een toevallige voorbijganger. Deze blijkt een vroegtijdig ingedutte professor te zijn, wiens verlangen naar avontuur en romantiek weer opbloeit tijdens een reeks van verwarrende en verontrustende belevenissen en ontmoetingen. Amour fou wordt verbeeld in opzettelijke termen van stationslectuur met net te veel afstandelijke ironie om het escapisme daarvan echt te laten werken. Goldsmith is - hoe aantrekkelijk ook - (nog) geen actrice, waardoor haar passie voor de helft in het luchtledige blijft. Dank zij Dewaere en bizarre bijrollen onderhoudend, maar de films van hetzelfde genre uit de jaren veertig worden niet geëvenaard.

L'adolescente

1979 | Komedie, Drama

Frankrijk/Duitsland 1979. Komedie van Jeanne Moreau. Met o.a. Simone Signoret, Laetitia Chaveau, Francis Huster, Edith Clever en Jacques Weber.

Moreau verfilmde haar eigen jeugdherinneringen in dit verhaal over de 11-jarige Marie, die tijdens de zomervakantie bij grootmoeder Signoret op het platteland haar eerste verliefdheid beleeft en haar illusies over de volwassenen verliest. Het streven naar sfeer en de poëtische effecten verdoezelen de scherpe kanten van het anti-semitisme en de oorlogsdreiging anno 1939, maar het opmerkelijke acteren in de talrijke rollen houdt de aandacht toch vast.

Au-delà de cette limite votre ticket n'est plus valable

1979 | Komedie, Erotiek

Canada/Frankrijk 1979. Komedie van George Kaczender. Met o.a. Richard Harris, Jeanne Moreau, George Peppard, Jennifer Dale en Winston Rekert.

Harris is een zestig-jarige Amerikaanse zakenman, wiens financiële imperium aan het afbrokkelen is. Als hij afreist naar Europa voor een ondeugend weekendje met zijn veel jongere vriendin Dale, ontdekt hij dat hij aan het aftakelen is: hij kan 'het' niet meer en zijn dokter stelt vast dat hij impotent is. Als hij zigeuner-inbreker Rekert op de vlucht jaagt, is zijn macho-ego weer opgepept, maar dan wordt hij gekweld door enge seksuele fantasieën, waarbij Dale veelvuldig bevrediging vindt bij Rekert. Een oude kennis van vroeger, bordeelhoudster Moreau moet hem helpen... Een slordige en vooral voor de acteurs gênante bewerking door Leila Basen en Ian McLellaan van een roman van Romain Gary. Peppard speelt een kwaadsprekende bankier die eveneens impotent is. Onsmakelijk. Miklos Lente gluurde door de camera.

The Last Tycoon

1976 | Biografie, Drama, Romantiek

Verenigde Staten 1976. Biografie van Elia Kazan. Met o.a. Robert De Niro, Tony Curtis, Robert Mitchum, Jeanne Moreau en Jack Nicholson.

Een sobere, maar effectieve bewerking door Harold Pinter van de laatste roman van F. Scott Fitzgerald. De film profiteert van De Niro`s grootse en weinig stereotiepe rol als filmproducent in de jaren 1930 die zichzelf langzaam maar zeker naar zijn dood toewerkt (geïnspireerd op het leven van de legendarsiche producent Irving Thalberg).

Monsieur Klein

1976 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk/Italië 1976. Oorlogsfilm van Joseph Losey. Met o.a. Alain Delon, Jeanne Moreau, Francine Bergé, Juliet Berto en Jean Bouise.

De ­Parijse antiekhandelaar Klein (Delon) koopt begin WO II - voor een veel te lage prijs - kunstwerken aan van joden die Frankrijk willen ontvluchten. Maar dan krijgt hij plots een tijdschrift op de deurmat dat alleen aan joden wordt toegestuurd, en moet Klein (zichzelf) zien te bewijzen dat er sprake is van een persoonsverwisseling. De taalbarrière bij de eerste Franse film van Losey leidt tot een aantal minder geslaagde spelprestaties, met als belangrijkste gunstige uitzondering de ingehouden geplaagde rol van Delon (die de film ook produceerde).

Lumière

1976 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1976. Drama van Jeanne Moreau. Met o.a. Jeanne Moreau, Lucia Bosé, Francine Racette, Caroline Cartier en Keith Carradine.

Vier actrices in verschillende stadia van hun carrière hebben uiteenlopende problemen met mannen in hun beroeps- en privé-leven, maar vinden steun in onderlinge vriendschap. Deze authentieke kijk van binnenuit op een milieu dat gewoonlijk oppervlakkig of ironisch wordt gepresenteerd, toont Moreau als opmerkelijk debuterende spelregisseuse, ook van de mannen die meer diepte krijgen dan gewoonlijk in een vrouwenfilm. Dat ze zichzelf de sterrol toemat lijkt ijdel exhibitionisme, maar wordt van zelfkritische kanttekeningen voorzien.

Souvenirs d'en France

1975 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1975. Oorlogsfilm van André Téchiné. Met o.a. Jeanne Moreau, Michel Auclair, Marie-France Pisier, Claude Mann en Orane Demazis.

Hector (Auclair), de oudste zoon van een familie-onderneming in het Z.W. van Frankrijk (dat bekend staat als de Grand Sud Ouest of denigrerend behoort bij het `basse France`) trouwt tegen de wil van zijn verwanten in met Berthe (Moreau), die een eenvoudige wasvrouw is. Deze buitenstaanster zal tijdens de oorlog en de economische veranderingen erna het bedrijf draaiende weten te houden totdat ook zij niet meer tegen de moderne tijd is opgewassen. Deze familiekroniek gedurende veertig jaar wordt gebracht in een reeks ironisch gestileerde tableaux die Téchiné als opmerkelijk talent deden kennen. Veel aandacht voor de vrouwelijke personages, naast de kordate Moreau is Pisier verrukkelijk als de frivole schoonzuster Régina die zich op háár manier subversief in de familie werkt. Het scenario is van Marylin Goldin en regisseur Téchiné. Het camerawerk is van Bruno Nuytten. Eastmancolor, Mono.

Hu-man

1975 | Sciencefiction

Frankrijk 1975. Sciencefiction van Jérôme Laperrousaz. Met o.a. Terence Stamp, Jeanne Moreau, Frederik van Pallandt, Gabriella Rystedt en Agnès Stévenin.

Een beroemd filmacteur heeft sinds de dood van zijn vrouw zijn levenslust verloren. Een collega, tevens ex-geliefde haalt hem namens een experimenteel wetenschappelijk instituut over om proefkonijn te zijn voor de eerste reis-door-de-tijd. Het SF- uitgangspunt is aanleiding voor een psychedelische filmervaring waarvan geluids- en beeldeffecten op de tv weinig effect zullen hebben, op reeks imponerende landschappen na. De fysieke inzet van Stamp is bewonderenswaardig, maar men is zozeer vergeten een rol voor hem te verzinnen dat hij onder zijn eigen naam moet optreden. De film is een verwarde variatie op het thema Orfeus. Schitterende beelden van Jimmy Glasberg op locatie in Mont-Saint- Michel en Ethiopië. Ook bekend onder de titel PLEURS.

Les valseuses

1974 | Komedie, Drama

Frankrijk 1974. Komedie van Bertrand Blier. Met o.a. Gérard Depardieu, Patrick Dewaere, Miou-Miou, Jeanne Moreau en Brigitte Fossey.

Anarchistische zwarte schelmenkomedie, een verfilming van Bliers eigen roman, betekende de internationale doorbraak van de regisseur die een van Frankrijks meest consistente filmmakers zou blijken. Depardieu en Dewaere zijn twee jonge schooiers die zich vermaken met diefstal en beroving, mishandeling en aanranding. Vrolijke verwikkelingen worden afgewisseld door wrede, misogyne grappen. Jeanne Moreau zorgt voor enige gratie als een ex-gevangene die met beiden het bed deelt. Isabelle Huppert is even te zien als verlegen tiener met gemengde gevoelens voor de bandeloze anti-helden. Depardieu zou een van Bliers vaste acteurs worden, Dewaere werkte nog tweemaal met de regisseur voordat hij in 1982 door zelfmoord om het leven kwam.

Le Jardin qui bascule

1974 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1974. Drama van Guy Gilles. Met o.a. Delphine Seyrig, Patrick Jouané, Sami Frey, Anouk Ferjac en Guy Bedos.

Een jonge [KL]killer[KLE] krijgt de opdracht om een rijke vrouw te vermoorden en weet zich met zijn vriend aan haar en haar kring van kennissen en aanbidders op te dringen. Hij wordt verliefd op haar en vergeet zijn contract, maar als zij hem na enige dagen de bons geeft, doodt hij haar toch en vervolgens zichzelf. Deze nieuwe variant van Gilles op de (homo-erotische) romantische mythologie van de destructieve en zelfdestructieve jongeling en de al wat verlepte femme fatale wordt geholpen door de loyale inzet van de acteurs - een gratis gastrol van Moreau als zingende bistrohoudster - maar krijgt nergens echte overtuigingskracht of vitaliteit, omdat iedereen in de elegante camerabewegingen alleen contrasterend decoratief blijft.

La race des seigneurs

1974 | Drama

Frankrijk 1974. Drama van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Alain Delon, Sydne Rome, Jeanne Moreau, Claude Rich en Jean-Marc Bory.

Een politicus kan minister worden in de nieuwe regering. Hij heeft er alles voor over om dat te bereiken. Hij vervreemdt van zijn gezin, verzaakt het programma van zijn partij en drijft zijn minnares tot zelfmoord. In de film wordt zo angstvallig mogelijk geprobeerd de held niet met een bestaande partij te associëren zodat er een karakterloze schildering van het milieu ontstaat. De satirische elementen van Félicien Marceau's roman Creezy zijn vervangen door melodrama, vooral in de romance met het fotomodel. Niettemin goed spel. De regisseur en Pascal Jardin bewerkten de roman tot scenario. Walter Wottitz keek door de camera.

Je t'aime

1974 | Drama

Canada 1974. Drama van Pierre Duceppe. Met o.a. Jeanne Moreau, Jean Duceppe, Roseline Hoffman, Jean-René Ouellet en Lionel Villeneuve.

Moreau als 'la Française' die al achttien jaar in Canada woont en een grote aantrekkingskracht op mannen uitoefent; dit tot ongenoegen van de buurvrouwen. Haar leven wordt bepaald door de harde natuur. 'La Française' krijgt bezoek van haar achttien jaar oude dochter, die ze nooit heeft gezien en die zwanger is van Jérôme die ook op de boerderij arriveert en gefascineerd raakt door zijn schoonmoeder. Een mooi melodrama.

Joanna Francesa

1973 | Experimenteel, Fantasy

Brazilië 1973. Experimenteel van Carlos Diegues. Met o.a. Jeanne Moreau, Pierre Cardin, Carlos Kroeber, Helber Ranguel en Eliezer Gomez.

Met Franse toeriste Moreau als Joanna, de centrale figuur, is deze film een tragische fabel over het einde van onze beschaving. Deze ondergang vindt plaats tussen de realiteit en de droom, het echte en het ingebeelde, en zou aldus passen in het denkpatroon van de mens. Het merendeel van de legendes hebben een goedaardig einde, maar Diegues` visie is het tegenovergestelde. Een vreemde film met een complex scenario (van Diegues zelf) dat niet in een paar regels kan worden samengevat en verklaard. Dit experiment is eerder interessant dan geslaagd, maar destijds sloeg met deze film de Braziliaanse 'cinema novo' een nieuwe richting in. Diegues wist zijn lievelingsactrice, de 45-jarige Moreau, te strikken, evenals modekoning Pierre Cardin als geldschieter, die bekend stond als mecenas van de avant-garde kunst. Het camerawerk van Dib Lufti is mooi. Mono.

Nathalie Granger

1972 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1972. Drama van Marguerite Duras. Met o.a. Lucia Bosé, Jeanne Moreau, Gérard Depardieu, Luce Garcia-Ville en Dionys Mascolo.

Twee vrouwen zitten zwijgend in een villa met grote tuin. Het dochtertje van een van hen komt thuis en haar gewelddadige gedrag tegen klasgenootjes geeft zorgen. De radio heeft berichten over geweldserupties in de buitenwereld. Een vertegenwoordiger komt langs met verkooppraatjes en gaat tegenover de stilte van de vrouwen steeds meer praten. De wasmachine die hij wil slijten hebben ze al. Deze film waarin ogenschijnlijk niets gebeurt, biedt voor wie het wil opbrengen fascinerend materiaal voor een eigen zingeving, maar is anders louter banaal en vervelend. De eerste film waarin Depardieu (als vertegenwoordiger) echt opviel. Scenario van Duras, en de beelden zijn van Ghislain Cloquet.

Chère Louise

1972 | Drama, Komedie

Frankrijk 1972. Drama van Philippe de Broca. Met o.a. Jeanne Moreau, Julian Negulesco, Didi Perego, Pippo Starnazzo en Yves Robert.

Gescheiden oudere vrouw begint nieuw leven op platteland en wordt verliefd op werkloze jonge Italiaan die ze in huis neemt, kleedt, Frans en omgangsvormen leert. Ze maakt zich geen romantische illusies en staat daardoor boven dorpsroddel en slippertjes van haar protegé. In principe ideale rol voor Moreau stelt teleur omdat regisseur geen moment juiste toon weet te treffen en in tekening van relatie en omgeving aan buitenkant blijft.

The Little Theatre Of Jean Renoir

1971 |

1971. Jean Renoir. Met o.a. Marguerite Cassan, Fernand Sardou, Françoise Arnoul, Jean Carmet en Jeanne Moreau.

Gescheiden oudere vrouw begint nieuw leven op platteland en wordt verliefd op werkloze jonge Italiaan die ze in huis neemt, kleedt, Frans en omgangsvormen leert. Ze maakt zich geen romantische illusies en staat daardoor boven dorpsroddel en slippertjes van haar protegé. In principe ideale rol voor Moreau stelt teleur omdat regisseur geen moment juiste toon weet te treffen en in tekening van relatie en omgeving aan buitenkant blijft.

Le Plus vieux métier du monde

1971 | Komedie, Erotiek

Duitsland/Frankrijk/Italië 1971. Komedie van Franco Indovina, Mauro Bolognini, Philippe de Broca, Michael Pfleghar en Claude Autant-Lara. Met o.a. Michèle Mercier, Enrico Maria Salerno, Hiram Keller, Elsa Martinelli en Gastone Moschin.

Episodenfilm over prostitutie. I. De oertijd. II. Het Romeinse keizerrijk. III. De Franse revolutie. IV. De Belle Epoque. V. De tegenwoordige tijd. VI. Een gecomputeriseerde toekomst. De charme en (voorzover aanwezig) het talent van de actrices is verspild aan de fantasieloze scenario`s, die navenant lusteloos in beeld zijn gebracht. De Broca`s episode met Moreau als Mimi Guillotine, die haar attracties combineert met het uitzicht op de onthoofdingen, is nog wel aardig, terwijl Godards filosofische SF interessant voortborduurt op zijn ALPHAVILLE (maar tijdens de bioscooproulatie werd de film meestal gecoupeerd). De scenario's zijn van Daniel Boulanger, André Tabet, Jean-Luc Godard, Ennio Flaiano, Jean Aurenche, Georges- André Tabet en Michel Legrand.

L' Humeur vagabonde

1971 | Drama

Frankrijk 1971. Drama van Edouard Luntz. Met o.a. Erick Penet, Jeanne Moreau, Michel Bouquet, Madeleine Renaud en Margo Lion.

Een jonge provinciaal ontsnapt aan de sleur van het gezin en wil Parijs veroveren. Ondanks de belangstelling van een mondaine vrouw, keert hij teleurgesteld terug naar zijn geboorteplaats waar zijn moeder zijn vrouw vermoordt op verdenking van overspel. Dit voorval geeft hem kortstondige roem waardoor hij van het Parijse 'wereldje' opeens alle aandacht krijgt.Een niet geslaagde, maar interessante poging om een beeld te geven van het gebrek aan communicatie in een op een façade gerichte samenleving maakt de eenvormigheid duidelijk door Bouquet een hele reeks verschillende Parijzenaars te laten spelen. Terugkeer naar Parijs ná de tragedie voegt aan het voorafgaande niets toe en doet de vrij korte film langdradig lijken.

Monte Walsh

1970 | Western

Verenigde Staten 1970. Western van William A. Fraker. Met o.a. Lee Marvin, Jeanne Moreau, Jack Palance, Jim Davis en Allyn Ann McLerie.

Een melancholieke western met Marvin als een oudgediende cowboy die ontdekt onderdeel te zijn van het uitstervende Westen. Een gevoelige verfilming van een roman van Jack Schaefer (die ook Shane schreef). Een uitstekende bijdrage van Jack Palance in een ongebruikelijke rol van 'good guy'. Cameraman Frakers debuut als regisseur.

Comptes à rebours

1970 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/Italië 1970. Misdaad van Roger Pigaut. Met o.a. Serge Reggiani, Jeanne Moreau, Simone Signoret, Charles Vanel en Michel Bouquet.

Een gangster heeft door verraad tien jaar in de gevangenis gezeten en wil zich wreken op de medeplichtigen van weleer. Deze speelfilm van de acteur Pigaut rond de vaak onderschatte Reggiani kreeg de steun van een reeks bevriende, beroemde acteurs wier inbreng van personages en scenario het maar net boven de middelmatige voorspelbaarheid weet uit te tillen. Scenario van André G. Brunelin en de regisseur. Camerawerk van Jean Tournier.

Alex in Wonderland

1970 | Komedie, Actiefilm, Drama

Verenigde Staten 1970. Komedie van Paul Mazursky. Met o.a. Donald Sutherland, Ellen Burstyn, Viola Spolin, Federico Fellini en Jeanne Moreau.

Camera registreert de verveling in het dagelijks leven van jonge filmregisseur Sutherland. De film is een genotzuchtige imitatie van Fellini (die even te zien is) en wordt door sommige grappenmakers '1½' genoemd. Burstyn onderscheidt zich als vrouw van Sutherland.

The Immortal Story

1969 | Drama

Verenigde Staten 1969. Drama van Orson Welles. Met o.a. Norman Eshley, Roger Coggio, Jeanne Moreau en Orson Welles.

Camera registreert de verveling in het dagelijks leven van jonge filmregisseur Sutherland. De film is een genotzuchtige imitatie van Fellini (die even te zien is) en wordt door sommige grappenmakers '1½' genoemd. Burstyn onderscheidt zich als vrouw van Sutherland.

Le Petit théâtre de Jean Renoir

1969 | Komedie

Frankrijk 1969. Komedie van Jean Renoir. Met o.a. Nicolas Fornicola, Minny Monti, Pierre Olaf, Marguerite Cassan en Jacques Dynam.

Deze laatste, voor televisie gemaakte film van Renoir bestaat uit vier losse episodes van wisselend niveau. De bijdrage van Moreau bestaat uitsluitend uit het zingen van een nostalgisch chanson. De laatste sketch LE ROI D'YVETOT waarin de kleurloze Carmet tegelijk beste vriend van echtgenoot en minnaar van vrouw wordt, evenaart in ironie en melancholie Renoirs beste werk.

Le Corps de Diane

1968 | Drama

Frankrijk/Servië en Montenegro 1968. Drama van Jean-Louis Richard. Met o.a. Jeanne Moreau, Charles Denner, Elizabeth Wiener, Joëlle Latour en Henri-Jacques Huet.

Architect leert in Praag theaterdecoratrice kennen op wie hij verliefd wordt. Na hun huwelijk ontwikkelt hij ziekelijke jaloezie waarvoor zij ook wel aanleiding geeft. Moreau - geregisseerd door ex-echtgenoot - en Denner doen hun best, maar rollen en scenario zijn erg zwak geschreven.

Great Catherine

1968 | Komedie

Verenigd Koninkrijk 1968. Komedie van Gordon Flemyng. Met o.a. Peter O'Toole, Jeanne Moreau, Zero Mostel, Jack Hawkins en Akim Tamiroff.

Afgrijselijke verfilming van George Bernard Shaws komedie over Catherine de Grote. Tijdverspilling voor de acteurs. Wacht maar tot Dietrichs THE SCARLET EMPRESS weer in de belangstelling komt.

The Sailor from Gibraltar

1967 | Drama

Verenigd Koninkrijk 1967. Drama van Tony Richardson. Met o.a. Jeanne Moreau, Ian Bannen, Vanessa Redgrave, Zia Mohyeddin en Hugh Griffith.

Onwaardige bewerking van Marguerite Duras` roman. Moreau (die zelfs een liedje moet kwelen) speelt de mythische nymphomane die de zeeën doorkruist op zoek naar de hereniging met haar droomzeeman. De rolbezetting is interessant, maar Richardsons in de hand gehouden camera en andere technieken uit de jaren zestig hebben de film zeer gedateerd.

La mariée était en noir

1967 | Drama, Actiefilm, Film noir, Thriller

Frankrijk 1967. Drama van François Truffaut. Met o.a. Charles Denner, Claude Rich, Alexandra Stewart, Daniel Boulanger en Serge Rousseau.

Op de trappen van de kerk wordt een kersverse bruidegom dodelijk getroffen door een geweerschot. Zijn bruid zal haar leven wijden aan het vinden en doden van de schuldigen. Deze wraakfilm kreeg een episodische aanpak waarbij elk van de vijf schuldigen in zijn levenssituatie wordt getekend en Moreau zich in wisselende, aangepaste gedaantes daarin binnendringt. De delen zijn boeiender dan het geheel. Opmerkelijke muziek van Bernard Herrmann. Het scenario is van regisseur Truffaut en Jean-Louis Richard naar het boek van William Irish.

Chimes at Midnight

1967 | Komedie, Drama

Zwitserland/Spanje 1967. Komedie van Orson Welles. Met o.a. Orson Welles, Jeanne Moreau, Margaret Rutherford, John Gielgud en Marina Vlady.

Welles combineerde gedeelten van vijf Shakespeare-stukken waardoor het resultaat warrig is terwijl zijn eigen portrettering van Falstaff waarschijnlijk interessantste aspect vormt. Goed gespeeld, maar een beperkt budget schaadt de inspanning; met de stem van Ralph Richardson worden de stukken verbonden. Ook bekend als FALSTAFF.

Une histoire immortelle

1966 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1966. Drama van Orson Welles. Met o.a. Jeanne Moreau, Orson Welles, Norman Eshley, Roger Coggio en Fernando Rey.

Een oude koopman in Macao wil de legende over een zeeman, die door een grijsaard betaald wordt om een kind te maken bij zijn jonge vrouw, waarmaken en engageert een prostitu[KA1]ee (die de dochter van de door hem geru[KA3]ineerde compagnon is) om voor echtgenote te spelen. De liefdesnacht tussen haar en de geselecteerde zeeman is voor beiden zo bijzonder dat ze er daarna niet over praten, zodat de oude niet in verhalen onsterfelijk zal worden. De door de Franse tv geproduceerde film naar een novelle van Karen Blixen (Isak Dinesen) is even stijlvol qua vormgeving als vol berustende wijsheid qua inhoud. Moreau is perfect als de niet meer jonge hoer die voor [KA1]e[KA1]en nacht weer kan (doen) geloven aan prille maagdelijkheid. Gesitueerd in 1880. Het scenario is van regisseur Welles, die een kort verhaal van Karen Blixen bewerkte. Louis De Vilmorin schreef de dialogen. De fotografie is van Willy Kurant.

Viva Maria!

1965 | Avonturenfilm, Komedie, Western

Frankrijk/Italië 1965. Avonturenfilm van Louis Malle. Met o.a. Brigitte Bardot, Jeanne Moreau, George Hamilton, Claudio Brook en Gregor von Rezzori.

Een fonkelende avonturenkomedie met het meest sexy sterduo van de jaren '60, Bardot en Moreau als de twee Maria's die zich sterk maken voor de revolutie in een fictief Midden-Amerikaans land. Maria II (Bardot), dochter van een Ierse revolutionair, voegt zich na de dood van haar vader bij een rondtrekkend circus, waar ze met Maria I (Moreau) een succesvolle vaudeville-act opvoert en per ongeluk de striptease ontdekt. Minpuntje van Viva Maria! is dat de mannelijke tegenspelers geen partij vormen voor Bardot en Moreau. Houten klaas Hamilton als vurige rebel en object van Moreau's liefde is een regelrechte ramp. Scenario van Malle en Jean-Claude Carrière.

Mademoiselle

1965 | Drama

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1965. Drama van Tony Richardson. Met o.a. Jeanne Moreau, Ettore Manni, Frank Skinner, Umberto Orsini en Jacques Monod.

Moreau speelt met verve de seksueel gefrustreerde dorpsonderwijzeres in de Corr[KA2]eze, een bergachtige streek in het zuid-westen van het Franse Massif Central. Italiaanse houthakkers komen seizoensarbeid verrichten, w.o. de mooie Manni. De onderwijzeres sticht brand, en de verdenking onder de xenofobe boeren valt op de houthakkers. Manni moet vluchten en wordt door Moreau welwillend naar binnen geloodst; zij bezorgen elkaar de allermooiste nacht van hun leven, maar `s ochtends roept het kreng niet alleen moord en brand, maar ook nog verkrachting. De boeren doden Manni en de vermoorde onschuld verlaat met alle eer het dorp. Een wat merkwaardige film over latente vreemdelingenhaat naar een boek van Jean Genet (die ook het scenario schreef), die daarmee ook zijn (eigen) vrouwenhaat tot uitdrukking bracht. Niet naar ieders smaak, maar wel een ironische film die je aan het denken zet. David Watkins deed het camerawerk.

Eve

1965 | Drama

Italië/Frankrijk 1965. Drama van Joseph Losey. Met o.a. Francesco Rissone, Nona Medici, Virna Lisa, Stanley Baker en Jeanne Moreau.

Losey´s 'anti-puriteinse allegorie´ werd door de producenten met bijna drie kwartier ingekort. Daar gaat mijn 'allerbeste film´, verzuchtte Losey achteraf. Ook Jeanne Moreau kon met haar glansrol (als geldbeluste courtisane) niet voorkomen dat Eva genadeloos door de kritiek werd afgekraakt.

The Yellow Rolls-Royce

1964 | Komedie, Romantiek, Drama

Verenigd Koninkrijk 1964. Komedie van Anthony Asquith. Met o.a. Rex Harrison, Jeanne Moreau, Shirley MacLaine, Alain Delon en Ingrid Bergman.

Een vooroorlogse Rolls Royce is het 'leitmotiv' in deze episodenfilm van Anthony Asquith. De bolide wordt aangekocht door een oer-Britse diplomaat (Harrison) en raakt tenslotte via allerlei omwegen als tweedehandsje op de Balkan verzeild. De aardigste episode speelt zich af in Italië waar de Rolls in handen valt van een gangster. Diens lief (MacLaine) vindt het een pracht karrretje, maar meer nog dan in auto's is ze geïnteresseerd in een piepjonge gigolo (Delon). Sommige recensenten vonden Delon in deze film gemaniëreerd en verwijfd, en inderdaad, de ster lonkt uitbundiger dan we later van hem gewend zijn.

The Train

1964 | Oorlogsfilm, Actiefilm, Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk/Italië 1964. Oorlogsfilm van John Frankenheimer. Met o.a. Burt Lancaster, Paul Scofield, Jeanne Moreau, Suzanne Flon en Michel Simon.

In briljant zwart-wit gefotografeerde avonturen- annex WO II-film van actiespecialist John Frankenheimer (The French Connection II) kan bogen op een prima cast. Paul Scofield is in een van z'n spaarzame filmrollen een fanatieke, in Vaires (Fr) gestationeerde Oberst die verantwoordelijk is voor het transport van geroofde kunstschatten richting Heimat. Als het aan loc-machinist Michel Simon en stationschef Burt Lancaster ligt haalt zijn trein de Frans-Duitse grens niet eens. Jeanne Moreau steelt de show. Als quasi-kwetsbare hotelhoudster biedt ze Lancaster onderdak. 'Waarom zijn mannen toch zo dom,' vraagt ze zich af. 'Waarom moeten ze per se de held uithangen. Voor de vrouwen zit er niks anders op dan thuis te zitten en angstig af te wachten.' Intussen zet ze wel haar eigen leven op het spel.

Mata Hari, agent H21

1964 | Historische film, Drama, Romantiek, Thriller

Frankrijk/Italië 1964. Historische film van Jean-Louis Richard. Met o.a. Claude Rich, Jeanne Moreau, Franck Villard, Jean-Louis Trintignant en Henri Garcin.

Margaretha Geertruida Zelle, die tijdens WO I als exotisch danseres Mata Hari voor de Duitsers spioneert, wordt verliefd op een Franse officier, en besluit voor de andere kant te gaan werken. Een riskante keuze. Op maat gesneden vehikel voor regisseur Richards ex-echtgenote Moreau, gebaseerd op een half-ironisch, half-tragisch scenario van François Truffaut, de man die normaal gesproken juist de scenario's van Richard (Fahrenheit 451, La nuit américaine) verfilmde. Richard is een betere scenarist dan regisseur, maar toch wel de moeite waard.

Le journal d'une femme de chambre

1964 | Drama

Frankrijk/Italië 1964. Drama van Luis Buñuel. Met o.a. Jeanne Moreau, Michel Piccoli, Georges Géret, Daniel Ivernel en Françoise Lugagne.

Céléstine (Jeanne Moreau) is een kamermeisje uit Parijs dat werkt bij een familie in Normandië in de jaren dertig. De mannen in en om het huis vallen voor het ogenschijnlijk toegankelijke stadsmeisje omdat de manipulatieve Céléstine zich dienstbaar voegt naar hun geneugten. Zo dringt ze door tot de kern van hun verwrongen bestaan. Via de afstandelijke ironie van Jeanne Moreau onderneemt Buñuel een bijtende aanval op maatschappelijke, morele en religieuze hypocrisie. Gebaseerd op het boek uit 1900 van Octave Mirbeau dat eerder in 1946 werd verfilmd door Jean Renoir.

The Victors

1963 | Oorlogsfilm

Verenigd Koninkrijk 1963. Oorlogsfilm van Carl Foreman. Met o.a. George Hamilton, Vince Edwards, Jeanne Moreau en Romy Schneider.

Een wijdlopig WO II-drama over geallieerde soldaten op mars door Europa, over hun liefdes en hun gevechtsacties. Een goede rolbezetting en een goede regie overwinnen het zwakke scenario van Foreman naar de roman van Alexander Baron. Camerawerk van Christopher Challis.

Peau de banane

1963 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1963. Komedie van Marcel Ophüls. Met o.a. Jeanne Moreau, Jean-Paul Belmondo, Gert Froebe, Alain Cuny en Jean-Pierre Marielle.

Een vrouw die financieel benadeeld is door oplichters verzint een wraakactie en schakelt haar ex-echtgenoot in om haar fortuin terug te krijgen. Deze misdaadkomedie mist oorspronkelijkheid, maar had een - voor 1963 - verrassende combinatie van Moreau en Belmondo in humoristische rollen.

Le feu follet

1963 | Drama

Frankrijk 1963. Drama van Louis Malle. Met o.a. Maurice Ronet, Jeanne Moreau, Bernard Noël, Léna Skerla en Alexandra Stewart.

De dertigjarige Alain (Ronet) is levensmoe. Lang heeft hij zich staande weten te houden door het flink op een zuipen te zetten, maar nu is hij afgekickt en zoekt hij zijn oude vrienden nog een keer op. Veel vrolijker wordt hij daar ook niet van: hun idealen zijn verwaterd of losgelaten. De eerste film waar regisseur Malle (Ascenseur pour l'échafaud) naar eigen zeggen echt tevreden over was. De film is niet autobiografisch maar gaat wel over de kringen waarin de regisseur destijds verkeerde. Op de achtergrond klinkt de inmiddels overbekende muziek van Satie.

La Baie des Anges

1963 | Romantisch drama

Frankrijk 1963. Romantisch drama van Jacques Demy. Met o.a. Jeanne Moreau, Claude Mann, Paul Guers, Henri Nassiet en André Certes.

De jonge bankemployé Jean (Mann) hoort hoe collega Caron (Guers) diens magere salaris aanvult in het casino. Dat lijkt Jean ook wel wat. En inderdaad: na een uurtje roulette heeft hij al een half jaarsalaris bij elkaar verdiend. Hij reist af naar Nice, begint daar de dure casino's te bezoeken en ontmoet daar de mooie, intrigerende Jackie (Moreau), die ook wel van een gokje houdt. De hoogblonde Moreau laat het prachtig uit de klauwen lopen, in stemmig zwart-wit, met mooie muziek van Michel Legrand op de achtergrond.

Le procès

1962 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië/Duitsland 1962. Drama van Orson Welles. Met o.a. Anthony Perkins, Jeanne Moreau, Romy Schneider, Orson Welles en Elsa Martinelli.

Een kantoorklerk krijgt te horen dat hem een proces te wachten staat, maar waarvan hij beschuldigd wordt, blijft in het midden. Vergeefs probeert hij te ontdekken wat zijn misdaad is, wat hem niet verhindert zich schuldig te voelen. Intussen nadert de dag van zijn executie, terwijl het proces nog van start moet gaan. Welles reisde heel Europa af om locaties te vinden die hij filmisch kon samenvoegen tot een nachtmerrie-achtig labyrint, het labyrint van de bureaucratie. De barokke effecten van Welles' film doen wellicht geen recht aan Kafka's sobere verteltoon, maar de krachtige, bijna expressionistische beeldtaal maken The Trial tot een belevenis.

Jules et Jim

1962 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk 1962. Drama van François Truffaut. Met o.a. Jeanne Moreau, Oskar Werner, Henri Serre, Vanna Urbino en Marie Dubois.

F 1962. Van François Truffaut. Truffauts Jules et Jim had eigenlijk Jules, Jim et Cathérine moeten heten, want Jeanne Moreau's Cathérine is een inmiddels klassiek geworden filmpersonage. Grillig, eigenzinnig, wonderschoon en een beetje gek, én de grote liefde van Jules en Jim. De drie houden zielsveel van elkaar, maar de kijker heeft al snel door dat de ménage à trois tussen de verlegen Duitser Jim (Oskar Werner), de flamboyante Fransoos Jim (Henri Serre) en de eerder genoemde Cathérine tot mislukken is gedoemd. Aan het slot van de film denkt Jim te weten waarom: 'La maxime de Cathérine est: Dans un couple, il faut que l'un des deux au moins soit fidèle: 'l'autre'.

Eva

1962 | Drama

Italië/Frankrijk 1962. Drama van Joseph Losey. Met o.a. Jeanne Moreau, Stanley Baker, Virna Lisi, Giorgio Albertazzi en James Villiers.

Een mijnwerker uit Wales heeft onder zijn eigen naam een roman van zijn overleden broer gepubliceerd die een bestseller blijkt te zijn, en verfilmd zal worden. Als de gefêteerde gast op het festival van Venetië, ontmoet hij een Franse call-girl op wie hij hopeloos verliefd wordt en die zijn onzekerheid en slecht geweten geraffineerd weet te bespelen. Losey's barokke vormgeving en gemaniëreerde spelregie geven het romangegeven van Hadley Chase meer diepte dan in zijn veel latere, meer pretentieuze films qua inhoud het geval bleek. Moreau heeft haar femme fatale-agressiviteit, intelligentie en relativerende humor mee. Naast de songs van Billie Holiday, is er de opmerkelijke muziek van Legrand. Scenario van Hugo Butler en Evan Jones. Camerawerk van Gianni di Venanzo.

Une femme est une femme

1961 | Drama, Komedie, Romantiek, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1961. Drama van Jean-Luc Godard. Met o.a. Anna Karina, Jean-Claude Brialy, Jean-Paul Belmondo, Nicole Paquin en Marie Dubois.

Une femme est une femme is de derde speelfilm van Godard, na zijn thriller À bout de souffle en de spionagefilm Le petit soldat. In zijn wittebroodsweken - hij trouwde in '61 met Anna Karina - maakte hij zijn enige vrolijke film, een muzikale komedie waarin echtgenote Karina een dartele vrouw speelt die dolgraag een kind wil. Haar vriend (Brialy) wil pas kinderen als ze eerst getrouwd zijn. Dus stapt ze naar vriend Alfred (Belmondo), om haar vriend voor een fait accompli te stellen. Zo begint een serie van vindingrijke misverstanden en innemende ruzietjes. Godards meest toegankelijke werk.

La Notte

1961 | Drama, Romantiek, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1961. Drama van Michelangelo Antonioni. Met o.a. Jeanne Moreau, Marcello Mastroianni, Monica Vitti, Bernhard Wicki en Rosy Mazzacurati.

De dodelijke ziekte van een huisvriend brengt de vrouw van een schrijver na tien jaar huwelijk in een onbestemde crisis. Tijdens een grote receptie dolen ze onafhankelijk van elkaar rond en hebben tot niets leidende flirts met anderen. In de ochtenduren doen ze een wanhopige poging om de liefde van weleer te doen herleven. Deze beroemde Antonioni-film suggereert in zeer zorgvuldige beelden de vergankelijkheid van emoties, met nauwelijks enige uiterlijke actie en een minimum aan dialogen. De film doet nu enigszins steriel aan, omdat de acteurs ondergeschikt zijn gemaakt aan de fotografische compositie in plaats van hun gevoelens zelf te mogen uitdrukken.

Moderato cantabile

1960 | Drama, Romantiek, Misdaad

Frankrijk/Italië 1960. Drama van Peter Brook. Met o.a. Jeanne Moreau, Jean-Paul Belmondo, Didier Haudepin, Colette Régis en Pascale De Boysson.

Anne Desbar[KA2]edes (Moreau), de gefrustreerde vrouw van een industrieel (Dechamps), is bij toeval getuige van een moord-uit- hartstocht. Ze ontmoet Chauvin (Belmondo), een arbeider die de dader (Dobuzinsky) kent, en tijdens lange wandelingen samen praten ze over diens motieven. Eerst groeit geleidelijk de verliefdheid, dan bij haar het verlangen om ook gewurgd te worden. De toneelstuk van Marguerite Duras kreeg een trage, ingehouden filmvorm van toneelvernieuwer Brook. De film zou pretentieus en zonder spanning zijn zonder het onderdrukt nerveus acteren van Moreau, die in Cannes werd gelauwerd voor haar prestatie. Belmondo blijft in zijn rol een ledepop, maar hoeft ook niets méér te zijn. Het scenario van Gérard Jarlot en regisseur Brook. Het camerawerk is van Armand Thiard. Western Electric Sound System, Mono.

Le dialogue des carmélites

1960 | Drama, Historische film

Italië/Frankrijk 1960. Drama van Philippe Agostini en R.L. Bruckberger. Met o.a. Jeanne Moreau, Alida Valli, Pascale Audret, Madeleine Renaud en Pierre Brasseur.

Een jonge aristocratische novice die aan haar roeping twijfelt wordt in 1793 met andere Carmelitessen ter dood veroordeeld en vindt voldoende moed en geloof om ook het schavot te bestijgen. Die Letzte am Schafott van Gertrude von Le Fort kreeg een ingetogen en niet nadrukkelijk stichtelijke filmbewerking, met soms onnodige of onnodig uitgesponnen scènes om de sterke rolbezetting dramatische kansen te geven. De zwakste rol is helaas van Audret als novice. Camerawerk van André Bac.

Le Dialogue Des Carmelites

1960 | Drama

Frankrijk 1960. Drama van R.L. Bruckberger. Met o.a. Anne Doat, Jean-Louis Barrault en Jeanne Moreau.

Een jonge aristocratische novice die aan haar roeping twijfelt wordt in 1793 met andere Carmelitessen ter dood veroordeeld en vindt voldoende moed en geloof om ook het schavot te bestijgen. Die Letzte am Schafott van Gertrude von Le Fort kreeg een ingetogen en niet nadrukkelijk stichtelijke filmbewerking, met soms onnodige of onnodig uitgesponnen scènes om de sterke rolbezetting dramatische kansen te geven. De zwakste rol is helaas van Audret als novice. Camerawerk van André Bac.

Jovanka e le altre

1960 | Oorlogsfilm, Drama

Italië 1960. Oorlogsfilm van Martin Ritt. Met o.a. Silvana Mangano, Jeanne Moreau, Vera Miles, Van Heflin en Carla Gravina.

Tijdens de bezetting door de nazi's worden vijf meisjes in Joegoslavië door partizanen nagezeten omdat ze met Duitsers hebben gevreeën. De meisjes worden aangevoerd door Jovanka, een moedige vrouw, die hen naar een andere partizanengroep leidt. De film is mooi geregisseerd, het spel is sterk en het verhaal goed.

5 Branded Women

1960 | Oorlogsfilm, Drama

Verenigde Staten 1960. Oorlogsfilm van Martin Ritt. Met o.a. Van Heflin, Silvana Mangano, Jeanne Moreau, Vera Miles en Barbara Bel Geddes.

Overambitieuze produktie spelend in Joegoslavië in WO II met de verkeerde rolbezetting. Vijf vrouwen, door partizanen veracht om hun Nazi-gezindheid, bewijzen hun patriottisme.

Les quatre cents coups

1959 | Drama, Experimenteel, Biografie

Frankrijk 1959. Drama van François Truffaut. Met o.a. Jean-Pierre Léaud, Claire Maurier, Albert Rémy, Guy Decomble en Patrick Auffray.

De overspelige moeder en kortzichtige stiefvader van puber Antoine Doinel (Léaud) ergeren zich aan zijn 'onuitstaanbare gedrag' en sturen hem dus maar naar een opvoedingsgesticht. Dat zal hem leren. 'Puur autobiografisch is het verhaal niet,' zei Truffaut in een gesprek met kunstbroeder Rivette, 'als dertienjarige wilde ik alle misdaden van de wereld plegen, zonder ervoor te worden gestraft, maar míjn ouders waren aardige mensen.' Met Truffaut kwam het nog helemaal goed, met hulp van beroemd criticus André Bazin (aan wie de film is opgedragen) ontwikkelde hij zich tot een van de grondleggers van de Nouvelle Vague.

Les liaisons dangereuses

1959 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1959. Drama van Roger Vadim. Met o.a. Jeanne Moreau, Annette Stroyberg, Jean-Louis Trintignant, Jeanne Valérie en Simone Renant.

Een libertijns echtpaar is elkaars cynische medeplichtige bij buitenechtelijke escapades, tot hij echt verliefd wordt op een degelijke vrouw, en de anti-strategie van zijn echtgenote tot een tragedie leidt. Vadim verplaatst de ooit scandaleuze brievenroman van Choderlos de Laclos naar de eigen tijd en maakt ondanks modieuze en kitsch-elementen zijn beste film, met een aantal écht suggestieve erotische scènes. Stroyberg was destijds Mme Vadim en het enige zwakke onderdeel in de topbezetting. In 1976 door Vadim opnieuw gemaakt als de kostuumfilm UNE FEMME FIDÈLE. In 1989 in Amerika verfilmd door Stephen Frears als DANGEROUS LIAISONS.

Back To The Wall

1959 |

1959. Edouard Molinaro. Met o.a. Claire Maurier, Philippe Nicaud, Gérard Oury en Jeanne Moreau.

Een libertijns echtpaar is elkaars cynische medeplichtige bij buitenechtelijke escapades, tot hij echt verliefd wordt op een degelijke vrouw, en de anti-strategie van zijn echtgenote tot een tragedie leidt. Vadim verplaatst de ooit scandaleuze brievenroman van Choderlos de Laclos naar de eigen tijd en maakt ondanks modieuze en kitsch-elementen zijn beste film, met een aantal écht suggestieve erotische scènes. Stroyberg was destijds Mme Vadim en het enige zwakke onderdeel in de topbezetting. In 1976 door Vadim opnieuw gemaakt als de kostuumfilm UNE FEMME FIDÈLE. In 1989 in Amerika verfilmd door Stephen Frears als DANGEROUS LIAISONS.

Les amants

1958 | Drama

Frankrijk 1958. Drama van Louis Malle. Met o.a. Jeanne Moreau, Jean-Marc Bory, Alain Cuny, Judith Magre en Michèle Girardon.

Jeanne Moreau speelt de getrouwde vrouw en moeder Jeanne Tournier die vreemd gaat en daar niet voor wordt gestraft. Zo'n gegeven bleek eind jaren vijftig goed voor veel morele verontwaardiging, misschien nog meer dan het suggestief gefilmde liefdesspel van Jeanne en minnaar Bernard (Bory). Hun verliefdheid vormt het centrale deel van de film, goed voor een sfeervol hees voiceovercommentaar van Moreau: 'Liefde kan zomaar opeens ontstaan, en op dat moment is er geen plaats meer voor schaamte of terughoudendheid.' Malle bouwt Les amants, zijn tweede film met Jeanne Moreau, elegant op met fraaie, lange scènes waarin Moreau voluit kan schitteren. Op de geluidsband muziek van Brahms.

Le dos au mur

1958 | Thriller

Frankrijk 1958. Thriller van Edouard Molinaro. Met o.a. Gérard Oury, Jeanne Moreau, Philippe Nicaud, Claire Maurier en Jean Lefebvre.

Wanneer Jacques Decrey (Oury) erachter komt dat echtgenote Gloria (Moreau) hem bedondert met een sukkelende acteur (Nicaud), bedenkt hij een diabolisch chantageplan om het hun betaald te zetten. Dat loopt faliekant mis in deze fraaie mengeling van liefdestragedie en film noir à la française. Oury en Molinaro schreven later filmgeschiedenis als komedieregisseurs met respectievelijk La grande vadrouille en La cage aux folles. Het inkzwarte scenario is gebaseerd op Délivrez-nous du mal van San-Antonio-serieauteur Frédéric Dard, regieassistent was niemand minder dan Claude Sautet.

Demoniaque

1958 |

1958. Luis Saslavsky. Met o.a. François Périer, Micheline Presle en Jeanne Moreau.

Wanneer Jacques Decrey (Oury) erachter komt dat echtgenote Gloria (Moreau) hem bedondert met een sukkelende acteur (Nicaud), bedenkt hij een diabolisch chantageplan om het hun betaald te zetten. Dat loopt faliekant mis in deze fraaie mengeling van liefdestragedie en film noir à la française. Oury en Molinaro schreven later filmgeschiedenis als komedieregisseurs met respectievelijk La grande vadrouille en La cage aux folles. Het inkzwarte scenario is gebaseerd op Délivrez-nous du mal van San-Antonio-serieauteur Frédéric Dard, regieassistent was niemand minder dan Claude Sautet.

Ascenseur pour l'échafaud

1958 | Film noir, Misdaad

Frankrijk 1958. Film noir van Louis Malle. Met o.a. Jeanne Moreau, Maurice Ronet, Georges Poujouly, Lino Ventura en Yori Bertin.

Een man (Ronet) maskeert de moord op de echtgenoot van zijn minnares (Moreau) als zelfmoord, maar raakt, als de elektriciteit uitvalt, een nachtlang geblokkeerd in een lift (vandaar de titel). Intussen gaan twee joyriders er met zijn gereedstaande auto vandoor en zwerft de onwetende minnares doelloos en zoekend door Parijs. De opeenstapeling van toevalligheden in de intrige is het minst belangrijke aspect van dit speelfilmdebuut van Malle, dat op de nouvelle vague vooruitliep en van Moreau op slag een ster maakte. De beroemde muziek van jazztrompettist Miles Davis werd bij de beelden geïmproviseerd.

Trois jours à vivre

1957 | Drama, Thriller

Frankrijk 1957. Drama van Gilles Grangier. Met o.a. Daniel Gélin, Jeanne Moreau, Lino Ventura, Aimé Clariond en Roland Armontel.

Een obscure toneelacteur legt voor eigen publiciteit een valse getuigenis af waardoor een gangster tot twintig jaar wordt veroordeeld. Het gaat dan beter met de carri[KA2]ere van de acteur tot de misdadiger ontsnapt en hem telefonisch bedreigt. Een nogal praterig uitgevallen en meer melodramatische dan spannende thriller die de aandacht vasthoudt door het scenario en door de acteurs (die de rollen gemakkelijk aankunnen).

L'étrange Monsieur Steve

1957 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1957. Misdaad van Raymond Bailly. Met o.a. Philippe Lemaire, Armand Mestral, Jeanne Moreau, Lino Ventura en Anouk Ferjac.

Georges Villard (Lemaire), verpieterend in zijn bankklerkenbaantje en dromend van het luxeleven, raakt in de ban van meneer Steve (Mestral). Arglistig palmt deze de jongeman in, totdat het ogenblik komt dat Georges zijn schuld moet inlossen: assisteren bij de overval op het bankfiliaal waar hij werkt. Sfeervol misdaaddrama naar Marcel-Georges Prêtres La revanche des médiocres (1956) speelt traag-effectief zijn psychologische spanning uit. Bijrollen van Jeanne Moreau en Lino Ventura. Productief genrefilmacteur Lemaire sprong in 2004, daags na zijn 77ste verjaardag, in Parijs voor de metro.

Jusqu'au dernier

1957 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1957. Drama van Pierre Billon. Met o.a. Raymond Pellegrin, Jeanne Moreau, Paul Meurisse, Marcel Mouloudji en Max Revol.

Een gangster besteelt zijn medebendeleden en duikt onder in het circus waar zijn zuster optreedt. Als ze hem toch op het spoor komen, leidt de afrekening tot de totale liquidatie van de bende en sneuvelt de hoofdpersoon als laatste. Hoewel het scenario neerkomt op slachtoffers tellen tot er niemand meer over is, geeft de circus-situering een sfeervolle achtergrond die in het camerawerk soms boeiend wordt benut. Het acteren is interessanter dan de rollen zelf.

Echec au porteur

1957 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1957. Misdaad van Gilles Grangier. Met o.a. Paul Meurisse, Jeanne Moreau, Serge Reggiani, Simone Renant en Gert Fröbe.

Voor zijn huwelijk wil een jonge gangster een laatste slag slaan met het verhandelen van in een voetbal verstopte drugs, maar hij heeft gerekend buiten de onscrupuleuze methoden van een rivaliserende bende en de slimheid van een politieman die daar tactisch op inspeelt. De geroutineerde regie en een sterke rolbezetting tillen dit doorsnee gangsterdrama boven de middelmaat uit.

Les Louves

1956 | Drama, Thriller

Frankrijk 1956. Drama van Luis Saslavsky. Met o.a. Micheline Presle, François Périer, Jeanne Moreau, Madeleine Robinson en Pierre Mondy.

Een man komt om het leven bij een ontsnappingspoging uit zijn krijgsgevangenschap tijdens WO II, waarna zijn makker zich, gebruik makend van zijn identiteit, begeeft naar zijn correspondentievriendin, op wier foto hij verliefd is geworden. Zij heeft de dode nooit gezien. De bedrieger raakt verstrikt in een intrige betreffende een erfenis, waarbij niemand blijkt te zijn die hij of zij voorgeeft. De intrige vol verrassende maar geforceerde clous van het duo Boileau-Narcejac, gecombineerd met de zwartgallige mensvisie van de regisseur, levert een onsympathieke, maar spannende film op, waarin de actrices excelleren in hun rollen met dubbele bodem.

Le Salaire du péché

1956 | Drama, Thriller

Frankrijk 1956. Drama van Denys de La Patellière. Met o.a. Danielle Darrieux, Jean-Claude Pascal, Jeanne Moreau, Jean Debucourt en Michel Etcheverry.

Een man vermoordt zijn schoonvader om de erfenis en wordt daarbij betrapt door een jonge vrouw, die hij tot zijn medeplichtige en minnares maakt. De echtgenote ontdekt geleidelijk aan de waarheid en weet hem door haar sterke karakter tot een vrijwillige bekentenis aan de politie te brengen. De goede en contrasterende rollen van Darrieux en Moreau worden bijna teniet gedaan door het houterige spel van Pascal, die de profiterende slappeling geen moment overtuigend of interessant weet te maken. De regie past zich bij hem aan, helaas.

M'sieur la Caille

1955 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1955. Drama van André Pergament. Met o.a. Jeanne Moreau, Philippe Lemaire, Marthe Mercadier, Roger Pierre en Robert Dalban.

Tijdens de gevangenschap van haar minnaar troost een prostituée zich met een lichtzinnige misdadiger die haar weer snel in de steek laat. De jaloezie van de inmiddels vrijgekomen minnaar leidt tot een moordtragedie, die bij de vrouw haar geweten doet spreken. Een trottoir-melodrama in de Franse traditie van de jaren '50 met de al bijna even gebruikelijke hoerenrol van Moreau, vóór de nouvelle-vague haar dankbaarder kansen zou geven.

Les Hommes en blanc

1955 | Drama

Frankrijk 1955. Drama van Ralph Habib. Met o.a. Raymond Pellegrin, Jeanne Moreau, Jean Chevrier, Fernand Ledoux en Christian Marquand.

Een ambitieuze jonge arts wordt, na tegenslagen in zijn carrière in Parijs, noodgedwongen assistent van een oude plattelandsdokter. Het idealisme slaat op hem over en hij kiest voor patiënten en opvolging van zijn leermeester boven roem in de stad. De film weet de clichés van de doktersfilm redelijk binnen de perken te houden en het beroep en het medisch milieu tamelijk authentiek te tekenen. Goed spel in de meeste rollen, vooral van Moreau als de verliefde vrouwelijke collega in een overigens al te voorbeeldig geschreven rol.

Gas-Oil

1955 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1955. Misdaad van Gilles Grangier. Met o.a. Jean Gabin, Jeanne Moreau, Gaby Basset, Marcel Bozzuffi en Simone Berthier.

Misdaadfilm met Jean Gabin als noeste, goudeerlijke vrachtwagenchauffeur Jean Chape, die het aan de stok krijgt met gangsters op de Franse plattelandswegen van de vroege jaren vijftig rond Clermont-Ferrand. De gangsters menen dat Chape aan de haal is met de buit van een overreden handlanger. Chape weet van niets maar deinst niet terug om met zijn zwaar materiaal - en dat van zijn collega routiers - grondig terug te slaan nadat de gangsters wat al te opdringerig worden. Acteur Jean Gabin is als vanouds op dreef als de stoïcijnse antiheld die door omstandigheden gedwongen wordt de onherbergzame regionen van zijn (film)karakter te ontginnen.

Touchez pas au grisbi

1954 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/Italië 1954. Misdaad van Jacques Becker. Met o.a. Jean Gabin, René Dary, Jeanne Moreau, Lino Ventura en Dora Doll.

Max (Gabin) en Riton (Dary), al jaren hecht bevriend, slaan hun spreekwoordelijke allerlaatste slag. Hun loyaliteit aan elkaar wordt getest wanneer drugsdealer Angelo (Ventura, in zijn eerste rol) de enorme buit in handen probeert te krijgen. Klassiek, stijlvol, in Parijs opgenomen gangsterdrama gaat vooral over vriendschap onder vijftigers en heeft een mooie rol van de immer veelzijdige Gabin, die enkele jaren later voor het eerst inspecteur Maigret zou spelen. De 26-jarige Jeanne Moreau is te zien in een van haar eerste rollen. Regisseur Becker maakte twee jaar eerder het fraaie Casque d’Or.

La Reine Margot

1954 | Drama, Historische film

Frankrijk/Italië 1954. Drama van Jean Dréville en Jean Dreville. Met o.a. Jeanne Moreau, Armando Francioli, André Versini, Henri Génès en Vittorio Sanipoli.

Een dochter van Catharina de Medici wordt uitgehuwelijkt aan de protestantse koning van Navarra, een afleidingsmanoeuvre om ogenschijnlijk katholieken en protestanten nader tot elkaar te brengen, maar tijdens de Bartholomeusnacht worden de laatsten uitgemoord. Koningin Margot slaagt er in haar echtgenoot te redden, maar haar minnaar eindigt op het schavot. Een vroege ster-rol van Moreau in een historisch spektakel dat een curieuze afwisseling biedt van drama met kluchtige momenten. Rosay domineert als Catharina in de film die het vooral van luxueuze decors moet hebben. Scenario naar de roman van Alexandre Dumas werd geschreven door Abel Gance.

Secrets d'alcôve

1953 | Drama, Komedie

Italië/Frankrijk 1953. Drama van Henri Decoin, Gianni Franciolini, Ralph Habib en Jean Delannoy. Met o.a. Dawn Addams, Françoise Arnoul, Bernard Blier, Martine Carol en Max Elloy.

Een film in episoden. Een vermoeide Britse soldaat hoopt op een rustige nacht in een boerderij maar moet de vrouw des huizes helpen bij een bevalling. Om een reden voor echtscheiding te hebben ensceneert een man een fictieve overspelsituatie maar hij wordt verliefd op de vrouw met wie hij zich laat betrappen. Een zingende vrachtwagenchauffeur verovert in zijn droom een welgestelde liftster. Een prostituée krijgt het bed van Madame la Pompadour cadeau. Dit tamelijk voorzichtig-pikant vierluik is alleen in de eerste twee sketches echt aardig, maar zakt daarna door gebrek aan fantasie in. De rolbezetting blijft niettemin bezienswaardig.

Les Intrigantes

1953 | Drama, Thriller

Frankrijk 1953. Drama van Henri Decoin. Met o.a. Raymond Pellegrin, Jeanne Moreau, Raymond Rouleau, Etchika Choureau en Jane Marken.

De vrouw van een theaterdirecteur en zijn secretaris smeden een complot om hem als ontoerekeningsvatbaar verklaarde moordenaar te laten opsluiten en de directie over te nemen. Deze bekwaam gemaakte thriller laat nogal wat gaten in het scenario vallen, maar heeft een interessante rolbezetting, onder anderen de jonge Moreau als femme fatale, en een aardige milieutekening.

Julietta

1953 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1953. Komedie van Marc Allégret. Met o.a. Jean Marais, Dany Robin, Jeanne Moreau, Denise Grey en Bernard Lancret.

Terwijl Yves Allégret noir-poëtische parels draaide, koos broer Marc lichtere filmpaden. Zoals deze amusante melange van Parijs' boulevardtheater en Amerikaanse screwball comedy. Waarin Julietta (een fruitige Robin) opziet tegen het gearrangeerde huwelijk met een adelborst die Abraham al heeft gezien. Verloofde advocaat André Landrecourt (Marais), echter, lijkt haar wel wat. Het duurt even eer bij laatstgenoemde het eurekalampje aanfloept. Heerlijk jaren 50 escapisme naar de roman van de ravissante Louise de Vilmorin, elegant gefotografeerd door Henri Alekan. Moreau heeft de bijrol van arrogante advocatenverloofde. Regieassistent was ene Roger Vadim.

Dortoir des grandes

1953 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1953. Misdaad van Henri Decoin. Met o.a. Jean Marais, Françoise Arnoul, Jeanne Moreau, Denise Grey en Line Noro.

Detective moet moord in meisjespensionaat oplossen die onmogelijk gepleegd kan zijn zonder hulp van binnenuit. Op hem verliefde serveerster uit caf[KA1]e in omgeving en dito leerlinge helpen hem bij de oplossing. Misdaadintrige wordt verwaarloosd om amoreuze complicaties die ontstaan door komst van knappe jongeman in afgesloten vrouwenwereldje (al blijft het een kwestie van smaak in hoeverre men dat aan Marais afziet). Geestige rol van jonge Moreau als de serveerster.

Il est minuit, Dr. Schweitzer

1952 | Biografie

Frankrijk 1952. Biografie van André Haguet. Met o.a. Pierre Fresnay, Jeanne Moreau, Raymond Rouleau, Jean Debucourt en Georges Chamarat.

Een Elzasser dominee gaat op latere leeftijd medicijnen studeren en brengt met internationale orgelconcerten geld bijeen voor een hospitaal te Lambarene in Frans Equatoriaal Afrika. Na een jaar breekt WO I uit en hij wordt vanwege zijn geboorte in de Elzas door het Franse bestuur geïnterneerd. Deze filmbiografie is gebaseerd op een toneelstuk van Gilbert Cesbron en blijft ondanks documentaire inlassen haar theatrale herkomst verraden. Interessant vanwege het onderwerp, hoewel zo doortrokken van een geur van uitsluitend nobelheid dat het resultaat niet steeds overtuigt.

Pigalle Saint-Germain-des-Prés

1950 | Komedie, Musical

Frankrijk 1950. Komedie van André Berthomieu. Met o.a. Henri Génès, Jeanne Moreau, Gabriel Cattand, Paul Faivre en Claude Nollier.

Dit zeldzaam onbeduidende plot dat over het stuivertje wisselen op het gebied van de liefde en dergelijke gaat, dient als voorwendsel voor een muzikaal bezoek aan het Parijs uit die tijd. De film leidt ons van de nachtclubs in Pigalle naar de kelders in Saint-Germain-des-Pr[KA1]es. Deze cineast die volkomen geminacht wordt door de kritiek, is een geval dat opnieuw bekeken moet worden, daar hij enkele goede films gemaakt heeft, waaronder LE MORT EN FUITE. Zijn hoge produktie van na de oorlog (tot drie films per jaar) is echter niet briljant, op enkele zeldzame uitzonderingen na, waaronder deze film die Offenbach zeker niet zal doen vergeten, maar die nog wel leuk is. Het zwart-wit dat nauwelijks bij het genre past, bewees de film een slechte dienst: niettemin geeft het de film achteraf het onverwachte aspect van een documentaire over het nachtleven in het Parijs van toen.

Meurtres

1950 | Drama

Frankrijk 1950. Drama van Richard Pottier. Met o.a. Fernandel, Line Noro, Jeanne Moreau, Mireille Perrey en Raymond Souplex.

In de eerste scène van Meurtres huilt Fernandel tranen 'als een overgoten bloempot', zo luidde het in een recensie van een halve eeuw terug. Fernandel was een geniaal komiek, maar slechts doorsnee in zijn schaarse dramatische rollen. Hij speelt Noel, die zijn doodzieke vrouw uit haar lijden verlost en daarna kampt met hevig schuldgevoel. Zijn broers zijn alleen maar bang dat Noels daad negatieve gevolgen zal hebben voor hun carrières, en laten hem daarom naar een gekkenhuis slepen. Noels nichtje (Moreau) laat het er niet bij zitten. De vele gesproken teksten in een lineair verteld verhaal maken Meurtres regelmatig saai.

Dernier Amour

1949 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1949. Drama van Jean Stelli. Met o.a. Annabella, Suzanne Flon, Jeanne Moreau, Yvette Etiévant en Arlette Merry.

Verfilming van een roman van Georges Ohnet, waarmee gezelschappen menig avondje plezierig doorbrachten bij het haardvuur. Dit verhaal over jaloezie en zelfmoord (niet geslaagd) is somber in zijn totale banaliteit in een wereld gemaakt van cliché's en conventies. We moeten opmerken dat de filmbewerking minder zot dan de roman is dankzij het spel.

op televisie
1 uitzending

Touchez pas au grisbi (1954) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
vrijdag 22 december
ARTE
13:50 - 15:55

Reageer